(Over)leven met NAH kletstopic
Zoals een aantal van jullie weten , heb ik al sinds mijn 21ste NAH. Nu ik op mijn 56e er nog 2 hersenbloedingen overheen heb gekregen , is dat er behoorlijk erger op geworden. Hierover open ik dit topic.
Alles verandert na NAH. Je werk, relatie, sociale contacten en ga zo maar even door. Er is verlies van je gezonde ik , rouw om wat was en hoop op herstel.
Schrijf hier mee over alles waar je tegen aanloopt of kwijt wilt. Wia of werken, UWV perikelen, tips en trics, je veranderde relatie en je verwarde gevoelens en soms boosheid.
Geen idee of er hier genoeg mensen zijn met NAH die mee willen schrijven, ik merk het snel genoeg. En anders bloedt het topic vanzelf wel dood en verdwijnt het naar de achtergrond.
lientje69 schreef op 15-10-2026 om 06:49:
Die zwembril , ik dacht even dat dat iets speciaals was. Maar wedstrijdzwemmers hebben die ook. Op sterkte lijkt me een behoorlijk gedoe. En gewoon zie ik nog minder dan ik nu al zie dan met bril dus ik laat dat even voor wat het is. Moet me leren afsluiten voor prikkels van buitenaf
Zwembrillen op sterkte zijn als je geen extreme sterkte nodig hebt ook gewoon online te bestellen.
Mocht je er een in t water gebruiken zie je vanwege de sterkte waarschijnlijk meer dan nu zonder sterkte.
Je slag een klein beetje aanpassen door boven water in te ademen en onderwater uit kan dan ook en zwemt een stuk prettiger, zorgt voor een betere lichaamshouding en minder prikkels.
Ik had vroeger na het zwemmen van schoolslag last van mijn schouders, sinds ik deze aanpassing heb gedaan niet meer.
Ook nogeens gewoon leuk om te proberen. 
Het zwemmen gaat me vandaag niet lukken. Beetje eigen schuld waarschijnlijk want ik heb een bed verschoond en dat is best zwaar. Daarna kreeg ik onverwacht ( leuke ) visite maar dat vraagt ook veel van me. Ovenschotel staat klaar voor vanavond. Zo nog maar wat was vouwen.
Joky , boodschappen doe ik samen met man. Anders komt hij met niks of het verkeerde thuis. Ook op datum let hij niet. Het prettige is dan het helpen met inpakken en op de band leggen. Ik ben niet meer zo snel. 
Thuis pak ik de koelcellen uit en man maakt koffie . De rest berg ik later op. Maar ook boodschappen doen vraagt veel energie. Heb een paar keer besteld en thuis laten bezorgen. Maar dat beviel niet helaas.
ik ben ook niet meer zo snel lientje.ik zeg altijd tegen de mensen achter mij.sorry hoor maar ik ben iets langzamer.en dan zegt iedereen geeft niet hoor mevrouw .wij hebben de tijd.En als ik dan weg ga groet ik iedereen vriendelijk en bedank ze voor het wachten.😃vinden ze geloof ik in het algemeen wel leuk.💕
joky schreef op 15-10-2026 om 22:17:
ik ben ook niet meer zo snel lientje.ik zeg altijd tegen de mensen achter mij.sorry hoor maar ik ben iets langzamer.en dan zegt iedereen geeft niet hoor mevrouw .wij hebben de tijd.En als ik dan weg ga groet ik iedereen vriendelijk en bedank ze voor het wachten.😃vinden ze geloof ik in het algemeen wel leuk.💕
Omdat ik altijd probeer te gaan op rustige tijden heb ik daar gelukkig meestal niet zo'n last van. En door mijn hersenbloedingen ben ik ook wat minder " lief " geworden. Waar ik normaal op hoog tempo zo snel mogelijk alles op de band of in de tas probeer te gooien , denk ik tegenwoordig : jammer joh. Als je haast hebt, moet geen boodschappen gaan doen. En mensen met een paar dingen laat ik dan ook gewoon voorgaande. Dat wordt meestal ook wel gewaardeerd.
Ben jij ook niet zo van boodschappen thuis laten bezorgen joky? Ga jij alleen om boodschappen of zoals ik tegenwoordig ook met iemand samen?
Morgen gaat een over mijn grenzen dag worden weet ik al. Weekboodschappen. En moeder is jarig. De laatste wil ik echt heen. Kan wel het laatste jaar zijn. Maar de visite trek ik daar eigenlijk niet ná het boodschappen doen. Bovendien schiet ik in de handelen stand. Ga dan afwassen. Koffie tappen enz. Dat kan ik nu eigenlijk niet meer. Best lastig. Ik twijfel dus nu of ik vanmorgen alleen om boodschappen zal gaan. Maar dat is ook weer niet al te slim.
