Mantelzorgfrustraties
In het ergernistopic ontstond een discussie die misschien daar niet voortgezet moet worden, daarom open ik er een apart topic over. Het is niet per se dat ik hier nog veel over te schrijven heb, maar ik snap wel wat er gebeurt. En ik snap ook dat dat voor de zieke heel naar of confronterend kan zijn om te lezen.
De zorg voor een zieke partner of ouder of kind kan je over de schoenen lopen. Of anders wel het huishouden dat even allemaal op jou terechtkomt. Of anders wel dat je een keer gillend gek wordt van wat de zieke doet, ook al wéét je dat het niet diens schuld is.
En ja, de correcte vorm van schrijven zou dan zijn: nee, ik ben niet boos op X, ik ben boos op de situááátie. Maar dat is gewoon soms even niet hoe het voelt.
Toen mijn moeder nog leefde en rare dingen ging doen ben ik ook wel eens boos geworden op haar. Daar ben ik niet trots op, ik heb er spijt van. Ja, achteraf bezien, met de bril van nu, was ik boos op de situatie. Maar op dat moment was ik boos op háár. Dat ze het niet meer zelf kon en toch weigerde de regie af te geven, ze wilde het per se allemaal zelf blijven doen. Dat haar hoofd niet meer deed wat het moest doen was niet haar schuld, en ze leed daar zelf ook erg onder.
Maar daarom snap ik wel dat mensen soms even onredelijk zijn. Ja, nuchter bezien en in feite ben je boos op de ziekte. Maar toch kun je in het moment soms ook even boos zijn op de persoon, uit onmacht en frustratie, of dan wil je even stoom afblazen.
Dat is heel naar om te lezen als je zelf de zieke bent. Ik heb ook een chronische aandoening (twee inmiddels) die impact hebben op mijn leven en dat van mijn man. Hij wordt ook beperkt door mijn ziekte. Vandaar dat ik me kan voorstellen dat er behoefte is aan een uitlaatklep waar de partner of mantelzorger ook eens even zijn/haar ergernis kwijt kan. Met het uitgangspunt: ja ik ben eigenlijk boos op de situatie en ik zorg heus goed voor mijn geliefde, maar hier mag ik even onredelijk zijn.
Ik weet niet of hier behoefte aan is, als dat niet zo is zal het topic wel weer zakken en verdwijnen. Maar ik weet dat toen het met mijn moeder speelde, ik af en toe even moest gillen tegen iemand.
Tjilp schreef op 31-05-2026 om 17:30:
Pfoe Groentetuin, wat rottig! Totaal onbegrip.
…hoe ging het verder?
Het duurde 3 maanden, en na die eerste dag wende het steeds meer, partner werkte regelmatig thuis, we zijn er goed doorheen gekomen en goed gevoel dat we t gedaan hebben.( Je kan t maar 1x doen)
Begrijpelijk Rooiekater - het mag opnieuw gaan wringen. Je bent niet de persoon toen je besloot het contact aan te houden. Als ik kijk naar mijn eigen ervaring dan is het net of ik een ui afpel van mijn eigen beschadigde ik. Bij elke schil denk je dat je 'er nu wel bent', maar na een tijdje ontdek je de volgende laag. Dat hoeft niet erg te zijn, kan juist heel leerzaam zijn ook.
Sterkte in elk geval, het is niet makkelijk.
Fuchsia67 schreef op 31-05-2026 om 22:01:
Begrijpelijk Rooiekater - het mag opnieuw gaan wringen. Je bent niet de persoon toen je besloot het contact aan te houden. Als ik kijk naar mijn eigen ervaring dan is het net of ik een ui afpel van mijn eigen beschadigde ik. Bij elke schil denk je dat je 'er nu wel bent', maar na een tijdje ontdek je de volgende laag. Dat hoeft niet erg te zijn, kan juist heel leerzaam zijn ook.
Sterkte in elk geval, het is niet makkelijk.
Bedankt
Ik blijf stoeien met de vraag waarom krijg ik deze info niet. Wat kan ik anders doen. of toch gewoon los laten
Ik bel 2 keer per week ga 1 keer per 2 weken op de koffie.
Wat betekent het voor jou om deze informatie (niet) te krijgen? Wat 'doet' de medische informatie met jou?
