Bewust kindvrij (sinds 2010)
Op Viva zaten we al aan deel 27 van dit topic. Hopelijk krijgt het hier een goed vervolg.
Heb het voorlopig maar even in 'overig' gezet, want bij 'kinderen' is nog geen onderdeel 'kindvrij'.
Het zou wel meehelpen als sterilisaties vanaf 25 jaar gangbaar werden. Ik ben gesteriliseerd is duidelijker en onherroepelijker dan ik ben bewust kindvrij blijkbaar, aangezien er veelal nog wordt gehoopt op bijdraaien.
Dat is een paar jaar lang wel een angst van mij geweest. Dat ik vanuit het niets een kinderwens zou ontwikkelen. Dat die eierstokken ineens aan het rammelen zouden gaan, ik gevoelens zou krijgen die enorm in strijd waren met wat ik altijd heb geloofd en mezelf niet meer zou herkennen. Dat idee leek me doodeng!
DanGun schreef op 31-07-2021 om 20:20:
Maar niks is zo veranderlijk als de mens. Je kan het nog zo stellig met elkaar eens zijn, jij of de ander kan altijd van mening / gevoel veranderen.
Maakt toch niet uit.
Blijft nog altijd beter om in het begin op dezelfde lijn te staan. Ik zou nooit een relatie aangegaan zijn met een vrouw die nog een kinderwens had, omdat het bij voorbaat verloren tijd is.
Doornroosje75 schreef op 31-07-2021 om 20:26:
Dat is een paar jaar lang wel een angst van mij geweest. Dat ik vanuit het niets een kinderwens zou ontwikkelen. Dat die eierstokken ineens aan het rammelen zouden gaan, ik gevoelens zou krijgen die enorm in strijd waren met wat ik altijd heb geloofd en mezelf niet meer zou herkennen. Dat idee leek me doodeng!
Dat herken ik totaal niet. Geloof niet dat ik op eender welk gebied ooit ver van mijn oorspronkelijke gevoel ben afgeweken. Dus daar ben ik nooit bang voor geweest.
Doornroosje75 schreef op 31-07-2021 om 20:26:
Dat is een paar jaar lang wel een angst van mij geweest. Dat ik vanuit het niets een kinderwens zou ontwikkelen. Dat die eierstokken ineens aan het rammelen zouden gaan, ik gevoelens zou krijgen die enorm in strijd waren met wat ik altijd heb geloofd en mezelf niet meer zou herkennen. Dat idee leek me doodeng!
geen zorgen, het is geen hormonaal ding maar een sociaal ding dat je kinderen wilt. is enige tijd geleden onderzocht (door een vrouw!)
bottomline: als je omgeving kinderwens heeft (vrienden, collega's) dan ben jij er ook vatbaar voor. er bestaat niet zoiets als hormonale invloed op de wens om kinderen te krijgen.
Zo angstaanjagend is dat toch niet?
Nou ja, het was geen actieve angst, waar ik nachtmerries over had ofzo 
Maar als ik mensen hoorde vertellen over zomaar ontstane kinderwens, vond ik dat een eng idee. Zo'n raar idee, dat je ineens heel anders over zo'n fundamenteel iets denkt/voelt.
Gelukkig weet ik inmiddels beter.
Ik heb ooit een droom gehad, dat ik een schattig dochtertje had gekregen. Een echt schatje met donkere ogen en bruine haartjes.... (ik ben een geblondeerde kaaskop) Die droom is me minstens een halve dag bijgebleven. Dat was dan ook mijn enige moederlijke droom.
Doornroosje75 schreef op 31-07-2021 om 22:53:
Nou ja, het was geen actieve angst, waar ik nachtmerries over had ofzo
Maar als ik mensen hoorde vertellen over zomaar ontstane kinderwens, vond ik dat een eng idee. Zo'n raar idee, dat je ineens heel anders over zo'n fundamenteel iets denkt/voelt.
