Visite en vis blijven drie dagen fris
Net als vele anderen zijn wij er de pinksterdagen op uit getrokken. Wij waren samen op de camping. Op ons veld ook een aantal groepen met familie en/of vrienden. Zag er eerst heel gezellig uit maar gisteren bij de buren toch meerdere keren wat geharrewar. 'Zij met de baby' was te druk met de baby en deed niks voor iedereen. De oudste was te veel aan het regelen volgens een van de anderen. Waarom snapte 'zij zonder zonder kinderen' niet hoe druk het voor de anderen was om voor al die kleintjes te zorgen?
Later hadden we het er met vrienden (die hier dichtbij wonen en even een bakkie kwamen doen) over. Zij doen dit soort dingen niet meer met familie, wij ook niet. Gewoon omdat er dan geen kans is dat het een keer echt misloopt.
Gaan jullie nog op familieweekend en hoe vind je dat?
Wij deden vroeger wel een familieweekend, met mijn ouders en zus en ik met gezin. Voor een weekend was het prima gezellig te houden, mits je niet op alle slakken zout legt. Ik ben ook wel eens alleen met mijn zus weg geweest (met kinderen), heel gezellig, maar ik ben dan degene die alles bedenkt, beslist en uitvoert. Ze heeft ook een man gevonden die nogal zijn eigen ideeën heeft dus daar zou ik niet mee getrouwd moeten zijn. Hij heeft heel bijzondere ideeën en is bijv iemand die de vaatwasser leeghaalt die je net hebt gevuld en dan alles gaat afspoelen tot het brandschoon is. Maar goed, hij is ook degene die ‘s morgens vroeg broodjes haalt, genoeg, en die gerust twee keer op een dag met de kinderen gaat zwemmen. Echt een gezelligheidsmens terwijl mijn zus en ik prima drie uur zwijgend naast elkaar op de bank kunnen zitten.
Met vrienden: nooit. Hooguit een nachtje kamperen met een ander stel met kinderen in dezelfde leeftijd, maar zelfs dat zou ik zelf niet voorstellen.
Met de ene kant van de familie: nooit. Samengesteld (mijn ene ouder is overleden, de ander is hertrouwd met iemand met kinderen maar we waren allemaal al volwassen). Als iemand het écht heel graag zou willen zou ik wel meegaan maar het lijkt me een slecht idee.
Andere kant van de familie: ja. Het valt me altijd tegen. Twee nachtjes is meer dan genoeg. Als we een jaar overslaan ben ik echt niet degene die het toch gaat organiseren.
Maar het is niet zo dat het stomme mensen zijn, helemaal niet. Ik ben er zelf niet goed in. Al dat samen doen. En leven met andermans opvoeding (!). En gewoontes. Ik ben best wel eenkennig en vier liefst alleen vakantie met mensen die me echt, echt heel na staan.
Wat ik dan wel weer goed kan is één gast ontvangen thuis of op vakantie. Mijn ouder of vriendin komt wel eens een nachtje aanhaken bij het kamperen en dat is echt prima. Maar dat zijn echt 'mijn' mensen waar ik me vertrouwd en comfortabel bij voel.
Fiorah schreef op 25-05-2026 om 12:06:
Met vrienden: nooit. Hooguit een nachtje kamperen met een ander stel met kinderen in dezelfde leeftijd, maar zelfs dat zou ik zelf niet voorstellen.
Met de ene kant van de familie: nooit. Samengesteld (mijn ene ouder is overleden, de ander is hertrouwd met iemand met kinderen maar we waren allemaal al volwassen). Als iemand het écht heel graag zou willen zou ik wel meegaan maar het lijkt me een slecht idee.
Andere kant van de familie: ja. Het valt me altijd tegen. Twee nachtjes is meer dan genoeg. Als we een jaar overslaan ben ik echt niet degene die het toch gaat organiseren.
Maar het is niet zo dat het stomme mensen zijn, helemaal niet. Ik ben er zelf niet goed in. Al dat samen doen. En leven met andermans opvoeding (!). En gewoontes. Ik ben best wel eenkennig en vier liefst alleen vakantie met mensen die me echt, echt heel na staan.
