Wat mogen we vragen van onze volwassen kinderen?
Naar aanleiding van verschillende draadjes over zorg voor oudere ouders, vraag ik me dus af, wat zouden we mogen vragen van onze volwassen kinderen?
Bij eventuele zorgvraag in de toekomst hoop ik dat ik mijn kinderen niet tot last zal zijn. Voor nu hoeven ze niet veel voor ons te doen maar dat kan natuurlijk zo veranderen als je 60+ bent. De zorg in Nederland gaat ervan uit dat er mantelzorg gegeven wordt maar ik hoop dat we dat kunnen inkopen als dat tzt nodig is.
Maar wat kan je aan hen vragen zonder tot last te zijn?
ToetieToover schreef op 21-09-2026 om 16:51:
Al lang geleden heeft mijn vader zich opgeworpen als een soort projectontwikkelaar en heeft ‘knarrenhofjes’ ontworpen samen met een architect en nog wat geïnteresseerden. De stichting kostte hem veel tijd, hij vond dat leuk om te doen. De gemeente was er toen al helemaal vóór en werkte goed mee. De hofjes werden zoveel mogelijk geplaatst tussen bestaande bebouwing en nabij voorzieningen. Uiteraard zijn mijn ouders zelf ook in 1 van die huizen gaan wonen. Nou ja, mijn moeder tot aan de scheiding. Daarna heeft zij gezocht naar een huis dat voorbereid is op beneden slapen en douchen. Heeft ze gevonden. Een traplift kan er ook goed in. Daar heeft ze speciaal op gelet. Wie weet begin ik na mijn pensioen ook wel een stichting om aan een fatsoenlijk huis te kunnen komen. Want mijn huidige huis en tuin heeft teveel trappen voor een rollator.
Ik vind dit heel interessant. Hoe zit het bij zo'n knarrenhof met de tuin? Ieder een eigen tuin/ gezamenlijk?
Als 'de knarren' wat ouder worden en er thuiszorg nodig is, is het ook efficiënt dat alles bij elkaar zit, lijkt me.
Bij ons had je aanleunwoningen, dat was in het begin ook leuk. Maar later is dat bij het verzorgingshuis getrokken en was het alleen nog voor mensen die al veel zorg nodig hadden. Niet meer voor relatief zelfstandige ouderen.
In de uitzending van Eva van gisteren gaat het precies hierover. Interessant om terug te kijken.
Ysenda schreef op 21-09-2026 om 17:12:
ik denk dat we moeten accepteren dat aan het eind van ons leven de woonlasten weer omhoog gaan omdat we verhuizen naar een nieuwere woning. En dat we ons vermogen zelf op moeten maken ipv er vanuit gaan dat we de kinderen wat na gaan laten.
Ik krijg ook niets van mijn ouders, er is geen afgelost huis, er is verder geen vermogen.
We zullen ook anders moeten gaan bouwen: ja, meer appartementen, kleinere afmetingen zodat die kasten van huizen die nu gebouwd worden (mijn flat van 65m2 werd in de jaren 50-60 aangeprezen als ruime gezinsflat) voor gezinnen zijn.
De norm moet weer naar kleiner wonen gaan.
Ik vind helemaal niet dat we moeten accepteren dat de woonlasten aan het eind van ons leven omhooggaan. Juist in die fase van je leven daalt het inkomen, dan kan het toch niet zo zijn dat je juist dan meer moet gaan betalen, en dan ook nog eens voor aanzienlijk minder ruimte.
Wie zijn hele leven hard werkt en netjes zijn hypotheek aflost, of deels aflost, doet dat met een duidelijke reden, financiële ruimte voor later. Dat is een bewuste investering waar je na je pensioen de vruchten van hoort te plukken. Ik vind het zeer onrechtvaardig om dat opgebouwde vermogen op te moeten maken aan te hoge huren of een nieuwe hoge hypotheek. Alleen omdat op dit moment de woningmarkt vastloopt, of omdat het als ethisch gezien wordt om als oudere plaats te moeten maken voor jongeren.
Ik vind dat senioren de vrijheid moeten hebben om te kunnen kiezen voor een passend en betaalbaar alternatief, of om gewoon lekker in hun eigen vertrouwde omgeving te kunnen blijven zitten.
