Ontmoeting met mijn dochter.

Ysenda schreef op 14-01-2026 om 08:33:

[..]

Dat weet je ook niet, de pil is ook niet 100% betrouwbaar.

Een ongeplande, onbedoelde zwangerschap hoef je niet uit te dragen. Dat is een moeilijke ethische keuze, maar dat is het gevolg van iets en heeft gevolgen voor de rest van het leven van het kind. 

tsjor schreef op 14-01-2026 om 10:30:

Oh, vergeten, en de altijd onschuldige moeder die nergens iets aan kan doen, dat laat ik ook aan anderen over. Ik heb een ander beeld van vrouwen. Voor mij zijn het mensen die verantwoordelijkheid kunnen nemen, ook als iets niet goed gaat, of als je in een korte tijd twee mannen hem erin laat hengelen (ik pas mijn taalgebruik aan).

Als je zo'n negatief beeld over vrouwen hebt, dan heeft dat een oorzaak. Goed om daar hulp bij te zoeken, want dit vreet aan je.

Izza schreef op 14-01-2026 om 09:47:

[..]

Punt is dat zo'n brief kind wellicht nooit zal bereiken. Moeder kan dit soort procedures jarenlang rekken. En dat kost ook een vermogen (wat je niet aan kind zelf uit kunt geven). Ik lees nergens dat to een hele (afgedwongen) omgang wil met zijn dochter. Hij wil dat ze weet van zijn bestaan. En het is dan aan haar wat zij zelf wil met dit contract (nu of in de toekomst). Zonder de continu inmenging van moeder of een rechter (die ook echt niet zoveel kan in de praktijk). Omgang afdwingen is heel lastig. En ik begrijp ook dat je niet gaat betalen voor een kind dat jou niet wil of mag zien. Met daarbij misschien wel tienduizenden euro's aan juridische kosten.

Natuurlijk Is het een schok als To opeens opduikt. Maar dat is deze boodschap altijd en op iedere leeftijd. Wat to kan doen is haar via sociale media een bericht sturen. Die zal ze hebben op deze leeftijd. Of inderdaad haar een brief schrijven en overhandigen met de boodschap ik ben die en die en woon daar. Ik sta open voor contact als jij dat wilt. Dan laat je het verder bij haar.

Ik vind dat ieder kind recht heeft op de waarheid over zijn afstamming. Vanaf de geboorte. Dus niet pas na jarenlang in een leugen geleefd te hebben. En wie weet wat voor verhalen moeder over To heeft gedaan? Het is aan dat meisje zelf om te bepalen wat ze wil. En niet aan moeder of een rechter. Het is haar leven. En ze heeft recht op de waarheid. Ook als die onaangenaam is. Dat is wat anders dan Omgang. Als ze niets van to wil (of nu nog niet). Moet hij dat respecteren en afwachten. Maar dan laat je het bij haar zelf.

De verhalen van moeder doen er niet toe.. To heeft zelf de beslissing genomen om 12 jaar lang zijn kind niet te erkennen terwijl hij wel van haar bestaan af wist. In Nederland hoef je maar 1 ding te doen als je niet getrouwt bent en een kind krijgt als vader zijnde en dat is dat kind erkennen... volgens mij ben je het zelfs verplicht om bij te dragen als je weet dat je een kind hebt wel of niet erkend. maar omdat to de financiele gevolgen daarvan niet wilde dragen en de eerste jaren zelf niet als belangrijk zag heeft hij nu geen rechten als vader. Dan ga je niet dat kind opwachten/brieven in haar hand duwen om toch je zin door te drammen. Namelijk wel contact maar nergens zorg voor dragen.

Als je echt wilt dat kind weet wie haar biologische vader is dan erken je haar alsnog. Als Moeder erkenning aanvecht is kind alsnog "op de hoogte" 

Ook voor medische zaken kan dit later van belang zijn. Erfelijke aandoeningen enz.  kunnen eerder behandeld en ontdekt worden als je vader en moeder beide bekend zijn. Hebben je advocaten je dat ook verteld Rick?

Daarom kan ik niet begrijpen dat iemand die vind dat hij zijn leven goed op orde heeft ' het niet erkennen van zijn eigen kind als een financiele inteligente keuze ziet.. 

Anoniemvoornu schreef op 14-01-2026 om 10:50:

[..]

De verhalen van moeder doen er niet toe.. To heeft zelf de beslissing genomen om 12 jaar lang zijn kind niet te erkennen terwijl hij wel van haar bestaan af wist. In Nederland hoef je maar 1 ding te doen als je niet getrouwt bent en een kind krijgt als vader zijnde en dat is dat kind erkennen... volgens mij ben je het zelfs verplicht om bij te dragen als je weet dat je een kind hebt wel of niet erkend. maar omdat to de financiele gevolgen daarvan niet wilde dragen en de eerste jaren zelf niet als belangrijk zag heeft hij nu geen rechten als vader. Dan ga je niet dat kind opwachten/brieven in haar hand duwen om toch je zin door te drammen. Namelijk wel contact maar nergens zorg voor dragen.

