Vakanties die je vroeger deed en nu nooit meer
Is jullie vakantiegedrag geëvolueerd gedurende de jaren?
Ik sprak vandaag een buurvrouw die net terug was van een Franse camping, waar ze hadden gestaan met een vouwwagen. Ik bedacht toen dat het precies 20 jaar geleden was dat ik voor het laatst op een camping was geweest. Niet in een tent, dat heb ik nooit gedaan, maar in een appartement. Ik koos die campings voor de kinderen, maar die bleken de voorkeur te geven aan kleinschaliger accommodaties en wat meer comfort, ook toen ze 7 waren 
De afgelopen jaren heb ik met mijn jongste wel een paar keer een weekje zon gedaan, zoals je je het voorstelt met vooral dagen aan het zwembad, lekker eten en af en toe een uitstapje. Nu ik in de toekomst waarschijnlijk vooral nog met mijn partner op vakantie zal gaan, die na twee uur onder zijn parasol al vraagt wat we nu gaan doen, zie ik dat er ook niet meer van komen. Dat worden dan stedentrips en rondreizen.
Nu ik het zo opschrijf lijkt het of ik vooral degene ben die zich aanpast, maar ik vind al die soorten vakantie leuk.
Wij gaan niet meer met eigen tent kamperen maar dat is meer omdat hij lek was en weggegooid en omdat we geen auto meer hebben.
Voor de rest wisselen we hotels en appartementen af, tegenwoordig gaan we wat vaker in b&b, dat deden we vroeger nooit.
Ik lig tegenwoordig wel minder lang op strand of bij zwembad, kon dat vroeger wel de hele dag. Nu vaak eerst wat doen en dan vanaf 3/4 uur of zo ff ponsen en lezen voor het eten. Dat is wel veranderd.
Ik ben nog net niet geboren in een caravan maar van jongs af aan altijd gekampeerd met mijn ouders. Met mijn man, toen nog vriend, ook gaan kamperen en dat doen we nog steeds. Wel eens een jaar niet gekampeerd maar dat missen we dan echt. Verder van alles ook wel gedaan, stedentrips in hotel of AirBnB, vliegen naar een klein resort. Australië en Noord Amerika gezien. In eigen land in een hotel vertoefd of met de kinderen in een huisje.
Ik vind alles leuk, behalve dus vliegen naar zo'n zonbescherming. Verder zijn wij altijd heel actief in de vakantie. Wandelen, fietsen, zwemmen maar dan niet een beetje dobberen maar echt banenzwemmen, of naar musea, grotten, kastelen.
Er is dus niks waarvan ik zeg dat ik dat nooit meer zou doen.
Ik ben met fietskampeervakanties begonnen met mijn vriend die inmiddels al bijna 40 jaar mijn vriendje is. Maar toen ik 30 jaar geleden zwanger was van mijn eerste was kamperen niet comfy met mijn dikke buik. Toen de kinderen klein waren vonden we het een uitdaging alles in de fietskar te krijgen, voor een tent was geen plek meer, dus dat werden huisjes, pipowagen, jeugdherberg, vrienden op de fiets enz. We hebben nooit met de kinderen gekampeerd! Een jaar of tien geleden werkte mijn lijf niet meer mee en stopten de fiets-trekvakanties. Een vakantie met treinreis naar een mooie plaats om te wandelen en/of fietsvakantie vanuit een standplaats met gehuurde fiets of ebike is nu ons vakantieplezier. Kunnen ook verschillende standplaatsen in één vakantie zijn.
Edit: tegenwoordig vaak in een hotel, hoewel komende vakantie in een chalet.
In het begin van mijn relatie reisden we echt op de bonnefooi. Kampeerspullen in de auto, deur dicht en naar Frankrijk. Meestal bepaalden we wel dat we oost of west gingen doen maar we reserveerden niks.
Anwb- campinggids onder de stoel en we vonden altijd wel een camping die aansloot bij onze wensen en als de camping tegenviel of het weer was niet oké dan gingen we door.
Toen we kinderen hadden zocht ik wel thuis al campings op, we hadden inmiddels thuis ook internet op de computer dus dat kon. Maar nog steeds reserveerde ik niet. 3 dagen hier, 5 dagen daar het lukte altijd.
Inmiddels gaan we weer samen maar reserveren is een must om een plekje te hebben. Soms pas de avond vantevoren maar echt gaan en zien waar je terecht kan is er niet meer bij.
Een van de laatste jaren met de kinderen lukte het zelfs niet om op een zonnige dag een kanotocht te maken. Moest ik 5 dagen vantevoren reserveren en een flink deel betalen. Maar als het dan regent wil ik niet kanoën.
Dit jaar ook veel moeten reserveren. Niet wat ik wil maar het moet om nog een vakantie te doen die dicht bij mijn idealen van vakantie vieren komt.
Vroeger wel eens gekampeerd, vooral omdat dat de goedkoopste manier van vakantie was toen we niet zoveel te besteden hadden ( studietijd en begintijd met werken). Maar dat zou ik nu niet meer willen als vakantie. Ik wil niet op een luchtbed of matje slapen (of beter gezegd niet slapen)
Tot mijn ongeveer 22ste was het: zon, zee en strand. Als de lucht niet strakblauw was en het niet minimaal 30 graden was, baalde ik.
Nu vermijd ik dat. 22 graden is mooi zat en op het strand liggen doe ik ook niet.
Ook kon het niet lang genoeg voor mij. Een dag eerder naar huis vond ik maar stom. Nu wil ik eigenlijk liever helemaal niet weg.
twee dingen:
1. Kamperen. Ik ben er dol op maar mijn vriend heeft er trauma’s van (door zijn ex).
2. Op de bonnefooi leuke dingen doen. Sinds corona moet je alles reserveren.
Afgelopen dagen in Parijs geweest. Voorheen sjouwde je zo de Notre Dame in, of de Eiffeltoren op maar nu heb je gewoon pech als je dat niet van tevoren hebt gereserveerd. Maar als chronisch zieke kan ik niet vandaag bepalen of ik over een week energie heb om de Eiffeltoren te beklimmen 😬
Toen ik jong was gingen we met bepakking op de fiets op fietsvakantie. Dat heb ik met mijn gezin nooit gedaan. Wij zijn jaren met de caravan in Nederland geweest. Zelfs een aantal jaar een seizoensplek gehad. De laatste jaren wisselen city trips en safari tenten zich af.