Man verdenkt mij van een geheime relatie
Ik zit met een enorm dilemma. Mijn man verdenkt mij van het hebben van een relatie met iemand die mijn Linkdin berichten liked. Hij heeft het helemaal in zijn hoofd zitten. Hij heeft stiekem in mijn berichtenbox gekeken. Kreeg bevestiging omdat hij twee berichten zag ( die over de post/werk gingen) Hij gelooft niet dat ik deze man nog nooit in levende lijve heb gezien. Ik ga twijfelen aan mijn eigen gedrag. Alles wat ik doe voelt verdacht.
Het lijkt erop dat je man niet zoveel kan met de nieuwe versie van jezelf en daar een verklaring voor zoekt.
Misschien vond het de tijd dat jij voor de kinderen en het huishouden zorgde wel veel prettiger en kan hij niet wennen aan de nieuwe levensfase waarin jullie nu zijn.
Aan jou om te bedenken / te voelen of dat dat alsnog gaat passen.
Moxxie schreef op 29-03-2026 om 09:28:
Je zou het gesprek aan kunnen gaan en benadrukken dat er geen ander in het spel is, maar dat je wel inziet dat het met jullie relatie niet goed gaat.
Leg uit dat je je lekker voelt bij de manier waarop je jezelf aan het ontwikkelen bent, en dat je zou willen dat dit juist een positief effect op jullie relatie zou hebben.
Stel voor om samen de schouders eronder te zetten en weer meer energie in jullie relatie te steken voor de boost in de juiste richting.
En lees je dit en betrap je jezelf erop dat je daar eigenlijk echt geen zin in hebt, dan is het waarschijnlijk beter om zonder elkaar verder te gaan.
Ja, dat gesprek heeft al plaats gevonden. En dan gaat het een poosje gezellig. Totdat hij boelt dat hij te weinig seks heeft met mij. Ik mijn eigen plan ook heb. Niet altijd alles samen wil doen. Een ander idee over opvoeden heb. En zo worstelen we door.
Soms is het gewoon op en kun je blijven trekken aan een dood paard maar dat helpt ook niet.
Florence126 schreef op 29-03-2026 om 10:12:
[..]
Ja, dat gesprek heeft al plaats gevonden. En dan gaat het een poosje gezellig. Totdat hij boelt dat hij te weinig seks heeft met mij. Ik mijn eigen plan ook heb. Niet altijd alles samen wil doen. Een ander idee over opvoeden heb. En zo worstelen we door.
Dat is toch niet gezellig? Alleen als jij op eieren loopt, is het leefbaar. Het valt me op dat je veel over zijn wensen schrijft. Zodra jij aangeeft wat jouw wensen zijn, gaat hij mokken of hoe dat balen er dan ook uitziet qua gedrag. Ik vond het wel mooi gezegd, dat lieve vrede slechts een wapenstilstand is.
re Florence
Tja het valt me op dat we met zijn allen ons erover buigen wat hem kan bezielen, hoe hem met veel geduld aan te pakken, of althans de situatie aan te pakken maar niet over wat het met jou doet. Echt met jou doet. En van daaruit te handelen. Ik vraag wat je ervan vindt en je schrijft dat je op eieren loopt. Maar wat vind je dan van het feit dat je op eieren moet lopen, dat het je uitput? Hij wordt boos want hij vindt dat hij recht op seks heeft, dat jullie altijd alles samen moeten doen etc. En intussen wil jij er aan werken (en dat doet dat ook door het hier te vragen) en hij wil alleen maar de oude faciliterende Florence terug zonder zelf met de billen bloot te gaan bij een relatietherapeut of een vriend.
Word jij zelf niet eens boos van dit gedrag? Want hij stelt zich op als een klein mokkend jongetje. Misschien zou het jullie allebei helpen als je hem eens flink de wacht aanzegt.
MRI schreef op 29-03-2026 om 10:51:
[..]
Tja het valt me op dat we met zijn allen ons erover buigen wat hem kan bezielen, hoe hem met veel geduld aan te pakken, of althans de situatie aan te pakken maar niet over wat het met jou doet. Echt met jou doet. En van daaruit te handelen. Ik vraag wat je ervan vindt en je schrijft dat je op eieren loopt. Maar wat vind je dan van het feit dat je op eieren moet lopen, dat het je uitput? Hij wordt boos want hij vindt dat hij recht op seks heeft, dat jullie altijd alles samen moeten doen etc. En intussen wil jij er aan werken (en dat doet dat ook door het hier te vragen) en hij wil alleen maar de oude faciliterende Florence terug zonder zelf met de billen bloot te gaan bij een relatietherapeut of een vriend.
Word jij zelf niet eens boos van dit gedrag? Want hij stelt zich op als een klein mokkend jongetje. Misschien zou het jullie allebei helpen als je hem eens flink de wacht aanzegt.
Zeker word ik soms woest. Fysiek voel ik dat. Neiging tot meppen.
Dank jewel voor je reflectie.
En ik zal wellicht het gesprek steviger in moeten stappen. Dat mijn grens overschreden is.
Heb je ook gezegd dat je je ongelukkig voelt. Dat je op eieren loopt en dat je dit niet lang vol kan houden? Laat hem maar flink schrikken. Zodat hij hopelijk in de actiestand komt.
En heb je gevraagd wat jouw persoonlijke ontwikkeling met hem doet? Want daar zit misschien de kern van zijn probleem.
En het is zo dat jij niet meer bent zoals vroeger, omdat je gegroeid bent.
