Vrouwen van wie hun man na vele jaren uit de kast is gekomen als homo! Wat doet het met je?
Zijn hier vrouwen van wie hun man na vele jaren huwelijk uit de kast is gekomen als homo?
Ik ben op zoek naar vrouwen die dit zelf hebben meegemaakt. Niet zozeer om te praten over hoe moeilijk het voor de man is of hoe hij hiermee omgaat — daar is gelukkig veel over te vinden.
Ik ben juist op zoek naar de andere kant: wat doet het met jóu als vrouw wanneer je na tientallen jaren huwelijk ontdekt dat je man anders is dan je altijd hebt gedacht?
Hoe voelt het om ineens terug te kijken op je huwelijk en je af te vragen wat echt was?
Wat doet het met je vertrouwen, je zelfbeeld, je gevoel van vrouw-zijn en je gevoel van veiligheid binnen je relatie?
Hoe ga je om met verdriet, boosheid, teleurstelling, verwarring of misschien zelfs het gevoel dat je een deel van je leven kwijt bent?
En hoe is het om te merken dat er vaak vooral begrip en aandacht is voor degene die uit de kast komt, terwijl jij óók met een enorme verandering en een groot verlies te maken krijgt?
Ik zoek geen oordeel over homoseksualiteit en ook geen discussie over wie er “gelijk” heeft. Ik zoek gewoon herkenning en contact met vrouwen die werkelijk begrijpen hoe dit voor óns kan voelen.
Als jij dit zelf hebt meegemaakt en hierover wilt praten, zou ik het heel fijn vinden als je reageert of mij een berichtje stuurt. 🌸
Mijn man heeft toen wij net aan het daten waren tig jaar geleden verteld dat hij soms wel eens keek naar andere mannen en dat hij in zijn tienerjaren wel iets gedaan had. Ik hield gewoon mijn schouders op. Wij hebben allemaal wel wat dingen gedaan toen wij jong waren. Hij heeft er soms sporadisch wel eens een opmerking overgemaakt maar het maakt mij niet zo veel uit. Hij is nooit vreemdgegaan of zo iets. Denk omdat hij het al jong heeft ervaren en daardoor nu niet meer de behoefte voor heeft. Ik twijfel nooit aan mijn identiteit als vrouw zijnde. En ik denk ook als een man gewoon seks met je heeft zonder moeite of tegenzin zou die niet 100% homo zijn. Dan zou er op seksueel gebied toch erg snel issues moeten optreden. Ik zie mijzelf als 100% hetero. Als ik met een andere vrouw seks moest hebben dan zou zij echt wel merken dat ik het niets zou vinden.
Ik vind het daarom altijd erg ongeloofwaardig dat een vrouw niets merkte of haar man homo kan zijn. Als hij biseksueel is, is dat een ander verhaal. Maar 100 procent homo vind ik moeilijk te geloven.
Daarnaast zijn er ook genoeg homo mannen die het liefst met een vrouw een relatie willen hebben omdat ze zich op een emotioneel niveau daar prettiger bij voelen.
Is dit voor een artikel? Wat is je ervaring zelf als vrouw van zijnde?
Zit je zelf in deze situatie, of ben je een artikel aan het voorbereiden?
Misschien wel netjes om daar even duidelijk over te zijn.
Ik weet niet hoe handig mijn commentaar is voor een artikel. Dit is een anoniem form dus nogal moeilijk om iets te fact checken.
Misschien moet je eerst zelf delen, voordat je dat van anderen verwacht.
Velsie1 is sinds vandaag lid van het forum.
Ik vermoed dat ze een artikeltje gaat schrijven.
Velsie1: leg uit!
Ok, ik deel….was 38 jaar getrouwd en mijn man had geen behoefte aan seks meer zei hij…Ik dacht wat vreemd, misschien impotent aan hetbworden dus het gelaten. Je kunt iemand moeilijk iets verplichten toch?
