Ouders van LGBTQI 🏳️⚧️ 🌈 kinderen verzamelen
Hoe vertelde jouw kind het?
Hoe was je reactie ?
Hoe reageerde de buitenwereld?
Waar loop jij of je kind tegenaan ?
Positieve kanten ?
Kortom. Alles is bespreekbaar
lientje69 schreef op 26-05-2026 om 12:44:
[..]
B staat toch juist voor bi? Of ben ik nu abuis?
Maar blijkbaar was ze niet bi genoeg.
Hoe hebben ze het tegen hun broer of zus verteld? 1 op 1 of met ouders erbij. Hier is zus 19 maar loopt emotioneel wat achter.
Volgende week krijgt hij een behandelplan voor zijn geestelijke problematiek naast ass ook vermoeden van add.
Hij wilt 1 goed gesprek hebben over zijn vrouw zijn. En dan naar de huisarts voor de verwijsbrief. Dan kan je toch alleen in Amsterdam terecht?
Bij ons heeft oudste het als eerste aan zus verteld. Pas later aan mij en man wist het pas nóg weer maanden later.
Erg toch eigenlijk dat die wachtlijsten zo lang zijn,maar het is niet anders.
lientje69 schreef op 25-05-2026 om 10:13:
Duckie, als mijn man het niet geaccepteerd zou hebben, zou ik ook een scheiding overwogen hebben. Maar hij heeft dat dus wel ondanks dat hij het moeilijk vond. Ik ben getrouwd met een een traditionele buitenlandse man, waar een zoon hoog aangeschreven staat. Een kind dat in transitie wil, is daar vaak al jaren mee bezig. Voor ouders kan dit als een onverwachte schok komen waarbij ze moeten wennen en/ of hun mindset moeten veranderen. Dat kost tijd. Je bekijkt het erg zwart / wit vind ik. Maar dat is mijn persoonlijke mening. Uiteraard was ik gaan scheiden als man mijn kind verstoten zou hebben. Maar hij moest wennen , en leren accepteren. En hij vindt het nog steeds soms lastig. Dat mag hè. Ook hij heeft een leerproces. Hij heeft gelukkig ook veel goede kanten en ik gooi een langdurige relatie niet weg omdat iemand nog dingen te leren heeft. Er elkaar daarbij helpen en er voor elkaar zijn, hoort óók in een relatie.
Maar goed. Misschien ben ik wel de enige die zo denkt hoor.
Er zit altijd nog ruimte tussen gevoel en gedrag. Dus iemand die er veel moeite mee heeft, kan vervolgens nog kiezen hoe hij of zij dat uit. Emoties heb je, gedrag kies je.
Ik heb er nog altijd wel moeite mee en dat probeer ik niet te uiten. Mijn man heeft er veel minder moeite mee in zijn gedrag maar vindt het nog altijd lastig om te begrijpen, dus we zitten er niet exact hetzelfde in maar het komt uiteindelijk op hetzelfde neer: we steunen ons kind en staan achter zijn keuzes ook als dat niet de onze zouden zijn. Niet klakkeloos, maar we proberen dat wel zo constructief mogelijk te doen. Zoals we dat ook bij de andere kinderen doen trouwens.
En we proberen elkaar daarin ook te helpen.
Het is inderdaad niet zwart wit.
Gemberkoekje schreef op 30-07-2021 om 13:31:
Ik ben eigenlijk wel benieuwd....ik heb zelf 2 puberdochters en hoor nu veel in de omgeving dat kinderen bezig zijn met hun geaardheid...veel vriendinnetjes van mijn dochters zijn lesbisch en ik hoor ook regelmatig begrippen als bi, pan ,en non binair voorbij komen. Ik vraag me af of er tegenwoordig echt zoveel pubers anders dan hetero zijn..of dat het ook een beetje komt doordat er zoveel media aandacht voor is. In de tijd dat ik jong was, jafen 80...was iedereen in mijn omgeving hetero..heel soms kende je iemand die homo was..maar dat was het dan ook (in mijn omgeving dan) dus je dacht daar verder ook niet over na. En nu lijkt het wel of nog maar de helft van de pubers hetero is😅.