En daarbij, er zijn bijna geen senioren die puur alleen uit ethische of maatschappelijke overwegingen kleiner gaan wonen. Iedereen kijkt naar zijn eigen portemonnee en naar zijn eigen welzijn. En dat is logisch, een ander doet dat niet voor je.
Wat redelijk is, hangt ervan af. Ons huis is hypotheekvrij, maar we hebben het huis nodig om in te wonen. Een alternatief huis kan beter bij onze leefsituatie passen en komt er een huis vrij voor een gezin, maar dan moet er wel een huis zijn waar we naartoe kunnen. Ons huis extra gaan belasten door het als vermogen te zien is dan zuur, omdat je er niet aan kan ontkomen omdat je ergens moet wonen.
Een zekerheid dat we aangenaam wonen kunnen, zodat ons vermogen precies op is aan het eind van ons leven, die zekerheid, dat je niet onder een brug hoeft te slapen aan het einde van je leven omdat je geen geld meer hebt en pensioen/ AOW ontoereikend is, dat zou dan wel fijn zijn. En mits wat het oplevert wel bij de juiste mensen terechtkomt, niet in diepe zakken van huisopkopers, maar bij de volgende generatie die ook graag wonen wil.
Sparkle schreef op 26-09-2026 om 12:48:
[..]
Ik vind helemaal niet dat we moeten accepteren dat de woonlasten aan het eind van ons leven omhooggaan. Juist in die fase van je leven daalt het inkomen, dan kan het toch niet zo zijn dat je juist dan meer moet gaan betalen, en dan ook nog eens voor aanzienlijk minder ruimte.
Wie zijn hele leven hard werkt en netjes zijn hypotheek aflost, of deels aflost, doet dat met een duidelijke reden, financiële ruimte voor later. Dat is een bewuste investering waar je na je pensioen de vruchten van hoort te plukken. Ik vind het zeer onrechtvaardig om dat opgebouwde vermogen op te moeten maken aan te hoge huren of een nieuwe hoge hypotheek. Alleen omdat op dit moment de woningmarkt vastloopt, of omdat het als ethisch gezien wordt om als oudere plaats te moeten maken voor jongeren.
Ik vind dat senioren de vrijheid moeten hebben om te kunnen kiezen voor een passend en betaalbaar alternatief, of om gewoon lekker in hun eigen vertrouwde omgeving te kunnen blijven zitten.
En daarbij, er zijn bijna geen senioren die puur alleen uit ethische of maatschappelijke overwegingen kleiner gaan wonen. Iedereen kijkt naar zijn eigen portemonnee en naar zijn eigen welzijn. En dat is logisch, een ander doet dat niet voor je.
Helaas verwachten de senioren die in dat te grote huis, met te grote tuin en te veel onderhoud blijven vervolgens vaak wel van hun kinderen dat die de boel komen bijhouden.
Over de andere zaken ben ik het wel met je eens.
Euphoria schreef op 26-09-2026 om 13:08:
[..]
Helaas verwachten de senioren die in dat te grote huis, met te grote tuin en te veel onderhoud vervolgens vaak wel van hun kinderen dat die de boel komen bijhouden.
Over de andere zaken ben ik het wel met je eens.
Verwacht ik niet van mijn kinderen, daar gebruik ik geld voor dat ze niet erven zullen.
Euphoria schreef op 26-09-2026 om 13:08:
[..]
Helaas verwachten de senioren die in dat te grote huis, met te grote tuin en te veel onderhoud vervolgens vaak wel van hun kinderen dat die de boel komen bijhouden.
Over de andere zaken ben ik het wel met je eens.
Als je als senior kiest om te blijven wonen, dan vind ik inderdaad dat je zoveel mogelijk je eigen boontjes moet zien te doppen, door bijvoorbeeld het inhuren van een tuinman of huishoudelijke hulp, of door je woning en tuin zoveel mogelijk onderhoudsvrij te maken. Kinderen hebben hun eigen leven en hebben het al druk zat.
