Financiën en recht Financiën en recht

Financiën en recht

Miskraamverlof, menstruatieverlof


Promethium schreef op 26-04-2026 om 21:05:

[..]

Dat zou voor mij dus echt een nadeel zijn geweest. Ik heb begin januari gehoord dat het vruchtje niet meer leefde, eind januari heb ik de miskraam opgewerkt. Momenteel ben ik helaas nog steeds niet in staat om volledig te werken. Als er aan een miskraam een vaste termijn van 2 weken zou zitten, zou dat voor mij een heel ingewikkelde situatie hebben opgeleverd.

Maar als je daarna nog te ziek bent om te werken, of dat nu mentaal is of fysiek, kun je je nog wel ziekmelden.

Ik kan me wel voorstellen dat door het miskraamverlof te maken, het gunstiger is voor de werkgever (want uwv betaalt) en dat dat voor sommige werkgevers wat makkelijker wordt en dat ze dan toch wat minder druk leggen op vrouwen om weer aan het werk te gaan. 

Zouden mannen trouwens ook recht moeten krijgen op miskraamverlof? Die hebben de lichamelijke pijn niet, maar voor mannen kan het ook heel emotioneel zijn lijkt me?

Ik heb zeven miskramen gehad en had mij eigenlijk om die reden niet ziek willen melden. Kortgezegd: gaat ze niks aan. De bedrijfsarts prima. 

Ik kreeg wel een keer een gedeeltelijke miskraam (1 van een tweeling) toen ik op school aan het werk was. Ik ontdekte het tussen twee lessen door. Ben toen naar de roostermaker gestiefeld en riep: ik ga naar huis, ik heb een miskraam. Met 18w ook een miskraam gehad. 
Wat ik overigens echt geen miskraam meer vind maar echt een geboorte. Ontzwangeren duurde ook best lang. En was bij mij ook best een trauma. 


Ik denk dat ziekteverlof gewoon prima is hiervoor en sowieso hoeft je werkgever nooit op de hoogte te zijn van de reden van ziekmelding. 

Menstruatieverlof is een beetje ambivalent. Ik heb altijd enorm veel last van menstruaties gehad (bleek later endo en adeno) en ook ovulatie trouwens maar ik vind dan weer niet dat een werkgever elke maand er last van moet hebben dat de vrouwelijke werknemers daar verlof voor moeten hebben, 13x per jaar. Dat is echt veel en niet in verhouding tot het verlof mannelijke collega’s. 

Daarnaast denk ik dat veel vrouwen tegenwoordig in een anti-hormoon fuik zitten terwijl met de juiste hulp en uitzoekwerk je prima verbetering hierin kan krijgen. Daar is nu te weinig in geïnvesteerd iha. 

Fiorah schreef op 26-04-2026 om 19:03:

[..]

Volgens mij houdt het in dat je twee weken verlof kunt nemen om bij te komen. Die termijnen kun je inderdaad als voor- of nadeel zien.

Ja precies.

Ik ben na mijn (late) miskraam ongeveer twee maanden thuisgebleven. Lichamelijk was ik na een week ofzo wel weer op de been. Mentaal duurde dat wel wat langer.

Dus met twee weken verlof was ik er nog niet. 

April2021 schreef op 26-04-2026 om 19:52:

Ziek is ziek en speciaal verlof voor bepaalde dingen maakt het alleen maar slechter want dan komen er beperkingen en zo.

Dus ik ben tegen. Dit zijn gewoon gegronde redenen om je ziek te melden.

Ja dit dus eigenlijk. Ik was ziek. En de arbo-arts was het met me eens, dus die gaf mij ook de tijd en ruimte om weer overeind te krabbelen.

Joszy schreef op 26-04-2026 om 21:17:

[..]

Maar als je daarna nog te ziek bent om te werken, of dat nu mentaal is of fysiek, kun je je nog wel ziekmelden.

Ik kan me wel voorstellen dat door het miskraamverlof te maken, het gunstiger is voor de werkgever (want uwv betaalt) en dat dat voor sommige werkgevers wat makkelijker wordt en dat ze dan toch wat minder druk leggen op vrouwen om weer aan het werk te gaan.

