Gepest door vriendin van zoon
Beste allemaal,
Mijn zoon is 17 en heeft sinds een half jaar zijn eerste verkering. Harstikke leuk natuurlijk, alleen lijkt zij er een hobby ervan te hebben gemaakt om mij te pesten. Ik weet dat ik heel paranoïde en dramatisch klink, maar ze heeft al meerdere keren mijn zoon tegen mij opgezet. - Bijvoorbeeld toen wij haar voor het eerst zouden ontmoeten hadden wij haar uitgenodigd om bij ons avond te eten. Toen had ze zelf een Tupperware bakje met eten bij zich want ze wist niet of ik wel goed kon koken. Toen heeft ze het opgewarmd in de magnetron en is ze dat gaan eten terwijl de rest van mijn gezin waaronder zoon gewoon met de pot meeaten. Het toetje was zo'n Mona toetje van de maand en dat at ze wel op. Ze zei omdat ik het niet had gemaakt en daarom wist ze zeker dat het lekker was. Mijn zoon en man zeiden beide toen ze weg was dat ze waarschijnlijk een moeilijke eter was en dat ze daarom zo deed. Ik heb mij er toen maar bij neergelegd.
- Het tweede voorbeeld was dat wij voor de verjaardag van zoon een Lego set wilde geven. Ik heb haar toen een appje gestuurd welke wij wilde geven en of ze mee wilde doen. Dat wilde ze niet want ze had zelf al een cadeautje voor hem. Helemaal goed natuurlijk. Toen heeft ze een dag voor zijn verjaardag precies dezelfde Legoset gegeven aan zoon. Zoon helemaal blij, maar zij wist wat wij hem gaven, want ik had in de app de link gestuurd naar wat wij hem zouden geven. Toen moest ik nog halsoverkop naar de winkel om iets anders te halen.
- En het ergste was dat wij als een gezin een weekendje in de kerstvakantie weggingen naar een huisje. Dit doen wij elk jaar en dit zou waarschijnlijk het laatste jaar zijn omdat zoon bijna volwassen is. Toen had zij tegen zoon verteld dat als verrassing wij haar hadden uitgenodigd. Dit hadden wij niet gedaan, maar zoon was zo blij dat wij maar toestemde. Toen een dag voordat wij vertrokken had zij tegen zoon gezegd dat ik had gezegd dat ik haar niet mee wilde hebben en omdat ze geen ruzie wilde maken met mij bleef ze maar thuis. Zoon is heel erg boos geworden op mij. Terwijl ik dat helemaal niet heb gezegd. Uiteindelijk is zoon niet meegegaan en is ons laatste kerstvakantieweekend met het gezin helemaal verpest.
Hoe moet ik hiermee omgaan? Het voelt echt of zij als hobby heeft om mijn zoon tegen mij op te zetten. Ik heb er zelfs nachtmerries van. En ik durf haar er niet op aan te spreken omdat ik bang ben dat ze alles verdraait en ze zoon zo nog meer om haar vinger bindt.
snoepjeharibo22 schreef op 11-01-2026 om 16:54:
[..]
Ik vind dit ook wel. Dat meisje wordt helemaal afgebrand door volwassenen. Misschien is ze onzeker, onhandig. Mensen bestempelen haar gelijk als borderliner, ziek, manipulatief en dan die opmerkingen over bewust zwanger worden. Wie wilt nou zwanger worden op die leeftijd bewust of gaat condooms prikken, rare ideeën en topic. Hoe oud is dit kind überhaupt?
19 ze zit wel in hetzelfde jaar als mijn zoon.
SibellaxMonty schreef op 11-01-2026 om 19:13:
[..]
19 ze zit wel in hetzelfde jaar als mijn zoon.
Oke ze is net iets ouder, ik zou er niet vanuit gaan dat ze je bewust pest of hem probeert te onttrekken bewust. Eerste liefdes probeersels blijven sowieso maar weinig lang hangen. Wees lief voor ze en kill them with kindness. Laat je niet onzeker maken steeds, ook over dat weekendje weg, waarom is het de laatste keer? Hij kan volgend jaar toch ook weer mee en het jaar daarna toch als dat jullie ding is? Het stopt toch niet omdat hij 18 wordt allemaal. Vind je het lastig dat hij 18 wordt, ben je bang controle te verliezen?
tsjor schreef op 11-01-2026 om 13:43:
'Die meid is of zeer manipulatief of zeer gebrekkig opgevoed.' Niet meteen wijzen naar de opvoeding.