Gefeliciteerd met je moeder, Lientje! Wil je de visite ook graag zien of vooral je moeder zelf? In dat geval misschien later op de dag gaan nadat de visite weg is?
lientje69 schreef op 16-10-2026 om 07:02:
Morgen gaat een over mijn grenzen dag worden weet ik al. Weekboodschappen. En moeder is jarig. De laatste wil ik echt heen. Kan wel het laatste jaar zijn. Maar de visite trek ik daar eigenlijk niet ná het boodschappen doen. Bovendien schiet ik in de handelen stand. Ga dan afwassen. Koffie tappen enz. Dat kan ik nu eigenlijk niet meer. Best lastig. Ik twijfel dus nu of ik vanmorgen alleen om boodschappen zal gaan. Maar dat is ook weer niet al te slim.
Goed dat je er nu al over nadenkt. Heb je dit ook met je ergotherapeut besproken? Wat heb je daarover voor tips gekregen?
Wat wedervragen.
Die boodschappen..
...moeten het per se weekboodschappen zijn? Wie kan/kunnen je helpen? Verwacht je zondag compleet afgeschreven te zijn, of is de boodschappen tot dan uitstellen een optie? En dan nog steeds: moeten het dan nog weekboodschappen zijn, of is er iemand in je omgeving die best even 2x voor je op pad wil gaan deze/komende week? Het is vaak het eerste wat mensen aanbieden om te doen...ook buren bijvoorbeeld...dus denk hierin breder dan je vaste kringetje. Als je bij mij in de straat woonde, zou ik het bijvoorbeeld zo doen.
Ik heb er zelf overigens ook een grondige hekel aan als de boodschappen anders lopen dan ik wil, en ik besteed het liever niet uit. En misschien geven die weekboodschappen je houvast, of rust. Zo van: alles is in huis, er kan me niks gebeuren. Maar nu gebeurt er wel wat, want je wilt voorkomen dat je helemaal overprikkeld raakt doordat je teveel doet. Zelf kan ik redelijk eten uit vriezer en voorraadkast, alleen heb ik dan soms "geen zin" in wat daar ligt. In noodsituaties (en dat is als het allemaal teveel is) vind ik dat geen goed argument. Dus kijk ook in de kasten: wat ligt daar en kan je er even mee vooruit?
De verjaardag van je moeder...
Ook hier: wie kan/kunnen je helpen, om te voorkomen dat je gaat handelen? Soms kan dat handelen ook lekker zijn: als je gaat afwassen, duurt het vaak even voordat mensen dat doorhebben en eventueel je gezelschap komen houden/kletsen, wat ook heel vermoeiend kan zijn. Misschien is het ene handelen (koffie) belastender dan het andere (afwas). Denk er even (vandaag dus al, super goed) over na hoe dat voor jou is. Maak dan een plannetje.
In hoeverre weet je moeder hoe het echt met je gaat/dat je belastbaarheid sinds vorig jaar sterk is afgenomen en iets als een verjaardag enorm pittig voor je is? Kan zij hierin ook eventueel iets voor je doen? Of iemand anders? (bijv een kan/thermosfles koffie/heet water maken/flessen/pakken drinken of kopjes alvast op tafel/het aanrecht zetten, de taart alvast (laten) snijden..., ik noem maar wat want ik weet niet wat er moet gebeuren) Wil je er zelf per se vanaf begin tot eind bij zijn, of heb je het gevoel dat dat van je wordt verwacht, door wie dan ook?
Azalea747 schreef op 16-10-2026 om 07:42:
Gefeliciteerd met je moeder, Lientje! Wil je de visite ook graag zien of vooral je moeder zelf? In dat geval misschien later op de dag gaan nadat de visite weg is?
Morgen is ze jarig. Het is niet dat ik specifiek de visite wil zien ( al willen die mij weer wel graag zien ) maar meer dat ik vaak in de middag en avond geen energie meer heb. Dat is ook het vervelende van NAH vind ik. Continu wikken en wegen. Kan ik dit ( vandaag ) wel? Hoe moet ik het dan gaan doen zodat het me zo min mogelijk uitput? Enzovoort.
Dus later op de dag gaan kan. Maar dan is er waarschijnlijk ook visite. Het beste zou zijn een heel andere dag te kiezen voor een kop koffie. Maar sowieso krijg ik vrees ik de meeste prikkels van mijn ontzettend schreeuwende irritante inwonde broer van 47....
Anijsblokje , ik ga er zéker niet van het begin tot het eind bijzijn. Dat zou heel dom van me zijn, want dan lig ik er dagen af. Uurtje , max anderhalf uur. Ergo heeft wel tips gegeven voor visite. Iets fysieks tussendoor doen is in principe juist verstandig omdat dat ook ontprikkeld. Maar ze zitten meestal in de keuken. Dus dan hoor je toch alles mee , misschien ff oortjes mee. Of beter nog , even buiten een rondje door de tuin. ( of liever gezegd oerwoud, want broer doet er niks aan ) Is ook weer deels een ergernis eigenlijk.
