Moeder- dochter relatie
Hallo, ik ben nieuw hier.
Helaas heb ik jullie advies, ervaring, steun enz. nodig.
Sinds 1,5 heeft mijn dochter ons kontakt(weer) verbroken.
Nu voor de 3e keer in 12 jaar.
Ook onze kleinkinderen van 9 en 7 zie ik niet. Vindt het verschrikkelijk en heb erg veel verdriet van.
Wij zijn een samengesteld gezin met 6 kinderen en 7 kleinkinderen, 8e op komst in december.
Ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan. Dan gaat het weer maanden beter, maar nu loop ik weer vast.
Heb je dit al eerder gepost. Misschien ergens anders? Hoe actueel is dit?
Je schrijft namelijk:
"Wij zijn een samengesteld gezin met 6 kinderen en 7 kleinkinderen, 8e op komst in december."
Maar dat kan niet want dat is over 11 maanden...
Wat verdrietig. Heb je al eens hulp gezocht bij een praktijkondersteuner of psycholoog om je emoties een plek te geven?
voor de derde keer in 12 jaar, nu tijdens de derde zwangerschap?
(Voorzover wat Courage ook al aangeeft, je tijdlijn een beetje klopt?)
Op een ander forum lees is regelmatig berichten van vrouwen die hun schoonmoeder minder verdragen tijdens de zwangerschap. Misschien geld het hier ook voor de eigen moeder?
Soms gaat het dan om overmatige aanwezigheid, bij vrouwen die tijdens de zwangerschap privacy wensen.
Andere keren omdat ze het (in hun ogen) egoïsme van de schoonmoeder zat zijn.
Ik kan me zo voorstellen dat bij eigen moeders, jeugdtrauma's die tijdens de zwangerschap boven komen drijven, ook een oorzaak kunnen zijn.
heb je enig idee wat de reden is van het verbreken van de relatie?
Ik zou vooral nieuwsgierig zijn waardoor ik haar zo verschrikkelijk gekwetst heb dat ze geen contact meer wil. Want je houdt van haar, dus dat wilde je niet. Je wou iets anders bereiken kennelijk (door de keus van je woorden of gedrag), maar dat bereikte je totaal niet en in plaats daarvan kwetste je haar.
Is toch absurd om daardoor je dochter weer vijf jaar niet meer te zien?
Kijk als je dochter een kind is dan kan je haar dwingen om nare emoties te ondergaan zodat ze zich voegt naar jou, maar zodra iemand de volwassen leeftijd bereikt, zegt die persoon: ik wil dit niet meer dus ik wil jou niet meer. En dan kan je daar niets aan doen. Behalve accepteren en hopen dat er nog een heel klein plekje voor jou overblijft in haar leven. Daar zou ik me voor inzetten want meer is er niet meer te bereiken voor je. Anders heb je niets; alleen maar wrok.
Dat is helemaal geen schande hoor, maar de normale gang van het leven.
waarom moet dat samengesteld gezin erbij ?
Of is dat de reden waarom dochter contact verbreekt?
Er zijn lotgenoten groepen. Misschien kun je daar steun en herkenning vinden
sterkte
Lijkt me heel erg verdrietig, om hier verder iets zinvols te kunnen zeggen is echt meer informatie nodig.
Het feit dat je niet deelt waarom je dochter dit heeft gedaan en wat eraan vooraf is gegaan maakt je hulpvraag wazig.
Doordat je OP volledig op jezelf gefocust is en de kant van je dochter helemaal niet aan bod komt, doet je bericht me denken aan dit (Engelstalige) stuk:
https://www.issendai.com/psychology/estrangement/missing-missing-reasons.html