Het komt ergens vandaan. Nurture of nature. 1 van de 2.
SibellaxMonty schreef op 11-01-2026 om 13:44:
[..]
Ik vind haar ook ontzettend impulsief. Dat cadeau was 150 en dat ze dat gewoon voor haar vriendje van een paar maanden koopt verontrust mij. Misschien heeft dat met haar leeftijd te maken. Daarom ben ik ook bang voor een mogelijke zwangerschap. Ook al is dat wel het ergste nachtmerrie scenario
Mijn eerste vriend heb ik ook iets belachelijk duurs gegeven. Op die leeftijd is de waarde van geld en wat normaal is voor cadeaus aan partners nog iets vager.
Je speelt mee, je zwijgt.
Dit is de prijs die je betaalt voor het nooit open hebben leren communiceren met je zoon. Als alles bespreekbaar was en jullie open en vrij met elkaar communiceren was dit niet gebeurd.
Je kan dit alsnog proberen te leren, maar dat betekent dat je iets aan zelfontwikkeling moet gaan doen.
Het lijkt erop alsof je veel met hem via whatsapp communiceert. Omdat je denkt in termen als 'screenshots' doorsturen. Zou nooit in me opkomen in dit geval. Als zoiets gebeurt en je wil het bespreken, dan trek je hem toch naast je op de bank en laat je op je eigen telefoon het whatsapp-gesprek zien?
Wás dat whatsapp-gesprek wel zo duidelijk voor de vriendin-van, zoals jij nu schetst? Of laat je het niet lezen omdat het op meer dan één manier uitgelegd zou kunnen worden?
Courage schreef op 11-01-2026 om 19:30:
Je speelt mee, je zwijgt.
Dit is de prijs die je betaalt voor het nooit open hebben leren communiceren met je zoon. Als alles bespreekbaar was en jullie open en vrij met elkaar communiceren was dit niet gebeurd.
Je kan dit alsnog proberen te leren, maar dat betekent dat je iets aan zelfontwikkeling moet gaan doen.
Het lijkt erop alsof je veel met hem via whatsapp communiceert. Omdat je denkt in termen als 'screenshots' doorsturen. Zou nooit in me opkomen in dit geval. Als zoiets gebeurt en je wil het bespreken, dan trek je hem toch naast je op de bank en laat je op je eigen telefoon het whatsapp-gesprek zien?
Wás dat whatsapp-gesprek wel zo duidelijk voor de vriendin-van, zoals jij nu schetst? Of laat je het niet lezen omdat het op meer dan één manier uitgelegd zou kunnen worden?
Het was duidelijk. Ik had geappt dit gaan wij voor hem kopen. Doe je mee hieraan? En ze antwoordde nee, ik wil zelf een cadeautje voor hem kopen. En toen gaf ze hem een dag te voren hetzelfde. Mijn zoon helemaal blij, maar ik baal omdat wij iets anders last minute moesten halen. Ik wilde hier niet over beginnen omdat ik geen drama wilde tijdens zijn verjaardag.
nee, dit is toch niet normaal, echt bizar dat ze dat kado gekocht heeft, dit heeft niks met onzekerheid te maken, als je dit doet ben je echt niet in orde. De dag na zijn verjaardag had je het wel kunnen vertellen. Maar goed, dat is nu al gebeurd. De eerst volgende keer zou ik het wel meteen zeggen mocht er weer iets voorvallen. Hoe doet ze nu tegen jullie als ze bij jullie is?
SibellaxMonty schreef op 11-01-2026 om 19:39:
[..]
Het was duidelijk. Ik had geappt dit gaan wij voor hem kopen. Doe je mee hieraan? En ze antwoordde nee, ik wil zelf een cadeautje voor hem kopen. En toen gaf ze hem een dag te voren hetzelfde. Mijn zoon helemaal blij, maar ik baal omdat wij iets anders last minute moesten halen. Ik wilde hier niet over beginnen omdat ik geen drama wilde tijdens zijn verjaardag.
