18 jarige houd zich niet aan afspraken
Ik heb een 18 jarige in huis, die graag alle vrijheid wil, maar zich bijna nooit aan de afspraken (eigen rommel opruimen, haar was netjes in de kast, de dieren op tijd verzorgen) houdt. Soms zijn er dagen dat ze goed gemutst is en is het meeste klaar. Dan zeg ik ook extra hoe fijn het is dat ze het gedaan heeft. Ook als ze alles voor me gezogen heeft als ik dat had gevraagd. Maar andere dagen heeft ze niets gedaan, terwijl ze het beloofd had en snauwt ze me af alsof ik haar bediende ben. Voor de dieren word meestal alleen gezorgd als ik het tig keer vraag. Zit vooral hele dagen (nu ze vrij is)te lachen en te brullen op de pc/telefoon en dat is het. We zijn maar samen en ik moet veel werken om rond te komen en om nog wat leuke dingen te kunnen doen en dan thuis gekomen moet ik ook alles alleen doen. En ik doe het met liefde, maar ben geen hotel. Daarnaast heb ik altijd pijn, waardoor het ook fijn zou zijn als ze me even een klein beetje helpt. Overal lees ik dat ik geen straf meer kan geven, wat ook mijn bedoeling niet is. Ruzie maken doen we niet. Het niet wassen van kleding interesseert haar niet, dan trekt ze het gewoon vaker aan. Viezigheid op haar kamer maakt haar niet uit. Vroeger zette ik de pc uit en dan ging ze snel aan de gang tot het klaar, daarna kon ze er dan weer op. Die optie is ook weg. We hebben echt goede gesprekken en ze snapt het allemaal, heeft goede voornemens. Maar als het puntje bij paaltje komt, dan gebeurt er niets. Ben al zover dat ik er vanuit ga dat iets niet is gebeurd, om niet weer teleurgesteld te zijn. En ben dan liever extra verrast als het toch gedaan is. Maar hoe krijg ik het respect terug of hoe krijg ik haar zo ver dat ze doet wat ze zelf beloofd. Wat zijn werkende consequenties? Wil haar graag als volwassenen behandelen, maar zij gedraagt zich als een 15 jarige puber.
Pippeltje schreef op 30-08-2026 om 19:56:
waarom zou je gaan wassen als je nog geen trommel vol hebt? Je hebt vast nog genoeg schoon om aan te trekken toch
Soms moet de was echt wel aan hier. Wedstrijdtenue, werkkleding heb ik niet onbeperkt op voorraad.
locka schreef op 18-08-2026 om 07:11:
[..]
Het idee met die krat voor pubers is echt geniaal! Het mooiste eraan is gewoon dat het je een hoop gedoe en gezeur scheelt. Je zit niet te mopperen of een preek af te steken, maar ze merken wel meteen de natuurlijke consequenties van hun eigen troep. Ik ga die krat in de hoek zeker onthouden, want dat eeuwige gewaarschuw is alleen maar slecht voor de sfeer thuis.
Werkt niet altijd hoor, die krat, om gedoe en gezeur te voorkomen. Zoon werd als puber boos als ik het waagde zijn spullen te verplaatsen, want hij woonde ook in dit huis en mijn spullen lagen ook in de huiskamer. Dat ik de spulletjes meestal op mijn bureau legde en de grond niet als bewaarplaats beschouwde, was mijn probleem. Toen ik dreigde met opruimen via een vuilniszak (ook wel geopperd op het Ouders forum) moest ik dat niet wagen, want dat is diefstal. Maar zoon werkte als peuter/kleuter best goed mee.
Als pubers moeilijk willen doen, doen ze moeilijk.
Pippeltje schreef op 30-08-2026 om 19:56:
waarom zou je gaan wassen als je nog geen trommel vol hebt? Je hebt vast nog genoeg schoon om aan te trekken toch
Omdat je een weekschema hebt bijvoorbeeld? Wij hebben vaste momenten waarop gewassen wordt, ook al omdat dan iedereen weet wanneer ze de was in moeten leveren.
