18 jarige houd zich niet aan afspraken
Ik heb een 18 jarige in huis, die graag alle vrijheid wil, maar zich bijna nooit aan de afspraken (eigen rommel opruimen, haar was netjes in de kast, de dieren op tijd verzorgen) houdt. Soms zijn er dagen dat ze goed gemutst is en is het meeste klaar. Dan zeg ik ook extra hoe fijn het is dat ze het gedaan heeft. Ook als ze alles voor me gezogen heeft als ik dat had gevraagd. Maar andere dagen heeft ze niets gedaan, terwijl ze het beloofd had en snauwt ze me af alsof ik haar bediende ben. Voor de dieren word meestal alleen gezorgd als ik het tig keer vraag. Zit vooral hele dagen (nu ze vrij is)te lachen en te brullen op de pc/telefoon en dat is het. We zijn maar samen en ik moet veel werken om rond te komen en om nog wat leuke dingen te kunnen doen en dan thuis gekomen moet ik ook alles alleen doen. En ik doe het met liefde, maar ben geen hotel. Daarnaast heb ik altijd pijn, waardoor het ook fijn zou zijn als ze me even een klein beetje helpt. Overal lees ik dat ik geen straf meer kan geven, wat ook mijn bedoeling niet is. Ruzie maken doen we niet. Het niet wassen van kleding interesseert haar niet, dan trekt ze het gewoon vaker aan. Viezigheid op haar kamer maakt haar niet uit. Vroeger zette ik de pc uit en dan ging ze snel aan de gang tot het klaar, daarna kon ze er dan weer op. Die optie is ook weg. We hebben echt goede gesprekken en ze snapt het allemaal, heeft goede voornemens. Maar als het puntje bij paaltje komt, dan gebeurt er niets. Ben al zover dat ik er vanuit ga dat iets niet is gebeurd, om niet weer teleurgesteld te zijn. En ben dan liever extra verrast als het toch gedaan is. Maar hoe krijg ik het respect terug of hoe krijg ik haar zo ver dat ze doet wat ze zelf beloofd. Wat zijn werkende consequenties? Wil haar graag als volwassenen behandelen, maar zij gedraagt zich als een 15 jarige puber.
zwaankip schreef op 24-07-2026 om 14:28:
[..]
Dat mag jij overdreven vinden, iedereen staat daar anders tegenover.
Kinderen moesten en moeten al zoveel!
Dat ben ik dus enerzijds wel met je eens, alleen vallen klusjes van minder dan vijf minuten daar voor mij niet onder.
Ik lees vaak dat kinderen 'al zoveel moeten' maar vraag me wel af wat kinderen nu meer moeten dan vroeger. En dan heb ik het over dingen die geen keuze zijn, zoals drie clubjes.
Meehelpen om het eten op tafel te krijgen en je vuile was in de wasmand gooien lijkt me heel normaal. Zeker als je 18 bent, vakantie hebt, maar één dag per week werkt en zes dagen per week scrollend op de bank hangt. Zo veel moet je dan niet hoor.
Natuurlijk kun je ook tafeldekken, een was draaien of koken als je dat thuis nooit hoefde. Maar je geeft kinderen wel norm mee van wat 'normaal' is. Dat kan dus zijn dat ze niks hoeven doen en dat ze alles moeten doen of iets daar tussenin.
Wij hoefden thuis ook niks te doen vroeger omdat mijn moeder alleen in de ochtenden werkte en liever had dat wij ons focuste op school. School was heel heilig, daar mocht ook alles voor wijken. Dus zodra er iets gevraagd werd en je zei 'geen tijd, moet aan school werken' dan was dat oké. Ik vind dat persoonlijk wat overdreven, want als je blijft zitten omdat je één keer per week moet stofzuigen, afwassen, tafeldekken of de vuilbak aan straat zetten, dan gaat er echt wat mis hoor.
Mijn zus pleurde altijd alle vuile kleding gewoon op de grond. Inmiddels doet haar man de was en ze doet dat nog steeds. Ze heeft blijkbaar geleerd dat andere mensen het voor haar opruimen.
