Geboortekaartjes
Aan alle lieve aanstaande ouders of mama; Wie wil mijn verzameling Geboortekaartjes aanvullen, ik heb géén interesse in je privé-adres of telefoonnr en wordt zeker niet doorgegeven aan derde, elk kaartje is welkom😉, ik zou het fijn vinden mocht iemand een kaartje willen sturen😊, ben altijd blij met veel post in mijn brievenbus🥰 en de postbode heel blij met veel werk😉😄alvast hartstikke bedankt!!!
-knip- 2.10 huisregels
Ik vind het te persoonlijk. Je gaat toch ook geen rouwkaarten verzamelen.
CharlieB schreef op 01-06-2026 om 14:25:
[..]
Dank voor je reacties! Maar met dat via via verzamelen, weet de afzender dan ook dat het kaartje in handen is van een verzamelaar? To vraagt het specifiek aan aanstaande ouders dus dat is dan je eigen afweging als aanstaande ouder. Maar zijn al die kaartjes in omloop vanuit eenzelfde afweging van de afzender?
In mijn hoofd is het echt heel anders dan Pokemon kaarten, antiek, postzegels of munten. Maar er gaat een wereld voor me open.
Waarschijnlijk niet. Op het moment dat je een kaartje verstuurd naar iemand, dan is het van die persoon. Wat die er verder mee doet, moet diegene zelf weten toch? De ene gooit het bij het oud papier, de ander bewaart het en weer een ander geeft het aan een verzamelaar.
Duckie73 schreef op 01-06-2026 om 14:34:
Ik vind het te persoonlijk. Je gaat toch ook geen rouwkaarten verzamelen.
die zijn er ook, wellicht wel een stuk minder dan geboortekaartjes verzamelaars want dat zijn er best veel.
MamaE schreef op 01-06-2026 om 14:34:
[..]
Waarschijnlijk niet. Op het moment dat je een kaartje verstuurd naar iemand, dan is het van die persoon. Wat die er verder mee doet, moet diegene zelf weten toch? De ene gooit het bij het oud papier, de ander bewaart het en weer een ander geeft het aan een verzamelaar.
Nou niet helemaal mee eens. Het is geen openbaar bezit. Je hebt een persoonlijke kaart (mét persoonsgegevens) van een naaste ontvangen om jou te informeren over een privemoment. Ik zie dat niet als beursmateriaal.
CharlieB schreef op 01-06-2026 om 14:25:
[..]
Dank voor je reacties! Maar met dat via via verzamelen, weet de afzender dan ook dat het kaartje in handen is van een verzamelaar? To vraagt het specifiek aan aanstaande ouders dus dat is dan je eigen afweging als aanstaande ouder. Maar zijn al die kaartjes in omloop vanuit eenzelfde afweging van de afzender?
In mijn hoofd is het echt heel anders dan Pokemon kaarten, antiek, postzegels of munten. Maar er gaat een wereld voor me open.
nee die weten dat niet. net als dat alle bidprentjes die rondgaan ook niet steeds de originele eigenaar inlichten
Duckie73 schreef op 01-06-2026 om 14:34:
Ik vind het te persoonlijk. Je gaat toch ook geen rouwkaarten verzamelen.
toevallig schrijf ik het net. rouwkaarten vast ook, maar minder. bidprentjes daarentegen...
https://www.bidprentjesverzameling.nl/
edit: even gecheckt en mijn vader en opa zitten erbij. ik heb een relatief aparte naam dus kan makkelijk zoeken. mijn schoonouders hebben een meer algemene naam dus die krijg ik niet gevonden
CharlieB schreef op 01-06-2026 om 15:51:
[..]
Nou niet helemaal mee eens. Het is geen openbaar bezit. Je hebt een persoonlijke kaart (mét persoonsgegevens) van een naaste ontvangen om jou te informeren over een privemoment. Ik zie dat niet als beursmateriaal.
Dit. Ik zou het knap vervelend vinden als de geboortekaartjes van onze kinderen ergens anders zouden belanden dan bij de geadresseerden.
CharlieB schreef op 01-06-2026 om 14:25:
[..]
Dank voor je reacties! Maar met dat via via verzamelen, weet de afzender dan ook dat het kaartje in handen is van een verzamelaar? To vraagt het specifiek aan aanstaande ouders dus dat is dan je eigen afweging als aanstaande ouder. Maar zijn al die kaartjes in omloop vanuit eenzelfde afweging van de afzender?
In mijn hoofd is het echt heel anders dan Pokemon kaarten, antiek, postzegels of munten. Maar er gaat een wereld voor me open.