Jonagold schreef op 30-08-2026 om 23:03:
[..]
Omdat je een weekschema hebt bijvoorbeeld? Wij hebben vaste momenten waarop gewassen wordt, ook al omdat dan iedereen weet wanneer ze de was in moeten leveren.
En als je het dan niet doet, krijg je een boete van de wasmachinepolitie. Dat weet iedereen.
Je gaat toch geen witte was doen omdat het dinsdag is, als er drie handdoeken liggen?
MMcGonagall schreef op 30-08-2026 om 23:50:
[..]
En als je het dan niet doet, krijg je een boete van de wasmachinepolitie. Dat weet iedereen.
Je gaat toch geen witte was doen omdat het dinsdag is, als er drie handdoeken liggen?
Nee, maar als je dat afspreekt als gezin is het best lullig als dochter haar wedstrijdtenue niet gewassen wordt omdat zoon zijn was niet in de mand doet. Dus inderdaad ging de sportkleding toch op maandag aan.
MMcGonagall schreef op 30-08-2026 om 23:50:
[..]
En als je het dan niet doet, krijg je een boete van de wasmachinepolitie. Dat weet iedereen.
Je gaat toch geen witte was doen omdat het dinsdag is, als er drie handdoeken liggen?
Daarom heeft bij mij iedereen een lijstje aan de binnenkant van de kastdeur met een disclaimer dat het hoofd van de wasserette (ik dus) naar gelang van de weersomstandigheden en de volheid van de wasmanden mag besluiten het schema aan te passen.
Ze weten dat spullen die er niet in zitten niet gewassen worden. Meestal is wat ik maandag was dinsdag gestreken/gevouwen. Nu met dit weer en een kind dat tijdelijk elders woont kan ik helemaal geen garanties geven wanneer iets terug is dus secuur niet de sokken onder het bed laten slingeren loont.
Auwereel schreef op 30-08-2026 om 20:11:
[..]
Werkt niet altijd hoor, die krat, om gedoe en gezeur te voorkomen. Zoon werd als puber boos als ik het waagde zijn spullen te verplaatsen, want hij woonde ook in dit huis en mijn spullen lagen ook in de huiskamer. Dat ik de spulletjes meestal op mijn bureau legde en de grond niet als bewaarplaats beschouwde, was mijn probleem. Toen ik dreigde met opruimen via een vuilniszak (ook wel geopperd op het Ouders forum) moest ik dat niet wagen, want dat is diefstal. Maar zoon werkte als peuter/kleuter best goed mee.
Als pubers moeilijk willen doen, doen ze moeilijk.
Dochter werd ook wel eens boos als de vuile schoenen die ze vlak voor de huiskamerdeur had uitgetrokken in de krat bovenop een balletpakje terechtkwamen dat op de eettafel lag te slingeren, maar daar ging ik gewoon niet op in. Als pubers moeilijk willen doen, doen ze moeilijk, maar dat doen ze dan maar ergens anders en niet tegen mij. Ouders hebben veel meer 'macht' dan ze denken, want pubers zijn in heel veel dingen nog afhankelijk van hun ouders. Ik wil die macht absoluut niet misbruiken, maar er zijn grenzen aan mijn geduld. Heb je een punt, dan ga ik met je in gesprek (in alle redelijkheid). Dat is vaak genoeg gebeurd, ik ben ook maar een mens en soms had dochter goede argumenten. Ga je moeilijk doen om het moeilijk doen, dan heb ik daar geen tijd voor. Mijn dochter had nog wel eens de neiging om achter me aan te lopen als ik de kamer verliet omdat ik geen zin had in haar puberelladrama. Dan hoefde ik alleen maar te vragen of ze me met rust wilde laten of dat ze graag wilde dat ik in staking ging. Staking betekende: koken op MIJN tijd, geen rekening houdend met haar sporttijden (smeer maar een boterham als je honger hebt), geen snelle ritjes naar het station als ze de trein naar school dreigde te missen (jouw probleem), niet halen/brengen naar feestjes (dus laatste trein terug, jammer dat die al om 23.45 uur gaat), en zeker geen extra wasjes omdat ze die ene spijkerbroek of dat speciale balletpakje nodig had (trek maar wat anders aan, je hebt genoeg), geen logees (allemaal extra werk, geen zin in), enz. Gewoon niks extra's om haar leven gemakkelijker/leuker te maken.