Maar ik denk ook dat lang niet alle senioren afhankelijk zijn van hun kinderen. Want wat is senior? Met 60+, ben je vaak nog prima in staat om alles zelf te doen, met 70+ vaak ook nog wel. Het is natuurlijk wel verstandig om alvast na te denken over hoe je alles zo onderhoudsvrij mogelijk kunt inrichten voor later. Of dat je in ieder geval er goed over nadenkt, over hoe je het voor je ziet als alles niet meer zo goed lukt.
Daarnaast zie ik in de praktijk vaak ook het omgekeerde, senioren van 60+ en 70+, die de hele week in touw zijn met oppassen, rijden en klusjes doen bij hun kinderen. Of die zelf nog moeten mantelzorgen voor hun eigen ouders. Maar goed, dat is weer een andere discussie.
Euphoria schreef op 26-09-2026 om 13:08:
[..]
Helaas verwachten de senioren die in dat te grote huis, met te grote tuin en te veel onderhoud vervolgens vaak wel van hun kinderen dat die de boel komen bijhouden.
Over de andere zaken ben ik het wel met je eens.
Ja maar dat los je niet op met financiële dwang. Maar met aantrekkelijke gelijkvloerse woningen in een gezellige setting ofzoiets. Wat precies, daar is misschien wat marktonderzoek voor nodig. Ik kan me voorstellen dat sommige best zouden willen verhuizen, als ze daarvoor hun vertrouwde buurt niet hoeven te verlaten. Dus in iedere wijk een klein blok aan senioren woningen, zou daarbij kunnen helpen.
Ik denk dat met goed marktonderzoek en wat goodwill bij woningcorporaties en projectontwikkelaars, om met het resultaat ook werkelijk aan de slag te gaan, het probleem eenvoudig opgelost kan worden. (Duurt natuurlijk wel zo lang als bouwprojecten duren.)
Ysenda schreef op 21-09-2026 om 17:12:
ik denk dat we moeten accepteren dat aan het eind van ons leven de woonlasten weer omhoog gaan omdat we verhuizen naar een nieuwere woning. En dat we ons vermogen zelf op moeten maken ipv er vanuit gaan dat we de kinderen wat na gaan laten.
Ik krijg ook niets van mijn ouders, er is geen afgelost huis, er is verder geen vermogen.
We zullen ook anders moeten gaan bouwen: ja, meer appartementen, kleinere afmetingen zodat die kasten van huizen die nu gebouwd worden (mijn flat van 65m2 werd in de jaren 50-60 aangeprezen als ruime gezinsflat) voor gezinnen zijn.
De norm moet weer naar kleiner wonen gaan.
In de huidige maatschappij en met de huidige normen vind ik dat nog nauwelijks voldoen voor twee personen. Je hebt nu sowieso een behoorlijke techniekruimte nodig voor je ketel, je wasmachine etc.
Verder zie ik nu heel veel appartementen met woonkamers van 50m² of zelfs meer, en enorme master-bedroom en een klein kamertje. Dat zou van mij echt anders mogen. Man en ik zouden ieder graag een eigen werkkamer hebben. Een van beide groot genoeg om er ook nog een logeerbed in te zetten. Verder heb ik spullen, dus heb ik een berging nodig. En er kunnen best spullen weg, maar drie kratten kerstversiering, een kuub kampeerspullen wil ik gewoon binnen in mijn huis netjes opslaan. Ik ga namelijk nog steeds kamperen, als ik kleiner wil wonen. Veel appartementen die ik zie hebben weinig bergruimte.
Sparkle schreef op 26-09-2026 om 12:48:
[..]
Ik vind helemaal niet dat we moeten accepteren dat de woonlasten aan het eind van ons leven omhooggaan. Juist in die fase van je leven daalt het inkomen, dan kan het toch niet zo zijn dat je juist dan meer moet gaan betalen, en dan ook nog eens voor aanzienlijk minder ruimte.
Wie zijn hele leven hard werkt en netjes zijn hypotheek aflost, of deels aflost, doet dat met een duidelijke reden, financiële ruimte voor later. Dat is een bewuste investering waar je na je pensioen de vruchten van hoort te plukken. Ik vind het zeer onrechtvaardig om dat opgebouwde vermogen op te moeten maken aan te hoge huren of een nieuwe hoge hypotheek. Alleen omdat op dit moment de woningmarkt vastloopt, of omdat het als ethisch gezien wordt om als oudere plaats te moeten maken voor jongeren.