De tafel dekken is letterlijk een halve minuut werk. Dat kun je dus prima doen als je eten staat te pruttelen. Vaatwasser inruimen doe ik zelf het best, dus dat doe ik zelf. Uitruimen deden ze wel eens op verzoek, evenals even een stofzuiger door het huis of een kattenbak verschonen. Mijn kinderen waren na een lange schooldag niet op hun best, dus dan ging ik ze echt niets vragen.
Vroeger thuis mocht ik niet eens koken. Dat vond mijn moeder gevaarlijk 
Desondanks ben ik niet verhongerd toen ik op mezelf ging wonen. Achterop de verpakking van pasta en rijst staat de gebruiksaanwijzing en aardappels koken kan iedereen. Mijn kinderen kookten wel eens, ik heb ze ook wat dingen bijgebracht. Inmiddels is met name de oudste wel bedreven in het koken. Ze heeft zelfs een tijdje als kok gewerkt, zonder opleiding daarvoor.
MamaE schreef op 24-07-2026 om 15:54:
Ik lees vaak dat kinderen 'al zoveel moeten' maar vraag me wel af wat kinderen nu meer moeten dan vroeger. En dan heb ik het over dingen die geen keuze zijn, zoals drie clubjes.
Meehelpen om het eten op tafel te krijgen en je vuile was in de wasmand gooien lijkt me heel normaal. Zeker als je 18 bent, vakantie hebt, maar één dag per week werkt en zes dagen per week scrollend op de bank hangt. Zo veel moet je dan niet hoor.
Natuurlijk kun je ook tafeldekken, een was draaien of koken als je dat thuis nooit hoefde. Maar je geeft kinderen wel norm mee van wat 'normaal' is. Dat kan dus zijn dat ze niks hoeven doen en dat ze alles moeten doen of iets daar tussenin.
Wij hoefden thuis ook niks te doen vroeger omdat mijn moeder alleen in de ochtenden werkte en liever had dat wij ons focuste op school. School was heel heilig, daar mocht ook alles voor wijken. Dus zodra er iets gevraagd werd en je zei 'geen tijd, moet aan school werken' dan was dat oké. Ik vind dat persoonlijk wat overdreven, want als je blijft zitten omdat je één keer per week moet stofzuigen, afwassen, tafeldekken of de vuilbak aan straat zetten, dan gaat er echt wat mis hoor.
Mijn zus pleurde altijd alle vuile kleding gewoon op de grond. Inmiddels doet haar man de was en ze doet dat nog steeds. Ze heeft blijkbaar geleerd dat andere mensen het voor haar opruimen.
Mwoah, ik weet niet of dat komt omdat je zus dat zo " geleerd" heeft. Jij groeide op in hetzelfde huis op dezelfde manier en doet het niet zo dus ja...is het gedrag van zus een gevolg van opvoeding of een persoonlijke keuze/ slordig zijn aangelegd/ hecht er geen waarde aan het anders te doen.
Hier werkt van tevoren afspreken of een planning maken nooit zo goed. Als ik op de dag zelf app naar kind om te vragen of hij/zij vandaag even naar de winkel wil gaan, wil koken, de was uit de machine wil ophangen, vaatwasser uitruimen etc dan zorgen ze altijd wel dat ze het hebben gedaan voordat ik uit mijn werk ben. Ik app dan meestal ook dat ik vandaag druk, moe of laat ben dus dat het heel fijn zou zijn als ze het willen doen en dan zijn ze gelukkig wel meewerkend. Ik doe dat alleen als ik weet dat de kinderen vrij zijn en ik werk. Zouden ze het niet doen dan volgt er een gesprek en helpt dat niet dan ga ik bepaalde dingen ook niet meer voor hen doen maar gelukkig is dat meestal niet nodig. Alleen met de middelste is het wel eens nodig geweest te zeggen dat ik haar ook niet weer wegbreng als ze niet wat behulpzamer zou zijn en dat hielp toen wel. Als ik het al eerder vraag/afspreek dan vergeten ze het. Alleen de oudste (21) doet uit zichzelf nog wel eea maar ook pas sinds een jaar ofzo. Voordeel is dat ik 3 kinderen heb dus als ik ze alledrie iets vraag dan is er op een dag vanalles gedaan.
