Mantelzorgfrustraties
In het ergernistopic ontstond een discussie die misschien daar niet voortgezet moet worden, daarom open ik er een apart topic over. Het is niet per se dat ik hier nog veel over te schrijven heb, maar ik snap wel wat er gebeurt. En ik snap ook dat dat voor de zieke heel naar of confronterend kan zijn om te lezen.
De zorg voor een zieke partner of ouder of kind kan je over de schoenen lopen. Of anders wel het huishouden dat even allemaal op jou terechtkomt. Of anders wel dat je een keer gillend gek wordt van wat de zieke doet, ook al wéét je dat het niet diens schuld is.
En ja, de correcte vorm van schrijven zou dan zijn: nee, ik ben niet boos op X, ik ben boos op de situááátie. Maar dat is gewoon soms even niet hoe het voelt.
Toen mijn moeder nog leefde en rare dingen ging doen ben ik ook wel eens boos geworden op haar. Daar ben ik niet trots op, ik heb er spijt van. Ja, achteraf bezien, met de bril van nu, was ik boos op de situatie. Maar op dat moment was ik boos op háár. Dat ze het niet meer zelf kon en toch weigerde de regie af te geven, ze wilde het per se allemaal zelf blijven doen. Dat haar hoofd niet meer deed wat het moest doen was niet haar schuld, en ze leed daar zelf ook erg onder.
Maar daarom snap ik wel dat mensen soms even onredelijk zijn. Ja, nuchter bezien en in feite ben je boos op de ziekte. Maar toch kun je in het moment soms ook even boos zijn op de persoon, uit onmacht en frustratie, of dan wil je even stoom afblazen.
Dat is heel naar om te lezen als je zelf de zieke bent. Ik heb ook een chronische aandoening (twee inmiddels) die impact hebben op mijn leven en dat van mijn man. Hij wordt ook beperkt door mijn ziekte. Vandaar dat ik me kan voorstellen dat er behoefte is aan een uitlaatklep waar de partner of mantelzorger ook eens even zijn/haar ergernis kwijt kan. Met het uitgangspunt: ja ik ben eigenlijk boos op de situatie en ik zorg heus goed voor mijn geliefde, maar hier mag ik even onredelijk zijn.
Ik weet niet of hier behoefte aan is, als dat niet zo is zal het topic wel weer zakken en verdwijnen. Maar ik weet dat toen het met mijn moeder speelde, ik af en toe even moest gillen tegen iemand.
Ysenda schreef op 23-02-2026 om 11:39:
[..]
klopt die zijn er ook, maar daar hebben wij niet mee te maken.
Snap ik, en ik snap de ergernis ook wel, maar het generaliseren van ouderen vind ik niet terecht.
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 11:40:
[..]
Snap ik, en ik snap de ergernis ook wel, maar het generaliseren van ouderen vind ik niet terecht.
Het was ook niet generaliseren, 'het' slaat specifiek op haar ouders en die van mij, niet op alle ouderen.
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 11:40:
[..]
Snap ik, en ik snap de ergernis ook wel, maar het generaliseren van ouderen vind ik niet terecht.
Er werd ook niet gegeneraliseerd. 'Het' slaat op de ouderen die dit gedrag laten zien. Anders stond er wel: alle ouderen doen zus of zo. En heel fijn als je er niet mee te maken hebt, lucky you!
Ik roep al drie weken tegen mijn moeder dat we iets (dat zij gevraagd heeft) gaan doen als ik vakantie heb. Ik heb vakantie, en loop al de hele morgen te bedenken hoe ik dat moet gaan doen. Ik wil het kort en bondig en met weinig kans op tijdrekken doen, maar ik zie er tegenop. Moeder kan ook niet vaak. Ze heeft fysiotherapie, de schoonmaakster, boodschappen etc en er kan maar één activiteit op een ochtend want anders wordt ze te moe. Op de middag kan alleen als ze in de ochtend niks had. De schoonmaakster kan ze niet alleen laten met mijn vader want hij weet niet wat ze moet doen. Dat ze dat ondertussen zelf wel weet gaat er niet in bij moeders. En ik weet niet hoe het is om oud te zijn dus dat ze toch een keer twee dingen op één dag doet mag ik niet verwachten.
Rekenenisleuktaalook schreef op 23-02-2026 om 12:10:
[..]
Er werd ook niet gegeneraliseerd. 'Het' slaat op de ouderen die dit gedrag laten zien. Anders stond er wel: alle ouderen doen zus of zo. En heel fijn als je er niet mee te maken hebt, lucky you!
