Hoe 'tot in de puntjes' ben jij? Huis- en tuin editie.

Ik ben alleen met drie kinderen en werk fulltime (wel regelmatig thuis). Ik heb mezelf een soort regime opgelegd van elke dag iets doen. Keuken schoonmaken tijdens het koken. Mijn slaapkamer en kantoor elke maandagavond, woonkamer dinsdag bv. Was opvouwen en strijken tijdens tv kijken. Stofzuigen twee keer per week. Weekend voor de tuin. Kinderen doen hun eigen kamers. Elke dag even opruimen. Vaatwasser draait ‘s nachts, ‘s ochtends meteen uitruimen. 
Als je elke dag iets doet dan is het best te doen vind ik. Doe het wel altijd direct na het eten want dan ‘mag’ ik daarna iets leuks doen. Ben nu ook nog aan het klussen in huis en altijd wel met een hobbyproject bezig. Tv kijk ik weinig, tijdens de was wegwerken dus. 
Een fijn ingericht en opgeruimd huis vind ik belangrijk en van klussen en hobby krijg ik energie! 

knap hoor om full time te werken én het huishouden te doen. Al helemaal al je alleen woont met kinderen! 
Ik werk 4 lange dagen en dus 1 dag vrij en dan rommel, was en poets ik in huis. Mijn man start vroeg en is op tijd thuis waardoor hij elke dag boodschappen doet en kookt. 
Ik werk ook 1 dag thuis waardoor  ik kleine taakjes tussendoor kan doen in de pauzes. 
Geen kinderen of huisdieren dus het is allemaal heel overzichtelijk. Ik ben geen slaaf van het huishouden en kan ook over dingen heenkijken zoals vieze ramen of een keer stof.  Als het netjes en gezellig is dan ben ik tevreden. 

Ies schreef op 16-09-2026 om 23:41:

Netjes zal het hier wel nooit worden. Ja mogelijk als de kinderen ooit de deur uitgaan en ik manlief genoeg gedrild krijg
ik heb wel veel behoefte aan rust en hou zeker van schoon. Helemaal strak hoeft voor mij niet en dat de ramen al een jaar niet gepoetst zijn daar kan ik makkelijk langs heen kijken. Maar ik vind het wel heel fijn als alles een beetje bijgehouden is, er niet al teveel achterstanden ontstaan (gebeurt toch steeds) en dat ik gewoon iets kan vinden als ik het nodig heb
Het valt soms niet mee met 4 chaoten in huis icm een bewerkelijke hond. Het helpt ook niet dat ik zeer onregelmatig werk.

Dit klinkt als ons huishouden. Inclusief onregelmatig werken. Soms kan ik er prima mee leven en een andere keer wordt ik er echt hopeloos van.

Netherfield schreef op 16-09-2026 om 21:22:

Ik ben wel benieuwd wanneer jullie dat allemaal doen, huis netjes, schoonhouden, kastjes netjes.

Maak je geen zorgen, die tijd komt ergens vandaan. Dus dan is het inderdaad of minder werken, of geen kinderen, of hulp. Je kunt niet àlles doen en hebben

Ik werk maar drie dagen in de week, dus dan is het bijhouden een stuk makkelijker. Maar als het opgeruimd is, is schoonmaken makkelijker want dan is het een kwestie van een doekje erover en klaar ben je. Als ik eerst nog op moet gaan ruimen wordt het een taak, en daar ben ik niet goed in. Was doen, was vouwen en was opruimen: geen probleem. Was doen, in de wasmand gooien, nieuwe was erbij doen en bovenop de oude was gooien: een vervelende berg werk die alleen maar groeit omdat ik er niet aan begin. Strikt bijhouden en niet teveel tijd hebben, want als ik denk dat komt nog wel, dan komt het helemaal nooit. Als ik moe thuis kom uit mijn werk om 10 uur 's avonds en de huisgenoten hebben weer eens verzuimd hun eigen zooi op te ruimen moet ik mezelf toespreken: even je toekomstige zelf een plezier doen want morgen ligt dit er nog en dan heb ik net zo weinig zin.

Diezijnvanmij schreef op 17-09-2026 om 10:01:

[..]