Ik veroordeel het overigens niet hoor..vind alles prima...iedereen mag zijn zoals hij/zij is...maar ik ben gewoon een beetje nieuwsgierig of het ook door alle media komt doordat pubers daar nu zo mee bezig zijn.
Ik was ook jong in de jaren 80. Toch minstens 2 meiden in mijn klas waren nogal jongensachtig.
Meerdere meiden die geen jurk/rok aan wilden, maar misschien was dat bij de meeste puur praktisch.
Bij die jongensachtige meiden dacht je (als klasgenoot) hooguit zoiets als: zou misschien weleens lesbisch kunnen zijn. Nu ik dit topic lees vraag ik me toch af of ze uiteindelijk van geslacht zijn veranderd, of hebben willen veranderen.
Ook in het fantasy genre zijn er verhalen met een meisje in de hoofdrol, die haar borsten afbind en op avontuur gaat. Inn werelden waarin dat eigenlijk alleen voor jongens veilig zijn.
Je geslacht laten veranderen is relatief nieuw, maar ik denk dat de behoefte daaraan niet nieuw is. Vroeger lag de optie gewoon niet op tafel. Je leerde er mee leven of niet.
Zeespiegel schreef op 01-06-2026 om 06:45:
[..]
Ik was ook jong in de jaren 80. Toch minstens 2 meiden in mijn klas waren nogal jongensachtig.
Meerdere meiden die geen jurk/rok aan wilden, maar misschien was dat bij de meeste puur praktisch.
Bij die jongensachtige meiden dacht je (als klasgenoot) hooguit zoiets als: zou misschien weleens lesbisch kunnen zijn. Nu ik dit topic lees vraag ik me toch af of ze uiteindelijk van geslacht zijn veranderd, of hebben willen veranderen.
Ook in het fantasy genre zijn er verhalen met een meisje in de hoofdrol, die haar borsten afbind en op avontuur gaat. Inn werelden waarin dat eigenlijk alleen voor jongens veilig zijn.
Je geslacht laten veranderen is relatief nieuw, maar ik denk dat de behoefte daaraan niet nieuw is. Vroeger lag de optie gewoon niet op tafel. Je leerde er mee leven of niet.
Vroeger bestond het natuurlijk ook. In de laatste 10 jaar waren wel 3 vrouwen die ken gescheiden omdat hun man toch andere mannen aantrekkelijker vond. Mensen komen er nu meer vooruit. En dat is goed denk ik. Ik weet nog toen mijn dochter klein was en en sommige vaders van haar vriendinnetjes waren overduidelijk homo. De kast was gemaakt van glas. Maar wel getrouwd met een vrouw. Ik denk dat als ze nu jong waren ze dat niet meer zouden doen.
Daarnaast lijkt het mij tegenwoordig haast makkelijker om een kind te accepteren voor hun seksualiteit dan hun gender. Homo is zo ingeburgerd dat veel ouders daar hun hand niet meer voor omdraaien. Trans is nu de nieuwe uitdaging.
Bij de meesten is trans idd nog wel een dingetje . Ik heb zelf meer moeite met bijvoorbeeld non binair of panseksueel. Dat zal dan de volgende uitdaging worden denk.
lientje69 schreef op 02-06-2026 om 10:51:
Bij de meesten is trans idd nog wel een dingetje . Ik heb zelf meer moeite met bijvoorbeeld non binair of panseksueel. Dat zal dan de volgende uitdaging worden denk.
Pan is toch gewoon Bi maar danook dat je valt op trans en non binaire mensen? Non binair vind ik persoonlijk meer een fase. Ik heb nog nooit een non binair persoon gezien boven de 30. Maar misschien komt dat wel omdat het een nieuw begrip is en dat de jeugd die nu non binair is nog 30 moet worden.
