Zoon 14...iemand adviezen?
Hallo allemaal,
Onze zoon van 14 is altijd wel een kind geweest dat moeite had met het aanvoelen van grenzen, tenzij je écht boos werd.
Sinds een half jaar is de puberteit in alle hevigheid toegeslagen en ik zit soms echt met mijn handen in het haar.
Even een korte situatieschets:
* Zit nu op 2 vwo maar gaat komend jaar afstromen naar 3 havo. Hij gaat een interne schorsing krijgen wegens vaak te laat en eruit gestuurd worden. Ook spijbelt hij de laatste weken regelmatig en er wordt he-le-maal niets meer gedaan aan school. Hijzelf denkt dat het volgend schooljaar allemaal wel goed komt maar daar heb ik een hard hoofd in.
*Zoon wordt met de dag meer teruggetrokken en norser. Normale communicatie of gewoon wat vragen kan al bijna niet meer want hij wil alleen met rust gelaten worden.
*Zoon heeft afgelopen maanden vaker aangegeven niet graag meer thuis te willen zijn omdat "de vibe" niet meer goed is. Hij voelt zich niet vrij genoeg en wilt gewoon doen wat hij zelf wilt.
*Zoon vaped en rookt. Ook 2x wiet geprobeerd. Hij is hier redelijk eerlijk in. Wij hebben vapen thuis verboden en daar houdt hij zich met veel moeite redelijk aan.
Maar de laatste paar weken wordt het wel erg gortig vind ik.
Hij is verkikkerd op een meisje dat uit een vrij grenzeloos gezin komt. Alleen een vader in beeld en veel nieuwe vriendinnen. Meisje is 13 en mag gewoon om 23h op de fiets naar huis, of zelfs nog later.
Zoon had vorige week met haar afgesproken en hij moest van mij om 22:30 thuis zijn (zaterdag). Hij begon uiteraard weer te drammen en wilde later waarop hij ineens appte dat hij me zat was, ik me altijd met alles bemoeide en hij er helemaal klaar mee was: hij kwam niet meer naar huis en hij heeft zijn locatie uitgezet. Hij zou bij een vriend slapen en dat was het dan.
We hebben toen de politie gebeld en die gaf advies om de nacht maar gewoon af te wachten.
Volgende ochtend appte zoon uit zichzelf dat hij bij een meisje was blijven slapen en vroeg of ik dat niet erg vond....heb gezegd van niet maar dat ik hem gewoon graag naar huis wilde krijgen.
Ik ben heel rustig gebleven maar zoon weigerde locatie te geven.
Uiteindelijk politie gebeld en die gingen nu zoeken. We hadden voornaam meisje en wisten wijk waar ze ongeveer woonde dus zo hebben ze haar gevonden.
Hij is toen thuis gebracht maar leek niet heel erg van de kaart. Hij wilde nog altijd niet thuis wonen zei hij maar welke keus had hij?
Sindsdien wordt de sfeer soms ronduit om te snijden. Elke minuut van de dag wil dat meisje afspreken en hij laat alles vallen. Als ze niet buiten zijn of hier binnen (sinds deze week) dan zitten ze samen op de telefoon. Het lijkt wel obesessief; hij kijkt nergens meer naar om.
Gisterenavond was ze hier en toen ze van mij naar huis moest kwam hij naar beneden om te vragen of ze mocht logeren. Uiteraard niet; we hebben niet eens haar adres en ik wist zeker dat haar vader hier niet vanaf weet want er mogen daar schijnbaar geen andere kinderen thuis komen...
Zoon natuurlijk kwaad, dreigende blikken etc. Maar meisje is wel naar huis gegaan.
Normale communicatie is bijna niet mogelijk en hij snauwt alleen nog maar. En gesprek aangaan wilt hij ook niet en elke grens moet bevochten worden wat mij echt afmat.