Zouden mannen trouwens ook recht moeten krijgen op miskraamverlof? Die hebben de lichamelijke pijn niet, maar voor mannen kan het ook heel emotioneel zijn lijkt me?

En ik vraag me af of dat dan zo werkt, of dat de algemene standaard dan wordt: je krijgt twee weken verlof en daarna moet het weer over zijn.

Belangrijk verschil om in het achterhoofd te houden zijn de verschillende gevolgen van verzuim versus verlof. Bij een ziekmelding heb je te maken met de consequentie dat je salaris daalt na een bepaalde ziektetermijn. Wettelijk is geregeld dat een verzuimperiode binnen een maand na de vorige, telt als een doorlopend verzuim. Dat is onevenredig nadelig voor vrouwen, omdat die groep vaker te maken heeft met een maandelijks terugkerend verzuim. Verlof is beter passend. Mijns inziens help je daarmee vrouwen, die zich anders noodgedwongen zouden ziekmelden. 

Van miskraamverlof zie ik nog niet echt een toegevoegde waarde. Daar volstaat een ziekmelding volgens mij ook. Hooguit dat de werkgever het nu vergoed krijgt omdat je anders niet wist dat de medewerker zwanger was. Je bent in mijn ogen echt een hork van een werkgever als je hier geen begrip voor hebt.

Menstruatieverlof heeft in mijn ogen nogal wat haken en ogen. Je weet niet op welke dag je menstruatie begint en de ene maand is heftiger dan de andere. Ga je je dan bij voorbaad al afmelden terwijl het onnodig kan zijn. Of zadel je je collega's elke keer op met een niet geroosterd verlof. Iemand opperde dat je je dagen dan wel in kan halen. Wat als dat roostertechnisch niet kan of je al fulltime werkt. Gaat de overheid die dagen dan vergoeden? Wat voor administratieve last komt daar dan bij kijken?

 Heel eerlijk, als ik iemand aan zou nemen die te pas en te onpas menstruatieverlof zou opnemen. Dan wordt het contract niet verlengd. Elke maand een paar dagen + reguliere ziekte dagen. Daar is niet tegen aan te werken voor de gemiddelde MKB-er.

Poezenmeisje

Poezenmeisje

27-04-2026 om 00:50 Topicstarter

Ik heb me 1x ziekgemeld vanwege "hysterisch na het stoppen met mijn anticonceptiepil".
Drie dagen na mijn reguliere stopweek ervoer ik waar het woord hysterisch vandaan kwam. 

Ik ga dus nooit meer stoppen met mijn anticonceptiepil (de ouderwetse driefasen Trigynon). Dan maar als oud wijf in de overgang aan de pil.
Met bio-identieke hormonen wil ik ook niet experimenteren, aan mijn lijf alleen gesodemieter waarvan IK weet wat het voor me doet.

Man was blijkbaar wijsgemaakt door zweefteven waar hij mee omgaat dat ik véél liever zou worden als ik ermee stopte, nou dát heeft hij geweten. Hij beweert dat het niet zo was, dat hij het zelf wilde dat ik zou stoppen.
Okee, daar had je je de afgelopen 38 jaar ook druk om kunnen maken, of 20 jaar geleden toen je besloot toch maar geen sterilisatie te laten doen. Hij kwam onverrichterzake terug uit de behandelkamer.

Twintig jaar later roepen dat je het zó belangrijk vind dat IK ga stoppen met de pil omdat het beter zou zijn voor me?
Hij mag zich nooit meer bemoeien met wat ik wel of niet slik.

Overigens wist de praktijkondersteuner GGZ me later uit te leggen dat je 'liefzijnhormonen' uitdrogen in de overgang. Dus was ik zonder pil ook niet 'liever' geworden.

