Bewust kindvrij (sinds 2010)
Op Viva zaten we al aan deel 27 van dit topic. Hopelijk krijgt het hier een goed vervolg.
Heb het voorlopig maar even in 'overig' gezet, want bij 'kinderen' is nog geen onderdeel 'kindvrij'.
redbulletje schreef op 14-08-2021 om 12:36:
[..]
Ze hoeven 't toch niet gelijk zo negatief te brengen tegen hun kinderen? Ik hoor wel vaker mensen zeggen dat als ze de tijd terug konden draaien ze nooit aan 't hoofdstuk 'kinderen' zouden zijn begonnen, dat neemt niet weg dat ze van hun eigen kinderen houden. Ze zouden hun eigen kinderen kunnen adviseren om goed na te denken over de toekomst die ze zouden kunnen hebben zonder kinderen.
Ik ben 'niet gepland, wel gewenst' zoals mijn moeder zei. Ze hadden er al 10, terwijl ze het bij 8 wel genoeg vonden. En ik heb me zeker nooit ongewenst gevoeld en ik weet dat ze van ieder kind (eigen, stief, oudste of jongste) evenveel hielden. Maar leuk om te horen? Nee, zeker niet.
Dus eens met Vavoom die zei dat dit echt schadelijk kan zijn voor kinderen. Ik heb geen trauma hoor, weet nog wel precies hoe het voelde als kind als er weer grapjes werden gemaakt over 'niet gepland'.
Mijn ouders startten met 3 kids; 2 van pa, 1 van van ma. Daarna kwamen hun gezamenlijke kids. Eén van de oudste 3 zei ooit dat ze wel snapte dat mijn ouders een kind van hun beiden wilden maar dat ze het er bij 1 hadden moeten laten. Zus kennende (ze zou zelfs hier in dit topic alle wenkbrauwen doen fronsen met haar uitspraken over kinderen) meende ze dit oprecht. Ik was toen een jaar of 12 en dacht 'Dus eigenlijk wil jij helemaal niet dat ik besta' Dat vond ik wel wat hoor, dat mijn eigen zus dat zei.
Een kennis van mij reageerde heel jaloers toen hij hoorde dat mijn man en ik kindvrij zijn. Hij zei (waar zijn 18-jarige zoon bij was 
) dat hij spijt had van zijn kinderen en dat als hij de tijd terug zou kunnen draaien, hij er nooit aan begonnen was. Dat zeg je toch niet waar je zoon bij is....
Mijn moeder heeft ooit (na de scheiding) de opmerking gemaakt dat mijn vader nooit kinderen had gewild. Geen idee of dit was was of gewoon natrappen van haar.
DanGun schreef op 14-08-2021 om 14:20:
[..]
Ik ben 'niet gepland, wel gewenst' zoals mijn moeder zei. Ze hadden er al 10, terwijl ze het bij 8 wel genoeg vonden. En ik heb me zeker nooit ongewenst gevoeld en ik weet dat ze van ieder kind (eigen, stief, oudste of jongste) evenveel hielden. Maar leuk om te horen? Nee, zeker niet.
Dus eens met Vavoom die zei dat dit echt schadelijk kan zijn voor kinderen. Ik heb geen trauma hoor, weet nog wel precies hoe het voelde als kind als er weer grapjes werden gemaakt over 'niet gepland'.
Mijn ouders startten met 3 kids; 2 van pa, 1 van van ma. Daarna kwamen hun gezamenlijke kids. Eén van de oudste 3 zei ooit dat ze wel snapte dat mijn ouders een kind van hun beiden wilden maar dat ze het er bij 1 hadden moeten laten. Zus kennende (ze zou zelfs hier in dit topic alle wenkbrauwen doen fronsen met haar uitspraken over kinderen) meende ze dit oprecht. Ik was toen een jaar of 12 en dacht 'Dus eigenlijk wil jij helemaal niet dat ik besta' Dat vond ik wel wat hoor, dat mijn eigen zus dat zei.
Het lijkt mij verschrikkelijk in zo'n druk gezin op te moeten groeien, wat blijkbaar ook nog bestond uit samengesteld en ook nog tweede leg, dus kan me best voorstellen dat het voor de eerste leg niet leuk was en dan ook nog zovéél. Ze zal het vast niet persoonlijk bedoeld hebben dat jij niet mocht bestaan, alleen bij voorkeur niet in haar eigen gezin, zou ik me zo voorstellen.
Persoonlijk of niet, ik was 12, zij volwassen. Ze had beter moeten weten dan dat tegen een kind te zeggen.
En ik kan natuurlijk helemaal niet op een andere manier bestaan, daar waren nu juist mijn ouders voor nodig. Bij andere ouders was er geen DanGun geboren, dat snapte ik toen ook al.
Ze zal er terecht goed de pest in hebben gehad dat jullie ouders maar door bleven gaan met kinderen verwekken. Heb je dat je ouders nooit kwalijk genomen? Als ze al gescheiden waren voor ze elkaar leerden kennen zal het niet vanwege religie zijn geweest dat ze niet aan anticonceptie deden neem ik aan?
Ze kunnen ook weduwe / weduwnaar geweest zijn...
Het gevoel hebben ongewenst te zijn, lijkt me inderdaad wel pijnlijk. Op enig moment kun je je realiseren: ik had er geen last van gehad, als ik er niet was geweest. In het kinderbrein werkt dat toch anders, denk ik.
redbulletje schreef op 14-08-2021 om 17:40:
Ze zal er terecht goed de pest in hebben gehad dat jullie ouders maar door bleven gaan met kinderen verwekken.