Herken ik wel, vooral het stukje waar een van de gezinnen nogal vasthoudt aan hoe zij dat altijd doen. Van die dingen die precies niks uitmaken. Eerst hartig dan zoet op brood, en dan boos dat die van ons twee keer zoet mogen bij het ontbijt. Tja, ik wil mijn kinderen niet in jouw manier dwingen want op vakantie en jij niet in de mijne, dus houd gerust vast aan jou rigide manier, en laat los dat wij het anders doen.
Eén keer en nooit meer gedaan. Mijn schoonmoeder wilde graag een midweek in een huisje met mijn moeder, mij en haar eigen dochter plus alle kleinkinderen. De mannen hoefden niet mee, “want daar had je toch niks aan”. Eeeeh nee, inderdaad.
Op een gegeven moment begon mijn moeder er iets van te vinden dat de taken niet werden verdeeld onder de kinderen van mijn schoonzus. Echt een neuzeltaakje zoals de tafel vegen en afdrogen zeg maar. Maar nee, dat waren jongetjes (!!)dus schoonzus vond dat die niets hoefden te doen. Dat werd hommeles, met als resultaat dat schoonzus alles deed waarvan zowel ik, mijn moeder als mijn schoonmoeder als haar eigen kinderen vonden dat die kinderen het konden doen. Schoonzus eindigde dramatisch huilend buiten het huisje en ik zag mijn moeder daar heel tevreden bij kijken. Daar was ik nog het meest door verrast, hahaha omdat mijn broers altijd minder hoefden te doen dan ik, het enige meisje. Kennelijk had de emancipatie haar toch nog gevonden. 
Voor een weekend vind ik het echt niet waard om de strijd aan te gaan over wie doet wat. Die keer dat ik een week weg was met mijn zus heeft ze helemaal niets gedaan. Ze wilde niet rijden want ‘rijd niet in het buitenland en dat had ik toch gezegd.’ Ze vond dat de afwas ook morgen kon en wist nooit waar ze zin in had om te eten. Kennelijk is beslisser en uitvoerder de rol die ik van nature op me neem als niemand anders het doet.
Heerlijk al jullie verhalen. Als je er middenin zit, denk je altijd dat je het enige gezin bent dat zoiets leuks niet in tevredenheid kan volbrengen. Maar gelukkig velen met ons waar het heen succes wordt.
Wij doen dit jaarlijks, mijn 2 zussen, zwagers, mijn moeder en ik.
Denk dat we dit zeker blijven doen zolang mijn moeder leeft en wellicht daarna ook nog.Ik ben met 56 de jongste, de rest zijn zestigers en moeder tegen de 90.
Zowel mijn zwagers als ikzelf zijn prima bekend met huishouden en een afwas doen of wat schoonmaken is geen probleem.
Altijd een lang weekend, 2 of 3 nachten, in een groot vakantiehuis.
We kunnen het goed met elkaar vinden, kennen elkaars kleine eigenaardigheden en werken daar keurig omheen. Dus het is altijd gezellig en ik kijk er altijd weer naar uit. De datum voor dit jaar is al weer afgesproken.
Wat sommige zeggen, dat ze het liefst met eigen gezin gaan. Naast dat je al samenleeft en veel van de kinderen houdt. Kun je ze zeker onder de 12 nog sturen.
Zoals iemand schreef, dat een zwager nog geen kopje afwast. Het is natuurlijk niet zo dat ze enkel klusjes moeten doen, maar in dat soort dingen en gewoonten kun je bijsturen. Dat doe je minder snel/niet met andere volwassenen vrienden of familie.
Daarnaast ook al neem je de kinderen in bepaalde mate mee in beslissingen, hakken de ouders vaak de knoop door. Met familie en vrienden is dat ook anders.
Met de kinderen van mijn vriend en hun gezin vond ik het wel lastiger. Dan kan ik niet echt mezelf zijn, want zij zijn zo anders. Sowieso al dat ze s morgens om half 8 compleet aangekleed aan het ontbijt zitten, in je vrije weekend. En alles samen willen doen. Ik probeerde ze dan het huisje uit te krijgen met ‘ik ruim wel op, gaan jullie maar’, of alleen een blokje om en dat er dan toch iemand meeloopt.
