Relaties Relaties

Relaties

Heerlijk als man er een keer niet is

N.a.v. item dat ontstond bij een ander topic, hier een nieuw topic om hier over te praten. Dus vind je het heerlijk als je man er een dag of avond niet is of vind je het vervelend als hij er onverwacht toch wel is.


Vandaag voor het eerst sinds drie weken alleen thuis een gedeelte van de dag, heerlijk!!! Man werkte op locatie en zoon was naar school. Ik kan er erg van genieten, maar ook alleen in de wetenschap dat ze weer thuiskomen.

Bakblik schreef op 13-01-2026 om 11:45:

Ik kan er ook enorm van genieten als er niemand thuis is. Dat ik de stofzuiger/wasmachine aan kan zetten wanneer ik dat wil.
Vorige week had ik weer even een coronaherbeleving. Thuis sturende/werkende dochter en thuis werkende man en een zoon met avond/nachtdienst die niet om 8.00 wakker wilde worden. Mijn eigen werk ging niet door vanwege de gladheid dus echt de hele week elkaar in de weg gezeten.
Ik kan enorm terugverlangen naar de tijd dat man nog een functie had met dienstreizen. Was hij iedere 2 maanden lekker een paar nachten in een hotel. Soms binnen Nederland maar vaak ook in Duitsland of Frankrijk. Zelfs een keer een week Finland. Dan kon ik echt even bijslapen. Sinds het online vergaderen met corona goed bleek uit te pakken zijn die dienstreizen afgeschaft. De laatste keer dat man naar de vestiging in Groningen moest mocht hij geen hotel meer boeken voor 1 nachtje. Van regio Leiden naar Groningen op 1 dag heb en weer is en hele lange dag. Vanaf Utrecht mocht hij de reisuren wel schrijven als werkuren. 3 uren overwerk zijn volgens mij duurder dan een nachtje slapen bij een vd Valk maar goed de baas houdt zich aan de principes. 😜

Misschien gewoon aanzetten wanneer jij dat wil? Het huis is om te wonen, je kunt er ook werken, maar dat betekent niet dat degene die thuis is, zijn/haar ding niet kan doen. Last van degene die thuis is een zijn normale bezigheden wil uitvoeren? Ga maar naar kantoor! 

ToetieToover schreef op 13-01-2026 om 19:14:

[..]

Dat kan natuurlijk wel, je kunt de uitgaven aanpassen.

Tot op zekere hoogte. Als de minst-werkende slechts 500 euro binnenbrengt, kun je lastig zoveel minderen met werken en de totale uitgaven op 1000 zetten. Terwijl er eerst 3000 te besteden was. 

Ik vind het prima wanneer hij veel thuis is. Gezellig.  En toch gaan we onze eigen gang.  Hij heeft een eigen kamer waar hij zeker elke dag zit (o.a. drummen). Hij loopt 3x per week hard,  rijdt motor,  prutst wat in de garage.  Gisteren was het inderdaad thuiswerken ivm code oranje.  Ik hoor de thuiswerkers niet/nauwelijks.  Dat werken doen ze allemaal op hun eigen werkkamers,  beneden blijft de ruimte voor andere dingen.  Als hij thuis is ga ik zeker 2x per week naar bootcamp light en vaak ook nog een dag weg voor mantelzorg.  Hij kookt regelmatig,  maakt er een puinhoop van in de keuken maar ruimt daarna de hele keuken op en maakt hem een stuk schoner dan ik doe.  Jarenlang was ik bijna elke avond aan het werk.  Werkte ik weekenden.  Ik geniet juist van het thuis zijn. We wandelen ook veel samen.  
Nadeel van langdurig thuiszitten is dat ik 's mo vaak iets te lang blijf zitten voordat ik actief ben en dat hij sneller zijn ritme veranderd. 

Ies

Ies

13-01-2026 om 20:34

Bakblik schreef op 13-01-2026 om 17:49:

[..]

Wil je even met de billen bloot? Wat maakt jouw reden beter dan die van Herfstappeltaart? Mijn reden heb ik ook gegeven en die is kennelijk valide gevonden door jou want je hebt er niet op gereageerd.

