Wat doe je als je iemand betrapt in een leugen
Een collega van mij heeft nogal de neiging om te overdrijven en zelfs dingen te verzinnen. Afgelopen vrijdag had hij een heel verhaal verteld tegen een andere groep collega's over hoe hij account van een klant had gered met zijn presentatie en dat iedereen hem zo dankbaar was. Ik was aanwezig bij de desbetreffende presentatie en die had hij niet gegeven maar iemand anders. Ik had toen niets gezegd, maar als ik het verhaal opnieuw zou horen zou ik er wel iets over zeggen. Want hij steelt gewoon iemands anders credit. Maar hoe kan je het best op zulke mensen reageren?
Opname maken van zijn verhaal, hij begint vast gráág opnieuw als je geïnteresseerde vragen stelt. En dan laten horen aan degene die de presentatie daadwerkelijk gaf.
Rechtstreeks vragen op het moment zelf. ‘Goh, ik was erbij en die presentatie is toch echt gegeven door z. Wat was dan precies jouw bijdrage?’
Achteraf bij anderen bespreken vind ik nogal snel op geroddel en gekonkel lijken, wat altijd op jou als brenger van die boodschap afstraalt. Meteen, rechtstreeks en met iedereen erbij kun je meteen vragen hoe hij het bedoelt.
Ongetwijfeld krijg je dan gesputter en gepruttel, maar dat is beter dan dat jij achteraf moet gaan sputteren dat het zo niet gedaan is.
Voor nu? Ook in het algemeen, zodra het er over gaat; ‘Zei jij nou dat jij die presentatie gaf, maar dat was toch z? ‘.
En dan zwijgen. Ook als hij pruttelt dat hij de inhoud bedacht heeft of een slimme insteek heeft bedacht; een simpel ‘oh. Is dat hetzelfde als de hele presentatie geven?’
Ik zou niets doen behalve erom lachen. Diegene stoot vanzelf een keer zijn neus.
ToetieToover schreef op 31-05-2026 om 12:14:
Opname maken van zijn verhaal, hij begint vast gráág opnieuw als je geïnteresseerde vragen stelt. En dan laten horen aan degene die de presentatie daadwerkelijk gaf.
Echt? En dan? Hopen dat die ander er wat mee doet? Als ik die presentatie had gegeven zou ik hier echt niet op zitten te wachten, wat een kantoorpolitiek wordt het dan!
Ik ben het eens met Biebel. Zelf aanspreken, niet achter zijn rug om hopen dat iemand anders de kastanjes wel uit het vuur haalt. Of negeren en denken: hij is niet wijzer
Joszy schreef op 31-05-2026 om 12:54:
[..]
Echt? En dan? Hopen dat die ander er wat mee doet? Als ik die presentatie had gegeven zou ik hier echt niet op zitten te wachten, wat een kantoorpolitiek wordt het dan!
Ik ben het eens met Biebel. Zelf aanspreken, niet achter zijn rug om hopen dat iemand anders de kastanjes wel uit het vuur haalt. Of negeren en denken: hij is niet wijzer
Ja echt, want leugenaars hebben de neiging om degene die hun leugens blootlegt, aan te vallen. Dan heb je bewijs nodig. En medestanders. Ja dat is kantoorpolitiek.
ToetieToover schreef op 31-05-2026 om 12:56:
[..]
Ja echt, want leugenaars hebben de neiging om degene die hun leugens blootlegt, aan te vallen. Dan heb je bewijs nodig. En medestanders. Ja dat is kantoorpolitiek.
Ik hou liever mijn mond dan op zo'n manier mee te gaan in kantoorpolitiek.
ToetieToover schreef op 31-05-2026 om 12:56:
[..]
Ja echt, want leugenaars hebben de neiging om degene die hun leugens blootlegt, aan te vallen. Dan heb je bewijs nodig. En medestanders. Ja dat is kantoorpolitiek.
Maar spreek je hem/haar dan ook aan? Want mijn reactie zou anders zijn, waarom zeg je er niks van dat het niet klopt wat hij zegt?
Lijkt me wel een vreselijke werkcultuur als dat zo gaat
De meeste mensen liegen niet keihard maar hebben hun eigen waarheid. Misschien had deze collega wel de presentatie gemaakt of belangrijke input geleverd. De presentator is in beginsel natuurlijk de verteller van het verhaal.
Ik heb een collega die bij ieder bezoek van een belangrijk persoon (politicus of DG) naar voren wordt geschoven om handjes te schudden en vertellen wat we doen. De man heeft zelf nog nooit iets noemenswaardig inhoudelijk bijgedragen maar kan het wel leuk vertellen. Ik ben gestopt me daarover te ergeren, nou ja meestal dan, en word gelukkig gewaardeerd als inhoudelijke kracht achter de schermen.
