Zoon 14...iemand adviezen?
Hallo allemaal,
Onze zoon van 14 is altijd wel een kind geweest dat moeite had met het aanvoelen van grenzen, tenzij je écht boos werd.
Sinds een half jaar is de puberteit in alle hevigheid toegeslagen en ik zit soms echt met mijn handen in het haar.
Even een korte situatieschets:
* Zit nu op 2 vwo maar gaat komend jaar afstromen naar 3 havo. Hij gaat een interne schorsing krijgen wegens vaak te laat en eruit gestuurd worden. Ook spijbelt hij de laatste weken regelmatig en er wordt he-le-maal niets meer gedaan aan school. Hijzelf denkt dat het volgend schooljaar allemaal wel goed komt maar daar heb ik een hard hoofd in.
*Zoon wordt met de dag meer teruggetrokken en norser. Normale communicatie of gewoon wat vragen kan al bijna niet meer want hij wil alleen met rust gelaten worden.
*Zoon heeft afgelopen maanden vaker aangegeven niet graag meer thuis te willen zijn omdat "de vibe" niet meer goed is. Hij voelt zich niet vrij genoeg en wilt gewoon doen wat hij zelf wilt.
*Zoon vaped en rookt. Ook 2x wiet geprobeerd. Hij is hier redelijk eerlijk in. Wij hebben vapen thuis verboden en daar houdt hij zich met veel moeite redelijk aan.
Maar de laatste paar weken wordt het wel erg gortig vind ik.
Hij is verkikkerd op een meisje dat uit een vrij grenzeloos gezin komt. Alleen een vader in beeld en veel nieuwe vriendinnen. Meisje is 13 en mag gewoon om 23h op de fiets naar huis, of zelfs nog later.
Zoon had vorige week met haar afgesproken en hij moest van mij om 22:30 thuis zijn (zaterdag). Hij begon uiteraard weer te drammen en wilde later waarop hij ineens appte dat hij me zat was, ik me altijd met alles bemoeide en hij er helemaal klaar mee was: hij kwam niet meer naar huis en hij heeft zijn locatie uitgezet. Hij zou bij een vriend slapen en dat was het dan.
We hebben toen de politie gebeld en die gaf advies om de nacht maar gewoon af te wachten.
Volgende ochtend appte zoon uit zichzelf dat hij bij een meisje was blijven slapen en vroeg of ik dat niet erg vond....heb gezegd van niet maar dat ik hem gewoon graag naar huis wilde krijgen.
Ik ben heel rustig gebleven maar zoon weigerde locatie te geven.
Uiteindelijk politie gebeld en die gingen nu zoeken. We hadden voornaam meisje en wisten wijk waar ze ongeveer woonde dus zo hebben ze haar gevonden.
Hij is toen thuis gebracht maar leek niet heel erg van de kaart. Hij wilde nog altijd niet thuis wonen zei hij maar welke keus had hij?
Sindsdien wordt de sfeer soms ronduit om te snijden. Elke minuut van de dag wil dat meisje afspreken en hij laat alles vallen. Als ze niet buiten zijn of hier binnen (sinds deze week) dan zitten ze samen op de telefoon. Het lijkt wel obesessief; hij kijkt nergens meer naar om.
Gisterenavond was ze hier en toen ze van mij naar huis moest kwam hij naar beneden om te vragen of ze mocht logeren. Uiteraard niet; we hebben niet eens haar adres en ik wist zeker dat haar vader hier niet vanaf weet want er mogen daar schijnbaar geen andere kinderen thuis komen...
Zoon natuurlijk kwaad, dreigende blikken etc. Maar meisje is wel naar huis gegaan.
Normale communicatie is bijna niet mogelijk en hij snauwt alleen nog maar. En gesprek aangaan wilt hij ook niet en elke grens moet bevochten worden wat mij echt afmat.
Hoe nu verder? Ik vrees voor afglijden...stoppen van school, verkeerde vrienden (daar heeft hij er al een paar van) en mss wel drugsgebruik etc.
We hebben contact opgenomen met de gemeente voor opvoedadvies/ondersteuning en volgende week een gesprek op school.
