Kind 4 jaar wil niet afschakelen, rustig worden en inslapen
Hallo allemaal,
Mijn lieve dochter van 4,5 heeft momenteel erg veel moeite met inslapen. Ze heeft altijd al wel tegen haar slaap gevochten hoor, maar de laatste tijd is ze ook enorm druk (in haar hoofd?). We proberen ook echt een strak schema/avondroutine aan te houden, maar het lijkt alsof ze niet kan afschakelen. Zelf heb ik (vader) onlangs de diagnose ADHD gehad, en dan kwam niet als een verrassing aangezien ik in deze fase van mijn leven enorm in het familieleven vast loop (weinig tot geen geduld / snel geïrriteerd / slechte werk-privé balans). Nu probeer ik haar echt rustig naar bed te brengen, maar ze is zó druk en onrustig, dat ze steeds uit bed gaat. Voorlezen heeft eigenlijk geen zin (doe het wel, maar ze zit met haar gedachte totaal ergens anders) en ze verzint telkens weer smoesjes om maar niet te hoeven slapen. Ik probeer haar dan steeds maar weer op te pakken en in bed te leggen, maar ze lijkt dat alleen maar leuk te vinden.. en ja, op een gegeven moment pak ik haar te hard vast en gaat ze huilen dat het pijn doet. Dan breekt ook weer mijn hart en haat ik mezelf op dat moment.
Uit eindelijk heb ik haar vandaag dan mee naar beneden genomen om rustig te zitten (lampen heel zacht), en dan gaat het wel iets beter. Maar ik wil haar niet telkens haar zin geven en haar niet laten wennen aan dit idee.. Aan de andere kant heeft ze ook een broertje van 3 die wél probeert te slapen..
Ik hou zielsveel van mijn dochter, en zou graag wat meer handvaten willen. Ik weet dat het ook deels aan mijn ongeduld ligt, maar herkennen jullie dit? Kan het zijn omdat het bijvoorbeeld nét carnavalsvakantie is?
Ik had ook een moeilijke inslaper en die viel in het grote bed in slaap, met de tv op iets sufs. 24kitchen ofzo.
Dat is tegen de adviezen , maar wij hielden ook erg van onze eigen tijd beneden. En wij kijken ook altijd nog even wat domme tv in bed voordat we gaan slapen. Friends ofzo. Even hoofd uitzetten.
Inmiddels is hij 17 en geen slaapproblemen gekregen.
Waarom brengt moeder haar niet naar bed?
Kijk wat wel werkt. Is ze al wel moe als jullie haar naar boven brengen? Veel ADHD-ers kunnen met minder slaap toe, ook al op kinderleeftijd.
Hoe is jullie ritueel nu? Is het een geleidelijke overgang? Dus eerst in bad en dan naar bed bijvoorbeeld? Er is niets op tegen om haar een kwartier of half uur later naar boven te brengen als ze dan wel slaapt. Als ze overdag maar wakker genoeg is.
Een kind van 4,5 kun je best uitleggen dat ze nu geacht wordt in haar kamer te blijven. Slapen hoeft niet, zelf een boekje lezen of misschien beter nog, een luisterboek, mag ook. En dan valt ze misschien vanzelf in slaap?
Een pittig kind heeft vaak ook behoefte aan meer autonomie. Kunnen jullie eens met haar samen bekijken in hoeverre ze meer inspraak kan hebben? Bijvoorbeeld de volgorde van het bedritueel, of dat zij mag helpen broertje in bed te leggen of iets dergelijks?
Hier hebben de kinderen allebei ook wel zo'n periode gehad. In het grote bed in slaap vallen en dan overhevelen naar hun eigen bed als wij gingen slapen werkte bij beiden heel goed. En we hebben er zelfs wel eens een paar weken naast gelegen. Dat was vaak ook wel weer heel gezellig, in het donker samen kletsen in het grote bed. Go with the flow is het beste advies dat ik je kan geven. Krampachtig vasthouden omdat iets 'zo hoort' werkt niet, en al helemaal niet bij pittige kinderen. Als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan.
Wij gingen altijd na het eten een blokje om, rennen door het park. Dat hielp wel iets. Vanaf een jaar of 8 heb ik het maar laten gaan. Dan ging ze maar laat naar bed. Liever dat dan dat mijn avonden op gingen aan gedoe.
je verhaal klinkt heel herkenbaar, wij hadden exact dit ook kunnen schrijven. Geen tips want wij struggelen ook met onze 4 jarige, wil je wel even een hart onder de riem steken!!
