Bewust kindvrij (sinds 2010)

Oh vreselijk, van die kraamvisite waarbij ze de baby in je handen willen duwen. Echt, haal dat ding bij me weg. De horror. 

Ach, als kindvrije vind ik baby's eigenlijk best schattig voor de roze wormpjes die ze zijn, ook geen probleem mee als ik ze in handen krijg. Wil er geen in huis, maar voor eventjes kan het geen kwaad.
Iemand zei hier wel dat je dieren eindeloos kon knuffelen, geloof dat ze het niet had over katten. 

Ik heb niet zoveel met babies, geen aantrekking maar ook geen afstoting. Op schoot sla ik liever af, dat gezeul terwijl het mij om het even is. Ik heb wel eens mijn poging tot kraambezoek afgezegd omdat ik werd verplaatst en uit tijdsloten kon kiezen. Ik dacht de ouders een plezier te doen, doe het niet voor mij, dus als het zo heftig is dat het zo strak gepland moet worden laat het dan maar. Ik vind een baby niet zo snel mooi en krijg dat niet uit mn vingers dus meestal zeg ik wat over de naam ofzo. 

Met kinderen ben ik sociaal wat onhandig en ongemakkelijk. Weet niet wat ik moet zeggen of doen. Verder kom ik er niet zoveel mee in aanraking, vrienden spreken liever af zonder hun kinderen om een avond vrij te zijn. 

Dat herken ik ook wel, die sociale onhandigheid. Ik ben blij dat het neef- en nichtenspul inmiddels grotendeels in de puberteit zit (sommigen zelfs al jongvolwassen). Gesprekken over vriendinnensoaps en vervolgopleidingen enzo vind ik best geinig. 

Ja het is wel leuk om die levensfasen en perikelen te volgen. 

Ik vind het precies wep prettig dat katten gedoseerd aandacht willen. Ik was altijd erg een hondenmens maar vind de semi zelfstandige houding van katten heerlijk. Hoef ik me niet schuldig te voelen wanneer ik geen zin in knuffelen heb. Mevrouw wenst wel 2*daags uitgelaten te worden dus zo heb ik toch een dosis hond. 

Ik heb niet alles gelezen, haak maar weer ff aan

Wat vinden jullie er van als een vriendin je bijv. tijdens haar gezinsvakantie 10 foto's stuurt waarvan 7 alleen háár kinderen erop staan? Ik vraag me dan af of er dan wel over nagedacht wordt dat je die kinderfoto's stuurt naar iemand waarvan je weet dat diegene bewust kinderloos is en daardoor niet zoveel met kinderen heeft...

Logisch toch, die kinderen zijn een onderdeel van hun leven. Als je dat onderdeel niet wilt meemaken dan is je vriendschap toch scheef? 

Ik heb 2 katten maar ook honden dus er is altijd wel iemand die aandacht wil.

Geronimo3 schreef op 02-08-2021 om 21:44:

[..]

Aan de andere kant weten je vrienden ook dat het je eigenlijk niet interesseert en 1 foto met de kinderen is genoeg, max 2. Sowieso, hoeveel foto's stuurt iemand je toe van zijn vakantie, ik ben opgelucht dat mijn vrienden dat zelden doen. Misschien omdat hun kinderen overal opstaan

Wat ik echt niet snap is dat iemand een grootvaders van het leven van vrienden of geliefde familie ontkent omdat het hen ‘niet interesseert’. 
Ik ben geen dierenmens maar een vriendin van mij is knettergek op haar hondje. Dus ik krijg regelmatig een foto ge-appt. Zij heeft niks met mijn sporten maar luistert altijd naar m’n verhalen. Mijn broer is elk weekend met z’n caravan op pad. Ik zou er gek van worden maar hij geniet. Dus we kletsen over de nieuwe voortent en ik krijg appjes van camping nummer zoveel. 
Dat is toch waar je relaties met andere mensen om draaien? Gewoon een beetje interesse in hun leven ook al neem je zelf nooit een hond, haat je sporten en ga je van je leven niet in een caravan. 

Geronimo3 schreef op 02-08-2021 om 21:44:

[..]

Aan de andere kant weten je vrienden ook dat het je eigenlijk niet interesseert en 1 foto met de kinderen is genoeg, max 2. Sowieso, hoeveel foto's stuurt iemand je toe van zijn vakantie, ik ben opgelucht dat mijn vrienden dat zelden doen. Misschien omdat hun kinderen overal opstaan

Precies! Ik vind het prima als ik bijv. idd max 2 foto's van de kids tijdens de vakantie krijg of dat vriendin me een keer iets over de kinds vertelt, maar het automatisme dat je het altijd leuk móét vinden terwijl de ander weet dat je niet zoveel met kinderen hebt is in mijn beleving niet echt leuk. 

Ik vraag zo nu en dan hoe het met de kids gaat en toon op mijn manier belangstelling maar dan vind ik ook dat omgekeerd de ander niet kan verwachten dat je bijv. een band met haar kids wilt. Toen je vrienden werd waren de kids er nog niet en ik heb voor de vriendschap gekozen. Ik snap dat als vriendin een gezin heeft de prioriteiten/interesses wat anders liggen, maar kinderen worden ook groter en je hoeft je bewust kinderloze vriendin niet voortdurend op indirecte wijze te pushen om je kids leuk te vinden. 

Toch denk ik, hoe tegenstrijdig mssn ook, dat vriendin daar niet bij stilstaat en het wrs ook niet vervelend bedoeld, maar gewoon echt niet snapt (of zich kan voorstellen) dat er ook vrouwen zijn die niet zoveel met kinderen hebben.

Mag ik aan dit topic toevoegen dat ik van harte hoop dat alle medewerkers van viva en DPG Media zich niet gaan voortplanten? 
Voila