Wat mogen we vragen van onze volwassen kinderen?
Naar aanleiding van verschillende draadjes over zorg voor oudere ouders, vraag ik me dus af, wat zouden we mogen vragen van onze volwassen kinderen?
Bij eventuele zorgvraag in de toekomst hoop ik dat ik mijn kinderen niet tot last zal zijn. Voor nu hoeven ze niet veel voor ons te doen maar dat kan natuurlijk zo veranderen als je 60+ bent. De zorg in Nederland gaat ervan uit dat er mantelzorg gegeven wordt maar ik hoop dat we dat kunnen inkopen als dat tzt nodig is.
Maar wat kan je aan hen vragen zonder tot last te zijn?
Over en weer zij we er voor elkaar.
We hebben bijvoorbeeld ons huis als tijdelijke woonruimte opengesteld voor dochter (29 jaar) en a.s. schoonzoon, we zijn een pakket voor hen aan het maken van zaken die in Nieuw Zeeland node worden gemist.
Voor zoon (27 jaar) zijn we kattenoppas in zijn vakantietijd.
Zoon heeft onlangs nog geholpen dingen die mijn dochter niet meenam, en oude spullen van hemzelf naar de stort te brengen. Dochter en schoonzoon zullen voor ons klaarstaan als reisleider in NZ.
MAAR: dat zijn over en weer redelijk gemakkelijke dingen waarover het zeurgehalte van de ouderlijke zijde redelijk beperkt is.
lk denk dat je het idee "zonder tot last te zijn" moet loslaten.
Er zijn dingen die je van je kinderen kunt vragen naar het legt wel een last bij de kinderen neer.
Van sommige dingen die ik nu voor mijn ouders doe verwacht ik wel dat mijn kinderen dat later ook zullen doen. Dat ik ze daarmee tot last ben dat is duidelijk.
Dan denk ik echt aan dingen die moeilijk in te kopen zijn.
Mee naar ziekenhuisafspraken.
Mee naar een uitvaart
Helpen met financiële zaken als ik dat zelf niet meer kan.
Vaak is dat niet goed in te plannen in het leven van je kinderen en ben je ze tot last.
Als je ze niet tot last wil zijn ga steeds minder dingen vragen, dingen die de kinderen misschien heel simpel voor je kunnen doen voordat problemen ontstaan.
Hele lange tijd bleven mijn schoonouders dingen zelf/alleen doen waarvan het verstandig was geweest als kinderen mee waren gegaan. Zorgafspraken bijvoorbeeld. Wisten de kinderen niet wat er aan de hand was, welke medicijnen waren voorgeschreven maar als het dan echt fout gaat weet je niet wat ze slikken en in bewusteloze toestand kunnen ze dat niet vertellen.........
Als je dan de ambulance moet bellen kan je onvoldoende antwoorden geven.
Op dit moment is de relatie met mijn zoon niet optimaal. Dus ik denk als ik hem zou vragen om iets te doen als wij ouder zijn dat hij ons zou negeren. Mijn dochter is daarmee wat meegaander, maar ook haar kan ik niet te veel pushen. Ik denk dat wij het meer van ons netwerk straks moeten hebben dan onze kinderen.
Wij proberen sommige dingen ook leuk te maken. Klussen samen doen en er dan een leuke dag van maken. Na een noodzakelijk bezoek aan een specialist, ook even koffie met wat lekkers of een ijsje.
Wij hebben bij de grootouders heel verschillende situaties gezien. Eén opa kreeg veel hulp maar hield daarin zelf de regie. Ook zijn contact met de huisarts was bewonderenswaardig. Hij was geen open persoon maar heeft de huisarts heel dichtbij laten komen en is tot ver in de 90 thuis blijven wonen. Hij zou nooit bellen van: Ik weet het allemaal niet meer. Kon wel bellen of Jantje kon grasmaaien en Pietje kon boodschappen doen, wel enigszins commanderend maar dat was opa.
Eén oma belde wel continu met 'ik weet het niet meer' en 'ik versta het niet' en die heeft heel veel energie gevraagd van haar kinderen. Geen zelfinzicht, niet naar een tehuis willen, geen duidelijke hulpvragen. In bed blijven en dan hopen dat de kinderen vanzelf op de stoep stonden etc.
