Vakantie zonder pubers
In een ander topic gaat het over op vakantie gaan met opstandige pubers. Er worden mooie situatieschetsen gemaakt: In hun nest liggen stinken, een beetje rondhangen, overmatig telefoongebruik, ouders gebruiken als pinpas, niet mee willen op uitstapjes... Het is niet eenvoudig om het (voor iedereen?) leuk te maken.
Dus vroeg ik me af: Zijn jullie altijd met de pubers op vakantie gegaan? Zijn ze pas thuis gebleven toen ze zelf op vakantie gingen? Of heb je er op gestuurd dat het 'zo' van jou niet meer hoeft en ben je toen lekker vakantie gaan vieren met je partner?
TO trapt af: Ik kan alleen refereren naar mijn eigen pubertijd.
Wij mochten niet thuis blijven. Mijn ouders waren ervan overtuigd dat we het huis zouden afbreken en dat we totaal geen verantwoordelijkheidsgevoel hadden. Dus, ondanks een pittige gezinssituatie met heel veel dagdagelijks gedoe en weinig onderlinge binding, gingen we als gezin op vakantie. En dan hadden we het verplicht 'gezellig' 
Terugkijkend hebben we wel leuke dingen gedaan. Maar ik kan me de ruzies en het eenzame gevoel ook herinneren.
Toen ik 19 was ging ik voor de eerste keer met een vriendje op vakantie. Voor die tijd (met vriendinnen) werd niet toegestaan. Daarna ben ik nog wel eens met mijn ouders op pad geweest (weekendje weg, city trip met 1 van de 2), maar na een fikse ruzie (als volwassenen) heb ik besloten om dat niet meer te doen. Ouders gaan samen niet op vakantie, denk dat ze er zelf ook niet veel plezier in hadden.
Dat viel helaas samen met de echtscheiding en ja, ik heb toen een andere invulling gegeven aan de vakanties. Ik ging ze namelijk echt niet met een vreemde vent opschepen. Ze wilden graag thuisblijven. Ze wilden: matrassen in de woonkamer en daar met vriendinnen slapen. Ze wilden een tent in de tuin, met snacks, stroom en wifi. Ze wilden niet meer zwemmen en actieve dingen doen, het paardrijden samen droogde ook een beetje op. Het was echt zoeken. Ze wilden wel met mij gamen, dus ik heb serieus computerspelletjes geleerd. Met bordspelmiddagen wilden ze wel meedoen. Ze wilden vooral liggen, hangen en naar schermen kijken. Ik ben in die periode zelf een paar keer een lang weekend weggeweest met de daktent met mijn vriendlief. Ze vonden een lang weekend thuis alleen (samen) heerlijk. Oma kwam regelmatig checken ‘bij de katten en planten’ maar eigenlijk was dat om te kijken wat ze aan het uitspoken waren. 
Dat ging helemaal goed, ondanks dat ze soms enorme ruzie konden maken als tweeling. Dat was ook handig: zelfde leeftijd, zelfde interesses.
Verkeerde topic
Ik heb wel een puber, maar geen opstandige puber 
ze vind mee gaan leuk, doet mee met activiteiten, blijft soms ook gewoon lekker op de camping en ze komt ook zelf met ideeën voor op vakantie. We bezoeken ook altijd wel een pretpark en dat vind ze erg leuk. Dus nee, ik herken het gelukkig niet 😁
Wij keken naar wat zij ook leuk vonden.
De laatste keer dat ik op vakantie was met mijn ouders was toen ik 14 was.... toen ik 15 was gingen ze niet ivm verbouwing en het jaar daarna wilde ik echt niet meer en mocht ik thuis blijven terwijl mijn broers een schema hadden gekregen van mijn ouders om me in de gaten te houden 
.
Toen mijn oudste broer 16 was hebben mijn ouders hem en de broer eronder (toen 14) op de trein gezet in Dyon en ze naar huis gestuurd omdat het zo verschrikkelijk ongezellig was..... Dus toen waren we nog met 2 kinderen..... Dit was in de tijd voor mobiele telefoons en de overstap in Parijs betekent dat je met de metro moet, dus ik denk dat het wel echt gedoe moet zijn geweest (ik was 8 en vooral met mezelf bezig )
De jaren daarna zijn de jongste twee broers nog 2 keer meegeweest en na een week naar huis gegaan (ook zelf met de trein). Blijkbaar was het dan nog wel gezellig. Maar ik geloof niet dat we dan veel dingen deden van de camping af.
Mijn oudste dochter begint echt te puberen en vind alle uitjes die we voorheen deden niet meer leuk en stom, maar ze is 9 dus die laten we voorlopig nog niet alleen thuis... ben erg benieuwd hoe we het gaan doen om het leuk te houden. Ze wil eigenlijk vooral met familie op vakantie want dan heeft ze lekker veel mensen die iets met haar willen doen en kan ze afkijken bij haar oudere nichten wat voor spannende en stoere dingen je allemaal doet als je 14 / 15 bent....
Roos57 schreef op 31-03-2026 om 11:06:
Wij keken naar wat zij ook leuk vonden.
En, wat leverde dat op?
Mijn kinderen gingen nog mee op vakantie toen ze van ons al mochten thuis blijven. Wel bepaalden we met z'n allen waar we naar toe wilden en wat we gingen doen.
Nooit problemen gehad het was gewoon gezellig en ze hielden ook beide van uitstapjes.
Tijdens hun studie tijd gingen ze soms ook (gedeeltelijk) mee.
Het hangt denk ik ook af hoe je puber is.