Kampeerder schreef op 24-07-2026 om 15:40:
[..]
Het ging me er ook niet om dat ze het moesten leren maar omdat ze best even konden helpen om te zorgen dat er gegeten kon worden. Dat je om 17:30 binnenstapt, dat een kind om 18:30 op het sportveld moest staan en je dus om 18:00 uiterlijk aan tafel wil.
Dan warm ik de saus op, kook de pasta. Eén kind maakt nog iets bij het eten dat nog gemaakt moet worden. (Komkommer, sla of toetjes) Of ruimt de vaatwasser uit. Andere kind dekt de tafel, kind dat moet trainen kleed zich alvast om. Man parkeert om 17:50 zijn auto. Zit je voor 18:00 uur met het hele gezin op je gemak aan tafel.
Andere scenario:
Ik doe alles in turbosnelheid terwijl de kinderen tv kijken. Als man binnenkomt helpt hij met alles op tafel zetten, terwijl kind dat moet trainen zich nog snel omkleedt. Zitten we ook ongeveer om 18:00 uur aan tafel maar heb ik het zweet op de rug en de rest niet. Heeft man net even file of vertraging, zit ik hijgend een bezweet met de kinderen aan tafel.
Wat jij 'op je gemak' noemt.. Mijn kinderen moesten echt niet om 18.30 u op een sportveld staan op een doordeweekse avond. Gelukkig!
Ik zie dat nu ook bij mijn kleinkinderen; ze hebben bijna geen rust.
Vb: de 5-jarige : 2x/week judo. 2x/week muziekles (piano). 1x/week kleuterturnen. 1x/week trampolinespringen. Dat valt allemaal NA de schooluren. Kleinkind is echt doodmoe, maar voor de lieve vrede ga ik niet in discussie daarover met mijn kind.
Zelfde met mijn 14-jarig kleinkind: 2x/week dansles; dat duurt tot 21.30 u. 2x/ Week volleybal, 1x/ week gitaarles.
Kinderen hebben werkelijk nooit rust. Dan moet er ook nog tijd gemaakt worden om te studeren natuurlijk. En volgens sommigen hier moeten ze dan ook nog meehelpen met huishoudelijke taken. Wanneer?
Ik moet wel een beetje lachen om sommigen hier. Niet om TO, hoor.
Mensen die zichzelf beter dan anderen vinden omdat hun kinderen nooit een hand hebben uitsteken. Mensen die het over klusjes hebben, en dan tafel dekken noemen. Natuurlijk kan je dat klusjes noemen, maar kom op, waar gaat dat over. En vaatwasser leegruimen, kost nog geen 10 minuten.
Als ik ging samenwonen, dan heb ik toch liever met iemand die redelijk zelfstandig is, en niet met iemand die de was op de vloer gooit of niet kan koken.
Dus ja, ik vind dat basisvaardigheden geleerd moeten worden aan je kinderen, wil je ze een beetje zelfstandig afleveren. En basisvaardigheden gaat verder dan een tafel dekken.
Het meeste huishoudelijke werk is zo aangeleerd en anders heb je Google, maar uit de verhalen blijkt dat ook kinderen die nooit iets hebben hoeven doen, zich ook prima redden.
locka schreef op 24-07-2026 om 13:57:
Het is echt heel pittig voor de TS: ze staat er alleen voor, werkt zich een slag in het rond, kampt met chronische pijn en ondertussen eist een dochter van 18 wel alle volwassen vrijheden op, maar gedraagt ze zich als een puber. Op je 18e gaan huishoudelijke taken niet meer over opvoeden of kind kunnen zijn, maar simpelweg over een gelijkwaardige bijdrage leveren aan het huishouden. Een praktische stap voor de moeder zou zijn om te stoppen met de extraatjes die alleen voor de dochter zijn. Denk aan haar favoriete snacks halen, zakgeld geven of meebetalen aan zaken als een telefoonabonnement zolang afspraken over bijvoorbeeld de dieren niet worden nagekomen. Volwassenheid werkt nou eenmaal twee kanten op.
