Leeftijdsverschil ervaring
Hallo,
Ik ben opzoek naar ervaringen van andere forummers.
Momenteel hebben wij een zoon van 8 jaar. Ik heb het moederschap in het begin als best intens ervaren dus de wens voor een twee stond niet bovenaan mijn lijstje.
Nu sinds een jaar of 2 toch weer die kriebels gekregen. Maar ook nog veel beren die we zien. Want we hebben het nu ook goed met zijn drieën. En oa het leeftijdsverschil die er zal zijn. Ik ben dan ook nieuwschierig hoe andere dit ervaren.
Waar ik aan denk is bijvoorbeeld het doen van activiteiten. Zoon is dan al een stuk ouder en vind de peuter dingen niet leuk om te doen en andersom. Met vakantie activiteiten lijkt mij dit ook lastig, avondje bios zullen we dan alweer gescheiden moeten doen bijvoorbeeld. Terwijl we nu veel ondernemen met zijn 3e.
Hoe ervaren jullie dit zelf? Loopt het allemaal wel los in de praktijk of is dit toch wel een lastig punt?
Ted68 schreef op 30-01-2026 om 13:39:
Ik heb hetzelfde als bakblik: ben 57, en hier wonen nog 4 kinderen thuis; 26, 24, 24 en 23: studeren allemaal. 1 Loopt co schappen. De jongste studeert (21) en woont op kamers. Ik heb soms echt wel genoeg van de bergen was, de koelkast vullen, en op vrije dagen . Maar het is ook wel gezellig.
Ik ben er soms best klaar mee met al die gasten in mijn huis….
Ik kan me dus ook niet voorstellen met een puber in huis weer aan een Baby te beginnen.
Hier 59 jaar oud, en de kinderen van 28, 26 en 23 allemaal uitgevlogen. Jongste heeft hier nog wel een kamer (en een kast en wasmand)
Wij genieten met volle teugen van onze nieuwe vrijheid. En de rust.
Engeltje schreef op 31-01-2026 om 11:52:
[..]
Het effect is toch dat kinderen (te) lang bij hun ouders blijven wonen? Maar wat ik bedoelde is dat als je na 10 jaar nog een keer een kind krijgt, je nog minstens 18 jaar kinderen in huis hebt. Met een leeftijdsverschil van 10 jaar zit je dan al minstens op 28 jaar. Ik ervaar nu na 26 jaar dat wel een keertje genoeg is. Dat wilde ik maar meegeven aan TO.
Deze overwegingrn hebben bij ons zelfs meegespeeld toen zwangerschappen lang op zich lieten wachten. Het heeft 5 jaar geduurd voordat ik zwanger was van de eerste door allerlei medisch gedoe. Toen de eerste geboren werd was ik 35. Als ik in 2004 niet zwanger zou zijn geraakt van de tweede dan was het bij 1 kind gebleven.
Nu was ik nog net 37 toen de tweede geboren werd. Dat was voor ons de grens.
Ook kijkend naar wat er nog komt in de toekomst. Dat je dan inderdaad lang met kinderen in huis zit maar ook dat je zelf te oud wordt voor de dingen die je nog met de kinderen moet doen. Ik ben helaas erfelijk belast met vroegtijdige artrose van de heupen en heb dingen gemist waar ik als ouder echt bij had moeten zijn.