Mantelzorgfrustraties
In het ergernistopic ontstond een discussie die misschien daar niet voortgezet moet worden, daarom open ik er een apart topic over. Het is niet per se dat ik hier nog veel over te schrijven heb, maar ik snap wel wat er gebeurt. En ik snap ook dat dat voor de zieke heel naar of confronterend kan zijn om te lezen.
De zorg voor een zieke partner of ouder of kind kan je over de schoenen lopen. Of anders wel het huishouden dat even allemaal op jou terechtkomt. Of anders wel dat je een keer gillend gek wordt van wat de zieke doet, ook al wéét je dat het niet diens schuld is.
En ja, de correcte vorm van schrijven zou dan zijn: nee, ik ben niet boos op X, ik ben boos op de situááátie. Maar dat is gewoon soms even niet hoe het voelt.
Toen mijn moeder nog leefde en rare dingen ging doen ben ik ook wel eens boos geworden op haar. Daar ben ik niet trots op, ik heb er spijt van. Ja, achteraf bezien, met de bril van nu, was ik boos op de situatie. Maar op dat moment was ik boos op háár. Dat ze het niet meer zelf kon en toch weigerde de regie af te geven, ze wilde het per se allemaal zelf blijven doen. Dat haar hoofd niet meer deed wat het moest doen was niet haar schuld, en ze leed daar zelf ook erg onder.
Maar daarom snap ik wel dat mensen soms even onredelijk zijn. Ja, nuchter bezien en in feite ben je boos op de ziekte. Maar toch kun je in het moment soms ook even boos zijn op de persoon, uit onmacht en frustratie, of dan wil je even stoom afblazen.
Dat is heel naar om te lezen als je zelf de zieke bent. Ik heb ook een chronische aandoening (twee inmiddels) die impact hebben op mijn leven en dat van mijn man. Hij wordt ook beperkt door mijn ziekte. Vandaar dat ik me kan voorstellen dat er behoefte is aan een uitlaatklep waar de partner of mantelzorger ook eens even zijn/haar ergernis kwijt kan. Met het uitgangspunt: ja ik ben eigenlijk boos op de situatie en ik zorg heus goed voor mijn geliefde, maar hier mag ik even onredelijk zijn.
Ik weet niet of hier behoefte aan is, als dat niet zo is zal het topic wel weer zakken en verdwijnen. Maar ik weet dat toen het met mijn moeder speelde, ik af en toe even moest gillen tegen iemand.
Bakblik schreef op 15-07-2026 om 17:09:
Mam je bent 85 en snapt het leven nog best goed, althans dat idee heb/had ik. Nieuwe medicatie ga je trouw slikken en vraagt papa om daarvoor een extra alarm in je telefoon te zetten, zodat je ze niet vergeet.
Waarom is het dan zo lastig om leefstijladviezen op te nemen in je dagprogramma. In de avond douchen, dan kan je in de ochtend voor het opstaan die steunkousen aan doen. Dat zou moeten helpen om dikke enkels te voorkomen.
Je lust koffie dus neem die, in de folder over je kwaal genoemde, kop koffie bij je ontbijt. Koffie vernauwd de bloedvaten en kan voorkomen dat je bloeddruk zakt na het eten.
Ja ik vind in de ochtend douchen ook lekkerder maar ga het gewoon proberen voor een week om te zien wat het effect is!
Morgen kom ik dat boodschapje brengen wat ik in mijn koelkast had laten staan toen ik net naar je toe kwam. Dan wil ik horen dat je in de avond hebt gedouched en voor het opstaan die steunkousen hebt aangedaan en dat je koffie hebt gedronken bij je ontbijt.
S Avonds douchen is een heel gedoe, dochter. Daar heb ik dan gewoon geen zin in. En natuurlijk lust ik koffie, maar niet bij m’n ontbijt. Ik heb daar dan gewoon geen trek in.