Maar hoe kunnen wij nu tot hem doordringen?
Er zijn goede boeken geschreven over de puberteit. Goed van je dat je wat ondersteuning vraagt .En zorg voor condooms . Vrijen gebeurt misschien wel en oma wil je niet worden. En bedenk dat dit ook een leuke fase is die weer over gaat 😊
dit is allemaal veel serieuzer en vergaander dan een gemiddelde puber dus goed dat je realiseert dat er wat moet gebeuren
hoe komt hij aan zijn geld? Heb je via die manier nog invloed?
verder asap hulp gaan vragen. Dat kan via school maar ook via je huisarts. Je hebt hier een professional bij nodig om met je mee te denken
aanvulling; ik lees dat je die afspraken al hebt staan. Heel goed. Je kan ondertussen zelf je in literatuur verdiepen. Er zijn ongelooflijk veel boeken hierover geschreven ook
Ja, boeken heb ik al gelezen en ik snap ook wel uitleg puberbrein etc maar zo lastig om het soms in de praktijk te brengen als kind nergens voor open staat.
Deze week heb ik duidelijke grenzen neergezet mbt thuiskomen en daar heeft hij zich wel aan gehouden gelukkig, wel met elke keer drammen en appen.
Enkele positieve punten zijn wel:
* hij heeft sinds kort een bijbaantje
* hij is niet verbaal of fysiek aggressief naar ons
* hij is wel lief naar zijn oma, huisdieren etc
Roos57 schreef op 12-04-2026 om 11:44:
Er zijn goede boeken geschreven over de puberteit. Goed van je dat je wat ondersteuning vraagt .En zorg voor condooms . Vrijen gebeurt misschien wel en oma wil je niet worden. En bedenk dat dit ook een leuke fase is die weer over gaat 😊
Ik denk niet dat het zo ver gaat maar ik snap je punt. En leuke fase....nou nee. Als ik zo nog 4 jaar door moet....hoop het toch niet!
Ik weet niet of het helpt, maar misschien is het zinnig om hem uit te leggen dat hij leerplichtig is tot zijn 18e of totdat hij zijn havo-diploma heeft. Dat laatste komt waarschijnlijk het eerst. Dus als hij nou in elk geval zorgt dat hij dat havo-diploma haalt, is hij het snelst van het gezanik over school af (https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/leerplicht/leerplicht-en-kwalificatieplicht). Heeft hij zijn Havo-diploma, dan maken ze hem niks meer (zolang hij maar geen uitkering aanvraagt).
En de snelste manier om dat te bereiken is om genoeg te doen om over te gaan zodat hij de havo kan afmaken in zo min mogelijk tijd. Want nu zijn zijn ouders nog de enigen die aan zijn hoofd zeuren, als hij op school niet het minimaal noodzakelijke doet, krijgt hij straks ook nog de leerplichtambtenaar die in zijn nek hijgt, en dan wordt het of allerlei hulpverlening (nog meer gezeur) of een strafzaak bij de kantonrechter en een jeugdreclasseringsmaatregel (dus eerst strafzaak - gezeur - jeugdreclasseerdeer - meer gezeur - die aanstuurt op hulpverlening - nog meer gezeur).
Het klinkt alsof zoon ernstig aan het puberen is, maar toch nog wel enigszins voor rede vatbaar. Dom is hij waarschijnlijk niet, dus misschien valt dit leerplichtverhaal met hem te bespreken en kan je in elk geval bereiken dat hij zich voldoende inzet om zijn havo te halen. Mogelijk met de hakken over de sloot, maar dat is beter dan niets.
Het is niet vreemd dat hij niet wil dat je je met hem bemoeit, maar helaas voor hem is hij hartstikke minderjarig, dat blijft hij ook nog wel even, en bemoeien is nou eenmaal onderdeel van jouw functieomschrijving. Er is geen scenario denkbaar waarin niemand zich met hem bemoeit, en als hij rottigheid gaat uithalen en zijn school volledig laat versloffen gaan nog veel meer mensen zich met hem bemoeien.
Heel veel sterkte, het lijkt me echt heel zwaar. Ik zit me soms al op te vreten over mijn puberella, en ik heb nog wel brave kinderen.
