Ontmoeting met mijn dochter.

Ik wilde laten zien dat de situatie complexer kan zijn dan: hij hengelde hem erin en nou wil hij contact, maar hij wil niet betalen.
Ik ben het met je eens dat  begeleiding, of in elk geval een gesprek onder begeleiding tussen de volwassenen nodig is om een volgende stap te zetten. 

We weten niet of en wanneer moeder iets gaat vertellen. Ze had vanaf het begin eerlijk moeten zijn over de biologische vader. Misschien heeft ze een verhaal vertelt en geen enkel belang bij to. Daar zou ik als to zijnde ook niet meer op wachten. Of dure procedures starten. Terwijl niemand hem kan tegenhouden via de moderne middelen van sociale media. Moeder schakelt ook geen hulp in. Het is uiteindelijk aan kind en niet aan moeder om te besluiten wat ze met to willen. 

Ik lees trouwens niet dat to niets wil betalen. Maar waarom betalen als kind niet eens weet wie hij is. En als hij kind nog nooit heeft gezien? Indien er contact zou ontstaan kan hij natuurlijk bijdragen. Daar is een procedure niet voor nodig. Geld kan ook rechtstreeks naar bijvoorbeeld school of spullen ipv naar moeder. Als het contact met moeder zo slecht is zou ik daar ook niet op zitten te wachten. 

Ik heb niet alle postings helemaal goed gelezen, maar ik zal nu toch maar even wat juridische info geven op basis van de stand van zaken zoals die nu is (ik zie beroepshalve dit soort procedures regelmatig langskomen, zij het op een afstandje). Dit alles geheel los van wat wenselijk is, of moreel juist. 

1) TO kan recht hebben op contact met dochter op grond van ofwel 'family life' (in de wet: nauwe persoonlijke betrekking) of op grond van het feit dat hij juridisch vader is.  
2) Ook al is er in beginsel een recht op omgang, die omgang kan worden afgewezen als die omgang niet in het belang van het kind is
3) TO heeft geen family life met zijn dochter. Zijn enige manier om nu een recht op contact te vestigen is door juridisch vader te worden (of door alsnog family life te krijgen, maar dat laat ik even liggen)
4) TO wordt juridisch vader door erkenning
5) TO kan alleen maar erkennen als dochter niet al door een ander is erkend
6) voor erkenning is toestemming nodig van de moeder als het gaat om een kind tot 12 jaar, van de moeder en het kind als het gaat om een kind van 12 tot 16 jaar, en alleen van het kind als het gaat om iemand van 16 jaar of ouder. Overigens kan erkenning ook als het kind allang volwassen is. Alleen hebben we dan geen discussies meer over recht op omgang, want dat speelt alleen bij minderjarigen.
7) als geen toestemming wordt gegeven kan die worden vervangen door de toestemming van de rechter, mits de verzoeker de verwekker is (en het gaat om een minderjarige).
8) volgens mij is het theoretisch mogelijk dat zowel de toestemming van de moeder als die van het kind worden vervangen door toestemming van de rechter, ik ken geen voorbeelden van zaken waarin de toestemming van het kind werd vervangen. Ik heb ze ook niet gezocht, dus mogelijk bestaan ze wel.  
9) een procedure tot vervangende toestemming erkenning als de moeder toestemming weigert komt regelmatig voor en kan niet eindeloos door de moeder worden getraineerd. Zo'n procedure duurt wel maanden (reken op een half jaar) en na afloop moet je nog 3 maanden wachten totdat de beslissing daadwerkelijk in werking treedt. Daarna kan worden erkend. 
10) een verzoek vervangende toestemming erkenning wordt eigenlijk altijd toegewezen als de verzoeker daadwerkelijk de verwekker is. Afwijzing gebeurt alleen als de moeder psychisch zo'n optater van de erkenning krijgt dat het kind daar last van heeft. Dat gebeurt hoogst zelden.
11) Een verzoek vervangende toestemming wordt niet afgewezen omdat de verzoeker mogelijk geen geweldige vader is of was. 
12) als de verzoeker in zo'n procedure stelt de verwekker te zijn en de moeder stelt van niet of stelt dat ze het betwijfelt, dan wordt een DNA-test bij een officieel lab bevolen. Degene die door die test in het ongelijk wordt gesteld draait iha na afloop van de zaak voor de kosten op (ik meen momenteel zo'n 700 euro). Geconfronteerd met dat vooruitzicht zijn er soms moeders die bij nader inzien niet meer twijfelen. 
13) juridische ouders zijn onderhoudsplichtig voor hun kinderen en alimentatie is inderdaad geen kijkgeld
14) de ervaring leert dat verzoeken tot omgang, gezag of vervangende toestemming erkenning vaak (niet altijd) leiden tot een tegenverzoek alimentatie. 

Kortom: als dochter nog niet is erkend kan TO een verzoek vervangende toestemming erkenning indienen en de kans is groot dat de toestemming van moeder dan door die van de rechter wordt vervangen, maar ik denk dat de kans klein is dat de toestemming van dochter door de rechter wordt vervangen en dat betekent dat hij nog altijd afhankelijk is van de toestemming van dochter. Zolang hij niet erkent is hij geen juridisch vader en geldt dus niet als uitgangspunt dat hij een recht op omgang heeft. 