Ik probeer mijn kritiek enorm te minimaliseren want ik vind dat echt niet leuk en huishouden moet mi ook een middel zijn idd en nooit een doel. 
Maar soms word ik echt wel gek van partner op dit vlak. Hij is waanzinnig chaotisch en maakt nooit iets af. We passen slecht op dit vlak want ik hou van orde en rust. (Alleen al om mijn eigen chaos wat te beteugelen) 

Er zit weinig regelmaat in ons leven waardoor vaste afspraken wat lastig zijn. Wat mij betreft is het simpel: je houdt het huis netjes en basaal schoon voor de ander die komt. Helaas werkt het voor hem anders Ik baal enorm als ik laat thuis kom na een late dienst en nog vanalles in keuken kan gaan doen terwijl ik m zelf dan niet eens gebruikt heb. Of als ik na flink wat dagen werken een dag vrij heb en merk dat er weer zóveel achterstand is. Ook als hij gewoon vrij is geweest 3 dagen… Niet dat hij dan niets doet maar zijn prioriteiten zijn soms wat eh bijzonder.

Rekenenisleuktaalook schreef op 13-01-2026 om 19:21:

[..]

Misschien gewoon aanzetten wanneer jij dat wil? Het huis is om te wonen, je kunt er ook werken, maar dat betekent niet dat degene die thuis is, zijn/haar ding niet kan doen. Last van degene die thuis is een zijn normale bezigheden wil uitvoeren? Ga maar naar kantoor!

Ik werk 2 dagen en probeer op 2 dagen de grote/lawaaierige huishoudelijke klussen te doen. Meestal kies ik de dinsdag om overal te stoffen en te zuigen/dweilen. Dan doe ik ook veel boodschappen. Dat is de dag dat de meeste huisgenoten aan het werk of op de uni zijn. De wasmachine draait bijna dagelijks. 

Nu de jongste stage loopt en veel (late) avonden werkt en soms pas om 01.30 thuis is vind ik het niet kunnen om om 7.00 de wasautomaat te starten en om 8.00 met de stofzuiger te beginnen. We hebben wel afgesproken dat ik om 8.30 ga beginnen en zoon is het daar mee eens. Toen hij om 04.30 moest beginnen met de intocht van Sint werden wij ook wakker om 04.00 toen hij de trap af liep. 

Als je last hebt van mijn huishoudelijke dingen tijdens je werk kan je nu weer naar kantoor, vorige week even niet. 1 kind dat overdag moest slapen en 2 online vergaderingen was even niet huishouden voor mij.  Vooral vanwege dat slapen van zoon.

Bakblik schreef op 13-01-2026 om 20:38:

[..]

Ik werk 2 dagen en probeer op 2 dagen de grote/lawaaierige huishoudelijke klussen te doen. Meestal kies ik de dinsdag om overal te stoffen en te zuigen/dweilen. Dan doe ik ook veel boodschappen. Dat is de dag dat de meeste huisgenoten aan het werk of op de uni zijn. De wasmachine draait bijna dagelijks.

Nu de jongste stage loopt en veel (late) avonden werkt en soms pas om 01.30 thuis is vind ik het niet kunnen om om 7.00 de wasautomaat te starten en om 8.00 met de stofzuiger te beginnen. We hebben wel afgesproken dat ik om 8.30 ga beginnen en zoon is het daar mee eens. Toen hij om 04.30 moest beginnen met de intocht van Sint werden wij ook wakker om 04.00 toen hij de trap af liep.

Als je last hebt van mijn huishoudelijke dingen tijdens je werk kan je nu weer naar kantoor, vorige week even niet. 1 kind dat overdag moest slapen en 2 online vergaderingen was even niet huishouden voor mij. Vooral vanwege dat slapen van zoon.

Twee dagen? En dan zo vroeg beginnen? 

Woon je op Paleis Soestdijk? 

Wij hebben ooit uitgerekend dat ons hele 'huishouden' zo'n 30 uur per week vraagt. Dat is schoonmaken maar ook inclusief de tuin, de was, de administratie, de boodschappen, koken en afwassen etc. Alles dat wij nodig vinden om gezellig te kunnen leven. Hoeveel uur wil je stofzuigen dan? Mijn grote twee onder-een-kap is binnen het uur gestofzuigd van zolder tot de kelder. 

Hier ook een inwonend kind met nachtdiensten gehad en dan deed ik lawaaiige klussen wel in de middag. 

Ies schreef op 13-01-2026 om 20:34:

[..]