Mijn ouders vragen - zoals in het andere topic te lezen is - wel bovengemiddeld veel hulp. Ze willen zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen in hun huidige buurt. Bezoeken aan medisch specialisten, audicien, opticien etc kunnen ze nu gelukkig nog zelf of samen doen, ze rijden nog wel auto. Eén broer helpt ze met financieel advies, die is ook opgeleid in die richting. Administratie en alles met computers doen ze nog zelf, de smartphone daar komen ze meestal ook wel uit. Hun koophuis is al wat ouder en er is regelmatig iets met riolering etc, dan zitten ze wel even met de handen in het haar maar ze kunnen wel zelf de reparateurs ontvangen en te woord staan.
Zelf heb ik geen kinderen. Tegen die tijd zijn mijn neefjes en nichtjes de sjaak. Nee hoor ik heb met kleine huurwoning ook kleinere zorgen, wat dat betreft.
Ik denk dat je veel kunt vragen, en dat kinderen ook duidelijk kunnen en mogen zijn in wat ze niet willen of kunnen doen.
Verder denk ik dat je voor veel dingen de afweging moet maken of je kinderen het werkelijk moeten doen of dat je het ook door derden tegen betaling kunt laten doen. Tuinman, schoonmaker, glazenwassen zijn dingen die je makkelijk kunt uitbesteden. Thuiszorg voor douchen en aankleden ook. Alles wat derden kunnen doen zou voor mij de voorkeur hebben.
En dan blijft er nog genoeg over om aan je kinderen te vragen. En de twijfel gevallen, een derde kan prima even een lampje indraaien op een trapje maar dat kost als kind ook weinig inspanning, mis je in de buurt woont.
Zelf zou ik een Knarrenhof leuk vinden, en dan met oude ouderen en jonge ouderen zodat de zestiger dat lampje voor de buurman van tachtig -plus doet en dat de buurman niet een kind van x-aantal km verderop hoeft te vragen.
Kampeerder schreef op 19-09-2026 om 17:34:
Ik denk dat je veel kunt vragen, en dat kinderen ook duidelijk kunnen en mogen zijn in wat ze niet willen of kunnen doen.
Verder denk ik dat je voor veel dingen de afweging moet maken of je kinderen het werkelijk moeten doen of dat je het ook door derden tegen betaling kunt laten doen. Tuinman, schoonmaker, glazenwassen zijn dingen die je makkelijk kunt uitbesteden. Thuiszorg voor douchen en aankleden ook. Alles wat derden kunnen doen zou voor mij de voorkeur hebben.
En dan blijft er nog genoeg over om aan je kinderen te vragen. En de twijfel gevallen, een derde kan prima even een lampje indraaien op een trapje maar dat kost als kind ook weinig inspanning, mis je in de buurt woont.
Zelf zou ik een Knarrenhof leuk vinden, en dan met oude ouderen en jonge ouderen zodat de zestiger dat lampje voor de buurman van tachtig -plus doet en dat de buurman niet een kind van x-aantal km verderop hoeft te vragen.
Lijkt mij ook wel wat vooral omdat mijn dochter en schoonzoon hemelsbreed zo'n 18.300 kilometer van ons vandaan wonen en niet vanalles aan zoon wil vragen.
Mijn zus is afgelopen zomer verhuisd en ik realiseerde me dat ik nog de enige ben die bij ouders in de buurt woont. De betreffende zus heeft eerst bij hun om de hoek gewoond en later op 5 min rijden, maar nu is het ruim een half uur.
Leuk idee van het Knarrenhof. Ik heb toen wel een documentaire gezien over het eerste Knarrenhof maar heb niet echt gevolgd hoe dat zich verder heeft ontwikkeld.
Mijn ouders maken altijd grappen over een mantelzorgwoning in hun tuin. Ik vind dat geen leuke grappen. Wij (broers en zussen) willen dat alle vier niet, klaar. We doen genoeg maar willen niet bij ze op het erf wonen en dat moeten ze accepteren.
Ik woon al jaren 860 Km van mijn moeder…. Ik wil mijn kinderen niet vragen; ik houd rekening met een au pair….
Ik wil heel graag dat mijn kinderen hun leven leiden zonder rekening te moeten houden met hun ouders….
