Moederdag
Moederdag vandaag, de dag voor een mooie knutsel van je kind en een ontbijt al dat niet op bed. Waarmee ben jij verwend? En heeft je kind dat op school gemaakt of niet?
Op mijn school maken we tot en met groep 8 iets voor Moederdag. Kinderen vinden dit niet altijd leuk meer om te doen, die kopen liever iets. Wordt het nog gewaardeerd door ouders, of kunnen we onze energie beter in rekenen en taal steken?
Kom maar op met je mening over het cadeautje, gemaakt op school, wat je van je kind kreeg. Ik ben benieuwd!
Nieuwe inspiratie ook welkom.
MamaE schreef op 10-05-2026 om 10:44:
[..]
Kinderen kunnen natuurlijk ook zelf iets maken als ze het niet leuk vinden dat broer of zus wel wat heeft.
Net als wanneer je het zelf belangrijk vindt en school het niet doet. Dan regel je het zelf ipv te klagen bij school dat het hoort.
Oh ja, dat heb ik één keer meegemaakt. Een moeder die kwam klagen dat er wel heel erg weinig kralen aan haar ketting zaten. Tja, beste moeder, wil je een ketting gemaakt door je kind of gemaakt door de juf? Ja, en hij kende het versje ook niet, dat klopt, maar hij is pas een paar weken vier, en nog niet gewend om versjes te leren. Zijn vader had de hele meivakantie nog met hem kunnen oefenen hoor. We hadden alle vaders daarover geïnformeerd want veertien dagen is best lang om iets te onthouden zonder te oefenen. (Moederdag viel op de laatste dag van de meivakantie)
MamaE schreef op 10-05-2026 om 10:49:
Ik vond het vroeger als kind altijd hectisch en gedoe, want eerst moest je bedenken waar je die verdomde knutsel had verstopt, dan nog naar beide oma's, heel heen en weer gesjees en dan woonden ze niet eens heel ver uit elkaar. En toen ze dood waren moest je alsnog naar de begraafplaatsen waar ze lagen.
Haha zo heb ik van oudste ooit 6 jaar later nog een moederdag knutsel gehad. Kon ze nergens meer vinden. Zes jaar later bij verbouwen slaapkamer kwam het van achter de kast tevoorschijn. Kind zat toen al lang en breed op de middelbare.
Ik vind het toch altijd nog wel fijn als er één dag in het jaar wat meer aandacht is voor mij als moeder. Ik sta 24/7 en 365 voor de kinderen klaar, dus een dagje verwennen vind ik best terecht. Mijn kinderen zijn 23 en 26 en wonen nog (weer) thuis bij ons. In het dagelijks leven doen ze niet vaak spontaan wat, we hebben een heldere taakverdeling in huis maar daarbuiten gebeurt er dus niet veel. Vandaag van oudste + schoonkind dat hier nu logeert een heerlijk ontbijtje gekregen. En van beide kinders een mooie armband waar ik heel blij mee ben.
Ik ga vanmiddag langs mijn moeder, standaard met een plant(je). Voor mijn moeder hoeft het in principe niet, en zeker niet speciaal op moederdag, maar je moet wel een 'echt' excuus hebben om niet langs te komen 
. We wonen allemaal om de hoek, dus dat snap ik dan wel weer. Niets doen vind ik dan wel echt een negatief statement.
Schoonmoeder is al jaren geleden overleden, maar daar gingen we ook altijd met de kleinkinderen langs. Vaak 's avonds samen eten, bij haar of bij ons.
De knutsels vond ik altijd fantastisch! Zo trots altijd op hun eigen creatie! Ontroerend...
Ik vind het wel leuk, en ook leuk om bij de (schoon)moeders langs te gaan en ze even wat extra aandacht te geven.
Ik kreeg vandaag bloemen, chocolade en een zelfgemaakt waxinelichtjehouder.
Mijn moeder deed al niet aan moederdag (althans, sinds we van de basisschool af waren), ik doe niet aan moederdag - het is een familietrekje. Mijn kinderen knutselden wel wat voor moeder- en vaderdag toen ze nog op het kdv zaten, maar hun basisschool deed niet aan moeder- en vaderdagknutsels. Ik denk dat ze moederdag vervelend te combineren vonden met de meivakantie en toen bedachten dat ze dit ook gewoon niet hoefden te doen - en dan natuurlijk vaderdag ook niet, wel zo eerlijk. Vond ik ook helemaal prima.
In de tijd dat ik nog wel knutsels kreeg vond ik dat uiteraard reuze vertederend, maar nadat ze stopten heb ik het niet gemist. Versjes leren hebben ze sowieso nooit gedaan (dat deden wij inderdaad op school vroeger, ik vroeg me al af of dat nog gebeurde tegenwoordig).
Ik kreeg gisteravond een appje van zoon dat hij dit jaar geen ontbijt ging maken, omdat hij dacht dat ik het niet leuk zou vinden als ik al om 7.15 ontbijt op bed zou krijgen. Hij moest vandaag vroeg werken.
Zijn zus was na een feestje onverwacht in de studentenstad blijven slapen dus ik heb mijn ontbijt en koffie met wat lekkers zelf gemaakt. Misschien komt er vanmiddag nog wat als ze allebei thuis zijn.
Ik heb vandaag 2 zelfgemaakte cadeautjes gekregen. 1 gemaakt op school en 1 gemaakt op de camping. Altijd leuk om te zien hoe trots kind op zijn creaties is (normaal zie ik weinig knutsels want kind vind het geen zak aan. Maar iets speciaals maken wat eerst ook nog verstopt moet worden heeft wel iets magisch voor hem).