MMcGonagall schreef op 31-05-2026 om 13:08:
De meeste mensen liegen niet keihard maar hebben hun eigen waarheid. Misschien had deze collega wel de presentatie gemaakt of belangrijke input geleverd. De presentator is in beginsel natuurlijk de verteller van het verhaal.
Ik heb een collega die bij ieder bezoek van een belangrijk persoon (politicus of DG) naar voren wordt geschoven om handjes te schudden en vertellen wat we doen. De man heeft zelf nog nooit iets noemenswaardig inhoudelijk bijgedragen maar kan het wel leuk vertellen. Ik ben gestopt me daarover te ergeren, nou ja meestal dan, en word gelukkig gewaardeerd als inhoudelijke kracht achter de schermen.
Goeie post. Het is in het belang van de organisatie dat iedere werknemer wordt ingezet op basis van hun kwaliteiten en op de plek waar deze tot hun recht komen.
Ik zou zeggen dat ik de presentatie van "naam van de spreker" ook goed vond en belangstellend vragen wat was jouw bijdrage er aan. Misschien hebben ze hem samen in elkaar gedraaid. Als toehoorder weet je niet altijd wat is bijgedragen door andere collega's.
Ik heb een technische opleiding achter de rug, en we bespraken in ons vrouwennetwerk regelmatig de situatie dat als je als vrouw in een meeting een oplossing aanreikt voor een probleem dat besproken wordt, er niet op wordt gereageerd. Herhaalt een man datzelfde idee, wordt hij als de brenger van de oplossing gevierd.
Vind ik ook een vorm van liegen.
Voor een van de vrouwen in dit netwerk gebeurde dat stelselmatig. Zelfs als ze kon bewijzen dat het haar idee was omdat ze dit al aan de leidinggevende gemaild had, werd het aan de mannelijke collega toegeschreven die altijd met haar ideeën ervandoor ging.
Gelukkig zit ik nu in een technische omgeving met relatief veel vrouwen.
Tuinfluiter schreef op 31-05-2026 om 14:01:
Ik zou zeggen dat ik de presentatie van "naam van de spreker" ook goed vond en belangstellend vragen wat was jouw bijdrage er aan. Misschien hebben ze hem samen in elkaar gedraaid. Als toehoorder weet je niet altijd wat is bijgedragen door andere collega's.
Dit.
Ik ben het eens met diegene die schrijven dat achter gesloten deuren vaak minder credit wordt gegeven. Ik weet niet in welke werkwereld een presentatie een klantenaccount kan redden (echt geen idee, red dan niemand dat account als er geen presentatie aan hangt, was dan niemand iets opgevallen?) maar het kan zijn klantaccount geweest zijn waardoor een ander een presentatie wilde geven. Of hij heeft de presentatie in elkaar gezet, maar durft niet te presenteren cq zijn meerdere wilt presenteren. Of hij was diegene in het publiek die aangaf dat het mis ging met het account waardoor er tijdens een presentatie een account werd gered. Of hij nam net dat telefoontje op van de presentator om te overleggen.
Ik heb recent ook iemand meermaals betrapt op liegen. De eerste keer rechtstreeks gevraagd hoe het zat met iedereen erbij die er toen bij was. Dat werd afgezwakt tot een misverstand. Zette de relatie op scherp. Kort daarop presenteerde hij mij feiten waar ik twijfels bij had. Dit nagevraagd en klopte aantoonbaar niet. Geconfronteerd was opnieuw een misverstand, hij had gezegd collega A en het had collega B moeten zijn en Ja die wist er echt van. Ik collega B direct gevraagd en die had vijf minuten daarvoor het verzoek gekregen om het aangepaste verhaal te bevestigen. Toen heb ik hem aangesproken en aangegeven wat dat met mij persoonlijk doet en met vertrouwen als er steeds misverstanden optreden. Dat leek wel de juiste uitwerking te hebben.
Auwereel schreef op 31-05-2026 om 14:38:
Ik heb een technische opleiding achter de rug, en we bespraken in ons vrouwennetwerk regelmatig de situatie dat als je als vrouw in een meeting een oplossing aanreikt voor een probleem dat besproken wordt, er niet op wordt gereageerd. Herhaalt een man datzelfde idee, wordt hij als de brenger van de oplossing gevierd.
Vind ik ook een vorm van liegen.
Voor een van de vrouwen in dit netwerk gebeurde dat stelselmatig. Zelfs als ze kon bewijzen dat het haar idee was omdat ze dit al aan de leidinggevende gemaild had, werd het aan de mannelijke collega toegeschreven die altijd met haar ideeën ervandoor ging.
Gelukkig zit ik nu in een technische omgeving met relatief veel vrouwen.
Gebeurt idd vaak dat een man het verhaal van de vrouw moet bekrachtigen zodat het meer gewicht krijgt. Veel vrouwen accepteren dat zodat ze nog enige eer van hun werk krijgen.
Dat verschijnsel zie je ook pijnlijk uitgewerkt in de romantische film "What Women Want".