HR07 schreef op 12-04-2026 om 12:00:
Deze week heb ik duidelijke grenzen neergezet mbt thuiskomen en daar heeft hij zich wel aan gehouden gelukkig, wel met elke keer drammen en appen.
Enkele positieve punten zijn wel:
* hij heeft sinds kort een bijbaantje
* hij is niet verbaal of fysiek aggressief naar ons
* hij is wel lief naar zijn oma, huisdieren etc
Normaal dus 😉
Roos57 schreef op 12-04-2026 om 12:21:
[..]
Normaal dus 😉
Nou, een nacht zomaar wegblijven vind ik echt niet normaal hoor. Hij test de grenzen vrij extreem vind ik.
Roos57 schreef op 12-04-2026 om 12:21:
[..]
Normaal dus 😉
Nou, een nacht zomaar wegblijven vind ik echt niet normaal hoor. Hij test de grenzen vrij extreem vind ik.
Temet schreef op 12-04-2026 om 12:17:
Ik weet niet of het helpt, maar misschien is het zinnig om hem uit te leggen dat hij leerplichtig is tot zijn 18e of totdat hij zijn havo-diploma heeft. Dat laatste komt waarschijnlijk het eerst. Dus als hij nou in elk geval zorgt dat hij dat havo-diploma haalt, is hij het snelst van het gezanik over school af (https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/leerplicht/leerplicht-en-kwalificatieplicht). Heeft hij zijn Havo-diploma, dan maken ze hem niks meer (zolang hij maar geen uitkering aanvraagt).
En de snelste manier om dat te bereiken is om genoeg te doen om over te gaan zodat hij de havo kan afmaken in zo min mogelijk tijd. Want nu zijn zijn ouders nog de enigen die aan zijn hoofd zeuren, als hij op school niet het minimaal noodzakelijke doet, krijgt hij straks ook nog de leerplichtambtenaar die in zijn nek hijgt, en dan wordt het of allerlei hulpverlening (nog meer gezeur) of een strafzaak bij de kantonrechter en een jeugdreclasseringsmaatregel (dus eerst strafzaak - gezeur - jeugdreclasseerdeer - meer gezeur - die aanstuurt op hulpverlening - nog meer gezeur).
Het klinkt alsof zoon ernstig aan het puberen is, maar toch nog wel enigszins voor rede vatbaar. Dom is hij waarschijnlijk niet, dus misschien valt dit leerplichtverhaal met hem te bespreken en kan je in elk geval bereiken dat hij zich voldoende inzet om zijn havo te halen. Mogelijk met de hakken over de sloot, maar dat is beter dan niets.
Het is niet vreemd dat hij niet wil dat je je met hem bemoeit, maar helaas voor hem is hij hartstikke minderjarig, dat blijft hij ook nog wel even, en bemoeien is nou eenmaal onderdeel van jouw functieomschrijving. Er is geen scenario denkbaar waarin niemand zich met hem bemoeit, en als hij rottigheid gaat uithalen en zijn school volledig laat versloffen gaan nog veel meer mensen zich met hem bemoeien.
Heel veel sterkte, het lijkt me echt heel zwaar. Ik zit me soms al op te vreten over mijn puberella, en ik heb nog wel brave kinderen.
Dit heb ik hem al eens eerder uitgelegd maar komt niet echt aan. Het lijkt wel alsof hij echt eerst keihard op z'n bek moet gaan voordat hij iets leert, als het al gebeurd.
Op het andere forum zijn hier meerdan 200 berichten over uitgewisseld. Wat hoop je hier nu nog te vinden wat daar nog niet is gezegd? Zoek je iets specifieks wat daar niet aan de orde kwam, of iets anders?
Hoe meer tips hoe beter, je weet nooit of iemand wat zegt waar je zelf nog nooit aan gedacht had.
Ik denk dat er niet veel tips zijn om je zoon te veranderen. Je kan het dus beter bij jezelf zoeken. Je zoon verandert en hoe ga jij daar mee om? Kan jij dat accepteren dat je minder invloed op hem hebt en hoe hou je toch de verbinding?