En ja, soms passen mensen niet meer bij elkaar. Dertig jaar is niet niets, en dat gooi je niet zomaar weg, maar als hij dit blijft doen en niet in staat is zijn eigen gedrag onder de loep te nemen, dan is er wel een grens van hoever je wilt en kunt gaan.
Gedraagt je man zich nu echt heel anders dan in de afgelopen 30 jaar? Ik heb niet het hele topic doorgelezen, dus wellicht heb je dat al verteld. Als mijn man zich namelijk zo zou gedragen, zou ik me serieus zorgen maken om zijn gezondheid. Ik zou me afvragen of er niets anders speelde (dementie, tia etc.) Dit zou namelijk zo 'out of character' zijn voor hem.
Lijkt wel alsof hij gewoon een 'huisvrouwtje' wil en dat je hem nu veel te zelfstandig wordt?
Voel je niet verplicht om het te blijven proberen. Als je er te hard aan moet trekken om hem in beweging te krijgen gaat dat ten koste van de aantrekkingskracht. Want heel eerlijk, sexy is dit gedrag niet.
TwoThirds schreef op 29-03-2026 om 13:24:
Lijkt wel alsof hij gewoon een 'huisvrouwtje' wil en dat je hem nu veel te zelfstandig wordt?
Wel tegen beter weten in, hij weet dat ik een vrije geest ben en grote waarde hecht aan autonomie. Maar ik kan mij ook heel goed aanpassen en soms dus zelfs wegcijferen.
Moxxie schreef op 29-03-2026 om 14:03:
Voel je niet verplicht om het te blijven proberen. Als je er te hard aan moet trekken om hem in beweging te krijgen gaat dat ten koste van de aantrekkingskracht. Want heel eerlijk, sexy is dit gedrag niet.
Zeker niet. Het staat tegen.
Bellebelle schreef op 29-03-2026 om 13:11:
Gedraagt je man zich nu echt heel anders dan in de afgelopen 30 jaar? Ik heb niet het hele topic doorgelezen, dus wellicht heb je dat al verteld. Als mijn man zich namelijk zo zou gedragen, zou ik me serieus zorgen maken om zijn gezondheid. Ik zou me afvragen of er niets anders speelde (dementie, tia etc.) Dit zou namelijk zo 'out of character' zijn voor hem.
Zijn broer gedraagt zich net zo. Mijn schoonzus en ik hebben het daar wel eens vier. Als zij wat vertelt lijkt het alsof ze over mijn man praat.
Florence126 schreef op 29-03-2026 om 14:25:
[..]
Wel tegen beter weten in, hij weet dat ik een vrije geest ben en grote waarde hecht aan autonomie. Maar ik kan mij ook heel goed aanpassen en soms dus zelfs wegcijferen.
Je hebt je 30 jaar aangepast? Weggecijferd?
En nu ben jij aan de beurt. Jij veranderd. Of je man krijgt de kans om mee te veranderen. Wil hij dat ?
Wat verwacht je van hem ?
Ga in gesprek.
En anders wat ik al eerder zei . Scheiden mag !
Roos57 schreef op 29-03-2026 om 14:30:
[..]
Je hebt je 30 jaar aangepast? Weggecijferd?
En nu ben jij aan de beurt. Jij veranderd. Of je man krijgt de kans om mee te veranderen. Wil hij dat ?
Wat verwacht je van hem ?Ga in gesprek.
En anders wat ik al eerder zei . Scheiden mag !
Hm nou ja scheiden hoeft niet meteen natuurlijk. Wel scherp zien (door beiden) wat triggers zijn waardoor het nu een soort van stokt en de een probeert de ander ergens te krijgen.
Je kan nog zo sterk zijn of een vrije geest, je hebt altijd een zwakke plek. De kans is groot dat hij die heel goed weet, en je juist daar probeert te raken. Bijvoorbeeld: je kan er niet tegen als een dierbare zich slecht voelt, of in plaats van direct boos te worden als iemand onder je huid probeert te kruipen, heb je geleerd je woede in te slikken en de ander op een redelijke wijze aan te spreken in de hoop dat hij in gaat zien dat het toch niet lief is hoe hij doet, of helemaal niet waar wat hij beweert. Dan keert je vermogen je weg te cijferen zich tegen je ook al ben je nog zo sterk, je zit in een soort machtsstrijd, zonder het te willen. Maar je kan het zelf wel niet willen, die ander speelt het spel wel dus je zal er iets mee moeten. Daarom zeg ik: laat je primaire reactie zien. Vaak heeft dat meer effect dan redelijk proberen te overtuigen. Sommige mensen luisteren meer naar daden en pittige energie dan naar redelijke woorden.
In gesprek gaan is een eerste mooie reactie. Als je dat al een aantal keren hebt geprobeerd en het proces herhaalt zich, is het alleen maar een lapmiddel wat het proces zelfs in stand houdt.
Toch kan je je verontwaardiging over bepaald gedrag ook kwijt in een grens stellen die je dan ook moet opvolgen: we gaan naar een relatietherapeut, of je stopt dit gedrag, gebeurt geen van beide dan is het einde verhaal. Maar ja, daar moet je dan wel aan toe zijn. Als ik zijn gedrag lees, komt bij mij het beeld van een langzame ondermijning op, misschien heeft hij het zelf niet eens door. En misschien praat hij er daarom ook niet graag met anderen over: zij gaan wellicht het patroon benoemen terwijl hij het nu met jou, Florence, nog per incidentele gebeurtenis kan uitvechten zodat het lijkt of het daar aan ligt en niet aan zijn verlangen naar een faciliterende wegcijferende Florence. Want komt hij tot dat inzicht dan komt hij ook tot de keuze: of ik verander mee, of ik zoek een vrouw die dat verlangen kan vervullen.