Miauw - Onze katten
Ook nog een topic voor hier over onze geweldige katten.
oudmaarnognietkoud schreef op 13-03-2026 om 13:49:
Er is hier al lang niet geschreven maar naar aanleiding van het "waar word je blij van" topic wil ik hier gaan schrijven.
Mijn laatste poes heb ik vorige maand helaas in moeten laten slapen op 14-jarige leeftijd. Nierfalen, geen redden meer aan. Zij was al een jaartje op speciaal voer voor verminderde nierfunctie maar op een gegeven moment houdt dat op.
En dan is het ineens zo stil in huis.
Afgelopen woensdag heb ik via de Dierenbescherming een kater uit het asiel gehaald. Hij is ongeveer 5 jaar oud, zwierf op straat en heeft FIV.
Hij mag dus niet meer naar buiten (niet erg want ik woon op een flat) en niet bij andere katten.
Hij is nog erg schuw en zit in een aparte kamer nu nog verstopt tussen de kast en de muur. Ik denk dat hij 's-nachts aan de wandel gaat want hij eet en gaat netjes op de bak.
Ook heeft hij in de vensterbank naar buiten zitten kijken want het kleedje was wat verschoven.
Ik ga regelmatig even bij hem zitten en klets met hem. Vanmorgen keek hij mij aan en knipoogde terug. Zijn oren liggen ook niet meer zo plat.
Het zal best nog een poosje duren maar ik hoop dat hij uiteindelijk uit zijn schulpje komt.
Iemand hier ervaring met schuwe/angstige katten?
Mijn vorige kat was enorm angstig.
Geduld..... veel geduld....
Kijk langs hem kijk hem niet direct aan. Laat hem zelf het tempo bepalen. Dwing niks. Denk in weken/maanden niet in dagen .
Mijn angsthaas was gek op eten dus legde ik op verschillende plekjes brokjes neer. Kon ik gelijk zien of die op avontuur ging of niet als ik er niet was.
oudmaarnognietkoud schreef op 13-03-2026 om 13:50:
[..]
Het is alweer bijna 3 jaar geleden maar is kleine Rooie nog opgeknapt?
Uhm... vast wel.
Hij is inmiddels geopereerd vorig jaar aan calciumoxalaat stenen en staat nu op speciaal voer.
oudmaarnognietkoud schreef op 13-03-2026 om 13:49:
Er is hier al lang niet geschreven maar naar aanleiding van het "waar word je blij van" topic wil ik hier gaan schrijven.
Mijn laatste poes heb ik vorige maand helaas in moeten laten slapen op 14-jarige leeftijd. Nierfalen, geen redden meer aan. Zij was al een jaartje op speciaal voer voor verminderde nierfunctie maar op een gegeven moment houdt dat op.
En dan is het ineens zo stil in huis.
Afgelopen woensdag heb ik via de Dierenbescherming een kater uit het asiel gehaald. Hij is ongeveer 5 jaar oud, zwierf op straat en heeft FIV.
Hij mag dus niet meer naar buiten (niet erg want ik woon op een flat) en niet bij andere katten.
Hij is nog erg schuw en zit in een aparte kamer nu nog verstopt tussen de kast en de muur. Ik denk dat hij 's-nachts aan de wandel gaat want hij eet en gaat netjes op de bak.
Ook heeft hij in de vensterbank naar buiten zitten kijken want het kleedje was wat verschoven.
Ik ga regelmatig even bij hem zitten en klets met hem. Vanmorgen keek hij mij aan en knipoogde terug. Zijn oren liggen ook niet meer zo plat.
Het zal best nog een poosje duren maar ik hoop dat hij uiteindelijk uit zijn schulpje komt.
Iemand hier ervaring met schuwe/angstige katten?
