Werken aan een gezonde leefstijl en gewicht in 2026
Een gezellig draadje om elkaar te motiveren om onze persoonlijke doelen te halen op het gebied van een gezondere levensstijl en gewichtsverlies.
Succes allemaal en voel je vrij om aan te haken!
Vervolg van 2024 en 205 waar we stappen hebben gezet en nu door gaan lopen.
Aankomende zondag heb ik een hardloopevenement, ik loop mee met een vriendin. Zij doet aan hardlopen en ik niet maar ik ga gezellig mee bij korte afstanden in een mooie omgeving, kunnen we een beetje bijkletsen onderweg. Het zal vanwege mijn hooikoorts de laatste keer buiten sporten worden voorlopig.
Ninoea heb je nog tips voor een onervaren loper? Ik sport wel veel, maar hardlopen zit er niet bij. Ik heb vorige week de afstand getest op de loopband in de sportschool. Vreselijk saai, vond ik het. 🥱
vanmorgen een, voor mijn doen, pittige bootcamp gedaan. Ik was na afloop toch wel een poosje gevloerd. Ik wilde nog even wandelen maar merk dat ik wandel uitstel gedrag vertoon. Dat gedrag heeft er wel toe geleid dat de versgebakken appeltaart nu op het aanrecht staat (in najaar véél deeg gemaakt en ingevroren), dat de kamer geveegd en gedweild is. Nu twijfel ik tussen douchen en gemakskleding aandoen of toch nog even naar buiten te gaan.
Vervelend nieuws van het ziekenhuis gehad dus daar erg verdrietig over. Nu ook helemaal uit het ritme, slecht slapen, slecht eten en bewegen lukt ook niet. En ik weet het komt wel weer maar zo schiet het gewoon niet op.
Bailey26 schreef op 16-01-2026 om 17:00:
Vervelend nieuws van het ziekenhuis gehad dus daar erg verdrietig over. Nu ook helemaal uit het ritme, slecht slapen, slecht eten en bewegen lukt ook niet. En ik weet het komt wel weer maar zo schiet het gewoon niet op.
Bailey26 schreef op 16-01-2026 om 17:00:
Vervelend nieuws van het ziekenhuis gehad dus daar erg verdrietig over. Nu ook helemaal uit het ritme, slecht slapen, slecht eten en bewegen lukt ook niet. En ik weet het komt wel weer maar zo schiet het gewoon niet op.
Ah wat naar 💋
Wat naar bailey26. Ik had anders voor je gehoopt. Het is zo’n zwaar traject fysiek en mentaal.
Hardlopen kan inderdaad saai zijn, dat herken ik wel. Mij helpt het het meeste om met andere mensen te lopen in een mooie omgeving. Ik ben gevoelig voor runnershigh dus ik loop na verloop van tijd met een debiele grijns op mijn gezicht. Alleen lopen vind ik veel sneller afzien. Thuis op de loopband zet ik een serie op om te kijken tijdens het lopen zodat ik me niet zo verveel. Als ik alleen loop kan ik het beste een interval doen met veel wisselingen om het niet saai te gaan vinden. Bij lekker weer en de juiste mood kan ik het heerlijk vinden om alleen door het bos te rennen, maar ik kan ook verstrikt raken in mijn eigen gedachten. Als dat het geval is kan het helpen om liedjes te zingen in mijn hoofd. Muziek in het bos met headset werkt voor mij niet. Muziek in de wijk wel. Maat gezelschap werkt het allerbeste. Heerlijk als mensen tegen elkaar keuvelen en ik soms meeklets maar ook gewoon meeluister. Trainen door het bos zorgt bij mij veel minder voor verveling dan door een wijk, of langs een weg of iets dergelijks. Kleine paadjes, stijgen, dalen, bochtjes, verschillend landschap, etc doen het voor mij. Ook een park in de buurt met trappen doen het goed, dan wissel ik af met de trappen op en af en dergelijke.
Bailey
Ach Bailey wat naar!
Sterkte Bailey 
Vandaag weinig bewogen op werk. Net aan 2500 stappen van opstaan tot avondeten. Dus zojuist voor een avondwandeling gegaan. Zou ik vroeger nooit hebben gedaan, maar ik wil mijn stappenstreak niet kwijt raken. Inmiddels over de 6100, doel behaald.
PhilDunphy schreef op 16-01-2026 om 19:17:
Sterkte Bailey
Vandaag weinig bewogen op werk. Net aan 2500 stappen van opstaan tot avondeten. Dus zojuist voor een avondwandeling gegaan. Zou ik vroeger nooit hebben gedaan, maar ik wil mijn stappenstreak niet kwijt raken. Inmiddels over de 6100, doel behaald.
Ha mooi!!
Vanochtend begon meteen met een introductie van pleegkind (lvb) bij een mogelijke stageplek. De plek is speciaal bedoeld voor de doelgroep maar sloot niet aan waardoor pleegkind meteen helemaal volliep en je kind gewoon uitgeblust zag uitchecken. Erg jammer maar wel duidelijk. Onservaties uitgeschreven voor dossier.
Vanmiddag was de 2e borstcrawlles. We gingen in op de insteek van de arm en hadden zoemers aan de voeten zodat de beenbeweging niet teveel energie kostte en we ons op de armen konden focussen. Dat was helpend. Ik ben niet zo snel in het aanleren van motorische vaardigheden. Kost me vaak best even voor het kwartje valt. Dus het was aardig geploeter plus dat ik weer last had van al het water dat via mijn neus naar binnendrong. Uur geoefend en ben daarna de hele dag moe geweest. Ben nog wel even naar de winkel gelopen voor wat kleine boodschappen en na het avondeten ook een kort wandelingetje gemaakt om iets meer stappen gezet te hebben.
