18 jarige houd zich niet aan afspraken
Ik heb een 18 jarige in huis, die graag alle vrijheid wil, maar zich bijna nooit aan de afspraken (eigen rommel opruimen, haar was netjes in de kast, de dieren op tijd verzorgen) houdt. Soms zijn er dagen dat ze goed gemutst is en is het meeste klaar. Dan zeg ik ook extra hoe fijn het is dat ze het gedaan heeft. Ook als ze alles voor me gezogen heeft als ik dat had gevraagd. Maar andere dagen heeft ze niets gedaan, terwijl ze het beloofd had en snauwt ze me af alsof ik haar bediende ben. Voor de dieren word meestal alleen gezorgd als ik het tig keer vraag. Zit vooral hele dagen (nu ze vrij is)te lachen en te brullen op de pc/telefoon en dat is het. We zijn maar samen en ik moet veel werken om rond te komen en om nog wat leuke dingen te kunnen doen en dan thuis gekomen moet ik ook alles alleen doen. En ik doe het met liefde, maar ben geen hotel. Daarnaast heb ik altijd pijn, waardoor het ook fijn zou zijn als ze me even een klein beetje helpt. Overal lees ik dat ik geen straf meer kan geven, wat ook mijn bedoeling niet is. Ruzie maken doen we niet. Het niet wassen van kleding interesseert haar niet, dan trekt ze het gewoon vaker aan. Viezigheid op haar kamer maakt haar niet uit. Vroeger zette ik de pc uit en dan ging ze snel aan de gang tot het klaar, daarna kon ze er dan weer op. Die optie is ook weg. We hebben echt goede gesprekken en ze snapt het allemaal, heeft goede voornemens. Maar als het puntje bij paaltje komt, dan gebeurt er niets. Ben al zover dat ik er vanuit ga dat iets niet is gebeurd, om niet weer teleurgesteld te zijn. En ben dan liever extra verrast als het toch gedaan is. Maar hoe krijg ik het respect terug of hoe krijg ik haar zo ver dat ze doet wat ze zelf beloofd. Wat zijn werkende consequenties? Wil haar graag als volwassenen behandelen, maar zij gedraagt zich als een 15 jarige puber.
MamaE schreef op 25-07-2026 om 01:08:
[..]
Deels misschien wel, maar als je er altijd mee weg bent gekomen omdat anderen achter je kont aan je troep opruimen en het toch wel gewassen wordt, hoef je ook niks te veranderen.
Bij ons thuis wast degene die de was gaat doen wat er in de wasmand zit en gaan we niet elkaars vieze onderbroeken onder het bed uit plukken. Dan zijn je onderbroeken vanzelf een keer op.
Ik snap je punt. Maar het is ook niet iets wat perse " hoeft ". Iedereen mag zelf bepalen hoe ze dat in de praktijk regelen. Als je zus het liet doen door haar moeder die dat prima vond en nu door haar man of schoonmaakster, dan is dat ook een oplossing. Jullie manier past bij jullie, hun manier past weer bij hun. Dat het nogal slordig is tja, bij sommige mensen past dat. Het is niet gezegd dat als je thuis als kind bepaalde dingen krijgt aangeleerd je dat doorzet in je eigen volwassen leven. Dan maak je vaak weer andere keuzes.
Gingergirl schreef op 25-07-2026 om 10:18:
[..]
Ik snap je punt. Maar het is ook niet iets wat perse " hoeft ". Iedereen mag zelf bepalen hoe ze dat in de praktijk regelen. Als je zus het liet doen door haar moeder die dat prima vond en nu door haar man of schoonmaakster, dan is dat ook een oplossing. Jullie manier past bij jullie, hun manier past weer bij hun. Dat het nogal slordig is tja, bij sommige mensen past dat. Het is niet gezegd dat als je thuis als kind bepaalde dingen krijgt aangeleerd je dat doorzet in je eigen volwassen leven. Dan maak je vaak weer andere keuzes.
Moeder vond het niet prima, ze klaagde er zowat dagelijks over, maar bleef het toch opruimen. En toen haar man zich erover verbaasde zei mijn moeder dat hij het maar moest accepteren omdat het niet over zou gaan. Op mijn vraag aan wie dat lag bleef het stil.
Andere keuzes prima, maar stel je gaat als kind/puber ergens spelen/chillen en op de slaapkamer van je vriend(in) liggen allemaal vieze onderbroeken en sokken op de grond, dat is toch goor?
MMcGonagall schreef op 24-07-2026 om 16:12:
De tafel dekken is letterlijk een halve minuut werk. Dat kun je dus prima doen als je eten staat te pruttelen. Vaatwasser inruimen doe ik zelf het best, dus dat doe ik zelf. Uitruimen deden ze wel eens op verzoek, evenals even een stofzuiger door het huis of een kattenbak verschonen. Mijn kinderen waren na een lange schooldag niet op hun best, dus dan ging ik ze echt niets vragen.