Als je echt wilt dat kind weet wie haar biologische vader is dan erken je haar alsnog. Als Moeder erkenning aanvecht is kind alsnog "op de hoogte"

Ook voor medische zaken kan dit later van belang zijn. Erfelijke aandoeningen enz. kunnen eerder behandeld en ontdekt worden als je vader en moeder beide bekend zijn. Hebben je advocaten je dat ook verteld Rick?

Daarom kan ik niet begrijpen dat iemand die vind dat hij zijn leven goed op orde heeft ' het niet erkennen van zijn eigen kind als een financiele inteligente keuze ziet..

To mag blij zijn dat moeder, zelf(nog) geen kinderalimentatie voor haar dochter van hem opeist via de rechter. Dochter krijgt binnenkort te maken met kosten voor haar studie dus dan kan ze wel wat extra's gebruiken. 

Wanneer een ouder het kind niet erkent, kan de andere ouder kiezen voor gerechtelijke vaststelling van het ouderschap. Zodra de rechter het ouderschap vaststelt, ontstaat er een onderhoudsplicht en kan de kinderalimentatie worden vastgesteld.

Na een one night stand kan het zijn dat een zwangerschap ontstaat, wat kan leiden tot juridische gevolgen voor alimentatie.

Een vader die een kindje verwekt wordt volgens de wet onderhoudsplichtig en daarom heeft de moeder dus recht op kinderalimentatie. Het maakt hier niet uit dat het kind door een onenightstand verwekt is en de ouders verder geen relatie met elkaar hebben.

Ook is het niet nodig dat het kind eerst erkend is door de vader. Erkenning en alimentatieplicht staan los van elkaar.

Yumi schreef op 14-01-2026 om 10:40:

[..]

Als je zo'n negatief beeld over vrouwen hebt, dan heeft dat een oorzaak. Goed om daar hulp bij te zoeken, want dit vreet aan je.

Dat advies kan ik ook geven aan de mensen die zo'n negatief beeld hebben van mannen. Ik heb overigens geen negatief beeld van vrouwen. Ik denk dat het mensen zijn die verantwoordelijkheid kunnen dragen. Maar ik kan me voorstellen dat jij dat een negatief beeld vindt. 

tsjor schreef op 14-01-2026 om 11:48:

[..]

Dat advies kan ik ook geven aan de mensen die zo'n negatief beeld hebben van mannen. Ik heb overigens geen negatief beeld van vrouwen. Ik denk dat het mensen zijn die verantwoordelijkheid kunnen dragen. Maar ik kan me voorstellen dat jij dat een negatief beeld vindt.

Ik zou hier wel wat zaken uit elkaar willen houden. Het gaat niet om een (negatief) beeld van mannen in het algemeen, het gaat om een beeld dat ontstaat op basis van de tekst van één specifieke man. Daar stel jij een algemeen beeld over vrouwen tegenover. 

ToetieToover schreef op 14-01-2026 om 11:54:

[..]

Ik zou hier wel wat zaken uit elkaar willen houden. Het gaat niet om een (negatief) beeld van mannen in het algemeen, het gaat om een beeld dat ontstaat op basis van de tekst van één specifieke man. Daar stel jij een algemeen beeld over vrouwen tegenover.

Ik had het niet beter kunnen zeggen.

tsjor schreef op 14-01-2026 om 11:48:

[..]

Dat advies kan ik ook geven aan de mensen die zo'n negatief beeld hebben van mannen. Ik heb overigens geen negatief beeld van vrouwen. Ik denk dat het mensen zijn die verantwoordelijkheid kunnen dragen. Maar ik kan me voorstellen dat jij dat een negatief beeld vindt.

Ja okay Tsjor, maar je werpt je al jaren op als de Grote Beschermvrouwe van mannen die met vaderschapsissues zitten, toch? Want blijkbaar vind je dat zij als groep verdedigd moeten worden, want iedereen is zo op de hand van vrouwen/moeders. En als mensen zeggen 'maar Tsjor, kijk naar de cijfers, dit is waar mannen niet helemaal prettig uit de verf komen' zeg je " jaja, de mannen hebben het ook altijd gedaan'. Maar soms is dat ook zo, dat mannen het gedaan hebben: mannen mishandelen meer, doden meer, verkrachten meer en zijn vaker nalatig vwb de opvoeding van hun kinderen. Daar zijn cijfers over maar jij framet dat als een negatief beeld over mannen hebben. Maar dat is niet over mannen iha maar over bepaalde daden die meer door mannen gepleegd worden

MRI schreef op 14-01-2026 om 13:51:

[..]

