zoon (35) wil sinds verkering geen contact meer of alleen maar heel af en toe
Hoe ga ik ermee om? Ik heb al therapie gehad van praktijkondersteuner. Ik houd mijzelf zoveel mogelijk bezig om maar niet te moeten denken of voelen. Telkens als ik probeerde om contact te kunnen hebben kwam de mededeling dat ze druk zijn en mijn verzoek verstikkend werkt....ik ben ten einde raad want ik mis mijn zoon nu al bijna 1 jaar ( heb hem in die periode misschien 4keer even gezien en gesproken)
tsjor schreef op 19-03-2026 om 08:41:
[..]
Je vergeet de mogelijke invloed van de vriendin. Zij kan ook bezitterig zijn en/of hem in haar familie willen trekken.
Dat kan. Maar dan ga je er vanuit dat hij daar geen eigen stem in heeft, terwijl hij een ruim volwassen man is. En je gaat volledig voorbij aan het feit dat hij het contact met zijn moeder als verstikkend ervaart. Waarom zou je niet gewoon geloven wat hij zegt?
DeOnbekende schreef op 18-03-2026 om 22:02:
[..]
Ik vind helemaal niet dat ze dat zegt.
Het valt mij juist op dat ze bepaalde dingen niet zegt. Ze zegt niet: hoe kan het eigenlijk dat hij het zo ervaart terwijl ik steeds dacht dat we een goede band hadden? En ook niet: ik vind het enorm vervelend voor hem dat hij zich niet fijn voelt bij mij. Wat kan ik anders doen in mijn gedrag bij hem. Enzovoorts.
Juist de dingen die er niet staan vallen mij op en vind ik geen goed teken.
Dandy schreef op 19-03-2026 om 13:17:
[..]
Het valt mij juist op dat ze bepaalde dingen niet zegt. Ze zegt niet: hoe kan het eigenlijk dat hij het zo ervaart terwijl ik steeds dacht dat we een goede band hadden? En ook niet: ik vind het enorm vervelend voor hem dat hij zich niet fijn voelt bij mij. Wat kan ik anders doen in mijn gedrag bij hem. Enzovoorts.
Juist de dingen die er niet staan vallen mij op en vind ik geen goed teken.
Dandy, het is mij duidelijk dat jij schrijft vanuit het perspectief van het kind dat goede redenen heeft om zijn ouders niet te zien. Je projecteert hierbij jouw eigen (negatieve) ervaringen op deze situatie. Erachter komen waarom iemand de band niet ervaart zoals jijzelf (zoals jij voorstelt) en omgaan met de pijn van het gemis zijn echter twee verschillende zaken.
TO geeft aan dat de pogingen contact met haar zoon te zoeken stranden op het feit dat hij haar niet wil zien. Met die situatie dient zij op dit moment om te gaan.
Dat is iets anders dan dat jij als kind graag gehad zou hebben dat jouw ouders echt naar jou geluisterd zouden hebben en open hadden gestaan voor kritiek.
Dandy schreef op 19-03-2026 om 13:10:
[..]
Dat kan. Maar dan ga je er vanuit dat hij daar geen eigen stem in heeft, terwijl hij een ruim volwassen man is. En je gaat volledig voorbij aan het feit dat hij het contact met zijn moeder als verstikkend ervaart. Waarom zou je niet gewoon geloven wat hij zegt?
Sorry, maar hoor/zie/lees jij nooit berichten van partners die worden geïsoleerd? Dit sluipt er langzaam in en heeft niets te maken met volwassenheid en/of eigen stem hebben.
rutiel schreef op 19-03-2026 om 13:36:
[..]
Dandy, het is mij duidelijk dat jij schrijft vanuit het perspectief van het kind dat goede redenen heeft om zijn ouders niet te zien. Je projecteert hierbij jouw eigen (negatieve) ervaringen op deze situatie. Erachter komen waarom iemand de band niet ervaart zoals jijzelf (zoals jij voorstelt) en omgaan met de pijn van het gemis zijn echter twee verschillende zaken.
TO geeft aan dat de pogingen contact met haar zoon te zoeken stranden op het feit dat hij haar niet wil zien. Met die situatie dient zij op dit moment om te gaan.
Dat is iets anders dan dat jij als kind graag gehad zou hebben dat jouw ouders echt naar jou geluisterd zouden hebben en open hadden gestaan voor kritiek.
Ik ging ervan uit dat als je iemand in je leven mist, je iets wil doen om die band te herstellen of verbeteren. En ik geef aan dat er mogelijk nog wel iets te doen is bij TO zelf. Ik zeg ook niet dat ik dat zeker weet, maar er zijn wel aanwijzingen voor te vinden in de dingen die ze hier schrijft.
Ik denk dat mijn perspectief best waardevol is. Maar aangezien TO niet meer komt reageren stop ik er verder ook mee.
Decembermamma schreef op 19-03-2026 om 06:54:
[..]
Het kan er bij mij echt niet in dat je nadenkt over het krijgen van kinderen en geen buffer hebt opgebouwd voor het kopen van de eerste behoeften van een kind en het overbruggen van een zekere periode van werkloosheid.
Ik snap wat je bedoeld. En ben het tot op zekere hoogte met je eens.
Maar net wat anderen al schrijven; niet alles is maakbaar en je kunt je niet op alles voorbereiden. Er zijn bv ook mensen die niet goed kunnen leren of door omstandigheden het leren niet gelukt is en komen in banen waarbij weinig verdient wordt waardoor een buffer opbouwen niet altijd mogelijk is. Zouden zij dan nooit een kind mogen krijgen? Misschien heel strikt zakelijk gezien niet verstandig, maar niet hoe het leven werkt.