Ik roep al drie weken tegen mijn moeder dat we iets (dat zij gevraagd heeft) gaan doen als ik vakantie heb. Ik heb vakantie, en loop al de hele morgen te bedenken hoe ik dat moet gaan doen. Ik wil het kort en bondig en met weinig kans op tijdrekken doen, maar ik zie er tegenop. Moeder kan ook niet vaak. Ze heeft fysiotherapie, de schoonmaakster, boodschappen etc en er kan maar één activiteit op een ochtend want anders wordt ze te moe. Op de middag kan alleen als ze in de ochtend niks had. De schoonmaakster kan ze niet alleen laten met mijn vader want hij weet niet wat ze moet doen. Dat ze dat ondertussen zelf wel weet gaat er niet in bij moeders. En ik weet niet hoe het is om oud te zijn dus dat ze toch een keer twee dingen op één dag doet mag ik niet verwachten.
Nou "Lucky you" is niet terecht hoor. Ik heb mijn portie wel gehad met mijn schoonvader. Mijn punt was alleen dat ik "Het zijn net kleine kinderen" opvatte als betrof dit alle oude mensen en dat stoorde me een beetje. Ouderen zijn net mensen, ze zijn er in allerlei soorten en types.
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 12:56:
[..]
Nou "Lucky you" is niet terecht hoor. Ik heb mijn portie wel gehad met mijn schoonvader. Mijn punt was alleen dat ik "Het zijn net kleine kinderen" opvatte als betrof dit alle oude mensen en dat stoorde me een beetje. Ouderen zijn net mensen, ze zijn er in allerlei soorten en types.
Oke, excuses dan. Ik denk dat iedereen zijn portie wel krijgt op de een of andere manier.
Ik vind het alleen heel lastig worden want ze lijken nog zo gezond, zowel fysiek als geestelijk. Het begint geestelijk wat minder te worden maar op de een of andere manier lukt het ze nog dat goed te verbergen voor zo ongeveer iedereen behalve mij.
Rekenenisleuktaalook schreef op 23-02-2026 om 13:15:
[..]
Oke, excuses dan. Ik denk dat iedereen zijn portie wel krijgt op de een of andere manier.
Ik vind het alleen heel lastig worden want ze kijken nog zo gezond, zowel fysiek als geestelijk. Het begint geestelijk wat minder te worden maar op de een of andere manier lukt het ze nog dat goed te verbergen voor zo ongeveer iedereen behalve mij.
Ik snap je heel goed hoor.🌷Het is ook lastig.
Rekenenisleuktaalook schreef op 23-02-2026 om 12:10:
[..]
Ik roep al drie weken tegen mijn moeder dat we iets (dat zij gevraagd heeft) gaan doen als ik vakantie heb. Ik heb vakantie, en loop al de hele morgen te bedenken hoe ik dat moet gaan doen. Ik wil het kort en bondig en met weinig kans op tijdrekken doen, maar ik zie er tegenop. Moeder kan ook niet vaak. Ze heeft fysiotherapie, de schoonmaakster, boodschappen etc en er kan maar één activiteit op een ochtend want anders wordt ze te moe. Op de middag kan alleen als ze in de ochtend niks had. De schoonmaakster kan ze niet alleen laten met mijn vader want hij weet niet wat ze moet doen. Dat ze dat ondertussen zelf wel weet gaat er niet in bij moeders. En ik weet niet hoe het is om oud te zijn dus dat ze toch een keer twee dingen op één dag doet mag ik niet verwachten.
Oooh! Zo herkenbaar!
Omstandigheden zijn hier wel ietsje anders, maar inderdaad dat plannen om iets redelijk simpels gedaan te krijgen zonder dat het een drama in 3 delen wordt... Hier was het nieuwe schoenen kopen. Iets wat ik voorheen al met hangen en wurgen met haar deed in fysieke winkels. Maar door haar beperkingen is het bereiken van - al is het maar één winkel - tegenwoordig een uitputtingsslag in zichzelf (zowel voor haar als voor mij). En natuurlijk zijn lang niet alle modellen die je zou willen passen op voorraad in een fysieke winkel.
Dus meermaals schoenen besteld, meegenomen, passen, weer retour. Ein-de-lijk een goed paar gevonden, meldt ze na een week dat ze toch niet goed zitten... Gelukkig wist ik meteen welk model dan wél goed moest zijn en dat was ook zo.
Maar de tijd en energie die er in gaan zitten...
En ondertussen vechten tegen haar onbegrip; waarom geen fysieke winkel, uitleggen dat je online veel meer keuzes hebt (toegespitst op haar specifieke wensen en situatie). Je werkt je inhoudelijk 3 slagen in de rondte, maar moet tegelijkertijd ook nog het 'gevecht' met je ouder aan...
Pfff!
En Herfstappeltaart; als je dit topic inclusief de titel goed volgt, dan had je zelf ook kunnen bedenken dat 'het' hier niet om alle ouderen gaat. Het gaat hier om frustraties. Doe mij maar zo'n lief oud vrouwtje die nog mee kan komen en gezellig is. Zoiets als wijlen mijn oma die op haar 96ste nog de krant las en zelf constateerde dat internet iets was dat ze moest laten passeren, maar het had wel haar interesse.
Maar ouders die in hun jeugd trauma's hebben opgelopen, hier in hun volwassen leven geen hulp voor hebben gehad, die worden vaak niet zo leuk oud. En dan heb je als kind enerzijds de schade te repareren van je eigen opvoeding, en anderzijds word je ook geconfronteerd met mantelzorg voor een niet zo makkelijke ouder.
