Visite en vis blijven drie dagen fris
Net als vele anderen zijn wij er de pinksterdagen op uit getrokken. Wij waren samen op de camping. Op ons veld ook een aantal groepen met familie en/of vrienden. Zag er eerst heel gezellig uit maar gisteren bij de buren toch meerdere keren wat geharrewar. 'Zij met de baby' was te druk met de baby en deed niks voor iedereen. De oudste was te veel aan het regelen volgens een van de anderen. Waarom snapte 'zij zonder zonder kinderen' niet hoe druk het voor de anderen was om voor al die kleintjes te zorgen?
Later hadden we het er met vrienden (die hier dichtbij wonen en even een bakkie kwamen doen) over. Zij doen dit soort dingen niet meer met familie, wij ook niet. Gewoon omdat er dan geen kans is dat het een keer echt misloopt.
Gaan jullie nog op familieweekend en hoe vind je dat?
Wij zijn in een ver verleden als pasgetrouwd stel wel eens met ouders op vakantie geweest in het buitenland. Dat was gezellig.
Nadat we een eigen gezin hadden en mijn moeder weduwe geworden was hebben we haar ook wel eens meegenomen voor een weekendje. Dat ging ook goed.
Ook wel eens met een broer en schoonzus een paar dagen weggeweest. Dat gaf ook weinig problemen.
Tegenwoordig moet ik er niet meer aan denken. We gaan het liefst met z'n tweeën weg. Ons eigen ding doen en veel privacy. Onze volwassen kinderen doen ook hun eigen ding. Prima zo.
Fleurette schreef op 25-05-2026 om 07:41:
2x Zo’n familievakantie van een week gedaan met kerngezin, partners en kleinkinderen.
Als oudste dochter moest ik zorgen want de rest had vakantie. Voelde me net een slaaf. Mijn kinderen hadden niets aan mij maar werden meegezogen met hun neefjes en nichten dus vandaar toch nog een 2e keer.
De 3e keer heb ik vriendelijk bedankt. Ik had mijn eigenwaarde terug gevonden.
Ik snap dit eigenlijk niet. Hoezo moest jij zorgen en hadden jullie niet allemaal samen vakantie?
Kampeerder schreef op 25-05-2026 om 08:28:
[..]
Het voordeel was dat ik altijd in het organisatiecomitee zat. Als ik niet hielp zoeken en boeken dan bleef het bij vage plannen.
Past ook in de rol van oudste. Want dat zou je heel vaak, zodra het kerngezin weer samen is, pakt iedereen zijn rol van vroeger. Zelfs mijn jongste zus moest weer even heel lang naar de wc zodra er afgewassen moest worden. 🤣
Haha ja die inmenging wordt ook niet gewaardeerd. Mijn tante en nicht willen alles perse zelf regelen. En als het alleen met mijn ouders en broer en zus is, dan wil mijn vader alles zelf bepalen. Geen idee trouwens waarom hij het wel van zijn schoonzus pikt dat zij haar zin doordrijft 🤣, maar zijn kinderen hebben geen inspraak, dat was vroeger ook al niet.
Man en ik zijn meestal veel vroeger wakker dan de rest als we met vrienden gaan en gaan dan vaak voor het ontbijt samen wandelen.
En wij zijn sowieso vaak wat actiever dus duiken ff de sportschool in of gaan in de middag ook ff een rondje lopen. Als er dan iemand mee wil is het goed en zo niet ook.
Het ligt er wel een beetje aan met wie we gaan, sommige mensen zijn nu eenmaal wat makkelijker.
Een keer gedaan met mijn familie. Was geen succes. Op de 2e dag al ruzie. Later nog wel eens een oma of opa apart meegenomen. Vond ik ook niet alles, maar zijn nu ze overleden zijn wel mooie dierbare herinneringen.
Wij gaan om het jaar met mijn ouders en het gezin van broer een week op vakantie. Altijd leuk en gezellig! Er is weinig wrijving onderling en we laten elkaar gewoon los qua activiteiten en hoe je de dag indeelt. Soms gaan we met z’n allen op pad, soms in kleinere groepjes. Nu zijn we maar met 8 in de leeftijd van 8-76, misschien dat dat nog scheelt.
Met schoonouders ook eens gedaan met 11 man, dat is wat lastiger. Maar dat komt meer omdat schoonouders dan vaker wat met iedereen willen doen en dat werkt niet zo goed. Overleggen met 11 man is sowieso geen doen. En dan moet het allemaal gezellig en als je dan als gezin een ander plan hebt is daar geen ruimte voor.
Denk dus dat daar vooral het hem in zit. Elkaar vrij laten in doen en laten ipv verplicht gezellig moeten doen met z’n allen.
Wij zijn net met familie 2 nachten weg geweest. Qua verzorging/eten/opruimen ging dat wel goed. Alleen mijn eigen man moet ik dan af en toe een zetje geven. Thuis is dat niet nodig maar in zo'n groep krijgt hij last van het "by-stander" effect ofzo.
Wat ik wel lastig vind zijn de momenten dat je met z'n allen bent en er geen dingen gepland zijn, maar er wel keuzes gemaakt moeten worden. Hoe laat en waar te lunchen en welke tafel etc., gaan we links of rechtsaf etc. Niemand neemt dan echt het voortouw, ik wil ook niet dominant zijn maar ik wil wel dat er een keuze wordt gemaakt.