Rooiekater, ik herken je gevoel wat betreft je de mindere voelen door de opvoeding en ervaringen.
Mijn ervaring is dat helaas, wat je ook doet, het nooit goed genoeg zal zijn.
Sterkte! 🌷
Fuchsia67 schreef op 01-06-2026 om 08:41:
Wat betekent het voor jou om deze informatie (niet) te krijgen? Wat 'doet' de medische informatie met jou?
Dubbel ergens denk ik jammer dan.
Maar zoals vorig jaar dat mijn vader was gevallen en bij alles hulp nodig had. Was het wel fijn geweest om het gelijk te weten. En extra te kunnen helpen. I.p.v daar van doet broer het en word dan boos omdat ik niks extra doe. Ik wist tot broer boos werd van niks. In die periode belde ik nog minder. Dat is daarna wel veranderd.
Klagen dat ze naar worden van de warmte, snap helemaal dat het niet fijn is. En dan wel in de tuin gaan zitten. Alle deuren open zodat het een beetje doorwaait, geen idee dat je alles beter dicht kunt houden.
Geen steunkousen aan gedaan want veel te warm, nu zulke dikke enkels dat lopen lastig wordt. Hoe ze morgen die dingen aan moet doen geen idee. En ik snap het echt wel, moet ook niet aan steunkousen denken nu. Maar als je weet dat je problemen alleen maar groter worden, doe dan niet zo eigenwijs. Puberteitsperikelen met 85...... 
Rekenenisleuktaalook schreef op 20-06-2026 om 18:22:
Klagen dat ze naar worden van de warmte, snap helemaal dat het niet fijn is. En dan wel in de tuin gaan zitten. Alle deuren open zodat het een beetje doorwaait, geen idee dat je alles beter dicht kunt houden.
Geen steunkousen aan gedaan want veel te warm, nu zulke dikke enkels dat lopen lastig wordt. Hoe ze morgen die dingen aan moet doen geen idee. En ik snap het echt wel, moet ook niet aan steunkousen denken nu. Maar als je weet dat je problemen alleen maar groter worden, doe dan niet zo eigenwijs. Puberteitsperikelen met 85......
sorry herkenbaar. Niet bij mijn vader maar wel bij de doelgroep ouderen.
Rekenenisleuktaalook schreef op 20-06-2026 om 18:22:
Klagen dat ze naar worden van de warmte, snap helemaal dat het niet fijn is. En dan wel in de tuin gaan zitten. Alle deuren open zodat het een beetje doorwaait, geen idee dat je alles beter dicht kunt houden.
Geen steunkousen aan gedaan want veel te warm, nu zulke dikke enkels dat lopen lastig wordt. Hoe ze morgen die dingen aan moet doen geen idee. En ik snap het echt wel, moet ook niet aan steunkousen denken nu. Maar als je weet dat je problemen alleen maar groter worden, doe dan niet zo eigenwijs. Puberteitsperikelen met 85......
Heeeeeeel herkenbaar bij wijlen m’n moeder, dat soort logica….
rooiekater schreef op 20-06-2026 om 18:29:
[..]
Tja, en je kunt het niet uitleggen. Luchten willen ze. Ze hebben zelfs de mond vol over andere mensen waar de ramen al dagen niet open gaan. Ze voelen zich opgesloten met de hele dag de zonwering dicht, etc.
bieb1963 schreef op 20-06-2026 om 18:40:
[..]
Heeeeeeel herkenbaar bij wijlen m’n moeder, dat soort logica….
Ja, alle logica ontbreekt.
We zitten alleen maar binnen want eerst wat het te slecht om buiten te zitten en nu te mooi. Zielige wij.
Mam, ik moest ook nog vijfentwintig kinderen in toom houden gisteren, op school was het nog warmer binnen. Het is nog geen vakantie dus enigszins nuttige invulling van de tijd was vereist.
dat ik geacht wordt om voor het reinigen van het gehoorapparaat 3 uur in de auto moet gaan zitten.
Moeder woont in een zorginstelling maar wel behoorlijk zelfstandig. Ze kleed zichzelf aan en uit, doucht zonder hulp, alleen rond half 8 's morgens gehoorapparaten in doen. En dan kan er niet 1x per 3 weken die dingen schoongemaakt worden? Duurt 10 minuten.
