Zwanger... wat nu?
Mijn man en ik hebben een dochter van 9.
En zijn er deze week achter gekomen dat ik ongepland 8 weken zwanger ben. Een behoorlijke shock.
Maar ja en nu dan?
We hebben de financiele ruimte en nog een slaapkamer over.
Maar ik ben 36 en we moeten weer helemaal opnieuw beginnen. Dochter is al 9 en eigenlijk was die nieuwe vrijheid wel lekker (makkelijk). Heel veel zullen ze niet aan elkaar hebben. En hebben we zin om tot ons 60e een kind thuis te hebben? Vorige zwangerschap had ik pre-eclampsia dus ook angst voor herhaling.
Aan de andere kant word ik intens verdrietig als ik denk aan het afbreken van de zwangerschap. Ook vannacht weer uren gehuild.
Mijn man zegt dat de keuze aan mij is. Hij steunt beide beslissingen. Maar heeft de voorkeur voor niet opnieuw beginnen.
Het voelt eenzaam om deze keuze te moeten maken. Ik zou graag willen weten wat jullie zouden doen in mijn situatie.
rionyriony schreef op 01-02-2026 om 17:27:
Voor een zwangere vrouw in Nederland is de kans om te overlijden aan (pre-)eclampsie veel kleiner dan de kans om in het algemeen in het verkeer te overlijden
Zegt AI. Dus ik zou om het risico glad te trekken minder in het autoverkeer komen gedurende die tijd. Zou ik echt doen gewoon voor mijn geweten en mijn andere kind.Verder heb ik geen mening hoor. Ik was gewoon nieuwsgierig naar de kansberekening.
Zwangerschap is in zijn geheel dodelijker dan niet-zwanger zijn. Pre-eclampsie maakt maar 10-15% uit van alle sterfte door zwangerschap. Zou het zelf nog even goed natrekken. Succes en veel geluk voor je toekomst hoe dan ook!
Wat een idiote reactie op TO's dilemma. Sorry hoor 
Ted68 schreef op 01-02-2026 om 18:33:
ga er lekker voor...en luister miet naar de regeltjes dosen hier, met hun waarden en normen. Het leven is niet maakbaar
En juist daarom ga je er niet zomaar voor, maar weeg je voors en tegens af. Zegt een regeltjes doos, die heel veel heeft gehad aan het regeltjes-doos-zijn.
Ikwens je veel wijsheid. In deze kunnen alleen jullie een keuze maken die bij jullie past. En vergeet niet…emoties zoals blijdschap en boosheid mogen er zijn. Ook tegelijkertijd.
CharlieB schreef op 01-02-2026 om 17:38:
[..]
Ik neem aan dat je toch ergens wel begrijpt dat het om meer gaat dan overlijden? Ach nee, nieren die uitvallen en een baby op de nicu, wat miept ze nou? Misschien kan AI je nog even helpen met een rijtje met mogelijke andere gevolgen?
En wat een debiele opmerking over het geweten en het andere kind.
Ja, je hebt ook verkeersongevallen met niet-dodelijke slachtoffers. Ook gescheurde nieren.
Zeg CharlieB, ik heb niets tegen argumenten, maar wel wil ik je zeggen dat ik niet gediend bent van je grove bewoordingen. Graag achterwege laten dus.
https://www.lumc.nl/actueel/2023/moedersterfte-in-nederland-de-laatste-jaren-gehalveerd/
Statistisch heb je een kans van afgerond 0 om te overlijden tijdens of na een bevalling, maar je kunt natuurlijk de statistische pechvogel zijn.
Ted68 schreef op 01-02-2026 om 18:33:
ga er lekker voor...en luister miet naar de regeltjes dosen hier, met hun waarden en normen. Het leven is niet maakbaar
Waarden, ja de waarden die uit analyses komen uitgevoerd door een medische laboratorium zijn heel belangrijk.
TO heeft nierfalen gehad tijdens haar eerste zwangerschap dit is hersteld maar tot welke hoogte. Je krijgt pas serieuze gezondheids problemen als je nieren minder dan 30% werken. Heel veel mensen hebben geen idee of ze nierschade hebben en voor hoeveel procent hun nieren nog werken. Even, want het stelt geen flikker voor, laten meten hoe je nieren nog functioneren is gewoon verstandig.
Dan maar liever een doos dan een onnozele gans.
rionyriony schreef op 01-02-2026 om 18:55:
[..]
Ja, je hebt ook verkeersongevallen met niet-dodelijke slachtoffers. Ook gescheurde nieren.
Zeg CharlieB, ik heb niets tegen argumenten, maar wel wil ik je zeggen dat ik niet gediend bent van je grove bewoordingen. Graag achterwege laten dus.
Enig idee wat nierschade doet? Mijn moeder moest na haar laatste kind 2 keer per week dialyseren de rest van haar leven... 20 jaar geleden noemde ze het nog zwangerschapsvergiftiging.. en ook al zijn we al weer een stuk verder wetenschappelijk... voor iemand beslissen of het risico het waard is ... nee dank je en ik snap ook heel goed dat de man van to dit ook niet durft te beslissen voor haar... wat ik niet begrijp is waarom als de kinderwens vervult is hij niet voor sterrilisatie kiest..
omdat het toch nog niet definitief is …..
voor mij zou in deze situatie denk ik mijn gezondheid ook de echt belangrijke reden zijn om het kind niet te houden. Ik zou willen weten ; wat en hoe groot zijn de risico' s als je de zwangerschap doorzet?