Maar het duurde langer en langer en had ook al eens geopperd om naar een dokter of een specialist te gaan.Was niet nodig, hij had gewoon geen behoefte. Hadden er ook al een ruzie om gehad dus stelde het zelf ook maar weer uit.. Elke keer ruzie werd er ook niet beter op.. Dat dobberde natuurlijk door…kwam rariteiten tegen zoals vaseline in de douche en dat ook meerdere malen…waarop ik hem dan vroeg waarom dat er zat.. het uiteindelijke antwoord was dat hij homo is en al diverse malen seks had gehad met mannen…Mijn wereld was letterlijk helemaal ingestort… natuurlijk werd hij niet begrepen en natuurlijk kon hij niet eerder uit de kast…dat was toch vroeger niet? Huh?? We kenden toch al zo veel homo’s… Johnny Jordaan ,André van Duin , Willem Sonneveld …. Robert long en vele anderen… het is altijd de schuld van iets anders , behalve van de keuzes die mensen maken. Als ik had geweten dat hij homo was, dan was ik nooit met hem in zee gegaan… inmiddels zijn we jaren verder…hij heeft al die jaren zijn seks buiten de deur gezocht…en ik heb niets…had er natuurlijk voor kunnen kiezen..maar ik ben nig van de oude stempel huisje , boompje , beestje… en ik krijg antwoorden als..ach er zijn er zo veel..je moest eens weten …En ja ik kom ze inmiddels heel erg veel tegen..het lijkt wel of het een oase van homo’s geworden is…. Ben inmiddels gehandicapt….en hij zegt dat hij het niet meer doet…Maar al die jaren zo gemakkelijk gelogen en bedrogen…Ik moet het ergens parkeren.Ook dat is nog niet eens het ergste..maar hij is zo veranderd…maakt overal ruzie over…en heeft geen pleziertjes…pfff jarenlang seks met jan en alleman vind ik behoorlijke pleziertjes…ik weet het niet meer…daarom vraag ik aan jullie …Hoe ga je hier mee om? Voor de homo is begrip…maar hoe zit het met de vrouwen??
Voor zover even nu, dank jullie wel .
Groetjes Jannie
En wie is Jannie?
Mijn vader bleek homo te zjjn. Mijn ouders zijn na goed overleg uit elkaar gegaan en hebben nog steeds heel goed contact. In onze omgeving was ee begrip voor zowel mijn vader als mijn moeder.
Willen jullie echt bij elkaar blijven? En hoe is je relatie dan nog? En moet dit geheim blijven? Daar zou ik niet aan meewerken als ik jou was. Lijkt me heel naar in zo'n relatie te zitten, hier niet met elkaar over te kunnen praten en je gevoel daarover niet kwijt te kunnen bij anderen.
Dus jij bent gehandicapt en hij maakt overal ruzie over? Dat heeft toch niets te maken met zijn seksleven. En hoezo “heb jij niets”, zo te horen heb je nog steeds een vrije wil en de keuze om de relatie alsnog te beëindigen. Je hoeft daar geen reden voor op te geven. Je mag simpelweg alleen verdergaan. Of heb je zorg van hem nodig, is dat de reden dat je blijft. Waarom wil je bij hem blijven?
Beterlaat2021! schreef op 01-09-2026 om 18:40:
En wie is Jannie?
Wat is dit nu voor domme reactie?
ik herken het niet maar vind het erg vervelend voor je. Ik zou vanaf heden voor mezelf kiezen en je leven inrichten zoals jij dit wil. Kies voor jezelf! Want als je blijft ben je er zelf ook onderdeel van
Ja ik had ook een verkering die beweerde gay te zijn (nu gaat hij weer met een vrouw). Iedereen had met hem te doen, het was de 80er jaren... Ik vond dat flauwekul prima dat je gay bent maar ik ga niet op de reservebank zitten. Dat zou ik ook niet doen als hij met vrouwen ging. Ik maakte het dus uit. Deed me pijn want ik was doel op hem, hij wilde óok met mij verder maar euh, het was het AIDs tijdperk en hij deed het niet veilig, dus ja het ging om mijn leven. Dat maakte het iets makkelijker om niet met hem door te gaan. In jouw geval Velsie zou ik ook steeds denken: wat als het vrouwen waren geweest? Dan zou je toch ook niet pikken dat hij nog zeurde 'dat hij geen pleziertje had'? Klinkt niet best, allemaal. Bedenk wel dat er veel vrouwen zijn die het niet weten: ik hoor van gasten die naar die parkeerterrein ontmoetingsplekken gaan dat er heel veel mannen komen met kinderzitjes achter in zitten of die gewoon zeggen dat ze met een vrouw getrouwd zijn. Wat dat betreft verschilt het ook niet veel van de heterowereld. Dus weet je wel zeker dat hij gestopt is. En waarom wil hij nog door met jullie?