Vroeger thuis mocht ik niet eens koken. Dat vond mijn moeder gevaarlijkDesondanks ben ik niet verhongerd toen ik op mezelf ging wonen. Achterop de verpakking van pasta en rijst staat de gebruiksaanwijzing en aardappels koken kan iedereen. Mijn kinderen kookten wel eens, ik heb ze ook wat dingen bijgebracht. Inmiddels is met name de oudste wel bedreven in het koken. Ze heeft zelfs een tijdje als kok gewerkt, zonder opleiding daarvoor.
Mijn moeder heeft mij niet leren koken en toen wij pas getrouwd waren kookte ik uitsluitend diepvriesgroenten, want daar stond op hoe het moest 
. Verder een stukje vlees als slavink of een tartaartje want de rest kreeg ik niet voor elkaar. Ik heb mezelf echt alles geleerd op dat gebied. Met behulp van kookboeken uiteraard.
MamaE schreef op 25-07-2026 om 14:59:
[..]
Moeder vond het niet prima, ze klaagde er zowat dagelijks over, maar bleef het toch opruimen. En toen haar man zich erover verbaasde zei mijn moeder dat hij het maar moest accepteren omdat het niet over zou gaan. Op mijn vraag aan wie dat lag bleef het stil.
Andere keuzes prima, maar stel je gaat als kind/puber ergens spelen/chillen en op de slaapkamer van je vriend(in) liggen allemaal vieze onderbroeken en sokken op de grond, dat is toch goor?
Stel je moeder had het niet voor je zus opgeruimd, dan had je zus het nog steeds gewoon op de grond neergegooid en hooguit 1x per week het opgeraapt als er echt niks schoons meer was. Ze was dan echt niet netter geworden omdat ze dat zo aangeleerd heeft gekregen. Gewoontes (huistuinenkeukengewoontes bedoel ik) van mensen zijn heel vaak "de aard van het beestje" en niet het resultaat van opvoeding. Tuurlijk is het goor als er vieze onderbroeken of sokken op de grond liggen maar menig puber interesseerd het geen biet, ook niet van de gast die op bezoek komt. En sommige volwassenen trouwens ook niet.
Ik heb ooit een tijdje gedate met iemand die thuis ook nooit iets heeft gedaan. Hotel mama verzorgde alles. Wat een enorme afknapper was dat zeg. Als je nooit iets hebt hoeven doen komt het echt niet altijd automatisch goed. Sommige dingen zijn wat mij betreft wel opvoeding. Ik leer mijn kinderen eten met bestek. Dan leer ik ze toch ook hun bord opruimen en de vaatwasser in- of uitpakken? Of iemand helpen met tillen als je ziet dat het te zwaar is. Ik hou dan ook van kinderen (en volwassenen) met manieren. Niet van lompe types die er thuis een puinhoop van hebben. Een partner die dit soort vaardigheden niet heeft sla ik liever over. Kans is behoorlijk aanwezig dat jij straks de moederrol mag overnemen. Nee bedankt!
Izza schreef op 25-07-2026 om 20:09:
Ik heb ooit een tijdje gedate met iemand die thuis ook nooit iets heeft gedaan. Hotel mama verzorgde alles. Wat een enorme afknapper was dat zeg. Als je nooit iets hebt hoeven doen komt het echt niet altijd automatisch goed. Sommige dingen zijn wat mij betreft wel opvoeding. Ik leer mijn kinderen eten met bestek. Dan leer ik ze toch ook hun bord opruimen en de vaatwasser in- of uitpakken? Of iemand helpen met tillen als je ziet dat het te zwaar is. Ik hou dan ook van kinderen (en volwassenen) met manieren. Niet van lompe types die er thuis een puinhoop van hebben. Een partner die dit soort vaardigheden niet heeft sla ik liever over. Kans is behoorlijk aanwezig dat jij straks de moederrol mag overnemen. Nee bedankt!
Het gaat er meer om dat de " opvoeding " geen garanties geeft; je kunt ze van alles leren en voorleven maar uit eindelijk maken ze zelf de keuze hoe ze het doen als ze hun eigen leven gaan leiden. Dat jij niet valt op slordige types dat kan natuurlijk. Een ander heeft daar misschien geen last van. Het is ook niet zo dat ze de vaardigheid niet kunnen, ze zien er gewoon het nut niet van in om het dagelijks ofzo te doen. Tja ieder zn ding. Ik ben best netjes maar niet beter dan een ander die het anders doet.
Gingergirl schreef op 25-07-2026 om 20:55:
[..]
