Vriendin heeft trauma van 16 jaar oud
Hallo allemaal,
Ik weet dat dit voornamelijk een forum voor vrouwen is maar juist daarom denk ik dat ik hier terecht kan voor misschien wel tips en advies en ook ervaringen.
Allereerst wil ik zeggen dat ook al ben ik 39, dat dit mijn eerste relatie is. Mijn leven hiervoor bestond voornamelijk uit mijn bedrijf en omgaan met vrienden.
Ik heb nu een vriendin, een vrouw van 41 die ontzettend lief en goed voor mij is. Ze doet van alles voor me en zorgt goed voor mij. Ik moet wel af en toe even op de rem trappen omdat ze wel heel erg graag samen is met me omdat ze zo gek op me is. Ik ben natuurlijk ook heel gek op haar maar ik moet wennen aan het hebben van een relatie en heb ook tijd voor mezelf nodig. Dat snapt ze gelukkig en ze geeft me alle ruimte. Zo vind ik twee nachten per week samen slapen genoeg en hoef ik haar niet dagelijks te zien.
Wat ik wel heftig en pittig vind is dat ze een behoorlijk trauma heeft. Ze is al 16 jaar weg bij haar ex, hij mishandelde haar regelmatig. Ze was zo'n 15 weken zwanger van hem en hij heeft haar toen zo mishandeld en van de trap afgegooid dat ze een miskraam heeft gehad. Ze heeft die miskraam in haar eentje gekregen en heeft het dode babytje nog een paar dagen in een doosje bewaard. Ze heeft hier vaak nachtmerries van en soms herbelevingen. Dan denkt ze opeens dat haar baby nog leeft. Ze heeft psycholoog gehad jarenlang maar nu al lang niet meer omdat het al zo lang geleden is het trauma.
Nu gaat haar oma binnenkort dood zij is ernstig ziek. En nu heeft mijn vriendin opeens meer herbelevingen en heeft ze het steeds over haar kindje. Deze week is het 16 jaar geleden dat het kindje doodging. De oma van mijn vriendin weet sinds 6 weken dat ze bijna komt te overlijden en mijn vriendin hangt nu wel erg veel aan mij. Ze zegt dat de naderende dood van haar oma een trigger is voor het verdriet over haar kindje. Ik weet dat mijn vriendin veel mee heeft gemaakt, zo heeft ze ook nooit een vader gehad. Ik hou heel veel van haar alleen het is soms ook zwaar voor mij omdat ze best veel steun bij me zoekt. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
Dit is te groot voor jou alleen. Je kunt het beste met haar naar haar huisarts voor ondersteuning. En laat haar vooral zelf vertellen wat ze van je nodig heeft. Niet zelf invullen en bedenken.
En 'ze zorgt goed voor mij' geeft nu een icky, raar gevoel. Ga nu even eerst goed voor haar zorgen, ze is niet je moeder.
Ben ik een slechte man/vriend als af en toe de gedachte door mijn hoofd gaat dat ik het misschien uit moet maken? Ze is ontzettend lief en ze behandeld me heel erg goed. Maar soms is ze wat labiel door wat ze heeft meegemaakt. Ik merk dat het me soms veel energie kost. Ik denk niet dat een relatie energie moet kosten? Zeker niet in het begin? Ik weet ze heeft veel op haar bordje, ze heeft een dochter van 19 die anorexia heeft en daar staat ze ook alleen voor. Maar alles komt nu ook indirect op mijn bordje. Het is een groot contrast met vrijgezelle leven wat ik had. Ik vind dat soms moeilijk.
Nee je bent geen slechte man als je hierin je gevoel volgt en er een punt achter zet.
Zo te lezen heeft je partner gewoon dringend professionele hulp nodig bij de verwerking hiervan die verder gaat dan wat ze al heefr gehad.
