12 jarige dochter weigert ergens anders te slapen
Mijn 12 jarige dochter zit vol in de puberteit maar wil nooit ergens anders slapen.
Ze heeft toen ze kleiner was wel eens bij Opa en Oma geslapen natuurlijk maar dat wil ze nu ook niet meer. Kamp of als wij een dagje/nachtje weg willen dan gaat ze helemaal los en kunnen wij haar ophalen (bij kamp). Als 1 van ons bij haar is dan is het alleen goed. Zijn er mensen met dezelfde ervaring? Hoe pakken jullie dit aan en misschien zelfs: hoe heb je het op kunnen lossen?
Yumi schreef op 17-06-2026 om 13:19:
[..]
En met jou?
Geen begrip voor een kind met heimwee, en dan onaardig uit de hoek komen ipv je erin te verdiepen, dat is pas echt ongezond.
Dit was echt totaal niet onaardig bedoeld. Ik bedoelde oprecht of het verder goed met haar gaat: ontwikkelt ze verder goed, is ze gelukkig, geen vervelende stressoren in haar leven. Dan is het inderdaad waarschijnlijk "gewoon" heel erg vervelende heimwee.
Het is ook geen leeftijdsadequaat gedrag. Dat je met 12 nog steeds niet kunt slapen zonder aanwezigheid van een ouder. Het gaat ook niet om gewone heimwee. Want ook in haar eigen huis met iemand die gewoon thuis is kan ze dat niet. Ze is niet alleen of in een onbekende omgeving. Dan is het logisch dat de vraag komt waar dit vandaan komt. Is er meer aan de hand? Ook om dit aan te pakken.
Heeft dit wel met heimwee te maken? Volgens Wikipedia: Heimwee, van heim (archaïsch woord voor woonplaats, huis[1]) en wee (archaïsch woord voor pijn[2]) is het pijnlijke gemis van thuis, het gevoel van verlangen naar huis, of algemener gezegd, naar de geborgenheid en de zekerheden van het bekende. Het speelt vooral als men op een onbekende plek is, bijvoorbeeld op vakantie. Ook na een verhuizing, zeker als men hierbij een geliefde omgeving verlaat, kan men heimwee naar het oude huis krijgen.
Deze 12-jarige heeft een ander "probleem", met ander gedrag. Ze heeft heimwee(?) naar haar ouders.
Dat klinkt wel als iets anders dat je zou kunnen aanpakken. Misschien met externe hulp.
Want ook al kies je voor kinderen, en weet je dat die heeeel belangrijk zijn, je partner is net zo belangrijk. En daar hoort imo gewoon een avondje of nachtje weg bij, inclusief vertrouwde oppas.
Maar als je niet eens een avondje weg kan omdat ze "los gaat"; dat vind ik persoonlijk wel een stap te ver en zou me reden geven tot actie.
(Dat ze wacht met slapen tot ouders weer thuis zijn, zou me minder boeien. Dat is haar probleem. Daar ben ik makkelijk in.)