Tot zover de feitelijke opsomming. 

Anoniemvoornu schreef op 15-01-2026 om 09:48:

[..]

Dit zijn Rik zijn eigen woorden: en het opzoeken als ze jonger was was zowiezo geen optie.. dan had/heeft ze niet of nauwelijks besef..
Hij vond het zelf niet nodig betrokken te zijn toen ze jonger was.
Waarom vind ik dat niet terug in je stuk als je wilt laten zien dat het complexer is dan niet willen betalen.

Dat hij eerder niet betrokken was maakt niet dat hij nooit meer betrokken mag of kan zijn. En kind heeft nu inderdaad het besef wie to is. En kan zelf ook nadenken wat ze wil. 

O ja, nog een toevoeging, niet alleen de juridische ouder is onderhoudsplichtig, maar ook de verwekker van een kind dat alleen een moeder heeft. Als TO dus een verzoek vervangende toestemming erkenning indient, waarmee hij stelt dat hij de verwekker is, en de uiteindelijke erkenning komt er niet omdat dochter geen toestemming geeft, dan kan hij evengoed nog wel alimentatieplichtig zijn als moeder een tegenverzoek tot alimentatie had ingediend en dat verzoek door de rechter is toegewezen. 

Alimentatieverzoeken tegen verwekkers die geen juridische vader zijn komen vziw bijna niet meer voor, maar de mogelijkheid staat nog altijd in het burgerlijk wetboek (art. 1:394, voor de liefhebber)

Izza schreef op 15-01-2026 om 09:55:

[..]

Dat hij eerder niet betrokken was maakt niet dat hij nooit meer betrokken mag of kan zijn. En kind heeft nu inderdaad het besef wie to is. En kan zelf ook nadenken wat ze wil.

Misschien heb ik iets gemist maar dit meisje weet toch nog helemaal niet wie TO is?  

Temet schreef op 15-01-2026 om 09:54:

Ik heb niet alle postings helemaal goed gelezen, maar ik zal nu toch maar even wat juridische info geven op basis van de stand van zaken zoals die nu is (ik zie beroepshalve dit soort procedures regelmatig langskomen, zij het op een afstandje). Dit alles geheel los van wat wenselijk is, of moreel juist.

1) TO kan recht hebben op contact met dochter op grond van ofwel 'family life' (in de wet: nauwe persoonlijke betrekking) of op grond van het feit dat hij juridisch vader is.
2) Ook al is er in beginsel een recht op omgang, die omgang kan worden afgewezen als die omgang niet in het belang van het kind is
3) TO heeft geen family life met zijn dochter. Zijn enige manier om nu een recht op contact te vestigen is door juridisch vader te worden (of door alsnog family life te krijgen, maar dat laat ik even liggen)
4) TO wordt juridisch vader door erkenning
5) TO kan alleen maar erkennen als dochter niet al door een ander is erkend
6) voor erkenning is toestemming nodig van de moeder als het gaat om een kind tot 12 jaar, van de moeder en het kind als het gaat om een kind van 12 tot 16 jaar, en alleen van het kind als het gaat om iemand van 16 jaar of ouder. Overigens kan erkenning ook als het kind allang volwassen is. Alleen hebben we dan geen discussies meer over recht op omgang, want dat speelt alleen bij minderjarigen.
7) als geen toestemming wordt gegeven kan die worden vervangen door de toestemming van de rechter, mits de verzoeker de verwekker is (en het gaat om een minderjarige).
8) volgens mij is het theoretisch mogelijk dat zowel de toestemming van de moeder als die van het kind worden vervangen door toestemming van de rechter, ik ken geen voorbeelden van zaken waarin de toestemming van het kind werd vervangen. Ik heb ze ook niet gezocht, dus mogelijk bestaan ze wel.
9) een procedure tot vervangende toestemming erkenning als de moeder toestemming weigert komt regelmatig voor en kan niet eindeloos door de moeder worden getraineerd. Zo'n procedure duurt wel maanden (reken op een half jaar) en na afloop moet je nog 3 maanden wachten totdat de beslissing daadwerkelijk in werking treedt. Daarna kan worden erkend.
10) een verzoek vervangende toestemming erkenning wordt eigenlijk altijd toegewezen als de verzoeker daadwerkelijk de verwekker is. Afwijzing gebeurt alleen als de moeder psychisch zo'n optater van de erkenning krijgt dat het kind daar last van heeft. Dat gebeurt hoogst zelden.
11) Een verzoek vervangende toestemming wordt niet afgewezen omdat de verzoeker mogelijk geen geweldige vader is of was.
12) als de verzoeker in zo'n procedure stelt de verwekker te zijn en de moeder stelt van niet of stelt dat ze het betwijfelt, dan wordt een DNA-test bij een officieel lab bevolen. Degene die door die test in het ongelijk wordt gesteld draait iha na afloop van de zaak voor de kosten op (ik meen momenteel zo'n 700 euro). Geconfronteerd met dat vooruitzicht zijn er soms moeders die bij nader inzien niet meer twijfelen.
13) juridische ouders zijn onderhoudsplichtig voor hun kinderen en alimentatie is inderdaad geen kijkgeld
14) de ervaring leert dat verzoeken tot omgang, gezag of vervangende toestemming erkenning vaak (niet altijd) leiden tot een tegenverzoek alimentatie.

