Gevaar voor onze dochters? (en zonen)
Twee dagen geleden was er een docent bij Beau die alarm sloeg over de groeiende manoshpere ideeën die hij bij zijn leerlingen opmerkte. Ikzelf weet niet of het zo'n vaart loopt, maar zit ook niet in de kringen van pubers en jongvolwassenen (ja mijn zoon maar die is eerder het tegenovergestelde). Toch vind ik het best een gevaarlijke ontwikkeling, zeker als docentes ontslag gaan nemen omdat ze niet langer tegen het vrouwonvriendelijke gedrag kunnen van hun leerlingen. En natuurlijk voor jonge meiden zelf. En zelfs ook voor de jongens die dit nastreven: ze denken dat het in hun voordeel werkt maar op die manier krijgen ze niet makkelijk een fijne liefdevolle relatie. Praten jullie met je zonen/ dochters over rolverdeling tussen mannen en vrouwen, jongens en meisjes?
rionyriony schreef op 13-06-2026 om 08:57:
[..]
Ik heb niet alles gelezen maar mogelijk is die aantrekkingskracht voor het macho rolgedrag een gevolg van vervrouwelijking van de maatschappij. Veel immigranten en hun nakomelingen komen uit patriarchale, onvrije, vrouwonvriendelijke, islamitische landen, staan nog steeds helemaal achter deze cultuur en ze hoeven niet te veranderen als ze hier willen komen wonen. Ze minachten zacht gedrag. En anderen voelen dan de noodzaak om mee te doen of zichzelf te verdedigen en te handhaven. Ik denk dat dit sterk speelt.
Het is duidelijk dat je niet alles hebt gelezen, dan zou je weten dat de manosphere een eng westers fenomeen is, met mannen zo autochtoon als wat. Open je ogen.
Duckie73 schreef op 13-06-2026 om 10:02:
[..]
Maar stel dat een vrouw parttime nog werkt en haar man zit thuis niks te doen. Zelfs als een vrouw maar 12 uur per week werkt, mag je er toch van uitgaan dat die man iets meer in het huishouden doet. Maar dat gebeurt maar zelden.
Ik vraag mij ook af : hoe was die situatie voordat de man met pensioen ging? Deed hij toen wat in het huishouden of mocht hij dat niet?
Zo n situatie ontstaat niet ineens he
Joszy schreef op 13-06-2026 om 10:07:
Maar de manosphere gaat toch om heel andere dingen dan wie er kookt of stofzuigt? In mijn ogen gaat dat echt om vrouwenhaat of op zijn minst heel vrouwonvriendelijke denkbeelden hebben. Een man die nooit de afwas doet is toch niet meteen een vrouwenhater?
Wat ben ik het met je eens!!
Dit topic gaat allang niet meer over de manosphere , meer hoe kunnen we de mannen eens afzeiken.
Ik mijn omgeving gaat t allemaal behoorlijk gelijkwaardig, de emancipatie ligt al tientallen jaren achterons.
De manosphere is een eng gebeuren en daar moeten we voor uitkijken, maar gaat niet over wie koopt de cadeautjes of doet de afwas.
Groentetuin schreef op 13-06-2026 om 10:37:
[..]
Wat ben ik het met je eens!!
Dit topic gaat allang niet meer over de manosphere , meer hoe kunnen we de mannen eens afzeiken.
Ik mijn omgeving gaat t allemaal behoorlijk gelijkwaardig, de emancipatie ligt al tientallen jaren achterons.
De manosphere is een eng gebeuren en daar moeten we voor uitkijken, maar gaat niet over wie koopt de cadeautjes of doet de afwas.
Wat in mijn ogen niet wegneemt dat het heel belangrijk is om in je eigen relatie/gezin een gesprek te hebben over gelijke verdeling, onafhankelijk kunnen zijn als vrouw etc. Maar de manosphere gaat wel een stuk verder dan dat
Soms denk ik dat de manosfeer het best aangepakt kan worden door niet kwaad of verontwaardigd te worden (lukt mij dus niet altijd) maar ze juist een beetje als kneusjes weg te zetten. Want dat zijn het natuurlijk ook. In dat liedje van 'even tot hier' vind ik één gedeelte heel treffend: er komt een vrouw in beeld (die fluitiste) en ze weten niet het meer en raken van slag omdat ze eigenlijk bang zijn van een echte vrouw dus gaan ze maar online haten. Dat is ook voor jongens en mannen het nadeel van die ideeën: je kunt geen gelijkwaardige intermenselijke relatie meer opbouwen want je moet de hele tijd de baas spelen. Een beetje meid, met een opleiding, werk, vriendinnen, hobby's en interesses, heeft daar toch geen zin in? In die zin kunnen we misschien ook als ouders er het beste mee omgaan? Niet ernstig het gesprek aangaan van 'jongen luister, dit is niet goed hoor' maar een beetje schouderophalend tussen neus en lippen door iets opmerken van 'die sukkeltjes? dat stelt toch niks voor?' Of iets dergelijks, het kan ook uit de non verbale houding blijken. Mijn zoon is uit die leeftijd en niet hun doelgroep, maar ik denk dat ik het zo had aangepakt.