Bakblik schreef op 01-02-2026 om 10:22:
[..]
Mijn god. Je stond niet vooraan in de rij toen er begrip werd uitgedeeld zeker? Wat een rot reactie. Vermoorden? doe normaal!
Dat het dragen van een kind de moeder schade kan berokkenen is wel oké? To heeft bij de eerste een levensbedreigende complicatie gehad besef je dat? Snap heel goed dat ze dat niet nog een keer wil.
- knip -
Nios schreef op 01-02-2026 om 19:50:
[..]
{Quote verwijderd}
Nee
Nios schreef op 01-02-2026 om 19:50:
[..]
{Quote verwijderd}
NEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!
In het hypothetische geval dat de baby overleeft tijdens de bevalling maar de moeder sterft is dat beter?
Mijn oma is opgegroeid zonder moeder, omdat haar moeder overleed tijdens de bevalling (we spreken over 1919). In die tijd bleef je niet bij alleen een vader als baby, zeker niet een vader die werkzaam was op de grote vaart ze is opgevoed door oudere familie en heeft flink last van gehad dat ze geen normale jeugd had die voor die tijd gebruikelijk was.
Toen was dat soms zo. Nu hoef je een zwangerschap die zulke risico's kan geven niet voort te zetten dus als to de zwangerschap afbreekt is dat geen moord, knoop dat goed in je oren. Als je nu weer antwoord geeft op de manier van je eerdere antwoorden dan meld ik je.
Weet je wat? Ik meld je sowieso.
Bakblik schreef op 01-02-2026 om 20:10:
[..]
NEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!
In het hypothetische geval dat de baby overleeft tijdens de bevalling maar de moeder sterft is dat beter?
Mijn oma is opgegroeid zonder moeder, omdat haar moeder overleed tijdens de bevalling (we spreken over 1919). In die tijd bleef je niet bij alleen een vader als baby, zeker niet een vader die werkzaam was op de grote vaart ze is opgevoed door oudere familie en heeft flink last van gehad dat ze geen normale jeugd had die voor die tijd gebruikelijk was.
Toen was dat soms zo. Nu hoef je een zwangerschap die zulke risico's kan geven niet voort te zetten dus als to de zwangerschap afbreekt is dat geen moord, knoop dat goed in je oren. Als je nu weer antwoord geeft op de manier van je eerdere antwoorden dan meld ik je.
!
rionyriony schreef op 01-02-2026 om 18:55:
[..]
Ja, je hebt ook verkeersongevallen met niet-dodelijke slachtoffers. Ook gescheurde nieren.
Zeg CharlieB, ik heb niets tegen argumenten, maar wel wil ik je zeggen dat ik niet gediend bent van je grove bewoordingen. Graag achterwege laten dus.
Dat is heel vervelend, ik weet niet wat je precies als grof ervaart. Maar dan wil ik je bij dezen even zeggen dat ik niet zo gediend ben van de strekking en toon van je bericht. Ook graag achterwege laten dus.
Ook met autorijden wegen we risico's af en verminderen we die. We dragen gordels, rijden niet zonder verlichting in het donker en stappen veelal de auto niet in als het spekglad is etc etc etc.. TO heeft redenen om risico's extra goed af te wegen, kom jij aan met "AI zegt dat er niks aan de hand is want mensen overlijden minder vaak dan met autorijden en dat doe je ook en dan moet je ook nog last van je geweten krijgen als je nog weer eens de auto instapt".
Sorry maar dan begrijp je het echt niet. Een goede kennis van mij begint na maanden weer stapjes richting het normale leven te zetten. De eerste maanden waren een nachtmerrie. "Er komt geen volgende" zegt ze dan. Ik zal haar de volgende keer zeggen dat dat prima kan, want AI zegt dat de kans op overlijden kleiner is dan bij autorijden.
En daarmee zeg ik niet dat het per definitie niet kan of dat alleen doemscenario's mogelijk zijn, ik wil alleen maar zeggen dat to háár zorgen over háár gezondheid met professionals kan bespreken en dat ze daarin haar/hun eigen afweging in mogen maken en dat die afweging dan gegrond is.
Bakblik schreef op 01-02-2026 om 20:10:
[..]
NEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!
In het hypothetische geval dat de baby overleeft tijdens de bevalling maar de moeder sterft is dat beter?
Mijn oma is opgegroeid zonder moeder, omdat haar moeder overleed tijdens de bevalling (we spreken over 1919). In die tijd bleef je niet bij alleen een vader als baby, zeker niet een vader die werkzaam was op de grote vaart ze is opgevoed door oudere familie en heeft flink last van gehad dat ze geen normale jeugd had die voor die tijd gebruikelijk was.
Toen was dat soms zo. Nu hoef je een zwangerschap die zulke risico's kan geven niet voort te zetten dus als to de zwangerschap afbreekt is dat geen moord, knoop dat goed in je oren. Als je nu weer antwoord geeft op de manier van je eerdere antwoorden dan meld ik je.
Weet je wat? Ik meld je sowieso.
Kinderachtig om te melden vind ik.
Aanspreken op gedrag of taalgebruik prima.
En iets mogen vinden is een groot goed !!
Vind ik .
Kom, dit is toch helemaal niet helpend voor de TO, om een goed doordachte keuze zonder schuldgevoel te kunnen maken.
Nog even los van het punt dat de bewering feitelijk onjuist is, maar die discussie moeten we denk ik uit dit topic houden.