Ik snap dat niet zo goed. Waarom kies je ervoor om een toneelstukje op te voeren en net te doen of er niks aan de hand is? Je zoon is 17. Zo leert hij nooit omgaan met de waarheid en teleurstellingen.
Over die Lego zou ik direct mijn verbazing hebben geuit. Ik zou hem zodra hij ermee thuis kwam precies hebben verteld wat ik met zijn vriendin had besproken over dit specifieke verjaardagscadeau èn hebben aangegeven dat ik het niet tof van haar vind dat het cadeau van ons gezin door deze actie niks meer waard is. Vervolgens mocht hij dan zelf bedenken hoe hij het probleem wilde oplossen. Wie moet het cadeau terug brengen en iets anders kopen? Zijn vriendin, hijzelf of jij? Prima als hij vindt dat ik ons cadeau moet terugbrengen, zal ik doen. Maar niet op stel en sprong. Je kan niet verwachten dat iemand haast heeft met het oplossen van problemen die een ander moedwillig veroorzaakt.
Waarom voel jij je wèl verantwoordelijk voor de teleurstellingen die door dit meisje ontstaan? Ook voor jullie weekend weg nodigde je dit meisje uiteindelijk tòch uit omdat je zoon anders teleurgesteld was. Je hebt er veel voor over om het leuk te houden.
Ik denk echter dat je zoon op de lange termijn meer heeft aan een betrouwbare moeder die geen spelletjes speelt en hem zijn eigen boontjes laat doppen. Hij is oud genoeg voor een relatie. Tijd dat hij zijn eigen problemen gaat oplossen en leert omgaan met teleurstellingen.
'Dit is de prijs die je betaalt voor het nooit open hebben leren communiceren met je zoon. Als alles bespreekbaar was en jullie open en vrij met elkaar communiceren was dit niet gebeurd.'
Ik vind dat kinderen recht hebben op dingen voor zichzelf houden, op een eigen leven, waar ouders niet tot in de kleinste details weet van hebben. Met name als het gaat om verliefdheden.
Bespreek jij nu nog alles met je ouders Courage, ook de intimiteit met je partner?
TO had inderdaad beter gewoon vanaf het begin open kaart kunnen spelen.
Ze lijkt wel erg bang om haar zoon te confronteren.
Maar goed, de meeste mensen zijn opgevoed om altijd beleefd te zijn naar anderen, en geen ophef te maken als hun een oor aangenaaid wordt.
SibellaxMonty schreef op 11-01-2026 om 19:39:
[..]
Het was duidelijk. Ik had geappt dit gaan wij voor hem kopen. Doe je mee hieraan? En ze antwoordde nee, ik wil zelf een cadeautje voor hem kopen. En toen gaf ze hem een dag te voren hetzelfde. Mijn zoon helemaal blij, maar ik baal omdat wij iets anders last minute moesten halen. Ik wilde hier niet over beginnen omdat ik geen drama wilde tijdens zijn verjaardag.
Zou je 17 jarige kind drama gemaakt hebben als hij een set lego dubbel zou hebben gekregen? Als dit zo is dan is het toch niet gek dat hij een vriendin heeft die emotioneel nog kinderlijk is want zelf is hij dat dan ook toch? Net als met het niet meer meewillen op vakantie. Op ieder potje past een deksel zou mijn oma zeggen. Je zoon klinkt net zo puberaal als zijn vriendin.
Courage schreef op 11-01-2026 om 19:30:
Je speelt mee, je zwijgt.
Dit is de prijs die je betaalt voor het nooit open hebben leren communiceren met je zoon. Als alles bespreekbaar was en jullie open en vrij met elkaar communiceren was dit niet gebeurd.
Je kan dit alsnog proberen te leren, maar dat betekent dat je iets aan zelfontwikkeling moet gaan doen.
Het lijkt erop alsof je veel met hem via whatsapp communiceert. Omdat je denkt in termen als 'screenshots' doorsturen. Zou nooit in me opkomen in dit geval. Als zoiets gebeurt en je wil het bespreken, dan trek je hem toch naast je op de bank en laat je op je eigen telefoon het whatsapp-gesprek zien?
Wás dat whatsapp-gesprek wel zo duidelijk voor de vriendin-van, zoals jij nu schetst? Of laat je het niet lezen omdat het op meer dan één manier uitgelegd zou kunnen worden?
