Dochter ziet schaduwen
Mijn dochter ziet schaduwen en raakt steeds verder in paniek. Ze zegt dat ze haar kwaad willen doen. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
De crisisdienst zegt dat ik rustig moet blijven. Maar ik sta hier midden in de nacht met een doodsbang kind en ik kan haar niet helpen. Alles wat ik zeg lijkt verkeerd te vallen.
Heeft iemand dit meegemaakt? Wat kan ik nu doen? Ik ben echt wanhopig!
ik heb een collega waarvan de dochter ook zoiets had, rond een jaar of 12 dacht ik. Ik weet niet meer hoe dat opgelost was, maar de "normale" oplossingen als licht op de gang, of het vertellen dat er niets is om bang voor te zijn hielpen haar niet.
Maar het komt dus wel vaker voor.
Misschien is dit iets heel anders, maar noem het toch.
Ik kreeg in mijn puberteit een periode ineens heel veel last van slaapverlamming. Bij in slaap vallen én bij ontwaken.
Dat voelt zoals je dochter omschrijft. Heel eng! Alsof er een ‘slechte’ schaduw in je kamer is, op je af komt en je kwaad wil doen en je kunt niks. Dat benoemde ik ook zo naar mijn moeder, durfde niet meer te slapen, wilde alleen maar bij mijn moeder in bed. Ik was ontzettend angstig.
Toen de huisarts benoemde dat het slaapverlamming was en ik erover begin te lezen en begreep wat het was, ging de angst ervoor over.
SNu als volwassenen is het veel minder maar toch nog steeds soms in periodes van stress, het blijft akelig, maar het kan dus ook iets niet ernstigs zijn.
Sterkte to
Poezenmeisje schreef op 26-01-2026 om 07:31:
Afhankelijk van de leeftijd.
Bij mijn kleuter werkte een 'waakbeer' naast zijn bed.
Van het liedje van KvK.
Ja! Die hadden we hier ook. Met een officieel truitje aan, geborduurd door oma, en een politiepetje op. Waakbeer verjoeg monsters van onder het bed en schaduwen achter de gordijnen vandaan. Ik veranderde zijn pose regelmatig als ik zelf naar bed ging, zodat het leek alsof hij weer een flink gevecht had geleverd. Dochter sliep als een roosje met waakbeer naast haar bed. Maar dat werkt natuurlijk niet als je kind al een tiener is.
Wat een schrik zeg! Hebben jullie nog een beetje geslapen?
Hevig schommelende hormonen kunnen de oorzaak zijn van zulke symptomen, vergelijkbaar met bv een post-partumpsychose. Als dat het is, hoeft ze niet per se de psychiatrie in, dan het is zaak haar hormonen in balans te brengen bv. door aan de pil te gaan. Vraag eens aan haar arts(en) of dat een goede optie kan zijn.
Als het door instabiele hormonen komt, zit je op een kruispunt tussen psychiatrie en gynaecologie, en echte specialisten zijn helaas lastig te vinden.
Je huisarts of andere behandelend arts zou voor advies evt eens kunnen bellen met dr. Marlies Lie, een psychiater met extra kennis van hormonen. Ze werkt bij Zij vrouw en zorg, in Heerlen.
Als jullie een beetje in de buurt wonen, kun je vragen of zij je dochter wil zien en behandelen. Met een doorverwijzing wordt dat gewoon vergoed. Veel psychiaters houden spoedplekjes vrij voor dit soort dringende gevallen. Ze werkt trouwens ook online.
reactie op FruitMoeder (excuus, ik weet niet zo goed hoe je op elkaar moet reageren en hoe dit allemaal werkt)
Nee inderdaad, altijd zelf doen! niet met rare mensen in zee gaan die van alles beloven. Ik ben er dan ook nog niet over uit of het gewoon een periode was waarin mijn schermslaap heel slecht was (zeg maar de eerste fase slaap en dat je dan in de 2e fase terecht komt en dat levert dan die rare nachtmerries op) maar voor mijn gevoel was het levensecht. het was ook echt alleen s nachts, verder was er overdag niets aan de hand (behalve dan dat ik wallen tot onder mijn knieen had want ik durfte niet meer te slapen).
En ach, het hielp mij en het was gratis. (niet meer te donker slapen tijdje en paar keer boos hardop zeggen dat ze me met rust moesten laten en een keer een wierookstokje/salie in mn slaapkamer).
De omgekeerde psychologie was denk ik dat ik weer wat zekerder mn bed in durfte te stappen sávonds, durfte te slapen en waarschijnlijk ook weer dieper of anders in slaap viel en er geen last meer van had.
Voetbalster! schreef op 26-01-2026 om 10:52:
reactie op FruitMoeder (excuus, ik weet niet zo goed hoe je op elkaar moet reageren en hoe dit allemaal werkt)
Nee inderdaad, altijd zelf doen! niet met rare mensen in zee gaan die van alles beloven. Ik ben er dan ook nog niet over uit of het gewoon een periode was waarin mijn schermslaap heel slecht was (zeg maar de eerste fase slaap en dat je dan in de 2e fase terecht komt en dat levert dan die rare nachtmerries op) maar voor mijn gevoel was het levensecht. het was ook echt alleen s nachts, verder was er overdag niets aan de hand (behalve dan dat ik wallen tot onder mijn knieen had want ik durfte niet meer te slapen).
En ach, het hielp mij en het was gratis. (niet meer te donker slapen tijdje en paar keer boos hardop zeggen dat ze me met rust moesten laten en een keer een wierookstokje/salie in mn slaapkamer).
De omgekeerde psychologie was denk ik dat ik weer wat zekerder mn bed in durfte te stappen sávonds, durfte te slapen en waarschijnlijk ook weer dieper of anders in slaap viel en er geen last meer van had.
Het valt dan in dezelfde catogorie als ''monsters onder je bed''. Mijn dochter slaapt tegenover en straat met een felle lantaarnpaal ze heeft daarom nooit last van schimmen of schaduwen omdat het nooit donker is. Wat ik van de moeders op het schoolplein heb gehoord is dat ze soms een beetje zout strooien bij het bed en daar wordt het kind rustig van omdat het weet dat ''de monsters'' niet komen. Maar ik denk dat de schermslaap de meest logische reden is.