Of dat terecht was, geen idee. Dat ze het het niks vond, dat zal wel maar moet je dat dan tegen een kind van 12 zeggen?
Heb je dat je ouders nooit kwalijk genomen?nee.
Als ze al gescheiden waren voor ze elkaar leerden kennen zal het niet vanwege religie zijn geweest dat ze niet aan anticonceptie deden neem ik aan?
Je doet aannames over mijn ouders en dat vind ik heel vervelend. FYI; pa was weduwnaar. Ma ongehuwde moeder. Dit speelde in de jaren 50, ze hebben harder voor elkaar moeten knokken dan jij ooit kan begrijpen.
En anticonceptie: halverwege de jaren 60 was dat allemaal niet zo vanzelfsprekend en goed werkend als nu.
Verder zou ik het op prijs stellen als je met wat meer respect over mijn ouders spreekt. Ik zeg ook niks over de jouwe of wel.
Doornroosje75 schreef op 14-08-2021 om 17:44:
Het gevoel hebben ongewenst te zijn, lijkt me inderdaad wel pijnlijk. Op enig moment kun je je realiseren: ik had er geen last van gehad, als ik er niet was geweest. In het kinderbrein werkt dat toch anders, denk ik.
Yes. Als kind vond ik dat lastig, nu allang niet meer.
Mijn oma zaliger was de oudste van 8 kinderen. Iedere keer dat er iemand bij kwam vond ze verschrikkelijk. Ik heb het over 8, misschien waren het er wel meer.
Doornroosje75 schreef op 14-08-2021 om 12:39:
Ik denk dat het voor iedereen beter was geweest als mijn ouders (met elkaar) geen kinderen hadden gekregen. Ik had er alle begrip voor gehad als mijn moeder me ooit had verteld spijt te hebben. Vanaf het moment dat ik zo'n uitspraak in perspectief kon plaatsen. En dat is het lastige... opgroeiende kinderen kunnen dat (nog) niet.
Ik zal een jaar of veertien geweest zijn toen mijn ouders terloops zeiden dat ik een ongelukje was en eigenlijk heb ik mij daar nooit veel van aangetrokken.
Op dat moment was ik al van mening dat ze beter nooit kinderen hadden gekregen, dus voor mij was het eigenlijk "aardig" om te weten dat ze niet bewust voor mij hadden gekozen.
Wat een onzin, het is maar net hoe je het als ouder zegt. Ik ben 50'er en alles wat ouder is dan weet ook, heel veel van ons zijn ongelukjes of omdat je nu eenmaal kinderen hoorde te nemen, daar is niets persoonlijks aan. Je kan je kind natuurlijk ook in het gezicht schreeuwen dat je spijt hebt, dat is niet alleen traumatisch maar ook psychische mishandeling maar dat is niet het onderwerp.
Ik las laatst een artikel dat onder hoog opgeleide vrouwen 25% niet aan de kinderen gaat en onder vrouwen in het algemeen 17% wat echt uitzonderlijk hoog is. Bij mannen maakte het opleidingsniveau niet uit, gemak is dus niet opleidingsafhankelijk😏
Ik denk wel dat het steeds onaantrekkelijker wordt om aan kinderen te beginnen, het entertainment voor volwassenen is veel leuker en uitgebreider dan ooit. Een druk sociaal leven met veel vrijheid naast je drukke werk is veel verleider geworden dan ooit. En dat terwijl je 80% van de aanwezigheid van je kind kan afkopen.
Ik heb in ieder geval weer een heerlijke tijd, weekend is weer weekend sinds we weer vrienden zien en uit eten kunnen gaan zonder toestanden met lekker uitslapen en in de tuin ontbijten met een krantje erbij. 
Geronimo3 schreef op 15-08-2021 om 00:10:
Wat een onzin, het is maar net hoe je het als ouder zegt. Ik ben 50'er en alles wat ouder is dan weet ook, heel veel van ons zijn ongelukjes of omdat je nu eenmaal kinderen hoorde te nemen, daar is niets persoonlijks aan. Je kan je kind natuurlijk ook in het gezicht schreeuwen dat je spijt hebt, dat is niet alleen traumatisch maar ook psychische mishandeling maar dat is niet het onderwerp.
Nou, nou.
Geronimo3 schreef op 15-08-2021 om 00:23:
Ik las laatst een artikel dat onder hoog opgeleide vrouwen 25% niet aan de kinderen gaat en onder vrouwen in het algemeen 17% wat echt uitzonderlijk hoog is. Bij mannen maakte het opleidingsniveau niet uit, gemak is dus niet opleidingsafhankelijk😏
Ik denk wel dat het steeds onaantrekkelijker wordt om aan kinderen te beginnen, het entertainment voor volwassenen is veel leuker en uitgebreider dan ooit. Een druk sociaal leven met veel vrijheid naast je drukke werk is veel verleider geworden dan ooit. En dat terwijl je 80% van de aanwezigheid van je kind kan afkopen.
Ik heb in ieder geval weer een heerlijke tijd, weekend is weer weekend sinds we weer vrienden zien en uit eten kunnen gaan zonder toestanden met lekker uitslapen en in de tuin ontbijten met een krantje erbij.
Die cijfers bij vrouwen heb ik ook gezien, maar volgens mij gaat het bij een (veel?) kleiner percentage om een bewuste keuze. Ik geloof dat de toename vooral verklaard werd uit 'het is er niet van gekomen / niet meer gelukt' omdat er vaker gekozen wordt voor eerst carriere maken. Dat is dan meteen ook een link met het opleidingsniveau.