Hoe nu verder? Ik vrees voor afglijden...stoppen van school, verkeerde vrienden (daar heeft hij er al een paar van) en mss wel drugsgebruik etc.
We hebben contact opgenomen met de gemeente voor opvoedadvies/ondersteuning en volgende week een gesprek op school.
Maar hoe kunnen wij nu tot hem doordringen?
duizel schreef op 12-04-2026 om 17:24:
[..]
Hij wordt geschorst vanwege het vele te laat komen in combinatie met eruit gestuurd worden en spijbelen. Het lijkt me de combinatie.
Ben wel benieuwd wat een schorsing op deze school inhoudt. Als het betekent dat hij een paar dagen niet op school mag komen zal hij het misschien alleen maar fijn vinden. Ik weet dat er ook scholen zijn waar je juist wel moet komen en ergens (onder toezicht) moet gaan zitten werken zonder contact met anderen.
Daar wordt hij inderdaad voor geschorst. En hij zal dan een dag naar school moeten om opdrachten te maken.
Pippeltje schreef op 12-04-2026 om 16:49:
Bij een VWO-leerling die structureel te laat komt en waarbij verbetering uitblijft, is een consequente en stapsgewijze aanpak nodig. Het gedrag duidt vaak op motivatieproblemen, faalangst, schoolmoeheid of problemen in de thuissituatie.
Motivatieproblemen en schoolmoeheid speelt zeker een rol. En thuis wilt hij alle vrijheid. Dus ookal dat hij cognitief VWO zou aankunnen blijkt het in de praktijk toch lastig. Ik denk ook dat hij problemen heeft met de executieve functies. Dingen waar je wellicht aan kan werken maar daar zal hij niet voor open staan want hij ziet het probleem niet. Ik denk dat Havo eerlijk gezegd ook een probleem gaat worden op deze manier.
Podcast de Geweldloze podcast al geluisterd?
In mijn visie trek je teveel en het touwtje tussen jullie staat al op knappen.
Wat je dan wel moet doen? Geen idee, luister anders even de podcast afleveringen over pubers.
klinkt/klonk beetje als mijn zoon al is die in veel punten bijgedraaid gelukkig leukere vrienden gekregen. Maar inderdaad boos worden heeft geen nut ruzie maken ook niet je drijft hem alleen verder weg! (Helaas) ik ben van de tijd moeder praat kind luistert maar tegenwoordig gaat het iets anders vrees ik! Je mag /moet uiteraard wel je grenzen aangeven maar compromis sluiten bijv, je mag dit… maar locatie mag niet uit! Je mag vapen maar niet thuis! Je mag uit maar … enzo enzo verder weet ik het ook niet blijven praten denk ik! De mijne is bijna 18 en ik heb ik nog steeds af en toe.
"Ik denk ook dat hij problemen heeft met de executieve functies."
Hebben pubers dat niet standaard?
is het optioneel hem nu al te laten afstromen. Weten dat je gaat afstromen motiveert niet tot inspanning voor school.
Waarom hebben jullie nog steeds het adres van het meisje niet? Ze is bij jullie thuis geweest, dan kan je haar toch het adres en contactgegevens van haar en haar ouders vragen?
Als ze dat niet wilt geven, wilt ze het waarschijnlijk verborgen houden voor haar ouders.
Zeespiegel schreef op 13-04-2026 om 06:10:
is het optioneel hem nu al te laten afstromen. Weten dat je gaat afstromen motiveert niet tot inspanning voor school.
Waarom hebben jullie nog steeds het adres van het meisje niet? Ze is bij jullie thuis geweest, dan kan je haar toch het adres en contactgegevens van haar en haar ouders vragen?
Als ze dat niet wilt geven, wilt ze het waarschijnlijk verborgen houden voor haar ouders.
Dat denk ik zelf eigenlijk ook.
Temet schreef op 13-04-2026 om 02:58:
"Ik denk ook dat hij problemen heeft met de executieve functies."