Ook als je al een kind hebt, kan het leven anders lopen. Scheiding, overlijden, ziekte, toeslagendrama. Of inderdaad niet het vermogen tot veel verdienen. Laten we vooral mensen zelf keuzes laten maken. Ik vind niet dat het aan mij is om voor een ander te bepalen dat ze geen kinderen mogen krijgen omdat ze weinig geld hebben. Ik zou het ook niet tof gevonden hebben als een ander dat voor mij zou hebben besloten om een of andere reden.
MamaE schreef op 19-03-2026 om 17:33:
Ook als je al een kind hebt, kan het leven anders lopen. Scheiding, overlijden, ziekte, toeslagendrama. Of inderdaad niet het vermogen tot veel verdienen. Laten we vooral mensen zelf keuzes laten maken. Ik vind niet dat het aan mij is om voor een ander te bepalen dat ze geen kinderen mogen krijgen omdat ze weinig geld hebben. Ik zou het ook niet tof gevonden hebben als een ander dat voor mij zou hebben besloten om een of andere reden.
Precies dit! Mensen bepalen dat zelf een ander gaat daar niet over. Soms zullen bepaalde keuzes niet perse verstandig zijn maar dan nog steeds iemands eigen keus.
Dandy schreef op 19-03-2026 om 13:10:
[..]
Dat kan. Maar dan ga je er vanuit dat hij daar geen eigen stem in heeft, terwijl hij een ruim volwassen man is. En je gaat volledig voorbij aan het feit dat hij het contact met zijn moeder als verstikkend ervaart. Waarom zou je niet gewoon geloven wat hij zegt?
Omdat ik van nabij heb gezien hoe een zoon zijn eigen ouders verstoot en in tegenstelling tot wat alle amateurpsychologen hier denken zijn het echt geweldige ouders. Zoon kreeg een vriendin en vriendin hield de deur dicht. Zoon moet dan kiezen en kiest dan voor zijn vriendin, voor beiden kan niet. Ik zeg niet dat het zo is, het is alleen een mogelijkheid waar je rekening mee kunt houden, want dan is het vrijwel onoplosbaar als je zoon niet steeds voor een dilemma wil plaatsen.
Overigens is het vele jaren later op een voorzichtige wijze wel goed gekomen. Zonder duidelijke aanleiding.
tsjor schreef op 19-03-2026 om 18:15:
[..]
Omdat ik van nabij heb gezien hoe een zoon zijn eigen ouders verstoot en in tegenstelling tot wat alle amateurpsychologen hier denken zijn het echt geweldige ouders. Zoon kreeg een vriendin en vriendin hield de deur dicht. Zoon moet dan kiezen en kiest dan voor zijn vriendin, voor beiden kan niet. Ik zeg niet dat het zo is, het is alleen een mogelijkheid waar je rekening mee kunt houden, want dan is het vrijwel onoplosbaar als je zoon niet steeds voor een dilemma wil plaatsen.
Overigens is het vele jaren later op een voorzichtige wijze wel goed gekomen. Zonder duidelijke aanleiding.
Heeft zoon geen ruggengraat dan? Het is altijd wel makkelijk een ander de schuld te geven voor de keuze van je kind, maar ik denk dat er bij zoon dan al sowieso iets niet goeds zat als hij zomaar zijn moeder de deur wijst.
Dandy schreef op 19-03-2026 om 17:16:
[..]
Ik ging ervan uit dat als je iemand in je leven mist, je iets wil doen om die band te herstellen of verbeteren. En ik geef aan dat er mogelijk nog wel iets te doen is bij TO zelf. Ik zeg ook niet dat ik dat zeker weet, maar er zijn wel aanwijzingen voor te vinden in de dingen die ze hier schrijft.
Ik denk dat mijn perspectief best waardevol is. Maar aangezien TO niet meer komt reageren stop ik er verder ook mee.
Inderdaad erg jammer dat TO niet reageert.
Zo slaat een een interessant topic van beide kanten dood .
Roos57 schreef op 20-03-2026 om 07:57:
[..]
Inderdaad erg jammer dat TO niet reageert.
Zo slaat een een interessant topic van beide kanten dood .
Vind het ook jammer, maar ik begrijp het wel. Als je nieuw binnenkomt op een forum en je krijgt dan zoveel reacties waarvan sommige best wel heftig.
Dit was en is voor mij ook het eerste forum, in het begin schrok ik regelmatig van de reacties en dat hoeft niet eens naar mij gericht te zijn. (nu raakt het me soms nog, maar leg het wat makkelijker naast me neer).
Kersje schreef op 19-03-2026 om 17:00:
[..]
Sorry, maar hoor/zie/lees jij nooit berichten van partners die worden geïsoleerd? Dit sluipt er langzaam in en heeft niets te maken met volwassenheid en/of eigen stem hebben.
FruitMoeder schreef op 20-03-2026 om 07:32:
[..]
Heeft zoon geen ruggengraat dan? Het is altijd wel makkelijk een ander de schuld te geven voor de keuze van je kind, maar ik denk dat er bij zoon dan al sowieso iets niet goeds zat als hij zomaar zijn moeder de deur wijst.
Ook voor jou nog even een herhaling van mijn eerdere post 💡
FruitMoeder schreef op 20-03-2026 om 07:32:
[..]
Heeft zoon geen ruggengraat dan? Het is altijd wel makkelijk een ander de schuld te geven voor de keuze van je kind, maar ik denk dat er bij zoon dan al sowieso iets niet goeds zat als hij zomaar zijn moeder de deur wijst.
Jawel, hij maakt toch een keuze? Dat je denkt dat er sowieso al iets niet goed zat, waar komt dat vandaan? Heerlijke amateurpsychologie van de koude grond? Het is de schuld van de moeder, dat niveau.