Het gaat er meer om dat de " opvoeding " geen garanties geeft; je kunt ze van alles leren en voorleven maar uit eindelijk maken ze zelf de keuze hoe ze het doen als ze hun eigen leven gaan leiden. Dat jij niet valt op slordige types dat kan natuurlijk. Een ander heeft daar misschien geen last van. Het is ook niet zo dat ze de vaardigheid niet kunnen, ze zien er gewoon het nut niet van in om het dagelijks ofzo te doen. Tja ieder zn ding. Ik ben best netjes maar niet beter dan een ander die het anders doet.
Ik zeg ook nergens dat opgeruimde types beter zijn dan slordige types. Mijn huis is echt geen etalage hoor. Maar als ik me stoor aan gedrag van een ander, ga ik diegene daar niet in faciliteren. Als mijn man of kind bijvoorbeeld structureel de jas op de grond pleurt, dan ga ik die niet telkens ophangen terwijl ik erover klaag. Ze leren er dan van dat ik het wel irritant vind, maar het wel oplos.
Man van zus zette op enig moment de wasmand aan haar kant naast het bed en zelfs toen gooide ze het er nog naast.
Als je je peuter spelenderwijs leert dat hij (of zij) 's avonds de vieze kleertjes in de wasmand gooit, is het uiteindelijk zo'n gewoonte dat het vanzelf gaat. Mijn toen nog peuter maakte er een hele show van, alsof het een basketbalwedstrijd was. En ik juichen natuurlijk (jaaaa, alweer een punt gescoord door dit fantastisch spelende kind!). Ik heb letterlijk nooit een vuile onderbroek van de grond hoeven rapen.
Toen het kind eenmaal puber werd en andere onhebbelijkheden begon te ontwikkelen, heb ik een krat in de hoek van de kamer gezet. Alles wat rondslingerde, ging daarin. 'Mam, waar is....?' kreeg als standaard antwoord: 'Kijk eerst even in de krat'. Het gebeurde wel dat vieze schoenen bovenop een balletpakje belandden, maar dan moet je niet bij mij komen klagen. Als je je zooi niet opruimt, doe ik het op de manier die mij uitkomt. Ik ga daar verder ook geen ruzie over maken.
MamaE schreef op 26-07-2026 om 00:25:
[..]
Ik zeg ook nergens dat opgeruimde types beter zijn dan slordige types. Mijn huis is echt geen etalage hoor. Maar als ik me stoor aan gedrag van een ander, ga ik diegene daar niet in faciliteren. Als mijn man of kind bijvoorbeeld structureel de jas op de grond pleurt, dan ga ik die niet telkens ophangen terwijl ik erover klaag. Ze leren er dan van dat ik het wel irritant vind, maar het wel oplos.
Man van zus zette op enig moment de wasmand aan haar kant naast het bed en zelfs toen gooide ze het er nog naast.
Nee dat zou ik ook zeker niet doen. Maar gevolg is dat diegene het nog steeds niet opruimt, dat is dan niet anders. Sommige mensen zijn gewoon enorm slordig en krijgen dat gewoon niet voor elkaar. Ook niet als ze het wel van jongs af aan aangeleerd krijgen. En dat kan lastig zijn als je partner er anders in staat.
Dymo schreef op 27-07-2026 om 10:37:
Als je je peuter spelenderwijs leert dat hij (of zij) 's avonds de vieze kleertjes in de wasmand gooit, is het uiteindelijk zo'n gewoonte dat het vanzelf gaat. Mijn toen nog peuter maakte er een hele show van, alsof het een basketbalwedstrijd was. En ik juichen natuurlijk (jaaaa, alweer een punt gescoord door dit fantastisch spelende kind!). Ik heb letterlijk nooit een vuile onderbroek van de grond hoeven rapen.
Toen het kind eenmaal puber werd en andere onhebbelijkheden begon te ontwikkelen, heb ik een krat in de hoek van de kamer gezet. Alles wat rondslingerde, ging daarin. 'Mam, waar is....?' kreeg als standaard antwoord: 'Kijk eerst even in de krat'. Het gebeurde wel dat vieze schoenen bovenop een balletpakje belandden, maar dan moet je niet bij mij komen klagen. Als je je zooi niet opruimt, doe ik het op de manier die mij uitkomt. Ik ga daar verder ook geen ruzie over maken.
Helaas niet bij elk kind weet ik uit ervaring maar bij de meesten is het jong geleerd oud gedaan.
Gingergirl schreef op 27-07-2026 om 11:51:
[..]
Helaas niet bij elk kind weet ik uit ervaring maar bij de meesten is het jong geleerd oud gedaan.
Al was het alleen maar om dwars te zijn in je puberteit. Hier ging het bijna altijd goed met jongste is daarin een tijdje heel dwars geweest. Die kon dan, precies als de was klaar was, in één keer de wasmand komen vullen met alles dat nog op zijn kamer lag. Ondergoed gelukkig wel altijd in de wasmand want dat trok hij op de badkamer pas uit.