Met mijn schoonfamilie deden we dit. In onze vroege-verkeringtijd mocht ik zelfs meteen twee weken mee op vakantie naar Scandinavië. Dat was leuk, mooi maar ook vermoeiend. Vooral omdat mijn zwager een voorkeur had voor relatie-drama en daarnaast nogal bepalend is in de gezinsdynamiek van zijn kerngezin. Ik ben nogal gevoelig voor groepsdynamieken en heb regelmatig met verbazing (en soms met afschuw) zitten kijken wat er gebeurde. Toen hij een vriendin kreeg met meerdere kinderen met een iets uitgebreidere handleiding, is het jaarlijkse familieweekend vanzelf verdwenen. Een kerstdag of verjaardag krijg ik ik iedereen nog net doorheen geloodst, maar een heel weekend is voor niemand goed. Ik zou een topic vol kunnen schrijven met 'bijzondere' voorvallen op deze vakanties...
We gaan nog wel eens met alleen ons gezin en schoonouders, waarbij schoonouders zich ineens super goed kunnen aanpassen aan onze gezinsdynamiek (wat thuis niet zo goed lukt) dus dat valt me elke keer weer mee 
We gaan wel regelmatig met mijn broer en zijn gezin een week, midweek of weekend weg. Meestal op verzoek van de kids. Die weekenden zijn intens maar ook enorm gezellig. We leren op deze momenten vooral als volwassenen de kinderen (neefjes, nichtjes) veel beter kennen en dat vind ik fijn.
Met vrienden hebben we het ook wel eens gedaan, maar dan in ieder een eigen huisje. Dat ging ook wel oké. Zou nu lastiger zijn omdat wij er nog kinderen bij hebben gekregen en de leeftijden te ver uit elkaar lopen (waardoor met name een van hun kids het heel lastig vindt aansluiting te vinden).
Met mijn eigen familie niets. Mijn broer en ik hebben matig contact en beide daar geen behoefte aan. Schoonfamilie is een ander verhaal. Mijn man zou het liefst elke vakantie met zijn zussen willen vieren. Ik hoefde nooit wat te regelen want mijn man en zussen namen de organisatie op zich. Ik vond altijd erg prettig want ik hoefde nooit wat te doen en kon lekker genieten.
Hier een goede band met de hele familie en we zijn in het verleden al meerdere keren met zijn allen naar een groot vakantiehuis geweest. Iedereen helpt vanuit zichzelf mee en/of verzint wat leuks om te doen. Natuurlijk moet het bij ons ook niet te lang duren, maar een weekend of midweek is hartstikke gezellig.
Nooit gedaan, maar binnenkort hebben we een weekend met dochter en haar vriend, vrienden van hen, en zoon/broer komt ook. Geen echt "enkel familie"-weekend dus, vrienden en kerngezin, met vrienden in de meerderheid.
Ik hoop dat dit beter gaat dan sommige posts hier beschreven, maar omdat je vrienden kan kiezen en familie niet, is hopelijk het een en ander beter op elkaar afgestemd. Of niet, ik ga het zien. Maar omdat het een eenmalig weekend is, ben ik ook bereid heel veel water in de wijn te doen.
Hangt van de manier en het gezelschap af. Met schoonmoeder en gezin zwager was het met z'n allen in een huisje. Dus alles samen het hele weekend lang. Dat doen we niet meer.
Maar met mijn ouders en gezin zus + schoonvader gaat het elk jaar prima. Opnde camping ieder op z'n eigen plekje. In principe doen we alleen het avondeten samen. En ook dat is niet verplicht als je geen zin hebt. Er worden ideeen op tafel gegooid qua uitstapjes. Soms gaan we met z'n allen, soms met een deel van het gezelschap en soms individueel. Dan wordt er einde van de middag even met elkaar gebeld wat we doen met het eten en wat we daar nog voor nodig hebben. Heel relaxed zonder verplichtingen en daardoor heel gezellig.
MijnNaamIsHaas73 schreef op 25-05-2026 om 09:04:
Wij zijn net met familie 2 nachten weg geweest. Qua verzorging/eten/opruimen ging dat wel goed. Alleen mijn eigen man moet ik dan af en toe een zetje geven. Thuis is dat niet nodig maar in zo'n groep krijgt hij last van het "by-stander" effect ofzo.
Wat ik wel lastig vind zijn de momenten dat je met z'n allen bent en er geen dingen gepland zijn, maar er wel keuzes gemaakt moeten worden. Hoe laat en waar te lunchen en welke tafel etc., gaan we links of rechtsaf etc. Niemand neemt dan echt het voortouw, ik wil ook niet dominant zijn maar ik wil wel dat er een keuze wordt gemaakt.
Dit vind ik ook lastig en dan vooral dat het altijd dezelfden zijn die liters water bij de wijn moeten doen en anderen die dat nooit doen.
Vriendenweek doen we al heel lang. Twee vrienden in wisselende samenstelling organiseren het en wat in de organisatie meegenomen wordt is welk koppel op welke dag verantwoordelijk is voor ontbijt, lunch en avondeten. Uitstapjes en uit eten worden geregeld en gereserveerd. Werkt prima. Wat wel blijft is dat de een zich meer verantwoordelijk lijkt te voelen voor opruimen/afwassen. Maar we kennen elkaar inmiddels zo goed dat het ook geen probleem is om iemand even aan te slingeren.
We gaan wel met een bevriend stel op vakantie: ieder met eigen Camper.
Mijn Familie woont over de hele wereld. Dus logeren we bij elkaar.
Maar samen een vakantie doen we niet: we zijn te verschillend.
Met man, kinderen en aanhang gaan we wel eens weg. Voor een lang Weekend skieen of een stad bezoeken.