Onze 16 jarige zou niet weten hoe hij iets te eten klaar moet maken en zou dan waarschijnlijk op afhaalmaaltijden leven.
Maar die zou wel alleen thuis durven laten, doet ook geen gekke dingen.
Maar daar heeft hij nog nooit om gevraagd.
Onze jongste van 14 is zeer zelfstandig, kan prima eten koken voor zichzelf, maar heeft verder totaal geen verantwoordelijkheidsgevoel, dus die gaat mee en dat vind hij nog altijd prima
De pubers samen thuis is geen optie.
Diezijnvanmij schreef op 31-03-2026 om 11:36:
[..]
En, wat leverde dat op?
Dat het te doen was . 😊😜
Zeker bij de wat jongere pubers is er niet meteen op aangestuurd om zonder ze op vakantie te gaan. Wel zijn we de vakanties anders gaan invullen.
Ze laten helpen met zoeken naar geschikte campings en ze ook hun zin gegeven bij een camping in the middle of nowhere dat ze konden ervaren dat ieder uitstapje, ieder boodschapje een autorit van minstens 20 minuten enkele reis was. Ze hadden dan wel dat hele mooie zwembad op de camping maar verder was er niet veel.
Scheelde wel dat wij altijd rondtrokken en zelden langer dan 4 dagen op dezelfde camping stonden.
We bepalen dan wel gezamenlijk de bestemming en ook uitstapjes zijn zo mogelijk afgestemd op hun wensen en ideeën.
Je moet er ook aan toegeven dat je niet meer alles als gezin doet. Accepteren dat vader met zoon gaat mountainbiken in de heuvels achter de camping en moeder met dochter naar een museum gaat dat hun interesse heeft.
Inmiddels zijn we ook wel samen op pad geweest waarbij man dan lekker 50 km ging toeren op deze mountainbike en ik naar een museum of theater ging.
De tijd dat we met een stampvoetende kleuter en een enthousiaste 7 jarige deelnamen aan de workshop vlinders maken ligt al heel lang achter ons.
Mijn kinderen zijn hun hele puberteit mee gegaan en ook daarna nog. Vorig jaar waren ze allebei 20 plus en nog heerlijk meegeweest.
Mijn kinderen zijn nog geen puber. Maar uit mijn eigen jeugd: met 15 ging ik nog mee, maar ik hing alleen maar op de camping en mijn ouders en jongere zusje gingen uitstapjes doen. Waren allemaal helemaal content met die oplossing. Zo had ik overdag mijn eigen ding en was dan prima in staat om gezellig te doen bij het avondeten. Om vervolgens natuurlijk weer de hort op te gaan.
Met 16 jaar had ik er geen zin meer in. Toen ben ik bij m'n tante gaan logeren. In de praktijk zat ik overdag lekker in m'n eigen huis met vrienden en sloot ik soms voor, soms na het avondeten aan bij m'n tante om daar te slapen. Ben toen ook nog een weekje met een vriendin naar een camping in Nederland gegaan.
Jaar daarna bleef ik gewoon lekker alleen thuis.
We gaan wel zien hoe het straks met m'n eigen kinderen gaat. Hoe verantwoordelijk ze zijn en wat ze nog leuk vinden.
Hier gaan de pubers nog steeds met veel plezier mee. Mijn dochter van bijna 16 roept ook al geregeld. "Ik heb heel veel zin in de zomervakantie." En het is gewoon ook gezellig met ze.
Alleen ervaring met mijzelf als puber. Vanaf 14 jaar ging ik naast de gezamenlijke vakantie ook een week op (zeil)kamp. De gezamenlijke vakantie werd toen een week ingekort (van 4-5 naar 3-4 weken). Op mijn verzoek bleven we toen ook wat langer op één camping (eerst altijd 2-3 nachten en dan weer verder, later werd dat 4-5 nachten), en bleven we wat vaker een dag op de camping ipv elke dag ergens heen. Ik vermaakte mij altijd prima met boeken lezen, spelletjes spelen, puzzelboekjes/smartgames en uitslapen.
Op kortere vakanties (bijv. herfstvakantie) ging er wel eens een vriendinnetje van mij mee voor de gezelligheid.
Vanaf mijn 17e ging ik niet meer mee - toen wilde ik een zomer lang werken voorafgaand aan mijn studie (en de jaren erna had ik als student genoeg andere plannen met vrienden etc.). Daarna nog wel meegeweest (en nog steeds) met een weekje of lang weekend weg in een huisje.
Wij zijn 1x met de pubers een midweek op vakantie geweest, met van te voren overlegd of ze daar zin in hadden. De deal was: alleen in de (latere) middag een uitstapje met aansluitend uit eten, dus de ochtenden en avonden geen enkele claim en helemaal vrij. Het ging maar om 3 dagen (want maandag en vrijdag waren de reisdagen) en dat was precies goed te doen voor ons allemaal. Mijn man en ik gaan liever met z’n tweeën weekendjes weg of dag/avondje uit door het jaar heen, daar hebben wij genoeg aan. Met hun vader/mijn ex gaan de pubers ieder jaar 3 weken naar een vaste stek in een zonnig en warm buitenland. Ex heeft hetzelfde ritme als de pubers dus dat matcht heel goed en ook in combinatie met het klimaat daar. Onze kinderen waren tot nu toe nog niet zelfstandig/zelfzorgzaam genoeg om alleen thuis te blijven maar niemand heeft tot nu toe ook die behoefte gevoeld voor zover ik weet. Het is ook niet nodig ivm verdeling van de zorgdagen.