Leonard45 schreef op 14-04-2026 om 14:40:
Ben ik een slechte man/vriend als af en toe de gedachte door mijn hoofd gaat dat ik het misschien uit moet maken? Ze is ontzettend lief en ze behandeld me heel erg goed. Maar soms is ze wat labiel door wat ze heeft meegemaakt. Ik merk dat het me soms veel energie kost. Ik denk niet dat een relatie energie moet kosten? Zeker niet in het begin? Ik weet ze heeft veel op haar bordje, ze heeft een dochter van 19 die anorexia heeft en daar staat ze ook alleen voor. Maar alles komt nu ook indirect op mijn bordje. Het is een groot contrast met vrijgezelle leven wat ik had. Ik vind dat soms moeilijk.
Nee, als je in zo'n prille relatie er al zo over denkt, kun je beter geen relaties starten. Dat maakt je feen slecht mens. Volwassenen hebben altijd een verleden, hun verdriet en lastige dingen.
En ik voel me daar ook schuldig om. Want ik wil ook een goede vriend zijn. Alleen ik merk dat ik dingen niet snap. Hoe kan het aankomende verlies van een oma die al 82 jaar oud is een trigger zijn voor het verdriet van een miskraam van 16 jaar terug? Ik begrijp het niet.
Leonard45 schreef op 14-04-2026 om 14:44:
En ik voel me daar ook schuldig om. Want ik wil ook een goede vriend zijn. Alleen ik merk dat ik dingen niet snap. Hoe kan het aankomende verlies van een oma die al 82 jaar oud is een trigger zijn voor het verdriet van een miskraam van 16 jaar terug? Ik begrijp het niet.
Trauma.
Leonard45 schreef op 14-04-2026 om 14:44:
En ik voel me daar ook schuldig om. Want ik wil ook een goede vriend zijn. Alleen ik merk dat ik dingen niet snap. Hoe kan het aankomende verlies van een oma die al 82 jaar oud is een trigger zijn voor het verdriet van een miskraam van 16 jaar terug? Ik begrijp het niet.
Beiden is een verlies, en dat triggert.
Hoelang gaan jullie met elkaar?
oo en ze doet alles voor mij en zorgt goed voor mij krijg ik persoonlijk wat braakneigingen van .
Citroengraag schreef op 14-04-2026 om 14:45:
[..]
Trauma.
Ja zo kan het inderdaad werken in het geval van dit -heel erg verdrietige- trauma. Je kunt er ook voor iemand zijn als je het niet begrijpt/ je hoeft het niet te begrijpen, dat maakt je ook geen slecht mens. Maar natuurlijk mag je er wel voor kiezen om niet door te gaan met daten met iemand met zo'n fors onverwerkt trauma als je merkt dat je dat teveel energie kost/ niet opweegt tegen hoe fijn jullie het hebben op het moment.
Het klinkt alsof je bij haar bent omdat je veel sympathie voor haar hebt en medelijden en vriendelijkheid en ze is zo aardig en je hebt een vriendin nu en ga zo maar door
Maar niet omdat je van haar houdt
absor schreef op 14-04-2026 om 16:28:
Het klinkt alsof je bij haar bent omdat je veel sympathie voor haar hebt en medelijden en vriendelijkheid en ze is zo aardig en je hebt een vriendin nu en ga zo maar door
Maar niet omdat je van haar houdt
Vergeet de seks niet.
Waarom moet je (in de titel reeds) vermelden dat het reeds 16 jaar is dat ze dit trauma heeft? Denk je dat een trauma met de jaren verdwijnt? (Oprechte vraag).
Als ik eerlijk mag zijn denk ik wel dat na zestien jaar het trauma en verdriet wat minder zouden moeten zijn?
ik heb ooit een dame van 90 verpleegd . Zij had 13 kinderen en 1 was bij de geboorte dood gegaan. Daar had zij veel last van .
90 en de geboorte was meer dan 60 j geleden.
Dus nee !