Ja okay Tsjor, maar je werpt je al jaren op als de Grote Beschermvrouwe van mannen die met vaderschapsissues zitten, toch? Want blijkbaar vind je dat zij als groep verdedigd moeten worden, want iedereen is zo op de hand van vrouwen/moeders. En als mensen zeggen 'maar Tsjor, kijk naar de cijfers, dit is waar mannen niet helemaal prettig uit de verf komen' zeg je " jaja, de mannen hebben het ook altijd gedaan'. Maar soms is dat ook zo, dat mannen het gedaan hebben: mannen mishandelen meer, doden meer, verkrachten meer en zijn vaker nalatig vwb de opvoeding van hun kinderen. Daar zijn cijfers over maar jij framet dat als een negatief beeld over mannen hebben. Maar dat is niet over mannen iha maar over bepaalde daden die meer door mannen gepleegd worden

Ik had het niet beter kunnen omschrijven 

Deze man mishandelde, moordde en verkrachtte toch niet? 

Ja, ik lees ook vaak een andere kant in het verhaal in wat beschreven wordt. Hier bijvoorbeeld lees ik ook dit in het verhaal: 
Blijkbaar wist zij niet van wie ze nou zwanger kon zijn, want er waren meerdere kandidaten. Als je dat als man niet weet kun je ook niet op voorhand al erkenning aanvragen. Dat kan dan pas na een dna-test, die blijkbaar wel is gebeurd. Maar daarna zou erkenning via rechtszaken moeten worden geregeld. Dat is alleen nodig als zij niet wil dat hij erkent. Wat levert erkenning op, als dan al duidelijk is dat de moeder niet wil dat de vader contact heeft met het kind of de zorg deelt? 

Dat maakt de vraag naar zijn positie als vader complex. Maar de reacties gaan vooral over dat hij moet betalen. Vaderschap = geld betalen. Zo simpel. 

Nog een puzzeltje: voor een dna-test moet de moeder ook toestemming hebben gegeven, anders kom je niet aan het dna van het kind. Maar ze heeft daar geen gevolg aan gegeven, geen gesprek over de wijze waarop zorg en geld dan verdeeld zouden worden. Ze heeft zelfs geen alimentatie geëist! Zou ze dan een uitzondering zijn? 
Het kan zijn dat ze ten tijde van het contact met TO eigenlijk al een vaste relatie had met wie ze ook het bed deelde. Wellicht zat die relatie in een dip, is ze ergens troost gaan halen, van het een kwam het ander, en blijkbaar wilde ze toch wel eerlijk zijn tegenover haar vaste relatie, dus ja, wel een dna-test, maar geen verdere bemoeienis. Vaste relatie = man = geld, dus dat was wel al geregeld. 
Het kan ook zijn dat de vaste relatie helaas onvruchtbaar bleek te zijn, terwijl zij toch graag een kind wilde(n). Dan is een toevallige voorbijganger ook een optie. Een dna-test is dan eerlijk tegenover de (ongewilde) zaaddonor en tegenover het kind, maar verder wil moeder en vaste partner tegenover de buitenwereld doen alsof het kind hun kind is. Dan is verdere bemoeienis met een biologische vader ook niet gewenst. En dan is de vraag of en wanneer zij (meervoud) eraan toe zijn om het kind te confronteren met de biologische vader een andere dan alleen de vraag wanneer een kind er psychisch gezien aan toe is om kennis te maken met een onbekende biologische vader. 
In zulke gevallen zou het het beste zijn als er een gesprek komt op neutrale grond, met een begeleider die verstand heeft van confrontatie van kinderen met vaderschap van een andere man, bijvoorbeeld bij jeugd-en-gezin of het fiom, een gesprek met moeder, vaste relatie en biologische vader over de ontstane situatie en de verdere stappen. Geen rechtszaken, geen onderliggende agenda's. 

Tsjor het hoeft helemaal geen puzzel te zijn. Moeder heeft gezegd dat zij het gaan vertellen als ze vinden dat zij de leeftijd heeft.

TO vind 12 nu goede leeftijd om kind onverwachts zonder begeleiding te confronteren met zijn aanwezigheid omdat hij geen genoegen neemt met antwoord moeder.

Begeleiding is cruciaal in deze. 

In eerste instantie voor TO omdat hij zich laat leiden door eigen emoties.

Denk dat een route/werkwijze voor donorkinderen wel zou kunnen passen in deze. 

TO zou zich als eerste eens kunnen verdiepen in hoe contact tussen donorkinderen en donor tot stand komt en welke regels daarvoor zijn, daar zit wel de expertise voor begeleiding.