Maak je geen zorgen, die tijd komt ergens vandaan. Dus dan is het inderdaad of minder werken, of geen kinderen, of hulp. Je kunt niet àlles doen en hebben

precies. tijd is een keuze dus dat is bij iedereen anders. fulltime werken, een bergje kinderen, hobbies, sporten en een sociaal leven lijken mij niet bevorderlijk voor de spic en spanheid van je huishouden. maar alles kan. je kiest waar je je tijd aan besteed. 

ik vind het heerlijk om op een regenachtige zondat in mijn trainingsbroek een hele dag te doen over de benedenverdieping. plumeautje, kopje koffie, zithoek poetsen, zuigen en dweilen, op de telefoon scrollen, toilet poetsen en dweilen, spelletje met de hond, etc. 

ik vermaak me zo pima een hele dag. tussendoor stoofvlees opzetten en in de avond samen lekker eten in een schoon huis. 

maar ik heb geen kinderen die ik hoef te vermaken, mijn man kan dat zelf en mijn enige "verplichting" is 4x per week sporten en 1x per week muziek. 

Wieder schreef op 16-09-2026 om 06:35:

Hier is alles ook op elkaar afgestemd, waarom zou ik een dekentje op de bank leggen dat niet matcht als ik er voor hetzelfde geld een kan kopen dat bij de rest past? Het is ook niet rommelig in huis, als je overdag binnenkomt kan er wel het een en ander liggen, maar voor ik naar bed ga ligt alles weer op z'n plek. Maar tampons, waspods en wc papier mogen gewoon in hun eigen verpakking in de voorraadkast. Daar zit een deur voor, dus dat zie ik toch niet 😉.

Omdat iemand die regelmatig bij je op bezoek komt een speciaal dekentje, speciaal voor jou heeft gemaakt. Jij houdt zoveel van paarden en die persoon heeft een paardendeken geborduurd (ik noem maar wat)... ? 

In ieder geval: zo is ons huis een rommeltje, aan herinneringen. Bij bijna alles is wel een verhaal te vertellen. En het matcht dus maar matig. 

Eens per 2 weken komt onze hulp, dan zorgen we dat alle horizontale vlakken zoveel mogelijk leeg zijn, zodat ze makkelijk en goed kan werken. In de periode tussen haar 2 bezoeken loopt het allemaal een beetje vol. Toen we ruim 10 jaar geleden ons huis Funda-klaar moesten maken, hebben we een shurgard gehuurd om veel spullen weg te bergen. Ik vond ons huis toen erg ongezellig - maar t was zo verkocht.

Het enige moment wanneer mijn huis een beetje clean is is als ik bezoek verwacht. Dan ruim ik 3 dagen lang op en poets ik zwaar. En dan nog ziet de helft niet dat ik 3 dagen ben bezig geweest.

De rest van de tijd omschrijft mijn moeder het als "een stort".

Het kan me niet schelen. Ik heb het niet voor strak en clean, wil kunnen leven in mijn huis en kan perfect door rommel, afwas en vuile ramen kijken.

Ik hou dan weer niet van teveel prulletjes overal. Hier geen dekentjes, geen kaarsen, geen beeldjes, geen planten, ... dat staat en ligt alleen maar in de weg van de overige rommel . En wordt omver geschopt door de kat.

Als ik dan poets is het wel ineens "goed" en grondig, sleep ik zo'n beetje alle meubels naar buiten en alleen al aan de living ben ik dus minstens 3 uur bezig. Om het maar niet te hebben over de kasten die ik dan begin uit te laden en de stress-aanvallen die ik zo krijg  .

Maar VT-Wonen zou hier zelfs als ik 3 dagen ben bezig geweest zwaar depressief worden.

Diezijnvanmij schreef op 17-09-2026 om 10:01:

[..]

Maak je geen zorgen, die tijd komt ergens vandaan. Dus dan is het inderdaad of minder werken, of geen kinderen, of hulp. Je kunt niet àlles doen en hebben

Schijnt een vrouwending te zijn, en full time willen werken, en kinderen, en gezellig zijn met je man, en huis netjes. O ja en ook nog tijd voor vrienden en sport. Ik snap ook wel dat dat allemaal niet kan. En ik denk ook regelmatig, waarom moet IK dit allemaal doen? Schoonzus zegt, maar als je elke dag een uur in de tuin bezig gaat, houdt je het prima bij! Schoonzus werkt vier dagen x 5 uur… Volgens mij vindt ze ook dat als man (haar broer) rommel maakt, dat IK dat moet opruimen. Want vrouw. Durft ze niet te te zeggen (ze kent mijn feministische inslag), maar ze hint er altijd wel naar. Wat doen jullie met kritiek op je huishouden/stort?