Wie heeft dochter opgevoed? Niet verkeerd bedoeld (ik vind ook dat dochter best meer kan doen in huishouden als ze 6 dagen thuis is en maar 1 dag werkt), maar het lijkt me sterk dat dochter tot haar 18e wel altijd meehielp en vanaf haar 18e verjaardag zei: ik ben nu volwassen, hoef niet meer naar moeder te luisteren dus ik doe het niet meer. En als ze voorheen nooit hoefde te helpen, snap ik aan de ene kant dochter ook wel (let wel: iets snappen is niet hetzelfde als iets goedkeuren). Is dit ook niet een beetje wat je zaait, zul je oogsten?
zwaankip schreef op 24-07-2026 om 17:51:
[..]
Wat jij 'op je gemak' noemt.. Mijn kinderen moesten echt niet om 18.30 u op een sportveld staan op een doordeweekse avond. Gelukkig!
Ik zie dat nu ook bij mijn kleinkinderen; ze hebben bijna geen rust.
Vb: de 5-jarige : 2x/week judo. 2x/week muziekles (piano). 1x/week kleuterturnen. 1x/week trampolinespringen. Dat valt allemaal NA de schooluren. Kleinkind is echt doodmoe, maar voor de lieve vrede ga ik niet in discussie daarover met mijn kind.
Zelfde met mijn 14-jarig kleinkind: 2x/week dansles; dat duurt tot 21.30 u. 2x/ Week volleybal, 1x/ week gitaarles.
Kinderen hebben werkelijk nooit rust. Dan moet er ook nog tijd gemaakt worden om te studeren natuurlijk. En volgens sommigen hier moeten ze dan ook nog meehelpen met huishoudelijke taken. Wanneer?
Zo druk is ook bizar! Die arme kinderen, vooral die van 5.
Dochter van bijna 16 heeft 1 keer in de week hobby (1,5 uur) en de hele zaterdag bijbaantje sinds ze 15 is. En ze doet havo terwijl ze met wat moeite vwo zou kunnen, dus school kost niet veel tijd. Heeft een relaxed leventje met meer dan genoeg tijd om te chillen. Volgens mij hebben ook haar vriendinnen het niet zo achterlijk druk als jij beschrijft.
zwaankip schreef op 24-07-2026 om 17:51:
[..]
Wat jij 'op je gemak' noemt.. Mijn kinderen moesten echt niet om 18.30 u op een sportveld staan op een doordeweekse avond. Gelukkig!
Ik zie dat nu ook bij mijn kleinkinderen; ze hebben bijna geen rust.
Vb: de 5-jarige : 2x/week judo. 2x/week muziekles (piano). 1x/week kleuterturnen. 1x/week trampolinespringen. Dat valt allemaal NA de schooluren. Kleinkind is echt doodmoe, maar voor de lieve vrede ga ik niet in discussie daarover met mijn kind.
Zelfde met mijn 14-jarig kleinkind: 2x/week dansles; dat duurt tot 21.30 u. 2x/ Week volleybal, 1x/ week gitaarles.
Kinderen hebben werkelijk nooit rust. Dan moet er ook nog tijd gemaakt worden om te studeren natuurlijk. En volgens sommigen hier moeten ze dan ook nog meehelpen met huishoudelijke taken. Wanneer?
Een 5 jarige die 6x per week naar een clubje moet is toch niet gemiddeld?
En dat kun je toch ook niet vergelijken met waar het in dit topic om gaat? Dit gaat over een 18 jarige die de hele dag thuis zit, geen poot uitsteekt en alleen maar gamed en op haar telefoon zit met een chronisch zieke moeder die werkt en daarnaast zoveel mogelijk voor haar kind probeert te faciliteren?