Boodschappen geven mij het idee dat ik toch nog iets kan. Weekboodschappen doen is ook praktisch. Volle kasten. Maar ook maar één keer de winkel in. Ik heb voor deze week gelukkig geen lange lijst. Inderdaad veel uit kast/ vriezer eten. Buren vragen.... vroeger deed iedereen hier alles voor elkaar. Tegenwoordig is het ieder voor zich. Op calamiteiten na. En ook dat men dan gauw zegt dat kan haar man toch dorn. Hebben ze nog gelijk in ook overigens maar man haat boodschappen doen. Het is al verbazingwekkend voor mij dat hij elke week nu trouw meegaat. ( en lief ook want hij plant dat echt in in zijn drukke schema omdat hij best bezorgd over me is. )
Ik ga eens proberen een ontwormpil in mijn kittens te krijgen. Hoop dat het lukt.
Wat betreft boos doen na hersenletsel. Ik hoorde me net heel boos en lelijk doen tegen mezelf omdat iets niet lukte. Dus ik ben wel bozer geworden. Maar voornamelijk tegen mezelf.😅
lientje69 schreef op 16-10-2026 om 10:32:
Wat betreft boos doen na hersenletsel. Ik hoorde me net heel boos en lelijk doen tegen mezelf omdat iets niet lukte. Dus ik ben wel bozer geworden. Maar voornamelijk tegen mezelf.😅
Was dat omdat het niet lukte met die ontwormpil? 
Dan waren de kittens vast ook boos 
(hier werkt het alleen als ik de pil verstop in iets heeeeel lekkers, en dan bedoel ik leverworst of zo, een heeel klein beetje natuurlijk, maar wel zo dat ik er een balletje van kan rollen).
Ik vrees dat het vooral je omgeving is die kan beoordelen of je veranderd bent door NAH. Een vriend van mij heeft NAH door een racefietsongeluk (en ja, hij droeg een helm). Ik denk altijd aan de woorden van zijn partner: "Volgens ... is hij weer helemaal zichzelf, maar voor mij is er een ... voor en na het ongeluk" 
. Maar opmerken dat je boos bent op jezelf, is de eerste stap als je merkt dat je wel vaak boos bent op jezelf. Ik geloof er overigens zeker niet in dat je altijd alleen maar heel lief tegen jezelf kan (of zou moeten) zijn... Het hoort er volgens mij ook bij om soms tegen jezelf te zeggen: pffft, dit was echt niet handig/heel dom oid.. En vaak voorafgegaan door een scheldwoord in mijn geval.
Wat betreft de planning voor morgen: hoe ziet je plannetje er nu uit? Helpt het je om er van tevoren even bij stil te staan? Super goed dat je even "hulp" hebt ingeschakeld hier, al is het alleen maar door het op te schrijven!
Liquid snacks voor de kittens? Bij mij de enige manier om medicatie in mijn kat te krijgen.
En verder nog een tip. Ik heb zelf ME/CVS, iets heel anders dus maar ben ook vaak overgevoelig voor prikkels en enorm vermoeid. Laures Binnenwereld is vooral gericht op ME/CVS maar ik kan me voorstellen dat sommige van haar tips ook voor jou werken? In deze gids staan ook adviezen voor oortelefoons, brillen etc.
https://b97377fb-2bb8-4a79-bf14-6e88d5669360.filesusr.com/ugd/b64c16_b26abcffbedf4cc1995fe0879812478e.pdf
En ik leef ontzettend met je mee!
Lali dank je wel, lief!❤️
Anijsblokje, nee hoor niet vanwege de kittens. Die sputteren wel tegen maar dat is gelukt. En ik snap het tegensputteren van ze . Op dieren ben ik trouwens zelden kwaad.
Ik was de medicijn weekbakjes van man en mij aan het vullen. En ik liet steeds pillen uit mijn handen vallen. 
En dan word ik dus boos op mezelf. En hoor ik mezelf zeggen stomme trut , kijk toch eens uit. Sukkel.
Ik heb voor morgen in elk geval besloten om iets uit de vriezer te trekken 's avonds ipv zelf te koken. Verder heb ik net alleen alvast wat boodschappen gehaald ( wilde ook even pinnen ) zodat het restant morgen vnl vers en vlees is en we dus weer snel de winkel uit zijn. Tot zover mijn planning. Oh en na echt 1,5 uur maximaal weg gaan bij mijn moeder. En mijn gestoorde broer ontlopen. Dat laatste wordt nog de grootste uitdaging vrees ik.
Is er een optie dat moeder bij jou komt (opgehaald door man/dochter of gebracht door...)? Morgen of een andere keer?
Vf_Watervrouw schreef op 16-10-2026 om 12:58:
Is er een optie dat moeder bij jou komt (opgehaald door man/dochter of gebracht door...)? Morgen of een andere keer?
Morgen krijgt ze visite. Rijbewijs heeft ze niet. Relatie tussen man en moeder is nog verstoord door het verkiezen van gestoorde broer boven alles en iedereen. Maar goed het blijft mijn moeder. En hoewel ik volgens broer niet welkom ben in " zijn " huis ( is van moeder, broer werkt niet eens , behalve wat zwarte klussen om te kunnen zuipen ) blijf ik toch naar haar toe gaan
Het zal vast wel lukken . S middags kan ik de hele middag bijkomen en ook zondag en maandag heb ik gelukkig geen afspraken.