Fuchsia67 schreef op 23-02-2026 om 14:27:
[..]
Oooh! Zo herkenbaar!
Omstandigheden zijn hier wel ietsje anders, maar inderdaad dat plannen om iets redelijk simpels gedaan te krijgen zonder dat het een drama in 3 delen wordt... Hier was het nieuwe schoenen kopen. Iets wat ik voorheen al met hangen en wurgen met haar deed in fysieke winkels. Maar door haar beperkingen is het bereiken van - al is het maar één winkel - tegenwoordig een uitputtingsslag in zichzelf (zowel voor haar als voor mij). En natuurlijk zijn lang niet alle modellen die je zou willen passen op voorraad in een fysieke winkel.
Dus meermaals schoenen besteld, meegenomen, passen, weer retour. Ein-de-lijk een goed paar gevonden, meldt ze na een week dat ze toch niet goed zitten... Gelukkig wist ik meteen welk model dan wél goed moest zijn en dat was ook zo.
Maar de tijd en energie die er in gaan zitten...
En ondertussen vechten tegen haar onbegrip; waarom geen fysieke winkel, uitleggen dat je online veel meer keuzes hebt (toegespitst op haar specifieke wensen en situatie). Je werkt je inhoudelijk 3 slagen in de rondte, maar moet tegelijkertijd ook nog het 'gevecht' met je ouder aan...
Pfff!En Herfstappeltaart; als je dit topic inclusief de titel goed volgt, dan had je zelf ook kunnen bedenken dat 'het' hier niet om alle ouderen gaat. Het gaat hier om frustraties. Doe mij maar zo'n lief oud vrouwtje die nog mee kan komen en gezellig is. Zoiets als wijlen mijn oma die op haar 96ste nog de krant las en zelf constateerde dat internet iets was dat ze moest laten passeren, maar het had wel haar interesse.
Maar ouders die in hun jeugd trauma's hebben opgelopen, hier in hun volwassen leven geen hulp voor hebben gehad, die worden vaak niet zo leuk oud. En dan heb je als kind enerzijds de schade te repareren van je eigen opvoeding, en anderzijds word je ook geconfronteerd met mantelzorg voor een niet zo makkelijke ouder.
Dat snap ik allemaal en ik heb mijn opmerking al uitgelegd.
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 14:29:
[..]
Dat snap ik allemaal en ik heb mijn opmerking al uitgelegd.
Dat heb ik gelezen, maar gezien dit onderwerp ongelooflijk gevoelig ligt, had ik toch de behoefte om het je (nogmaals) uit te leggen.
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 11:36:
[..]
"Het"? Ik heb jaren met ouderen gewerkt en ik kan je vertellen dat lang niet alle ouderen zo zijn.
Nee, maar dat weten de mensen die dit schrijven ook wel. Dit was een topic waarin je even onredelijk je frustratie mag spuien, omdat je soms even érgens je onmachtige onredelijkheid kwijt moet. Om nou mensen in zo'n topic op de vingers te gaan tikken omdat ze zich even niet helemaal geunanceerd uitdrukken.......
Mijn moeder was hbo-opgeleid en heeft haar leven lang tot ver na haar pensioenleeftijd gewerkt. En dat was haar lust en haar leven, en ze kon ook over alles meepraten mbt de actualiteit en politiek en maatschappij. En ze vond het ook interessant als ik over mijn werk vertelde.
En toch kon ook zij de laatste jaren van haar leven vooral over de dochter van de nicht van de buurvrouw praten. Ze had weinig begrip meer van wat ik deed, en als ze iets wilde bijdragen sloeg ze de plank mis. Terwijl ze tegelijkertijd ook nog steeds wel maatschappelijk geinteresseerd was, maar het leek wel alsof ze het niet allemaal goed meer kon plaatsen of de verbanden kon zien. Ze ging ook sociale inschattingsfouten maken maar dat zag je alleen als je haar heel goed kende.
Al met al vond ik dat moeilijk om te zien, vooral omdat het verschil met hoe ze vroeger was voor mij zo zichtbaar was. Ik denk dat ze stiekem zelf ook doorhad dat ze haar plek en status in de maatschappij kwijtraakte.
Zelf vind ik het ook wel een beetje beangstigend, dat zo'n bekrompen wereldje dus bij iedereen kan ontstaan, ook bij mensen die altijd juist maatschappelijk zo geinteresseerd waren.
Oké oké oké....excuus!
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 14:44:
Oké oké oké....excuus!
Accepted. 
Fuchsia67 schreef op 23-02-2026 om 15:16:
[..]
Accepted.
Herfstappeltaart schreef op 23-02-2026 om 14:44:
Oké oké oké....excuus!
Excuses geaccepteerd!
Rekenenisleuktaalook schreef op 23-02-2026 om 15:22:
[..]
Excuses geaccepteerd!