Wel grappig was dat ‘stiefdochter’ getrouwd is met iemand die exact haar vader is. Ze kwam bij mij vragen wat ik in bepaalde gevallen zou doen. Dat komt neer op mijn eigen plan trekken, maar mijn partner is daar inmiddels wel aan gewend. Samen vind ik wel leuk, maar ik hoef echt niet altijd consensus of een compromis.
Wij gaan tot dusver elke winter een week op wintersport samen in een huis, ondertussen hebben mijn zussen ook kinderen.
Tot dusver gaat het over het algemeen goed, het scheelt wel dat zeker nu er kinderen zijn wij niet alles als groep samen willen doen. Dat is nu ook lastig met 10 mensen.
Wij hebben wel een bepaalde verdeling van taken, daar kan wel verandering in zitten. Ieder draagt wel iets bij.
Ook bij ons kan het soms even iets minder lopen, dat is tot dus ver altijd prima opgelost. In ieder geval zo dat we het jaar erop weer samen gingen.
Ook voor de kinderen kwamen, stonden wij er relax in, scheelt misschien ook dat we elkaar in het dagelijkse leven ook best vaak zien. Wij wonen allemaal in hetzelfde dorp.
Dan weet je een beetje elkaars gewoonten en rariteiten.
Dat is misschien anders als je elkaar in het dagelijks leven amper ziet en dan vervolgens een (mid)week of langer samen bent. Geldt ook voor vrienden.
Misschien dat je daarom naast dat je jonger bent ook gemakkelijker op (stap) vakantie gaat met vrienden als je nog jong bent. Want dat zie je elkaar ook vaker. Natuurlijk geldt dit niet voor iedereen zo.
En uiteindelijk zijn normen en waarden, stijl in opvoeding en gewoontes de meer doorslag gevende factoren.
Schommelstoel schreef op 25-05-2026 om 07:50:
[..]
Ja, natuurlijk doen de mannen dat ook. Dat doen ze thuis tenslotte ook, we leven niet meer in de jaren '50.
Veel te vaak zie ik het gebeuren dat sommige mannen WEL nog in de jaren 50 leven vandaar mijn vraag.
Kijk ook eens naar de topics van uitgebluste vrouwen omdat man weigert zijn deel op te nemen.
Jouw: ja, natuurlijk is niet niet natuurlijk voor iedereen. Helaas!
Kampeerder schreef op 25-05-2026 om 08:32:
[..]
Moest dat echt of ben jij te ongedurig om hun initiatief af te wachten? Dat was wel vaak mijn valkuil. Ik ging alvast een boodschappenlijstje maken want dat wil ik niet nog hoeven doen als het etenstijd wordt. Maar ik weet zeker dat er heus wel gegeten zou zijn als ik had gewacht tot een ander om zes uur boodschappen zou zijn gaan doen. Plannen versus laissez faire. 🤣😂
Helaas moest ik dat ja, wist niet beter. Mijn broers wisten ook niet beter dan dat het in ons kerngezin normaal was en schoonzussen mochten zich nergens mee bemoeien.
Zeespiegel schreef op 25-05-2026 om 08:49:
[..]
Ik snap dit eigenlijk niet. Hoezo moest jij zorgen en hadden jullie niet allemaal samen vakantie?
Iets met ongewenst zijn.
Kampeerder schreef op 25-05-2026 om 13:18:
[..]
Herken ik wel, vooral het stukje waar een van de gezinnen nogal vasthoudt aan hoe zij dat altijd doen. Van die dingen die precies niks uitmaken. Eerst hartig dan zoet op brood, en dan boos dat die van ons twee keer zoet mogen bij het ontbijt. Tja, ik wil mijn kinderen niet in jouw manier dwingen want op vakantie en jij niet in de mijne, dus houd gerust vast aan jou rigide manier, en laat los dat wij het anders doen.
Ja dit soort dingen! Of een totaal andere perceptie van veiligheid. We hebben alle kalibers in onze familie. Dus de één laat kinderen volledig los en de ander zit er bovenop en de volgende zit daar weer tussen.