Mantelzorgfrustraties
In het ergernistopic ontstond een discussie die misschien daar niet voortgezet moet worden, daarom open ik er een apart topic over. Het is niet per se dat ik hier nog veel over te schrijven heb, maar ik snap wel wat er gebeurt. En ik snap ook dat dat voor de zieke heel naar of confronterend kan zijn om te lezen.
De zorg voor een zieke partner of ouder of kind kan je over de schoenen lopen. Of anders wel het huishouden dat even allemaal op jou terechtkomt. Of anders wel dat je een keer gillend gek wordt van wat de zieke doet, ook al wéét je dat het niet diens schuld is.
En ja, de correcte vorm van schrijven zou dan zijn: nee, ik ben niet boos op X, ik ben boos op de situááátie. Maar dat is gewoon soms even niet hoe het voelt.
Toen mijn moeder nog leefde en rare dingen ging doen ben ik ook wel eens boos geworden op haar. Daar ben ik niet trots op, ik heb er spijt van. Ja, achteraf bezien, met de bril van nu, was ik boos op de situatie. Maar op dat moment was ik boos op háár. Dat ze het niet meer zelf kon en toch weigerde de regie af te geven, ze wilde het per se allemaal zelf blijven doen. Dat haar hoofd niet meer deed wat het moest doen was niet haar schuld, en ze leed daar zelf ook erg onder.
Maar daarom snap ik wel dat mensen soms even onredelijk zijn. Ja, nuchter bezien en in feite ben je boos op de ziekte. Maar toch kun je in het moment soms ook even boos zijn op de persoon, uit onmacht en frustratie, of dan wil je even stoom afblazen.
Dat is heel naar om te lezen als je zelf de zieke bent. Ik heb ook een chronische aandoening (twee inmiddels) die impact hebben op mijn leven en dat van mijn man. Hij wordt ook beperkt door mijn ziekte. Vandaar dat ik me kan voorstellen dat er behoefte is aan een uitlaatklep waar de partner of mantelzorger ook eens even zijn/haar ergernis kwijt kan. Met het uitgangspunt: ja ik ben eigenlijk boos op de situatie en ik zorg heus goed voor mijn geliefde, maar hier mag ik even onredelijk zijn.
Ik weet niet of hier behoefte aan is, als dat niet zo is zal het topic wel weer zakken en verdwijnen. Maar ik weet dat toen het met mijn moeder speelde, ik af en toe even moest gillen tegen iemand.
Tjilp schreef op 31-05-2026 om 17:30:
Pfoe Groentetuin, wat rottig! Totaal onbegrip.
…hoe ging het verder?
Het duurde 3 maanden, en na die eerste dag wende het steeds meer, partner werkte regelmatig thuis, we zijn er goed doorheen gekomen en goed gevoel dat we t gedaan hebben.( Je kan t maar 1x doen)
Begrijpelijk Rooiekater - het mag opnieuw gaan wringen. Je bent niet de persoon toen je besloot het contact aan te houden. Als ik kijk naar mijn eigen ervaring dan is het net of ik een ui afpel van mijn eigen beschadigde ik. Bij elke schil denk je dat je 'er nu wel bent', maar na een tijdje ontdek je de volgende laag. Dat hoeft niet erg te zijn, kan juist heel leerzaam zijn ook.
Sterkte in elk geval, het is niet makkelijk.
Fuchsia67 schreef op 31-05-2026 om 22:01:
Begrijpelijk Rooiekater - het mag opnieuw gaan wringen. Je bent niet de persoon toen je besloot het contact aan te houden. Als ik kijk naar mijn eigen ervaring dan is het net of ik een ui afpel van mijn eigen beschadigde ik. Bij elke schil denk je dat je 'er nu wel bent', maar na een tijdje ontdek je de volgende laag. Dat hoeft niet erg te zijn, kan juist heel leerzaam zijn ook.
Sterkte in elk geval, het is niet makkelijk.
Bedankt
Ik blijf stoeien met de vraag waarom krijg ik deze info niet. Wat kan ik anders doen. of toch gewoon los laten
Ik bel 2 keer per week ga 1 keer per 2 weken op de koffie.
Wat betekent het voor jou om deze informatie (niet) te krijgen? Wat 'doet' de medische informatie met jou?
Rooiekater, ik herken je gevoel wat betreft je de mindere voelen door de opvoeding en ervaringen.
Mijn ervaring is dat helaas, wat je ook doet, het nooit goed genoeg zal zijn.
Sterkte! 🌷
Fuchsia67 schreef op 01-06-2026 om 08:41:
Wat betekent het voor jou om deze informatie (niet) te krijgen? Wat 'doet' de medische informatie met jou?
Dubbel ergens denk ik jammer dan.
Maar zoals vorig jaar dat mijn vader was gevallen en bij alles hulp nodig had. Was het wel fijn geweest om het gelijk te weten. En extra te kunnen helpen. I.p.v daar van doet broer het en word dan boos omdat ik niks extra doe. Ik wist tot broer boos werd van niks. In die periode belde ik nog minder. Dat is daarna wel veranderd.