Hebben pubers dat niet standaard?
Jawel maar hij had ook wel al motivatie en startproblemen op de basisschool. Wel goede cito scores dus daar is verder nooit echt naar gekeken.
'En ik wilde uiteraard niet boos reageren omdat ik de boel niet wilde laten escaleren.' Maar dan ben je hier niet eerlijk geweest, alleen zacht zalvend. Daar kopen pubers niks voor. Je hoeft niet boos te worden, je kunt wel helder en eerlijk zijn en zeggen: ja, daar heb ik een probleem mee; en dan eenmaal thuis een ernstig gesprek met hem gaan voeren over seksueel gedrag en de risico's ervan.
Eisen dat hij laat weten waar hij is zou ik dan weer niet doen, wel vragen maar niet eisen, omdat het nogal controlerend is vanuit het ouderlijk huis naar de wereld toe. En juist in die wereld ligt zijn ruimte nu om te experimenteren, dus daar schuift de grens van ouders op: het wordt steeds minder jouw terrein en steeds meer zijn terrein.
Heel algemeen: vertrouwen geven is belangrijk: ga maar de wereld in, maak je eigen keuzes maar, je stoot je hoofd wel een paar keer, maar ik vertrouw erop dat je dat aankunt en ik zal je steunen met advies en meer als je echt vastloopt.
Wat school betreft: geef hem opties: wat als je toch VWO wil, wat als je naar havo gaat, wat als je met een overgangsbewijs van 3-4 havo naar het MBO gaat, wat zou je willen worden. Hij zal zelf de keuze moeten maken en de gevolgen daarvan moeten accepteren, maar het is dan ook zijn leven. Toon vooral nieuwsgierigheid en laat je niet leiden door je eigen teleurstelling.
tsjor schreef op 13-04-2026 om 08:09:
'En ik wilde uiteraard niet boos reageren omdat ik de boel niet wilde laten escaleren.' Maar dan ben je hier niet eerlijk geweest, alleen zacht zalvend. Daar kopen pubers niks voor. Je hoeft niet boos te worden, je kunt wel helder en eerlijk zijn en zeggen: ja, daar heb ik een probleem mee; en dan eenmaal thuis een ernstig gesprek met hem gaan voeren over seksueel gedrag en de risico's ervan.
Eisen dat hij laat weten waar hij is zou ik dan weer niet doen, wel vragen maar niet eisen, omdat het nogal controlerend is vanuit het ouderlijk huis naar de wereld toe. En juist in die wereld ligt zijn ruimte nu om te experimenteren, dus daar schuift de grens van ouders op: het wordt steeds minder jouw terrein en steeds meer zijn terrein.
Heel algemeen: vertrouwen geven is belangrijk: ga maar de wereld in, maak je eigen keuzes maar, je stoot je hoofd wel een paar keer, maar ik vertrouw erop dat je dat aankunt en ik zal je steunen met advies en meer als je echt vastloopt.
Wat school betreft: geef hem opties: wat als je toch VWO wil, wat als je naar havo gaat, wat als je met een overgangsbewijs van 3-4 havo naar het MBO gaat, wat zou je willen worden. Hij zal zelf de keuze moeten maken en de gevolgen daarvan moeten accepteren, maar het is dan ook zijn leven. Toon vooral nieuwsgierigheid en laat je niet leiden door je eigen teleurstelling.
Goede post en ik heb zeker geen moeite met een mbo opleiding oid. Het is meer dat ik bang ben dat hij helemaal gaat uitvallen omdat ik daar ook wel wat voorbeelden van heb gezien.
Hij geeft zelf aan dat er geen seksuele handelingen met dat meisje zijn geweest wat ik best nog kan geloven. Met slapen bedoelde mijn zoon ook letterlijk slapen. En uiteraard heb ik hem hier op gewezen, en daarvoor ook al, net als mijn 13 jarige dochter.