Ja ik blijk een bepaald zwak te hebben voor angstige/schuwe katten, al mijn katten hadden het labeltje angstig/schuw vanuit het asiel. Wisselende ervaringen. Eentje was op dag 2 al helemaal om, bij de laatste heb ik mezelf in het begin best eens afgevraagd of het goed zou komen. Ja, het is helemaal goed gekomen. Maar het vroeg wel wat geduld.
rooiekater schreef op 13-03-2026 om 15:22:
[..]
Mijn vorige kat was enorm angstig.
Geduld..... veel geduld....
Kijk langs hem kijk hem niet direct aan. Laat hem zelf het tempo bepalen. Dwing niks. Denk in weken/maanden niet in dagen .
Mijn angsthaas was gek op eten dus legde ik op verschillende plekjes brokjes neer. Kon ik gelijk zien of die op avontuur ging of niet als ik er niet was.
Goede adviezen! Ik heb uitgebreide info van het asiel mee. Stap 1 is in de buurt van de kat gaan zitten als hij/zij eet. Zo ver zijn wij dus nog niet.
Ik ga om de 2 uur even bij m zitten, op gepaste afstand en dan klets ik een beetje met m. Voor zo ver ik nu kan zien gaat hij in de nacht wel op stap. Ik vind drolletjes in de bak en lege etensbakjes. Ook hier en daar een snoepje en die gaan ook op.
Voor ik de kamer binnenga klop ik eerst even zachtjes op de deur. En idd ik denk meer in weken/maanden dan in dagen.
Het was ook niet bekend of hij ooit een huiskat is geweest of altijd op straat heeft geleefd.
Heb vanochtend een teek moeten weghalen…. Nu al….Ga morgen maar even langs de dierenarts voor druppels….
Dit is PIETER, van O.M.N.N.K! Hou je ons af en toe op de hoogte van 'zijn vorderingen'?
Ach gut die kijkt wel angstig. Hopelijk komt hij tot rust. Mijn moeder haalde ooit een kat uit het asiel waarvan de vorige eigenaar had gemeld dat het geen schootzitter was. Dat vond mijn moeder jammer, maar die was zo op slag verliefd dat poes mee naar huis ging. Poes was ook oud en ook dat wilde ze eigenlijk niet, maar met die verliefdheid riep ze vrolijk dat ze zelf ook oud was hahaha. Na een paar weken was poes niet meer van haar schoot weg te krijgen! Poes mocht op schoot als mijn moeder een dekentje over haar benen had gelegd en die zat daar duidelijk op te wachten en om te vragen. Ze hield niet van optillen. Daar kon je haar echt mee ‘straffen’ als ze iets deed wat ongewenst was. Vreselijk vond ze dat. Maar schootzitten, kon ze als de beste!
Beterlaat2021! schreef op 13-03-2026 om 17:57:
Dit is PIETER, van O.M.N.N.K! Hou je ons af en toe op de hoogte van 'zijn vorderingen'?
Wat leuk dat je hem gevonden hebt! Dit is hem idd. Het asiel had hem Pjotr genoemd maar dat vond ik niets. Dus Pieter it is 😊
In het echt kijkt ie veel liever.
(wat is OMNNK?)
ToetieToover schreef op 13-03-2026 om 18:30:
Ach gut die kijkt wel angstig. Hopelijk komt hij tot rust. Mijn moeder haalde ooit een kat uit het asiel waarvan de vorige eigenaar had gemeld dat het geen schootzitter was. Dat vond mijn moeder jammer, maar die was zo op slag verliefd dat poes mee naar huis ging. Poes was ook oud en ook dat wilde ze eigenlijk niet, maar met die verliefdheid riep ze vrolijk dat ze zelf ook oud was hahaha. Na een paar weken was poes niet meer van haar schoot weg te krijgen! Poes mocht op schoot als mijn moeder een dekentje over haar benen had gelegd en die zat daar duidelijk op te wachten en om te vragen. Ze hield niet van optillen. Daar kon je haar echt mee ‘straffen’ als ze iets deed wat ongewenst was. Vreselijk vond ze dat. Maar schootzitten, kon ze als de beste!