ToetieToover schreef op 26-04-2026 om 23:16:

Belangrijk verschil om in het achterhoofd te houden zijn de verschillende gevolgen van verzuim versus verlof. Bij een ziekmelding heb je te maken met de consequentie dat je salaris daalt na een bepaalde ziektetermijn. Wettelijk is geregeld dat een verzuimperiode binnen een maand na de vorige, telt als een doorlopend verzuim. Dat is onevenredig nadelig voor vrouwen, omdat die groep vaker te maken heeft met een maandelijks terugkerend verzuim. Verlof is beter passend. Mijns inziens help je daarmee vrouwen, die zich anders noodgedwongen zouden ziekmelden.

Dat klopt en daarom zou dit een optie kunnen niet. Maar toch vind ik het lastig. Niet miskraam verlof, dat is wat anders, maar wbt menstruatieverlof. Ten eerste is het misbruikgevoelig, ook al moet dat niet het uitgangspunt zijn, maar toch. Maar vooral ook in combinatie met andere kwalen. Denk bijv als je je regelmatig 1 of een aantal dagen moet ziekmelden ivm migraine. En hoe zit het met overgangsklachten? Worden die dan ook erkend als verlof? Maar waar ligt de grens dan? En ook: Rouw. Stel je partner overlijdt. Je je hebt een paar dagen bijzonder verlof en daarna is het ziekmelden als je nog niet in staat bent om te werken.
Dus ik heb echt m’n twijfels mbt menstruatieverlof.


Ik denk dat het verlof voor een miskraam van 12-24 weken best uitgebreid mag worden (naar 6 weken, dat is volgensmij ook de minimale hersteltijd die je naar een gewone bevalling moet opnemen). Vanaf 12 weken weet je werkgever er ook al van dus het lijkt mij niet een heel groot probleem.
 Onder de 12 weken volstaat ziekteverlof. 

Poezenmeisje

Poezenmeisje

27-04-2026 om 09:07 Topicstarter

Neweve schreef op 27-04-2026 om 08:44:

Ik denk dat het verlof voor een miskraam van 12-24 weken best uitgebreid mag worden (naar 6 weken, dat is volgensmij ook de minimale hersteltijd die je naar een gewone bevalling moet opnemen). Vanaf 12 weken weet je werkgever er ook al van dus het lijkt mij niet een heel groot probleem.
Onder de 12 weken volstaat ziekteverlof.

Wat mij betreft weet een werkgever "het" pas na een maand of zeven. Eerder is niet nodig.

Wij hebben eerst aangekeken of "het" überhaupt bleef zitten en zijn na 12 weken maar eens bij de huisarts langs gegaan. Die vond een termijnecho laten doen wel handig. Ik bleek 14 weken zwanger, dus dat klopte precies. 


ik be van mening dat miskraam- en menstruatieverlof echt niet nodig zouden zijn als we hier eens wat minder taboe over zouden hebben, en dat ziekmeldingen in dit geval niet zo krampachtig opgepakt gaan ( / zouden moeten) worden. Je weet immers hoe het komt en hoe vaak. Spreek uit dat je enorme klachten hebt en overleg samen hoe je dit het best aanpakt! En ik denk dat er bij veel mensen ook manieren zijn waarop je ook die dag prima (aangepast) kunt werken. 
Ik start de eerste dag bijv standaard met enorme migraine. 2 à 3 uur later kunnen beginnen zou mij enorm helpen. Dan is de medicatie ingewerkt. Dat zou weer een dag ziekmelding kunnen schelen. Bij een ander zou een dag thuiswerken, andere taken, 'eenzame opsluiting' (zodat een ander geen last heeft van je hormonale uitbarstingen), etc. prima kunnen helpen. Misschien ben je minder productief, maar wél zinvolbezig.
Stom voorbeeld: Een voorraadkast opruimen
zodat ik vooral niks hoef te zeggen zou ik prima kunnen, enthousiast aan een ziekenhuisbed staan wat minder. 
Maar goed, misschien is dit een utopie. 
Ook ben ik bang dat er veel te veel van die mensen zijn die fantastisch weten wat hun rechten zijn (en wat minder wat de bijbehorende plichten zijn) en die dus vinden dat je als vrouw recht hebt hier aanspraak op te maken en dit DUS doen want vrouw. Ziek melden is toch nét even een andere drempel denk ik. 