Dit, waarom liet/laat je het appgesprek niet zien aan je zoon? Je gaat er vanuit dat ze het expres gedaan moet hebben, maar mischien dat ze het oprecht verkeerd begrepen had. Ik vraag me ook echt af het gesprek verlopen is als er schreenshots gemaakt moeten worden ipv dat je je telefoon opent en het gesprek laat lezen aan je zoon. Ik zou ook vermoeden dat je iets verzwijgt als je zou zeggen ik maak wel schreenshots...
tsjor schreef op 12-01-2026 om 08:46:
'Dit is de prijs die je betaalt voor het nooit open hebben leren communiceren met je zoon. Als alles bespreekbaar was en jullie open en vrij met elkaar communiceren was dit niet gebeurd.'
Ik vind dat kinderen recht hebben op dingen voor zichzelf houden, op een eigen leven, waar ouders niet tot in de kleinste details weet van hebben. Met name als het gaat om verliefdheden.
Bespreek jij nu nog alles met je ouders Courage, ook de intimiteit met je partner?
Dat zeg ik niet Tsjor. De moeder communiceert niet open naar zoon, is wat ik zei. Niet andersom. En open communicatie is niet hetzelfde als alles wat er is vertellen. Net zomin als dat alles bespreekbaar moet kunnen zijn. 
Ik kan me heel goed voorstellen dat je aanvankelijk niet beseft dat je iets moet 'bewijzen' (kijk maar, dit is wat er gebeurd is). Gelukkig zijn de meeste mensen opgevoed om anderen niet te schande te maken.
Achteraf gezien, nu wetende hoe dingen kunnen uitpakken, weet je dat je dingen anders moet aanpakken: geen leugentjes om bestwil tegenover je zoon als hij iets vraagt; geen communicatie richting de vriendin over alles wat zich afspeelt in de relatie tussen jou en je zoon. Zo zul je wellicht nog meer punten ontdekken die je nu anders moet doen.
Courage schreef op 12-01-2026 om 09:42:
[..]
Dat zeg ik niet Tsjor. De moeder communiceert niet open naar zoon, is wat ik zei. Niet andersom. En open communicatie is niet hetzelfde als alles wat er is vertellen. Net zomin als dat alles bespreekbaar moet kunnen zijn.
Ik noemde dat eerder: 'eerlijk zijn'. Dat vind ik duidelijker. Ik adviseerde eerder al om eerlijk te zijn, niet over meningen, maar over acties.
Ik zou tegen zoon zeggen: ik besef dat mijn reactie op het weekendverhaal niet goed was; ik had eerlijk moeten zeggen dat we haar niet hadden uitgenodigd. Ik weet nu hoe belangrijk het is dat we eerlijk zijn. Als er iets gezegd wordt over ons, vraag het na bij ons en je krijgt een eerlijk antwoord. Zonder verdere verklaring of analyse, conclusies moet zoon zelf gaan trekken. Dus eerlijk over acties, niet over meningen.
Ik geloof niet dat het een goede analyse is om nu te veronderstellen dat de hele communicatie tussen moeder en zoon niet eerlijk is. Of niet open.
In mijn ervaring vraagt het omgaan met dergelijke situaties juist dat er een andere vorm van eerlijkheid moet komen, namelijk een glasheldere, simpele ja/nee reactie. Nee, we hebben haar niet uitgenodigd. Zonder verdere uitleg, zoals je normaal gesproken wel zou doen, Dan zou je in overleg gaan, met elkaar bespreken waardoor het misverstand komt, uitleggen etc.. Dat moet je nu niet doen. Het gesprek tussen moeder en zoon over het weekend is dan ook slecht afgelopen. De acties van vriendin vertroebelen de werkelijkheid heel erg. Het enige wat je kunt doen is zelf glashelder zijn.
Bijvoorbeeld wat wel kan: 'Ik zag dat je vriendin hetzelfde cadeau heeft gegeven als wat wij hadden gekocht. Daarom hebben we een ander cadeau uitgezocht'. Wat niet kan is: kijk maar, ze wist dat al, want ik heb haar dat geappt. Dat gaat over wat de vriendin doet of denkt en daar kunnen ontkenningen op volgen die dan weer leiden tot ruzies en conflicten.