Vriendin heeft trauma van 16 jaar oud
Hallo allemaal,
Ik weet dat dit voornamelijk een forum voor vrouwen is maar juist daarom denk ik dat ik hier terecht kan voor misschien wel tips en advies en ook ervaringen.
Allereerst wil ik zeggen dat ook al ben ik 39, dat dit mijn eerste relatie is. Mijn leven hiervoor bestond voornamelijk uit mijn bedrijf en omgaan met vrienden.
Ik heb nu een vriendin, een vrouw van 41 die ontzettend lief en goed voor mij is. Ze doet van alles voor me en zorgt goed voor mij. Ik moet wel af en toe even op de rem trappen omdat ze wel heel erg graag samen is met me omdat ze zo gek op me is. Ik ben natuurlijk ook heel gek op haar maar ik moet wennen aan het hebben van een relatie en heb ook tijd voor mezelf nodig. Dat snapt ze gelukkig en ze geeft me alle ruimte. Zo vind ik twee nachten per week samen slapen genoeg en hoef ik haar niet dagelijks te zien.
Wat ik wel heftig en pittig vind is dat ze een behoorlijk trauma heeft. Ze is al 16 jaar weg bij haar ex, hij mishandelde haar regelmatig. Ze was zo'n 15 weken zwanger van hem en hij heeft haar toen zo mishandeld en van de trap afgegooid dat ze een miskraam heeft gehad. Ze heeft die miskraam in haar eentje gekregen en heeft het dode babytje nog een paar dagen in een doosje bewaard. Ze heeft hier vaak nachtmerries van en soms herbelevingen. Dan denkt ze opeens dat haar baby nog leeft. Ze heeft psycholoog gehad jarenlang maar nu al lang niet meer omdat het al zo lang geleden is het trauma.
Nu gaat haar oma binnenkort dood zij is ernstig ziek. En nu heeft mijn vriendin opeens meer herbelevingen en heeft ze het steeds over haar kindje. Deze week is het 16 jaar geleden dat het kindje doodging. De oma van mijn vriendin weet sinds 6 weken dat ze bijna komt te overlijden en mijn vriendin hangt nu wel erg veel aan mij. Ze zegt dat de naderende dood van haar oma een trigger is voor het verdriet over haar kindje. Ik weet dat mijn vriendin veel mee heeft gemaakt, zo heeft ze ook nooit een vader gehad. Ik hou heel veel van haar alleen het is soms ook zwaar voor mij omdat ze best veel steun bij me zoekt. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
Maar maak het maar gauw uit . Das beter voor de vrouw !
Ik heb dit verhaal eerder gelezen, kan dat? Heb je het elders online geplaatst?
Nou, inderdaad. Het klinkt alsof het allemaal wel leuk is voor jou, zo lang zij gezellig is, en dan zorgt ze zo fijn voor jou. Maar enig begrip of empathie voor haar situatie is ver te zoeken, dus als zij jou nodig heeft gaat de deur dicht. Ik denk dat ze beter af is zonder jou.
Leonard45 schreef op 14-04-2026 om 14:44:
En ik voel me daar ook schuldig om. Want ik wil ook een goede vriend zijn. Alleen ik merk dat ik dingen niet snap. Hoe kan het aankomende verlies van een oma die al 82 jaar oud is een trigger zijn voor het verdriet van een miskraam van 16 jaar terug? Ik begrijp het niet.
Het is beide verlies. Beide een overlijden. Maar wat je omschrijft is ook echt super heftig. Het klinkt alsof ze zelf echt nog wat te verwerken heeft. Zoals hierboven al gezegd, dat behoort niet volledig op jouw bord te liggen, daar is professionele hulp voor nodig.
Een liefdevolle relatie kan best positief bijdragen, maar is op zichzelf niet alles wat ze nodig heeft.
Leonard45 schreef op 14-04-2026 om 17:47:
Als ik eerlijk mag zijn denk ik wel dat na zestien jaar het trauma en verdriet wat minder zouden moeten zijn?
Verdriet en trauma zijn verschillende dingen. Een trauma brengt verdriet mee maar verdriet leidt niet noodzakelijk tot een trauma. Vooral de manier waarop ze haar ongeboren kind is verloren lijkt mij zéér traumatisch te zijn.