Beweging: uur zwemmen, 8000 Stappen
Eten: gezond niet gesnoept. Na zwemmen wel heel veel trek en toen twee volkoren hamkaastosti’s gegeten (vier boterhammen in totaal).
Actieve kcal in totaal 840
(heb mijn horloge tijdens zwemmen niet om dus bevat een terughoudende inschatting van de kcal die ik verbrand met zwemmen)
Ik was als kind zijnde mager. Ik werd dikker rond mijn 13de jaar toen ik ongesteld werd. Vanaf toen ben ik gaan lijnen. Het was vanaf toen echt yoyoen. Echt dik ben ik nooit geweest maar wel mollig. Ben ook een tijd naar de sportschool geweest maar merkte nooit verschil tussen wel of niet sporten. Wel aan mijn eten. Daar was ik wel blij om want ik heb een gruwelijke hekel aan sporten of wandelen of fietsen. Ik weet het niet precies maar ik denk een jaar of 6 geleden ben ik gestopt met zo vaak lijnen. Ik dacht van ik moet accepteren dat ik nooit het gewicht zal hebben wat ik zo graag wil. Ik heb het echt los gelaten en vanaf toen ging het veel beter. Ik merkte aan mezelf door dingen te ontzeggen aan mezelf dat ik er steeds meer zin in ging hebben. Nu ik van mezelf alles weer mag taal ik er vaak niet meer aan. Ik ben nu vrij stabiel en tevreden met mijn gewicht hoewel het wel schommelt maar ik denk dat dat bij iedereen wel is. Ik heb nu hetzelfde gewicht als toen ik trouwde op mijn 25ste . Ik was 12 kilo afgevallen via WW. Ik ben waarschijnlijk nog te dik want ik ben maar klein 1,57 meter en weeg 62 kilo.
Ik en mijn oudste broer hebben wel extreme dingen mee gemaakt op jonge leeftijd omdat mijn vooral moeder wilde dat wij af zouden vallen.
Ik was vroeger heel dun. Ben snoepen en frisdrank etc vanuit huis niet gewend.
Vanaf de middelbare school werd het anders. Ik kreeg een hekel aan brood meenemen en at een gevulde koek oid als lunch. Toen ik op een gegeven moment verkering met man kreeg en hij zowat elke dag een zak chips voor ons ging halen ging het hard. Toen met 18 gingen we samen wonen en aten we niet al te gezond en elke week op stap met een broodje shoarma onderweg naar huis . Toen kwam de eerste keer dat ik op dieet ging. Samen met een vriendin naar Weight watchers. Toen van 92 kilo naar 68 afgevallen maar ik voelde me niet goed. Toen jaren en jaren aan het jo-jo-en geweest.
In augustus 2022 begonnen met het 1 op 1 dieet( voorheen cambridge) toen van dik 93 naar 80 gegaan maar dat dieet is niet vol te houden.
En nu schommel ik alweer 2 jaar tussen de 85 en 87 en ik zou weer naar de 80 willen. Liefst iets eronder. Nu ben ik bezig met vooral gezond eten en patronen van over eten herkennen. Wat ik van de week al zei ik herken nu dingen /valkuilen maar ik heb ze nog niet opgelost. Ik moet er wat mee maar weet nog niet wat.
Gisteren was ook een mindere dag, moe en koud en vandaag dus een pond zwaarder. En ik weet dat is vaak vocht maar toch is het irritant.
heel herkenbaar Dolfje. Ik heb een vergelijkbaar verhaal.
Tot mijn late 20 woog ik 60 kg toen samenwonen, druk met werk, meer geld te besteden en op vakantiefoto's vond ik mezelf in eens niet mooi meer. Ik woog 74 kg. Afgevallen tot 63 met streep je slank van de margriet en zwemmen, vrijwel dagelijks een uur banen trekken. Zwanger geworden, toen zelfs de 74 niet aangetikt. Na de bevalling bijna gelijk weer 63 kg.
Gescheiden, afgevallen tot 57kg wat bij 1,75 echt ondergewicht is. Jarenlang rond de 63 gewogen.
Ik naderde de 50 en wist dat alle vrouwen aan mijn moederskant er dan gemiddeld 10 kg bij kregen, fijn kadootje.
Toen veranderde mijn copingstrategie van bij stress niet eten naar bij stress eten en niet meer bewegen. En langzaam kwamen de kilo's erbij.
3 jaar geleden kreeg ik een frozen shoulder. Risicofactoren volgens de fysio: vrouw van zekere leeftijd, overgewicht, en botte pech.
Ok, ik ging op de weegschaal staan en schrok me wild 86 kg! Ik ben naar de fysio op mijn werk gegaan die een mail had rondgestuurd dat ze nu ook lifestyle coaching aanboden.
En zo ben ik bij PT beland. Ik krijg begeleiding bij voeding en sporten. En zonder dieet maar vooral met gezonder eten was ik afgevallen tot 74 kg. Maar helaas het werk had een fijne mindfuck in gedachten, verhuizen naar een ander gebouw met een volledig idiote manier van werken. Stresssssssss, ik ben autistisch bedraad, en dan dat copingmechanisme. Ik woog eind december bijna 88kg. Ik zit nu in een diagnose traject want dat autisme geloven ze wel maar er is mogelijk ook adhd. En met die stickers, heb nog geen officiële diagnoses want had geen toegevoegde waarde volgends diverse zorgverleners, kan de bedrijfsarts veel meer voor mij afdwingen bij het bedrijf.
De bron van mijn stress is nu grotendeels weggenomen, ik heb de knop weer omgezet, en zit inmiddels weer onder de 86.
Eerste doel is nu onder de 80 komen. 2e doel, bewegen weer structureel op te pakken, niet 1x per week maar 3x per week, vaker mag maar moet niet.