Netherfield schreef op 17-09-2026 om 17:27:

[..]

Schijnt een vrouwending te zijn, en full time willen werken, en kinderen, en gezellig zijn met je man, en huis netjes. O ja en ook nog tijd voor vrienden en sport. Ik snap ook wel dat dat allemaal niet kan. En ik denk ook regelmatig, waarom moet IK dit allemaal doen? Schoonzus zegt, maar als je elke dag een uur in de tuin bezig gaat, houdt je het prima bij! Schoonzus werkt vier dagen x 5 uur… Volgens mij vindt ze ook dat als man (haar broer) rommel maakt, dat IK dat moet opruimen. Want vrouw. Durft ze niet te te zeggen (ze kent mijn feministische inslag), maar ze hint er altijd wel naar. Wat doen jullie met kritiek op je huishouden/stort?

Ontvrienden? Nee serieus, die krijgen de wind van voren. Hufterigste was een man die met zijn vinger over de bovenkant van mijn schilderijen ging en triomfantelijk toonde hoeveel stof er op zijn vinger zat. Ik heb dat ostentatief herhaald bij het volgende schilderij, met mijn middelvinger en die eerst opgestoken en toen aan zijn revers afgeveegd. Hij vond het grappig. Ik niet, heb hem nooit meer uitgenodigd. Dit was langgggg geleden overigens toen ik nog niet zo mild en oud was 

Netherfield schreef op 17-09-2026 om 17:27:

[..]

Wat doen jullie met kritiek op je huishouden/stort?

Vooral gewoon op élk familiefeestje aanhoren hoe mijn moeder de hele familie élke keer opnieuw moet inlichten wat voor wandelend drama ik ben qua huishouden. Waarbij mijn vader instemmend knikt.

Adem in, adem uit, één oor in, één oor uit. Al raak je het af en toe een keer zat.

Mijn ouders hebben wél een VT-wonen-appartement en ik doe sowieso alles fout qua huishouden, koken, wassen, ... in hun ogen.

Vrienden gebruiken met momenten dan weer gradaties. "Jouw huis is net iets minder erg dan bij X." Wederom adem in, adem uit, één oor in, één oor uit. Want het compliment van 't jaar is het nu ook weer niet .

Ik vraag me hoogstens af en toe af waarom ik 3 dagen bezig ben met opruimen en poetsen voor er iemand binnenkomt. Als ze het dan toch zo'n drama vinden kan ik ze eigenlijk maar beter the real thing laten zien.

Netherfield schreef op 17-09-2026 om 17:27:

[..]

Schijnt een vrouwending te zijn, en full time willen werken, en kinderen, en gezellig zijn met je man, en huis netjes. O ja en ook nog tijd voor vrienden en sport. Ik snap ook wel dat dat allemaal niet kan. En ik denk ook regelmatig, waarom moet IK dit allemaal doen? Schoonzus zegt, maar als je elke dag een uur in de tuin bezig gaat, houdt je het prima bij! Schoonzus werkt vier dagen x 5 uur… Volgens mij vindt ze ook dat als man (haar broer) rommel maakt, dat IK dat moet opruimen. Want vrouw. Durft ze niet te te zeggen (ze kent mijn feministische inslag), maar ze hint er altijd wel naar. Wat doen jullie met kritiek op je huishouden/stort?

Die krijgen een doekje, de bezem, de stofzuiger. 

Toen ik ooit de kans kreeg meer te gaan werken, (4 dagen) vroeg mijn schoonmoeder hoe dat dan moest met mijn huishouden. Die heb ik even kort en duidelijk uitgelegd dat dat huishouden ook van haar zoon is dus dat ze dat misschien even aan hem moest vragen. Hij werkte immers ook vier dagen. Het schaapachtig blik heb ik genegeerd. 

Later bij een andere opmerking heb ik opgemerkt dat er meer in het leven is dan huishouden. Dat vrouwen niet bestaan om te huishouden, maar dat huishouden en noodzakelijk kwaad is en hoe meer de bewoners van huis zijn, hoe minder vies het wordt.