Duckie73 schreef op 02-06-2026 om 11:21:
[..]
Pan is toch gewoon Bi maar danook dat je valt op trans en non binaire mensen? Non binair vind ik persoonlijk meer een fase. Ik heb nog nooit een non binair persoon gezien boven de 30. Maar misschien komt dat wel omdat het een nieuw begrip is en dat de jeugd die nu non binair is nog 30 moet worden.
Ben ik vast weer in de war met iets anders. 
in elk geval ik vind al die verschillende termen ( en het lijken er steeds meer te worden ) erg verwarrend . Non binair begrijp ik gewoon niet helemaal. Hoe kan je je nu " niks " voelen? Dat je in een verkeerd lichaam zit kan ik me nog enigzins voorstellen , er is dan vaak ook iets afwijkends in de hersenen te zien blijkbaar.
Ik vind de huidige maatschappij erg ingewikkeld geworden. Het is dat het om mijn kind gaat , dus ik moet er wel in mee. Maar het blijft lastig. Heb de laatste tijd veel gedroomd , en dan is kind nog gewoon jongen/ man. Blijkbaar hebben mijn hersenen de omschakeling nog steeds niet gemaakt.
Duckie73 schreef op 02-06-2026 om 11:21:
[..]
Pan is toch gewoon Bi maar danook dat je valt op trans en non binaire mensen? Non binair vind ik persoonlijk meer een fase. Ik heb nog nooit een non binair persoon gezien boven de 30. Maar misschien komt dat wel omdat het een nieuw begrip is en dat de jeugd die nu non binair is nog 30 moet worden.
Ik wel. Een zeer goede vriend van mij. En toen die uit de kast kwam als non binair, had ik echt zoiets van Dat verbaast me niks. Dat was je altijd al, het had toen alleen nog geen naam
lientje69 schreef op 02-06-2026 om 12:12:
[..]
Ben ik vast weer in de war met iets anders.
Ik vind de huidige maatschappij erg ingewikkeld geworden. Het is dat het om mijn kind gaat , dus ik moet er wel in mee. Maar het blijft lastig. Heb de laatste tijd veel gedroomd , en dan is kind nog gewoon jongen/ man. Blijkbaar hebben mijn hersenen de omschakeling nog steeds niet gemaakt.
Ik noem mijzelf al vijftig jaar androgyn, ik voel me niet puur alleen vrouw maar ook mannelijk. Ik zeg ook altijd: ik ben allebei, niet geen van beiden. Kan je je dat wel voorstellen?
Qua genders vind ik de maatschappij helemaal niet zo ingewikkeld: ieder mag gewoon zijn hoe hij/zij/die zich voelt. Maar ik kan me ook voorstellen dat mensen moeten wennen.
Tja mensen zeggen 'je hebt ineens zoveel trans- en nb mensen'. Maar dan moet ik altijd denken aan dat verhaal van linkshandigen: eerst mocht je niet linkshandige zijn en werd je op school gedwongen rechtshandig te schrijven. Toen er eenmaal werd ingezien dat er nou eenmaal linkshandige mensen waren, bleken er veel meer mensen linkshandig dan eerst verwacht. Ze waren gewoon gedwongen rechtshandig te leven. Zelfde met adhd en autisme. Op een gegeven moment zal het zich weer stabiliseren.
Ik denk dat het hele proces pas 'af' is, als we kinderen standaard non binair op gaan voeden. Hoera een kind, in plaats van altijd maar die nadruk op het geslacht. En dan kunnen kinderen naarmate ze ouder worden zelf wel zien of ze in een hokje willen of niet.
Maar goed, een utopie, ik weet het...
Ik ken trouwens wel non-binaire personen van boven de 30. En uit mijn jeugd (ik ben 54) weet ik zo nog twee personen die van geslacht verandert zijn. Dus zo nieuw is dat ook allemaal niet