Katten zijn rare beesten. Mijn jongste heeft twee katten (oudste trouwens ook) en die willen bij kind zo op schoot. Bij schoonkind alleen als die een dekentje op de benen legt.
oudmaarnognietkoud schreef op 13-03-2026 om 19:30:
[..]
Wat leuk dat je hem gevonden hebt! Dit is hem idd. Het asiel had hem Pjotr genoemd maar dat vond ik niets. Dus Pieter it is 😊
In het echt kijkt ie veel liever.
(wat is OMNNK?)
Ik denk dat je dat zelf bent 
(nickname)
Grappig, mijn eerste heette ook Pjotr vanuit het asiel, ook anders genoemd.
Beterlaat2021! schreef op 13-03-2026 om 17:57:
Dit is PIETER, van O.M.N.N.K! Hou je ons af en toe op de hoogte van 'zijn vorderingen'?
Ik schrijf elke dag een stukje in mijn agenda. Leuk stapje vandaag was dat hij vanuit zijn schuilplek even zijn kop optilde en zijn ogen even langzaam open en dicht deed. Veel kleine stapjes maken straks een grote.
CharlieB schreef op 13-03-2026 om 19:40:
[..]
Ik denk dat je dat zelf bent
Grappig, mijn eerste heette ook Pjotr vanuit het asiel, ook anders genoemd.
Ik denk dat je gelijk hebt... haha
Hoe heet die van jou nu? En hoe kwam je op die naam?
Ik had vroeger een collega die Pieter heette. Een aparte gozer maar wel heel aardig. Ik denk dat wij er vandaag de dag er een etiketje op hadden geplakt, iets in het autisme spectrum. Toen ik kater zag moest ik aan hem denken... vandaar dus Pieter.
oudmaarnognietkoud schreef op 13-03-2026 om 19:56:
[..]
Ik denk dat je gelijk hebt... haha
Hoe heet die van jou nu? En hoe kwam je op die naam?
Ik had vroeger een collega die Pieter heette. Een aparte gozer maar wel heel aardig. Ik denk dat wij er vandaag de dag er een etiketje op hadden geplakt, iets in het autisme spectrum. Toen ik kater zag moest ik aan hem denken... vandaar dus Pieter.
Die van mij heet Jip. Gewoon van internet geplukt zonder inspiratie. Hij gaat over het algemeen wel door het leven als 'Jippie', want dat roept fijner. Ik heb ook een Puck, dat wordt meestal Puckel, dan komt Jip er misschien beter vanaf 😏
Grappig dat je dan aan hem moest denken en hem zo hebt genoemd.
Ik vraag me stiekem wel een heel klein beetje af hoe BeterLaat dan wist dat het Pieter is geworden
CharlieB schreef op 13-03-2026 om 20:12:
[..]
Die van mij heet Jip. Gewoon van internet geplukt zonder inspiratie. Hij gaat over het algemeen wel door het leven als 'Jippie', want dat roept fijner. Ik heb ook een Puck, dat wordt meestal Puckel, dan komt Jip er misschien beter vanaf 😏
Grappig dat je dan aan hem moest denken en hem zo hebt genoemd.
Ik vraag me stiekem wel een heel klein beetje af hoe BeterLaat dan wist dat het Pieter is geworden
Ja BeterLaat hoe wist jij dat?
Mijn eerste twee kittens had ik van Mw. Van Koningsbrugge gekregen. Een buurvrouw van mijn vader die zwerfkatten opving. Dat waren Bea en Trix, de twee poezen op mijn profielfoto.
In die tijd op het werk eens aan de praat geraakt met een collega. Ik weet niet hoe het gesprek erop kwam maar wij hadden het ineens over ons koningshuis. Collega gaf nogal fanatiek aan dat hij anti-koningshuis was. Heb hem gezegd dat hij dan niet wilde weten hoe mijn katten heten... 