Op hem heb je maar beperkt invloed.... De tijd om te eisen dat hij zich gedraagt is voorbij.
Hij wordt geschorst i.v.m. te laat komen? Dat lijkt me vreemd. Naar mijn weten is een straf van de hele week 8 uur melden en/of nablijven en klusjes doen o.i.d. meer op zijn plek. Daarnaast komt de leerplichtambtenaar er aan te pas als je te vaak te laat komt/afwezig bent en kan er in uiterste gevallen een Haltstraf opgelegd worden. chat gtp:
Bij een VWO-leerling die structureel te laat komt en waarbij verbetering uitblijft, is een consequente en stapsgewijze aanpak nodig. Het gedrag duidt vaak op motivatieproblemen, faalangst, schoolmoeheid of problemen in de thuissituatie.
BijlesHuis blog +1Hier is een stappenplan gebaseerd op schoolprotocollen en onderwijskundige interventies:1. Directe actie: Gesprek en Oorzaak achterhalen
- Voer een motiverend gesprek: Laat de mentor of leerjaarcoördinator een persoonlijk gesprek voeren. Niet alleen straffen, maar achterhalen waarom de leerling te laat komt (bijv. slaapgebrek, gameverslaving, faalangst).
- Betrek de ouders/verzorgers: Nodig de ouders formeel uit voor een gesprek op school om een gezamenlijk plan te maken.
- Afspraken vastleggen: Leg gemaakte afspraken schriftelijk vast en laat deze ondertekenen door zowel de leerling als de ouders. De Henricus +2
2. Consequenties en Structurele MaatregelenAls praten niet helpt, moeten er hardere consequenties volgen:
- Inhalen: Laat de leerling de gemiste tijd dubbel inhalen (bijvoorbeeld 's ochtends vroeg of na schooltijd).
- Meldplicht: Verplicht de leerling zich een week lang elke ochtend een half uur voor de eerste les te melden bij de conciërge of mentor.
- Notities in Magister/Somtoday: Zorg voor een sluitende registratie in het leerlingvolgsysteem. Bij 3-6 keer te laat moet er al een waarschuwingsbrief naar de ouders gaan. De Henricus +2
3. Externe instanties inschakelen (wettelijk verplicht)Wanneer de leerling 9 tot 10 keer of vaker te laat is gekomen, is dit ongeoorloofd verzuim.
De Henricus
- Melding Leerplicht: De school is verplicht dit te melden bij de leerplichtambtenaar.
- Gesprek bij Leerplicht: De leerplichtambtenaar kan een proces-verbaal opmaken of een taakstraf (via Halt) opleggen. De Henricus +1
4. Ondersteuning en Zorg
- Schoolmaatschappelijk Werk (SMW): Als er sprake is van persoonlijke problemen, kan SMW worden ingeschakeld.
- Jeugdarts: Bij vermoeden van medische oorzaken (bijv. extreme vermoeidheid) kan de jeugdarts worden betrokken. Basisschool de Meent +1
5. Specifieke VWO-aanpakOmdat VWO-leerlingen vaak zelfstandiger zijn, kan het te laat komen voortkomen uit een gebrek aan uitdaging of 'schoolmoeheid'.
BijlesHuis blog
- Eigenaarschap: Laat de leerling zelf een plan schrijven over hoe zij/hij binnen een week het gedrag verbetert.
- Koppeling aan doelen: Benadruk dat te laat komen invloed heeft op de resultaten en de (pre-universitaire) studiehouding.
Samengevat: Consequent registreren
Gesprek met ouders
Inhalen/Melden
Melding Leerplicht (bij 9-10x
Pippeltje schreef op 12-04-2026 om 16:49:
Hij wordt geschorst i.v.m. te laat komen? Dat lijkt me vreemd. Naar mijn weten is een straf van de hele week 8 uur melden en/of nablijven en klusjes doen o.i.d. meer op zijn plek. Daarnaast komt de leerplichtambtenaar er aan te pas als je te vaak te laat komt/afwezig bent en kan er in uiterste gevallen een Haltstraf opgelegd worden. chat gtp:
Hij wordt geschorst vanwege het vele te laat komen in combinatie met eruit gestuurd worden en spijbelen. Het lijkt me de combinatie.