Mijn dochter heeft adhd en is altijd een slechte slaper geweest. Het helpt enigszins als je het accepteert dat je kind niet slaapt op de bedtijd die je als ouders hebt bedacht. Het kan de carnavalsvakantie zijn, maar het kan van alles zijn en morgen weer iets anders. Een druk hoofd maakt dat ze slecht in slaap valt. Wij hebben op een gegeven moment de bedtijd iets later gezet en dan mocht ze nog een half uurtje een boekje kijken of tekenen ofzo, iets rustigs. Uiteindelijk sliep ze dan op dezelfde tijd, maar met minder ruzie.
Dingen die bij ons enigszins hebben geholpen: een verzwaringsdeken voor kinderen, veel buiten spelen elke dag, een voorspelbaar en niet te vol programma, bijv speelafspraakjes niet te lang laten duren ivm overprikkeling, kind in bed leggen met de deur een stukje open en in de kamer ernaast zelf iets gaan doen (was opvouwen, werken achter de computer, iets zodat ze weet dat je er bent).
wij laten ons kleuter eerst filmpjes kijken, in de huiskamer, dan is er al wat rust voor we naar boven gaan.
als de kleuter echt opgefokt is gaan we eerst nog even stoeien.
Maar dit is eigenlijk al van dreumes af aan. Met 4,5 waren er nog steeds wel uitschieters.
Is het bij jullie nu pas begonnen?
hier werkt een luisterboek heel goed. Ik zeg ook vaak, je hoeft nog niet te gaan slapen, als je lijf maar rustiger wordt. Dan zetten we een luisterboek aan en dan wordt ze vanzelf rustiger. Dan zit ze minder in haar hoofd.
hier wordt het gedrag wat jij beschrijft juist erger als we dochter te laat in bed leggen. Het heeft even geduurd voor we erachter waren maar onze 6 jarige moet dus al voor 7 uur in bed liggen in het algemeen. Zijn we later dan ontstaat dit gedrag, zij heeft het wel nodig dat iemand in de buurt is. Soms zelfs echt fysiek naast haar. Zijn we op tijd, dan duurt dit 15-20 minuten. Zijn we te laat dan duurt van slapen de hele avond.
Zij werd wel echt moeilijk wakker in de ochtend en had echt moeite met opstaan. Hoe wordt jullie dochter wakker?
Lijkt me inderdaad dat je daar een sik van krijgt. Jij wil even rustig bijkomen van het ouder-zijn en zij maakt dat onmogelijk. Dat geeft stress en zo staat iedereen onder de stress: je kind, jij en misschien een ander in je huis die het niet met je methoden eens is en het een versterkt het andere want het kind voelt je ergernis en je wanhoop loepzuiver aan en gaat daar óók nog op reageren.
Maar ik kan me ook inleven in je kind. Als er teveel adrenaline in je lijf komt, wordt het steeds moeilijker voor je lichaam om de ontspanningsgraad te bereiken die nodig is om in slaap te vallen. En er zijn in je bed geen nieuwe prikkels die de vorige gedachten wegdrukken.
Volwassen mensen kunnen zich dan nog - beperkt - richten op hun wens en op de noodzaak écht voldoende nachtrust te willen pakken en ultieme pogingen doen om datgene waar je je druk over maakte even te laten voor wat het is, maar een klein kind bedenkt zoiets niet, alleen een veel ouder kind kan dat en slechts zeer ten dele en zelfs dan is slapeloosheid nog een groot probleem voor velen van ons.
Ik ben geen ouder maar wel ooit een kind geweest en wat werkte voor mij? Nou als de ouder de reden van mijn onrust begreep, die erkende, ging controleren of het een reële angst was. "Nee het huis staat niet in brand, nee, het huis waait niet weg, het staat heel stevig vast en papa en ik bewaken alles terwijl jij slaapt, nee het is nog geen morgen, morgen komt pas nadat je geslapen hebt, iedereen slaapt dus is alles veilig, kijk maar, ik zit hier rustig. Ik wil slapen; mama heeft ook slaap nodig dus ga jij ook lekker slapen. Je mag nu even naar de wc maar verder niet meer rondlopen. Ik zal je even brengen. Nou, we zijn weer terug, hier een slokje water, nu lekker slapen. Ik zal je instoppen. Alles is in orde. Morgen mag je weer buiten gaan steppen en leer ik je breien, als je nu gaat slapen. Anders niet."
Mocht dit zich toch herhalen, dan was haar reactie steeds minder prettig. Niet onprettig, maar steeds meer to-the-point. Steeds minder woorden. Niet confronterend, maar dat mijn bed de juiste plek was voor de nacht en dat daar niet vanaf geweken zou worden.