Nee dat weet de afzender niet. Als jij iets opstuurt naar iemand weet je denk ik nooit wat iemand er mee doet, dat is een risico wat je neemt. Net wat een andere forummer al schreef: de een gooit het meteen weg, de ander bewaart het en weer een ander geeft het weg aan een verzamelaar of verkoopt het aan een verzamelaar. Geboortekaartjes zijn big business in de verzamelaarswereld. Juridisch gezien is het kaartje ook niet meer van jou maar van de ontvanger en die mag er mee doen wat hij wil. Ik heb in de loop der jaren heel wat kaartjes aan mijn tante gegeven omdat ik weet dat zij het verzamelt. Ik ga dan niet eerst de afzender bellen/mailen/faxen/appen om toestemming te vragen. Maar ik snap wat je bedoelt: als je zo'n kaartje doorgeeft, geef je persoonlijke data door. Juridisch is dit toegestaan, qua etiquette kun je het discutabel vinden. Dit zegt internet erover:
Juridisch gezien ben je na ontvangst de eigenaar van het geboortekaartje en mag je deze in principe verkopen of weggeven. Er zijn echter wel belangrijke kanttekeningen op het gebied van privacy, copyright en etiquette:
- Auteursrecht: Het ontwerp van een geboortekaartje is beschermd door het auteursrecht (intellectueel eigendom). Dit betekent dat je de kaart zelf wel mag doorverkopen als fysiek object, maar dat je het ontwerp niet mag kopiëren, scannen en commercieel reproduceren om er zelf aan te verdienen.
- Privacy (AVG): Een geboortekaartje bevat gevoelige persoonlijke gegevens (namen, soms adressen of geboortedata). Het zomaar openbaar doorverkopen op bijvoorbeeld Marktplaats kan inbreuk maken op de privacy van het gezin.
- Etiquette: Het verkopen van een gekregen kaartje wordt over het algemeen als erg onbeleefd beschouwd. Weggeven aan bijvoorbeeld een verzamelaar of goede bekende is sociaal gezien minder gevoelig, maar het is netjes om dit eerst even met de afzenders te overleggen
Broadway schreef op 01-06-2026 om 15:53:
[..]
nee die weten dat niet. net als dat alle bidprentjes die rondgaan ook niet steeds de originele eigenaar inlichten
Dat wordt op enig moment ook wel lastig. Je maakt die dingen als iemand overlijdt, vaak is de partner dan ook al op leeftijd of overleden. Er staat ook niet altijd een afzender of correspondentieadres op.
Duckie73 schreef op 01-06-2026 om 14:34:
Ik vind het te persoonlijk. Je gaat toch ook geen rouwkaarten verzamelen.
Je zou het niet geloven, maar...
Het asociaalste vond ik een blijedozenmevrouw die me belde. Mijn hele omgeving wist dat ik geen blijedozenmevrouw wilde.
"Hoe komt u aan mijn gegevens?'
Had ze die gewoon overgeschreven van het prikbord dat bij de verloskundige hing. Zei ze. Misschien had ze de kaart daar wel gejat, maar ik was in elk geval behoorlijk pissed.
we kijken er anno 2026 anders naar dan vroeger. Toen hing idd in een ziekenhuis of verloskundigenpraktijk een bord met geboortekaartjes in zicht.
In een gemeentelijk krantje stond wie er deze maand op bepaalde datum geboren was, in de geboorterubriek (uitgeknipt en in ons babyalbum geplakt) en de overledenen met geboortejaar. Adressen stonden er niet bij, maar die waren vroeger eenvoudiger te traceren in het PTT telefoonboek. Ook stonden in de papieren schoolgids adressen van leerkrachten. In een kastje bij het gemeentehuis was te lezen wie er zouden gaan trouwen (‘ aangetekend ‘)
we leven in een vreemde mix van alles delen via socials, fake berichten, en de angst voor vreemden die je gegevens kunnen misbruiken. Andere tijden.
Poezenmeisje schreef op 01-06-2026 om 16:51:
Het asociaalste vond ik een blijedozenmevrouw die me belde. Mijn hele omgeving wist dat ik geen blijedozenmevrouw wilde.
"Hoe komt u aan mijn gegevens?'
Had ze die gewoon overgeschreven van het prikbord dat bij de verloskundige hing. Zei ze. Misschien had ze de kaart daar wel gejat, maar ik was in elk geval behoorlijk pissed.
Ach welnee, ze nam je in de maling
Jaren geleden toevallig gewerkt bij het callcenter wat alle "Blije dozen, baby boxen" en weet ik het hoe dat heette voor belde, voor zowel aanmelding als nabellen.
Dat waren gewoon computer gestuurde telefoontjes, ze mochten niet zelf bepalen wie ze belde. Je hoorde een "piep" en dat betekent dat iemand "Hallo?" zei en dan komen de gegevens pas naar voren.
Misschien had je je opgegeven voor de Prenatal nieuwsbrief, of één van hun partners. Daarmee gaf je indirect toestemming om gebeld te worden.
Het is vast al rond de 40 jaar geleden gebeurt, maar mocht iemand weer zoiets verzinnen aan de telefoon dan mag je een klacht indienen bij hun supervisor.
Dat willen ze geen van allen.
Terug naar het onderwerp; ik verwacht dat men alle kaartjes wel anonimiseert. Zwarte stift erover, hoekje eraf knippen, toestemming vragen
Er zijn best wel wat opties om het minder persoonlijk te maken, vaak gaat het de verzamelaar om de voorkant en het plaatje.
Nope.
Pré-internet en ik ben nooit opgegeven bij Prénatal, Etos of wat dan ook.
Nope.
Pré-internet en ik ben nooit opgegeven bij Prénatal, Etos of wat dan ook.
Supervisor weet/wist ik niets van, maar had ik dan zeker gedaan.