Gelukkig weet ik inmiddels beter.
inmiddels zit je aan 'de goede kant van het leven' 😀
The horror vandaag, een vriendin met 3 kids komt even langs bij ons in de ochtend want ze moeten gevaccineerd worden (de oudste) en ze gaan dan direct door de stad in om kleding te kopen.
gelukkig zijn ze autistisch (de ouders zijn ook vrij apart) dus van 10:30 tot 11:15 afgesproken (het voordeel van autisme 
)
dat is dus die vriendin die het altijd druk heeft. gisteren zaten ze nog in Oostenrijk voor een vakantie en vandaag moeten ze alweer van alles was. volgende week zat ook al vol met afspraken.
het zou je leven maar zijn zo druk altijd 
Tijdje terug kwam ze wel eens bij ons eten op vrijdagavond (elke 2 week, als ze samen met mijn vrouw naar de dwarsfluittraining ging) dan plofte ze ook neer aan tafel met een gezicht van totale vermoeidheid en ging ze even vertellen wat 'ze allemaal wel niet moest doen' deze week en komende week.
en als je dan kritiek gaf dan kreeg je steevast terug 'ja maar' ook zon dooddoener, alles goedpraten met 'ja maar'
compleet verknipte familie, als ze op vakantie gaan dan MOET die vrouw ook 6 boeken lezen en als ze er maar 5 heeft gelezen (of niks, omdat ze bv leuke dingen heeft gedaan met het gezin...) dan is de vakantie steevast 'mislukt' 
Doornroosje75 schreef op 31-07-2021 om 22:53:
Nou ja, het was geen actieve angst, waar ik nachtmerries over had ofzo
Maar als ik mensen hoorde vertellen over zomaar ontstane kinderwens, vond ik dat een eng idee. Zo'n raar idee, dat je ineens heel anders over zo'n fundamenteel iets denkt/voelt.
Gelukkig weet ik inmiddels beter.
Hahaha nee dat snap ik, dat je er geen nachtmerries van kreeg. Maar ik snap wat je bedoelt.
(Je kan nog altijd de enorme wens om oma te worden ontwikkelen hè 
)
Dat klinkt alsof ze zelf ook ergens iets uit het autistisch spectrum heeft Rick.
DanGun schreef op 01-08-2021 om 07:38:
Dat klinkt alsof ze zelf ook ergens iets uit het autistisch spectrum heeft Rick.
ja in mindere mate dan haar man, das echt een autist. heeft ons 3 jaar terug een meegeholpen met verhuizen van A naar B.. met die man kon ik echt niks die dag. alle moest precies zo en niet anders.
goddank heb ik engelengeduld en tolereer ik best veel voordat ik flip maar ik was echt blij dat ie weg was aan het einde van de dag
Valdemar schreef op 31-07-2021 om 20:30:
[..]
Maakt toch niet uit.
Blijft nog altijd beter om in het begin op dezelfde lijn te staan. Ik zou nooit een relatie aangegaan zijn met een vrouw die nog een kinderwens had, omdat het bij voorbaat verloren tijd is.
Eens.
Heb man toen we net een relatie hadden op het hart gedrukt dat hij het vooral moest zeggen als hij ineens rammelende teelballen kreeg. Dan was hij vrij om te gaan, maar hij moest er vooral niet vanuit gaan dat ik 'nog wel zou bijdraaien.' oid.
RickDalton schreef op 31-07-2021 om 20:42:
[..]
geen zorgen, het is geen hormonaal ding maar een sociaal ding dat je kinderen wilt. is enige tijd geleden onderzocht (door een vrouw!)
bottomline: als je omgeving kinderwens heeft (vrienden, collega's) dan ben jij er ook vatbaar voor. er bestaat niet zoiets als hormonale invloed op de wens om kinderen te krijgen.
Ik heb dat inderdaad gehad, was net gescheiden en mijn vriendinnen begonnen juist net met huisje boompje beestje. Mijn toenmalige vriend wilde graag kinderen en ik wilde zo graag in het “normale plaatje” passen dat ik instemde om het te proberen ook zwanger te worden. Godzijdank is dat niet gebeurd en ik vind het nog steeds interessant en angstaanjagend dat ik het heel even dacht te willen aangezien ik vrij vroeg zei nooit kinderen te willen. Echt een moment van verstandsverbijstering.