Ik heb het gevoel dat je niet helemaal in staat bent om verder te kijken dan je eigen referentiekader als ik het zo lees.
Al die clubjes zijn een keuze, van ouders en/of kinderen. Dat moet helemaal niet en ik vind zes keer per week een clubje ook erg veel. Zeker voor een kleuter. Dat clubjes na schooltijd zijn is logisch, anders komt er niemand.
Die van mij heeft overigens vijf keer per week een clubje, maar niet toen ze vijf was. Ze wil dit zelf en soms zeggen wij een keer af omdat het dan even te veel is. Overigens is dat geen reden om thuis niet af en toe iets te doen omdat we dat vragen. En als het op de middelbare te veel wordt qua school zal ze ook keuzes moeten maken.
Gingergirl schreef op 24-07-2026 om 17:15:
[..]
Mwoah, ik weet niet of dat komt omdat je zus dat zo " geleerd" heeft. Jij groeide op in hetzelfde huis op dezelfde manier en doet het niet zo dus ja...is het gedrag van zus een gevolg van opvoeding of een persoonlijke keuze/ slordig zijn aangelegd/ hecht er geen waarde aan het anders te doen.
Deels misschien wel, maar als je er altijd mee weg bent gekomen omdat anderen achter je kont aan je troep opruimen en het toch wel gewassen wordt, hoef je ook niks te veranderen.
Bij ons thuis wast degene die de was gaat doen wat er in de wasmand zit en gaan we niet elkaars vieze onderbroeken onder het bed uit plukken. Dan zijn je onderbroeken vanzelf een keer op.
zwaankip schreef op 24-07-2026 om 17:51:
[..]
Wat jij 'op je gemak' noemt.. Mijn kinderen moesten echt niet om 18.30 u op een sportveld staan op een doordeweekse avond. Gelukkig!
Ik zie dat nu ook bij mijn kleinkinderen; ze hebben bijna geen rust.
Vb: de 5-jarige : 2x/week judo. 2x/week muziekles (piano). 1x/week kleuterturnen. 1x/week trampolinespringen. Dat valt allemaal NA de schooluren. Kleinkind is echt doodmoe, maar voor de lieve vrede ga ik niet in discussie daarover met mijn kind.
Zelfde met mijn 14-jarig kleinkind: 2x/week dansles; dat duurt tot 21.30 u. 2x/ Week volleybal, 1x/ week gitaarles.
Kinderen hebben werkelijk nooit rust. Dan moet er ook nog tijd gemaakt worden om te studeren natuurlijk. En volgens sommigen hier moeten ze dan ook nog meehelpen met huishoudelijke taken. Wanneer?
Oh maar mijn kinderen hadden niet zo veel clubjes hoor. Eén sport vonden wij genoeg. Teamsport bij een vereniging is nou eenmaal vaak om die tijd, welke sport je ook doet. Soms ook om 18:00.
Toen kind er op ging was het op mijn vrije dag, jaar later verhuisde de training naar mijn werkdag. Kan ik toch moeilijk zeggen dat kind maar een andere sport moet gaan doen.
Ik vind vooral dat er veel meer druk ligt op kinderen. Al die clubjes is nog wel een keuze. Maar ik zie op de NextDoor app bijvoorbeeld oproepen langskomen voor bijles voor kinderen van 6. Ik zie hier op dit forum elk jaar weer meerdere topics in de categorie; mijn kind zit in groep 7 en heeft nu als voorlopig advies geen vwo advies gekregen, of welk advies past bij deze score, vwo toch wel?
In mijn jeugd kreeg niemand bijles en werd er echt niet geklaagd dat Jeroen naar de lts ging en niet naar de havo. En sociale media geven dan ook nog eens een onrealistisch beeld van de werkelijkheid waaraan mn pubers maar ook ouders dan willen voldoen. Zo komt er wat mij betreft wel steeds meer druk op kinderen te liggen.