Ben wel benieuwd wat een schorsing op deze school inhoudt. Als het betekent dat hij een paar dagen niet op school mag komen zal hij het misschien alleen maar fijn vinden. Ik weet dat er ook scholen zijn waar je juist wel moet komen en ergens (onder toezicht) moet gaan zitten werken zonder contact met anderen.
HR07 schreef op 12-04-2026 om 13:21:
Hoe meer tips hoe beter, je weet nooit of iemand wat zegt waar je zelf nog nooit aan gedacht had.
Je wil tips over hoe je hem in jouw richting kunt krijgen. Met het toekomstbeeld dat jij voor ogen had. En hij wil nu zijn eigen weg gaan zoeken. Houd er rekening mee dat hij dat toch gaat doen.
De cirkel van experimenteren wordt groter, de cirkel van verbieden kleiner. Hij is bezig met het ontdekken van seksualiteit (daar zul je geen woord over horen van hem), eigen mening, aantrekkelijke spullen zoals roken en vapen, alcohol komt nog, meisje is er al. En hij stuit op grenzen, van school bijvoorbeeld. Mij verbaast het overigens dat je wel de politie inschakelt als hij een nacht (vooraf aangekondigd) wegblijft, maar als hij vervolgens zegt dat hij bij een meisje bleef slapen vind je het goed. Hoe dan?
Hij houdt zich nu nog, zij het morrend aan wat afspraken. Het is dus (nog) geen drama. Zet een stap opzij, je hebt niet meer de teugels in handen. Hij zal zijn eigen weg gaan zoeken. Kijk hoe ver hij zelf komt, geef advies als hij het niet weet of hulp vraagt, leg een keiharde grens als je dingen echt niet wil (dus van dat bij een meisje blijven slapen niet zomaar goed vinden, en nee, het is niet altijd de schuld van het 13-jarige meisje, ook van de 14-jarige jongen), maar wees dan ook bereid om je aan die grens te houden en heb voor jezelf helder wat de consequenties zijn en voer die cconsequenties dan ook uit.
tsjor schreef op 12-04-2026 om 18:10:
[..]
De cirkel van experimenteren wordt groter, de cirkel van verbieden kleiner. Hij is bezig met het ontdekken van seksualiteit (daar zul je geen woord over horen van hem), eigen mening, aantrekkelijke spullen zoals roken en vapen, alcohol komt nog, meisje is er al. En hij stuit op grenzen, van school bijvoorbeeld. Mij verbaast het overigens dat je wel de politie inschakelt als hij een nacht (vooraf aangekondigd) wegblijft, maar als hij vervolgens zegt dat hij bij een meisje bleef slapen vind je het goed. Hoe dan?
Hij houdt zich nu nog, zij het morrend aan wat afspraken. Het is dus (nog) geen drama. Zet een stap opzij, je hebt niet meer de teugels in handen. Hij zal zijn eigen weg gaan zoeken. Kijk hoe ver hij zelf komt, geef advies als hij het niet weet of hulp vraagt, leg een keiharde grens als je dingen echt niet wil (dus van dat bij een meisje blijven slapen niet zomaar goed vinden, en nee, het is niet altijd de schuld van het 13-jarige meisje, ook van de 14-jarige jongen), maar wees dan ook bereid om je aan die grens te houden en heb voor jezelf helder wat de consequenties zijn en voer die cconsequenties dan ook uit.
Het wegblijven ging iets anders. Hij stuurde om 11 uur 's avonds een bericht via de app dat hij niet meer thuis zou komen en hij wilde ook zijn locatie niet geven. Wij hadden dus geen flauw idee waar hij was die nacht (bij een vriend zei hij), en we hebben het hier over een 14 jarige. Ochtend erna appte hij uit zichzelf weer dat hij dus niet bij een vriend was maar bij een meisje. En ik wilde uiteraard niet boos reageren omdat ik de boel niet wilde laten escaleren. Maar nog altijd geen locatie geven of naar huis komen. En daarom hebben we politie gebeld, die het daar mee eens was.