Mam je bent 85 en snapt het leven nog best goed, althans dat idee heb/had ik. Nieuwe medicatie ga je trouw slikken en vraagt papa om daarvoor een extra alarm in je telefoon te zetten, zodat je ze niet vergeet.
Waarom is het dan zo lastig om leefstijladviezen op te nemen in je dagprogramma. In de avond douchen, dan kan je in de ochtend voor het opstaan die steunkousen aan doen. Dat zou moeten helpen om dikke enkels te voorkomen.
Je lust koffie dus neem die, in de folder over je kwaal genoemde, kop koffie bij je ontbijt. Koffie vernauwd de bloedvaten en kan voorkomen dat je bloeddruk zakt na het eten.
Ja ik vind in de ochtend douchen ook lekkerder maar ga het gewoon proberen voor een week om te zien wat het effect is!
Morgen kom ik dat boodschapje brengen wat ik in mijn koelkast had laten staan toen ik net naar je toe kwam. Dan wil ik horen dat je in de avond hebt gedouched en voor het opstaan die steunkousen hebt aangedaan en dat je koffie hebt gedronken bij je ontbijt.
Ow Bakblik; wilden ze maar naar je luisteren hè? Maar dat doen ze niet... Je moet dan ook bij hén laten. Het is jouw moeders verantwoordelijkheid om voor haar gezondheid te zorgen.
Hier een ouder met beperkt ziekte-inzicht. Al een jaar lang rijd ik die van en naar medische afspraken. Het laatste half jaar m.b.v. de rolstoel omdat ver lopen met rollator niet meer gaat. En nu heeft ouder bedacht het toch wel zelf te kunnen met medisch vervoer. Ouder kan niet eens zelf het telefoonnummer van de vervoerder opzoeken en intoetsen, laat staan onthouden of de afspraak nu om 14.00 of 15.00 uur is... En ja joh, de taxi-chauffeur helpt je met álles.
Het vervelende is dat wel een beroep op mij wordt gedaan: of ik wil uitzoeken wat de mogelijkheden zijn... Saillant detail: die regelingen héb ik een jaar geleden al aangevraagd en gekregen. Maar dan moet je wel voldoende overzicht en regie hebben om het zelf te kunnen doen. En dat ontbreekt. Zie dan maar eens 'nee' te zeggen je ouder...
Ik dacht: ik neem er deze keer rustig de tijd voor om het hele proces door te nemen, van bellen vervoerder, naar verplaatsen in rolstoel, naar medische afspraak en terug. Dan valt het kwartje wel dat dat niet meer gaat. Nee dus. Zucht...
Mind you, ouder kan niet eens de weg van bed naar keuken vinden in eigen appartement.
rooiekater schreef op 31-05-2026 om 14:32:
Advies gevraagd ik ben mantelzorg voor mijn vader. Momenteel uit zich dat vooral in praktische dingen. Zoals een mail lezen waarin een ticket staat en uitleggen hoe het werkt met qr code scannen of het ticket even uitprinten. En meer van dat soort praktische dingen.
Broer doet meer het fysieke deel van de mantelzorg.
Ik bel regelmatig om te vragen hoe het gaat.
En toch komt het regelmatig voor dat ik info niet krijg. Zoals ziekenhuis dingen.
Broer daarin tegen weet alles.
Heb dit ook wel eens gezegd ik vind dat vervelend dat het zo loopt.
Toch blijft het zo lopen.
Ben nu geneigd om helemaal met de mantelzorg te stoppen want blijkbaar is broer heilig en moet ik achter mijn info aan.
Is mijn gedachte eerlijk?
Er speelt geen Dementie of iets. Wel een geschiedenis waarin dit vaker is voorgekomen en en daar ook woordenwisseling over zijn geweest.
Kun je het met je vader en broer tegelijk bespreken? “Ik heb het gevoel dat ik informatie mis waardoor ik niet zo betrokken kan zijn als ik wil/moet”. Broer geeft dan waarschijnlijk aan dat het niet aan hem is om te delen. Als je dan met elkaar het gesprek voert kun je misschien met toestemming van pa afspreken dat broer de info deelt. Desnoods maak je er met Z’n drieën een appgroep voor ofzo.
Hier krijgt het kind wat mee was naar de arts altijd de opdracht van ouder: deel jij het met de rest? Das in ieder geval duidelijk. Voor iedereen.