Stimpie schreef op 27-04-2026 om 09:31:

ik be van mening dat miskraam- en menstruatieverlof echt niet nodig zouden zijn als we hier eens wat minder taboe over zouden hebben, en dat ziekmeldingen in dit geval niet zo krampachtig opgepakt gaan ( / zouden moeten) worden. Je weet immers hoe het komt en hoe vaak. Spreek uit dat je enorme klachten hebt en overleg samen hoe je dit het best aanpakt! En ik denk dat er bij veel mensen ook manieren zijn waarop je ook die dag prima (aangepast) kunt werken.
Ik start de eerste dag bijv standaard met enorme migraine. 2 à 3 uur later kunnen beginnen zou mij enorm helpen. Dan is de medicatie ingewerkt. Dat zou weer een dag ziekmelding kunnen schelen. Bij een ander zou een dag thuiswerken, andere taken, 'eenzame opsluiting' (zodat een ander geen last heeft van je hormonale uitbarstingen), etc. prima kunnen helpen. Misschien ben je minder productief, maar wél zinvolbezig.
Stom voorbeeld: Een voorraadkast opruimen
zodat ik vooral niks hoef te zeggen zou ik prima kunnen, enthousiast aan een ziekenhuisbed staan wat minder.
Maar goed, misschien is dit een utopie.
Ook ben ik bang dat er veel te veel van die mensenlevens zijn die fantastisch weten wat hun rechten zijn (en wat minder wat de bijbehorende plichten zijn) en die dus vinden dat je als vrouw recht hebt hier aanspraak op te maken en dit DUS doen want vrouw. Ziek melden is toch nét even een andere drempel denk ik.

Eens.

Neweve schreef op 27-04-2026 om 08:44:

Ik denk dat het verlof voor een miskraam van 12-24 weken best uitgebreid mag worden (naar 6 weken, dat is volgensmij ook de minimale hersteltijd die je naar een gewone bevalling moet opnemen). Vanaf 12 weken weet je werkgever er ook al van dus het lijkt mij niet een heel groot probleem.
Onder de 12 weken volstaat ziekteverlof.

Mijn werkgever wist het bij de eerste doorgaande zwangerschap met 5 weken en bij de tweede al met 4,5 week. Ik had beide keren heel heftige HG dus was ik vanaf dat moment niet meer in staat om te werken (of überhaupt zelfstandig naar de badkamer te lopen voor wc, laat staan de douche). Maar los daarvan: volgens mij is er geen regel dat je het je werkgever met 12w moet laten weten. Officieel was het volgens mij een paar weken voor de start van je verlof verplicht om het te melden. Wel is het zo dat men het voorheen meestal pas na 12w deelde, omdat je dan "veilig" zat. Maarja, dan is het net alsof een miskraam vóór die 12w minder heftig zou zijn of dat je dan krampachtig moet gaan liegen waarom je je niet lekker voelt/extreem moe bent/geen alcohol drinkt/... Zelf denk ik dat we daar ook vanaf moeten. Maar dat is een andere discussie.

Poezenmeisje

Poezenmeisje

27-04-2026 om 11:40 Topicstarter

Meeborrelen omdat "het" nog niet bekend mag worden...

Een collega die een jubileum vierde, wilde hiervoor geen gezellig etentje krijgen, maar een lezing voor de afdeling.

Ze nodigde iemand van de FAS-vereniging uit. Die verklaarde dat veel FAS-gevallen voorkwamen bij organisaties waar netwerkborrelen hoog in het vaandel stond. (Welllicht past ze dit gegeven per doelgroep aan, dat weet ik niet).

Je zag een aantal collega's behoorlijk schrikken. Gelukkig heb ik hier zelf nooit last van gehad. Mijn collega's wisten allang dat ik heel gezellig en lollig kan worden op appelsap, maar de lezing was een indrukwekkende eye-opener.

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.