Daarna kwamen we meestal wel weer tot nieuwe, verbeterde afspraken.
MMcGonagall schreef op 30-08-2026 om 23:50:
[..]
En als je het dan niet doet, krijg je een boete van de wasmachinepolitie. Dat weet iedereen.
Je gaat toch geen witte was doen omdat het dinsdag is, als er drie handdoeken liggen?
Dat gebeurt dus niet, omdat we vaste momenten hebben. Met 4 volwassenen in 1 huis, waarvan er 2 wisselende diensten hebben, is het (voor ons) niet te doen zonder schema. Daar kan altijd (in overleg) van afgeweken worden natuurlijk.
Dat jij het anders doet is echt geen reden om onze methode, die voor ons het beste werkt, op zo’n kinderachtige manier belachelijk te maken.
Dymo schreef op 31-08-2026 om 13:05:
[..]
Dochter werd ook wel eens boos als de vuile schoenen die ze vlak voor de huiskamerdeur had uitgetrokken in de krat bovenop een balletpakje terechtkwamen dat op de eettafel lag te slingeren, maar daar ging ik gewoon niet op in. Als pubers moeilijk willen doen, doen ze moeilijk, maar dat doen ze dan maar ergens anders en niet tegen mij. Ouders hebben veel meer 'macht' dan ze denken, want pubers zijn in heel veel dingen nog afhankelijk van hun ouders. Ik wil die macht absoluut niet misbruiken, maar er zijn grenzen aan mijn geduld. Heb je een punt, dan ga ik met je in gesprek (in alle redelijkheid). Dat is vaak genoeg gebeurd, ik ben ook maar een mens en soms had dochter goede argumenten. Ga je moeilijk doen om het moeilijk doen, dan heb ik daar geen tijd voor. Mijn dochter had nog wel eens de neiging om achter me aan te lopen als ik de kamer verliet omdat ik geen zin had in haar puberelladrama. Dan hoefde ik alleen maar te vragen of ze me met rust wilde laten of dat ze graag wilde dat ik in staking ging. Staking betekende: koken op MIJN tijd, geen rekening houdend met haar sporttijden (smeer maar een boterham als je honger hebt), geen snelle ritjes naar het station als ze de trein naar school dreigde te missen (jouw probleem), niet halen/brengen naar feestjes (dus laatste trein terug, jammer dat die al om 23.45 uur gaat), en zeker geen extra wasjes omdat ze die ene spijkerbroek of dat speciale balletpakje nodig had (trek maar wat anders aan, je hebt genoeg), geen logees (allemaal extra werk, geen zin in), enz. Gewoon niks extra's om haar leven gemakkelijker/leuker te maken.
Daarna kwamen we meestal wel weer tot nieuwe, verbeterde afspraken.
Volgens mij had je dan wat meer onderhandelingsruimte dan ik, logees kwamen zelden bij mij over de vloer, vroegen mijn kinderen niet naar. Ze hadden geen moeilijke sporttijden, geen auto in het gezin dus geen chauffeurstaken voor ons. Wassen gebeurt als de wasmand vol is.
En spullen ruimde ik gewoon op, dan maar een boze puber. Maar de ultieme oplossing was die krat dus alvast niet bij ons. Dit voor de ouders die daarop hopen, het kan, maar hoeft niet te werken.