Kortom: als dochter nog niet is erkend kan TO een verzoek vervangende toestemming erkenning indienen en de kans is groot dat de toestemming van moeder dan door die van de rechter wordt vervangen, maar ik denk dat de kans klein is dat de toestemming van dochter door de rechter wordt vervangen en dat betekent dat hij nog altijd afhankelijk is van de toestemming van dochter. Zolang hij niet erkent is hij geen juridisch vader en geldt dus niet als uitgangspunt dat hij een recht op omgang heeft.

Tot zover de feitelijke opsomming.

Bij jonge kinderen is omgang bijna altijd in het belang van kind. Tenzij vader bewezen geweldadig/onveilig is. Het recht voor kind om beide ouders in hun leven te hebben weegt hier in Nederland zwaar. Elke advocaat zal je ook altijd adviseren om als je een kind hebt dit te erkennen. Zonder erkenning kunnen zij je ook niet verder helpen als moeder bezoeksrecht weigert. 

tsjor schreef op 15-01-2026 om 08:12:

Deze man mishandelde, moordde en verkrachtte toch niet?

Ja, ik lees ook vaak een andere kant in het verhaal in wat beschreven wordt. Hier bijvoorbeeld lees ik ook dit in het verhaal:
Blijkbaar wist zij niet van wie ze nou zwanger kon zijn, want er waren meerdere kandidaten. Als je dat als man niet weet kun je ook niet op voorhand al erkenning aanvragen. Dat kan dan pas na een dna-test, die blijkbaar wel is gebeurd. Maar daarna zou erkenning via rechtszaken moeten worden geregeld. Dat is alleen nodig als zij niet wil dat hij erkent. Wat levert erkenning op, als dan al duidelijk is dat de moeder niet wil dat de vader contact heeft met het kind of de zorg deelt?

Dat maakt de vraag naar zijn positie als vader complex. Maar de reacties gaan vooral over dat hij moet betalen. Vaderschap = geld betalen. Zo simpel.

Het geeft je rechten en belangrijker je kind zijn recht op 2 ouders, ook als moeder het niet wilt. Wie denkt er nou simpel... 

Izza schreef op 15-01-2026 om 09:49:

Ik lees trouwens niet dat to niets wil betalen. Maar waarom betalen als kind niet eens weet wie hij is. En als hij kind nog nooit heeft gezien? Indien er contact zou ontstaan kan hij natuurlijk bijdragen. Daar is een procedure niet voor nodig. Geld kan ook rechtstreeks naar bijvoorbeeld school of spullen ipv naar moeder. Als het contact met moeder zo slecht is zou ik daar ook niet op zitten te wachten.

Is er een reden dat jij er in dit draadje zo met een gestrekt been ingaat? Je herhaalt steeds dezelfde dingen maar meer vanuit eigen overtuiging dan de situatie die TO beschrijft volgens mij.

Jij gaat er hier bv vanuit dat geld rechtstreeks voor school of spullen gebruikt kan worden maar wij weten helemaal niet of dat wel de bedoeling van TO is.

Wij weten niet de intenties van TO anders dan dat hij vind dat hij wel een toevoeging op het leven van dit meisje is.

Geen idee of dat in financiele zin is of iets anders.

Wie weet gaat hij wel proberen kind te "kopen" onder mom van heb al zoveel moeten missen. 

linn19 schreef op 15-01-2026 om 10:17:

[..]

Misschien heb ik iets gemist maar dit meisje weet toch nog helemaal niet wie TO is?

Volgens to; Haar opzoeken als ze jonger zou zijn was sowieso geen optie, omdat ze het niet zou beseffen.

Haar niet erkennen was volgens to, financiële intelligentie....daarover schrijft hij op 13-01-2026 om 13.08;

Als er nou niks was bij de moeder was het weer anders geweest, gelukkig bestaat er voor dit soort gevallen .. alleenstaande oudertoeslag kinderbijslag en/of kindgebondenbudget.
icm wat ik weet, weet ik dat ze niks tekort komt.

Nogmaals ben naar advocaten geweest en die zeggen waren heel duidelijk.dan ga ik natuurlijk geen erkenning aan en betalen terwijl dat stukje al gedekt is door de overheid, dan maar geen erkenning en mijn eigen moment bepalen.

Izza schreef op 15-01-2026 om 09:55:

[..]

Dat hij eerder niet betrokken was maakt niet dat hij nooit meer betrokken mag of kan zijn. En kind heeft nu inderdaad het besef wie to is. En kan zelf ook nadenken wat ze wil.

Geloof je nou echt dat ze als ze eerder een bezoeksregeling had gehad ze niet beseft had dat ze op bezoek ging bij haar vader? Dat 12 de leeftijd is daarvoor?