Ik vind dat senioren de vrijheid moeten hebben om te kunnen kiezen voor een passend en betaalbaar alternatief, of om gewoon lekker in hun eigen vertrouwde omgeving te kunnen blijven zitten.
En daarbij, er zijn bijna geen senioren die puur alleen uit ethische of maatschappelijke overwegingen kleiner gaan wonen. Iedereen kijkt naar zijn eigen portemonnee en naar zijn eigen welzijn. En dat is logisch, een ander doet dat niet voor je.
Die financiële ruimte zit in betalen van die passende woning en de zorgkosten. Met geld kun je betere zorg inkopen.
Ik had voor mijn moeder ook graag een plek geregeld in het nieuwe zorghuis maar naast de standaard eigenbijdrage kwam er nog €550 pw, ja pw bij voor de extra zorg. Dat geld is er niet, dus standaard zorg. Dit is in nl ja.
Ik vind ook absoluut niet dat de norm terug moet naar kleiner wonen. Als dat gezegd wordt, dan wordt over het hoofd gezien de ellende die dat brengt. Fatsoenlijke leefruimte is essentieel voor het welzijn.
In de jaren 60 werden zelfs in de arbeiderswijken (wat nu sociale woningbouw is) de woningen gesplitst. Een gezin boven en vaak een ouder iemand beneden, met alle ellende van dien. Boven had je vaak twee kleine iene-mienie slaapkamertjes, een douche in een kast, een piepklein keukentje, en vader en moeder sliepen op een opklapbed in de huiskamer. Dat was geen fijne situatie en het is het zeker niet iets waar we opnieuw naartoe moeten willen.
Ysenda schreef op 26-09-2026 om 14:44:
[..]
Die financiële ruimte zit in betalen van die passende woning en de zorgkosten. Met geld kun je betere zorg inkopen.
Ik had voor mijn moeder ook graag een plek geregeld in het nieuwe zorghuis maar naast de standaard eigenbijdrage kwam er nog €550 pw, ja pw bij voor de extra zorg. Dat geld is er niet, dus standaard zorg. Dit is in nl ja.
Dat is particuliere zorg en die is duur en voor maar weinig mensen weggelegd. Echt rijke mensen kunnen veel zorg inkopen. Dat is nu eenmaal zo. Het liefst koop je natuurlijk dag en nacht particuliere zorg in voor je ouders, maar dat is voor de meeste mensen nu eenmaal niet op te brengen. Ook voor veel mensen met overwaarde in hun koophuis is € 550,- per week extra kosten op de lange termijn niet op te brengen. Voor de meeste ´gewone´ mensen blijft de standaard zorg in een regulier verpleeghuis over.
Sparkle schreef op 26-09-2026 om 14:52:
Ik vind ook absoluut niet dat de norm terug moet naar kleiner wonen. Als dat gezegd wordt, dan wordt over het hoofd gezien de ellende die dat brengt. Fatsoenlijke leefruimte is essentieel voor het welzijn.
In de jaren 60 werden zelfs in de arbeiderswijken (wat nu sociale woningbouw is) de woningen gesplitst. Een gezin boven en vaak een ouder iemand beneden, met alle ellende van dien. Boven had je vaak twee kleine iene-mienie slaapkamertjes, een douche in een kast, een piepklein keukentje, en vader en moeder sliepen op een opklapbed in de huiskamer. Dat was geen fijne situatie en het is het zeker niet iets waar we opnieuw naartoe moeten willen.
Ik vind ook niet dat je met een gezin op 50m² moet wonen maar 2 kamer appartementen van 100+ m² vind ik wel overdreven groot, maak dat een 4 kamer appartement en er kan een gezin wonen.
Ik heb het ook niet over de woningafmetingen van begin vorige eeuw maar van rond de jaren 70-80, de klassieke doorzonwoning.
Wij wonen nu met z'n 3en op 80 m², dat is prima maar wat moet ik straks in mijn eentje met 5 kamers (2 woonkamers, 2 slaapkamers en een dubbele overloop)
Aan 40-50m² heb ik straks meer dan voldoende.