Lisabette
25-01-2026 om 23:41
Dochter ziet schaduwen
Mijn dochter ziet schaduwen en raakt steeds verder in paniek. Ze zegt dat ze haar kwaad willen doen. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
De crisisdienst zegt dat ik rustig moet blijven. Maar ik sta hier midden in de nacht met een doodsbang kind en ik kan haar niet helpen. Alles wat ik zeg lijkt verkeerd te vallen.
Heeft iemand dit meegemaakt? Wat kan ik nu doen? Ik ben echt wanhopig!
Lisabette
26-01-2026 om 00:01
Doen niets! Huisartsenpost verwijst naar hen. Crisisdienst verwijst naar huisarts morgen.
Ies
26-01-2026 om 00:02
Ach wat akelig.
Wat zegt de crisisdienst nog meer?
Ze hebben natuurlijk gelijk dat rustig blijven het verstandigste is nu, maar zo makkelijk is dat natuurlijk niet.
Als je je niet serieus genomen voelt, blijf (rustig als mogelijk) aan de bel trekken.
Ies
26-01-2026 om 00:04
Ik had je laatste post nog niet gelezen. Is je dochter in zorg? Heeft ze medicatie?
Lukt het voor haar om nu te gaan slapen?
Anders weer huisartsenpost bellen?
Bloemenzee
26-01-2026 om 00:21
Hé wat akelig.
Misschien niet te veel zeggen en samen in haar bed gaan liggen? Of haar bij jullie in bed nemen? Of samen op de bank gaan liggen? Ofwel: ik zou bij haar blijven, haar op die manier wat steun te bieden. En hopen dat er nog wat geslapen wordt.
duizel
26-01-2026 om 01:22
hoe gaat het nu? Als de situatie nog hetzelfde is, blijven bellen en aangeven dat je echt niet tot morgen kan wachten.
Ik zou denk ik zelf, in eerste instantie, proberen rustig te blijven en kind vast te houden. Tegen kind zeggen dat wij als ouders bij haar zijn en haar niet alleen laten (dit geeft ruimte zodat er wel 1 oude weg kan lopen om om hulp te bellen). Benoemen dat je haar angst ziet en er voor haar wil zijn. Lampen aan.
Ik zou ook uitsluiten dat ze koorts heeft denk ik. En samen met partner oplossen. en aan blijven geven dat er nu hulp nodig is. Niet morgen pas.
Voetbalster!
26-01-2026 om 01:39
hoi!
Ik ben al jaren trouwe meelezer (viva forum en viafora) en ik ben door dit bericht zo getriggerd dat ik erop wil reageren..
Met je dochter is niks mis!!! Ik herken dit volledig en het zal tussen nu en een week overwaaien (ervaringsdeskundige hier). Ik ben normaliter strontnuchter,heb hbo en diverse bedrijven (om even aan te tonen dat ik onbekend ben met ggz etc en normaal functioneer)
Waarsvcijnlijk is je dochter hooggevoelig en voelt ze stemmingen/mensen goed aan. Ik heb altijd last gehad dat ik heel gevoelig ben en stemmingen in ruimtes of entiteiten oppik. Vanaf dat ik klein was plaste ik regelmatig in mn bed snachts/sochtends omdat er een 'man met een geweer' op me gericht aan het voeteind stond en ik het bed niet uitdurfte. Ook stond er weleens een klein meisje naast mijn bed. Ik was daardoor een bange slapert,ik wist nooit wat ik aantrof snachts. Mijn ouders lachtten me uit, vonden me maar een raar kind met veel fantasie.
Na mn 12e verdwenen beide.
Jaren geen last van gehad tot 10 jaar geleden (ben nu 47 jaar) ik snachts schaduwen zag, de ruimte werd eerst ijskoud snachts en daar kwamen ze. Ze scholden me uit en probeerden me te wurgen. Het leek levensecht en ik werd doodsbang om in slaap te vallen. Via via hoorde ik (op zo'n paranormale beurs) dat dit boze entiteiten waren die niet vredig gestorven waren (denk aan auto-ongelukken/verdrinkingen/vermoord/ernstig ziek etc)en dat zij mensen opzoeken die ervoor open staan.
Hebben jullie iemand in de familie of vriendenkring die dit overkomen is? Bij mij bleek het de vorige bewoonster te zijn die mij boos opzocht,, met nog wat schaduwen. Zij overleed na een val op haar hoofd op precies de plek waar ik sliep.
De tip die ik destijds kreeg en die zeer goed hielp was de kamer 1x met salie te bewieroken, en een paar dagen lang de 'boze schaduwen' stevig toe te spreken weg te gaan.(gewoon overdag op mn kamer paar keer boos toegesproken) Ook sliep ik met gordijnen open, zodat het niet zo donker in mn kamer was.
Vreemd genoeg waren ze binnen een week weg. Ik heb sinsdien nooit meer last van schaduwen snachts gehad.
Beetje rare tip tussen alle andere tips maar laat het je dochter eens lezen,ik denk dat ze dit volledig herkent. Google eens op:"boze entiteiten in slaapkamer/,in huis". Naar de ggz kan altijd nog,maar dit is gratis en direct toepasbaar. Het heeft mij ontzettend geholpen destijds.
Roos57
26-01-2026 om 07:22
LindaPinda11 schreef op 26-01-2026 om 00:39:
hoe oud is ze?
En is dit vaker aan de hand ?
Poezenmeisje
26-01-2026 om 07:31
Afhankelijk van de leeftijd.
Bij mijn kleuter werkte een 'waakbeer' naast zijn bed.
Van het liedje van KvK.
FruitMoeder
26-01-2026 om 07:37
Hoe oud is je dochter? Misschien niet leuk om te horen, maar heeft ze drugs gebruikt? Daarvan kan je ook dingen zien. Misschien een slechte trip?
FruitMoeder
26-01-2026 om 07:40
Voetbalster! schreef op 26-01-2026 om 01:39:
Beetje rare tip tussen alle andere tips maar laat het je dochter eens lezen,ik denk dat ze dit volledig herkent. Google eens op:"boze entiteiten in slaapkamer/,in huis". Naar de ggz kan altijd nog,maar dit is gratis en direct toepasbaar. Het heeft mij ontzettend geholpen destijds.
TO als je dit advies serieus neemt, doe het dan vooral zelf. Ga niemand ''inhuren''. Dan wordt je gelijk opgelicht. Waarzegster Wilma van 4 huizen verder is echt niet de remedie voor dit probleem.
rionyriony
26-01-2026 om 07:44
Angst is ontzettend naar als je jong bent. Als volwassene weet jij echter dat je later als je geen kind meer bent nooit meer bang hoeft te zijn. Behalve om dat bange kind natuurlijk. Maar verder heb je een angstvrij leven.
Of valt dat in de praktijk misschien tegen? Dan heb je een overeenkomst met je kind. Je kan dus als gelijke met haar praten. Mogelijk halen jullie daar wat troost uit. Jullie treden dan wat buiten jullie angsten en voelen jullie wat minder alleen. Eenzaamheid is toch al iets wat je vaak voelt als puber. Het puberleven is heel moeilijk, riskant en eigenlijk een vorm van koorddansen. Iedereen ziet je schutteren in de piste maar niemand steekt een vinger uit. Omdat ze je nog niet veel waard vinden.
Dus ik zou zeggen: ga zo nu en dan bij gelegenheid figuurlijk wat op gelijke hoogte zitten als je kind en praat over jouw tijden en ik zou haar ook in contact brengen met een psycholoog waar ze mee kan praten.