Ook heeft hij met hulp van z'n vader ontbijt gemaakt.
We gaan zo nog even langs beide oma's een bloemetje brengen.
Mijn moeder was al van het type 'commerciële onzin' maar natuurlijk wel leuk de kinderknutsels ontvangen. Zodra we ouder waren, gaf ze duidelijk aan dat het geen moeten was. Liever spontaan tussendoor waardering dan een opgelegd gevoel. Daarnaast is mijn moeder rond moederdag jarig en ik rond vaderdag.
Zo heb ik moederdag ook beleefd met mijn kinderen (inmiddels jong volwassen). Ook van schoonkant nooit gevoel gehad dat er verwachtingen waren. Wel stom dat als er vroeger niers aan werd gedaan ik het ook jammer had gevonden. Ga je toch mee met de verwachting van de maatschappij ofzo.....
Op mijn werk maken we al heel lang geen moeder- of vaderdagcadeau meer om allerlei redenen (tijd, materiaal, taak van onderwijs?, andeee prioriteiten, diverse culturen en gezinssamenstellingen).
MamaE schreef op 10-05-2026 om 10:44:
[..]
Kinderen kunnen natuurlijk ook zelf iets maken als ze het niet leuk vinden dat broer of zus wel wat heeft.
Net als wanneer je het zelf belangrijk vindt en school het niet doet. Dan regel je het zelf ipv te klagen bij school dat het hoort.
Sorry maar ik begrijp echt niet hoe je uit deze tekst “klagen op school” haalt. Dat is geenszins gebeurt. Wat een zwart-witte en negatieve interpretatie van mijn bericht.
Ninoea schreef op 10-05-2026 om 12:59:
[..]
Sorry maar ik begrijp echt niet hoe je uit deze tekst “klagen op school” haalt. Dat is geenszins gebeurt. Wat een zwart-witte en negatieve interpretatie van mijn bericht.
Dat laatste ging niet over jou.
Heb het echter wel eens gehoord dat mensen het 'belachelijk' vonden dat de school van hun kind er niet aan deed of maar tot een bepaalde groep. Dan denk ik dus 'regel het zelf, als je het zo belangrijk vindt'.
Ik vind moederdag leuk zolang het om kleine kinderen gaat die iets op school knutselen voor mama. Daarna vind ik het commerciële onzin. Net als Valentijnsdag, Vaderdag, Secretaressedag enz.
Ik heb al vaak aangegeven dat het voor mij niet hoeft maar toe nu toe krijg ik toch steeds een bloemetje.
Leuk op zich, maar ik ben blijer met een spontaan bloemetje, niet op zo'n bedachte dag.
MamaE schreef op 10-05-2026 om 13:30:
[..]
Dat laatste ging niet over jou.
Heb het echter wel eens gehoord dat mensen het 'belachelijk' vonden dat de school van hun kind er niet aan deed of maar tot een bepaalde groep. Dan denk ik dus 'regel het zelf, als je het zo belangrijk vindt'.
Oké. Dank je voor de uitleg.
Mijn moeder heeft vandaag van mij een cadeautje gekregen maar het woord ‘Moederdag’ is daarbij niet gevallen. Nou ja, totdat het haar opviel dat er allemaal mensen met bloemen langsliepen, de kinderen van de (meestal oudere) mensen die daar wonen. “Oooooo ja, het is Moederdag” Uhuh mam. Lekker even getheeleut met haar. Zelf verwacht ik niks. Mijn tweeling is op Moederdag geboren en heeft een ander feestje aan hun hoofd. 
Maheiden schreef op 10-05-2026 om 12:41:
Mijn moeder was al van het type 'commerciële onzin' maar natuurlijk wel leuk de kinderknutsels ontvangen. Zodra we ouder waren, gaf ze duidelijk aan dat het geen moeten was. Liever spontaan tussendoor waardering dan een opgelegd gevoel. Daarnaast is mijn moeder rond moederdag jarig en ik rond vaderdag.
Zo heb ik moederdag ook beleefd met mijn kinderen (inmiddels jong volwassen). Ook van schoonkant nooit gevoel gehad dat er verwachtingen waren. Wel stom dat als er vroeger niers aan werd gedaan ik het ook jammer had gevonden. Ga je toch mee met de verwachting van de maatschappij ofzo.....
Op mijn werk maken we al heel lang geen moeder- of vaderdagcadeau meer om allerlei redenen (tijd, materiaal, taak van onderwijs?, andeee prioriteiten, diverse culturen en gezinssamenstellingen).
Daar hebben wij het ook wel eens over gehad. Toch besloten het wel te blijven doen. Burgerschap, waarden en normen. Stukje zorgen voor en omkijken naar elkaar.
Kinderen maken twee, drie of vier cadeautjes. En kiezen zelf wat ze aan welke ouder geven. Ze mogen dus ook voor stiefouders of pleegouder iets maken. Ze mogen ook beide cadeautjes aan dezelfde ouder geven bij afwezigheid van de andere ouder. Veel collega's maken beide cadeautjes al voor Moederdag. En bewaren dan de cadeautjes voor vaderdag nog een paar weken op school.
de kunstwerken die ik van de kinderen kreeg op de basisschool vond ik erg leuk. Soms leerden ze er een versje bij. Het leukste was hun trots op het cadeau. Dat ik niet mocht weten waar het verstopt lag in huis.
Verder hebben wij niks met dit soort dingen, ook in de familie geen ding. Dus vanaf groep 4 van de jongste doen wij er niks meer aan.