Ben met man ook goed afgedekt; euthanasie vereniging , en een levenstestament.
Verwijderd
Euphoria schreef op 19-09-2026 om 18:12:
[..]
Ik zie dat nu bij buur. Drie kinderen waarvan met twee geen contact en met 1 nauwelijks contact.
De zorgvraag komt nu bij mij en man en twee andere buren terecht. We willen best incidenteel en kortdurend iets voor haar betekenen, echter zij vraagt structureel en langdurig om ondersteuning. en alsof het vanzelfsprekend is, en met eisen en wensen en dominant. Het staat mij steeds meer tegen. Er komt een moment waarop ik rechtsomkeert maak en hard de andere kant op ren wanneer ik haar tegenkom. Het betreft een 65 jarige.
65 is wel jong om nu al voor zorg te vragen. Ik zou haar gewoon duidelijk maken dat je niet gediend bent van haar toon en haar niet meer wil helpen. Je verleent een gunst, het is geen verplichting. Ik snap wel dat die kids van haar het contact hebben afgebroken.
Verwijderd
Ik denk dat voordat je je kinderen hulp vraagt je moet zorgen dat je je leven op tijd goed georganiseerd hebt op je leven als oudere. Dus niet in een veel te groot arbeids intensief huis met grote tuin blijven wonen. Maar een bij je levenfase passende woning en wil je dat echt niet begin dan optijd met het inhuren van een hovenier en huishoudelijke hulp.
Als je als oudere nog een partner hebt die nog meer kan als jij geen roofbouw op diegene plegen maar optijd voor sommige zaken professionele hulp inschakelen.
Je kinderen wel hulp vragen als je dokters bezoek moeilijk vind doordat je niet meer alles snapt of er alleen moeilijk naar toe kunt. Maak dan wel in overleg met je kind de afspraak want die heeft waarschijnlijk een volle agenda.
Als je je kind hulp vraagt accepteer dan ook een oplossing die anders is dan jij in eerste instantie in je hoofd had maar wees blij dat je kind iets bedacht heeft. Persoonlijk meegemaakt dat mijn schoonzussen met een zorg achtergrond hele goede ideeën hadden die mijn ouders maar niets vonden en mijn eigenwijze ouders modderde daarna maar weer door.
Tuinfluiter schreef op 19-09-2026 om 19:09:
Ik denk dat voordat je je kinderen hulp vraagt je moet zorgen dat je je leven op tijd goed georganiseerd hebt op je leven als oudere. Dus niet in een veel te groot arbeids intensief huis met grote tuin blijven wonen. Maar een bij je levenfase passende woning en wil je dat echt niet begin dan optijd met het inhuren van een hovenier en huishoudelijke hulp.
Als je als oudere nog een partner hebt die nog meer kan als jij geen roofbouw op diegene plegen maar optijd voor sommige zaken professionele hulp inschakelen.
Je kinderen wel hulp vragen als je dokters bezoek moeilijk vind doordat je niet meer alles snapt of er alleen moeilijk naar toe kunt. Maak dan wel in overleg met je kind de afspraak want die heeft waarschijnlijk een volle agenda.
Als je je kind hulp vraagt accepteer dan ook een oplossing die anders is dan jij in eerste instantie in je hoofd had maar wees blij dat je kind iets bedacht heeft. Persoonlijk meegemaakt dat mijn schoonzussen met een zorg achtergrond hele goede ideeën hadden die mijn ouders maar niets vonden en mijn eigenwijze ouders modderde daarna maar weer door.
Wij zijn net zestig en hebben besloten binnen twee tot tien jaar te verhuizen.
Mijn ouders willen niet weg waar ze nu wonen en beseffen niet dat ze nu nog iets te kiezen hebben en straks mogelijk niet meer. Ik vind dat je zelf verantwoordelijk bent om dit soort dingen op tijd te regelen om je kinderen er niet mee op te zamelen.
En wat ik eerder al las…daar waar mogelijk zorg inkopen. Glazenwasser, huishouden, tuin, boodschappen laten bezorgen.
Zelf digitaal bijblijven en ook blijven bewegen.
als kinderen zien dat de ouder zelf ook zijn best doet en nadenkt scheelt dat enorm.