Ik probeer mijn kritiek enorm te minimaliseren want ik vind dat echt niet leuk en huishouden moet mi ook een middel zijn idd en nooit een doel.
Maar soms word ik echt wel gek van partner op dit vlak. Hij is waanzinnig chaotisch en maakt nooit iets af. We passen slecht op dit vlak want ik hou van orde en rust. (Alleen al om mijn eigen chaos wat te beteugelen)

Er zit weinig regelmaat in ons leven waardoor vaste afspraken wat lastig zijn. Wat mij betreft is het simpel: je houdt het huis netjes en basaal schoon voor de ander die komt. Helaas werkt het voor hem anders Ik baal enorm als ik laat thuis kom na een late dienst en nog vanalles in keuken kan gaan doen terwijl ik m zelf dan niet eens gebruikt heb. Of als ik na flink wat dagen werken een dag vrij heb en merk dat er weer zóveel achterstand is. Ook als hij gewoon vrij is geweest 3 dagen… Niet dat hij dan niets doet maar zijn prioriteiten zijn soms wat eh bijzonder.

Waarom moet jij dat doen? 

Van wie moet jij dat doen? 

Waarom moet jij dat op dat moment doen? 

Laat staan, ga zitten, ga douchen, ga naar bed, morgen staat het er ook nog! 

Anouk1234 schreef op 13-01-2026 om 11:24:

Mijn man was vorige week een paar nachten weg. Ik slaap dan prima. Dan kan ik tenminste een nachtlampje aan doen, zodat ik niet op de tast naar het toilet moet en kan ik de wasmachine in de nacht aanzetten. En ik kan zonder schuldgevoel lekker op tijd naar bed.

Ik voel me ook altijd een soort spelbreker als ik vroeger naar bed wil. Ik ben nu eenmaal eerder moe door een aandoening en mijn man begrijpt dat en vindt het niet nodig dat ik me daar onprettig bij voel. Sterker nog: hij gaat meestal met me mee om vervolgens in no-time als een blok in slaap te vallen…! Terwijl ik echt wel een kwartiertje of zo nodig heb 🤨

Wij vinden het beiden leuk als we samen thuis zijn: we kunnen allebei thuis werken, maar ook op locatie en we hebben allebei één vaste roostervrije dag (niet dezelfde) We zien elkaar meestal doordeweeks overdag niet, zo plannen we dat. Wel altijd samen avondeten. En mij man heeft 3 of soms 4 doordeweekse avonden activiteiten waardoor ik dan de woonkamer voor mezelf heb. Ook heerlijk! Eigen voorkeur qua programma’s, maar we verschillen niet heel erg qua smaak daarin, hij vindt mijn programma’s ook leuk maar hoeft ze niet per se allemaal te zien. Als we samen zijn (weekenden dus) zien we een film of serie, of we gaan iets buitenshuis doen. Mijn man poetst het huis en doet weekboodschappen op zijn roostervrije dag, ja echt waar ik tref het bijzonder goed! En op mijn roostervrije dag werkt hij wel thuis maar niet in de woonkamer en doe ik de weekendboodschappen en heb ik me-time. En hij heeft liever dat ik tijdens zijn poetsdag naar kantoor ga, dan loop ik niet in de weg 🤭

Bij ons vind ik de afwisseling juist zo leuk: niet te veel op elkaars lip maar we leven ook niet om elkaar heen.

Rekenenisleuktaalook schreef op 13-01-2026 om 20:53:

[..]

Twee dagen? En dan zo vroeg beginnen?

Woon je op Paleis Soestdijk?

Wij hebben ooit uitgerekend dat ons hele 'huishouden' zo'n 30 uur per week vraagt. Dat is schoonmaken maar ook inclusief de tuin, de was, de administratie, de boodschappen, koken en afwassen etc. Alles dat wij nodig vinden om gezellig te kunnen leven. Hoeveel uur wil je stofzuigen dan? Mijn grote twee onder-een-kap is binnen het uur gestofzuigd van zolder tot de kelder.

Hier ook een inwonend kind met nachtdiensten gehad en dan deed ik lawaaiige klussen wel in de middag.

Ik wil vroeg beginnen. ● Ik doe boodschappen op de fiets (rij om medische redenen geen auto) als ik zoveel heb als vandaag dan heb ik 3 ritten. 1 x markt,  1x supermarkt voor houdbare spullen en 1 keer voor de koelwaren. Dan is het lekker als ondertussen de wasmachine draait. Dat stofzuigen deed ik inderdaad in de middag. 

Ies

Ies

13-01-2026 om 21:33

Rekenenisleuktaalook schreef op 13-01-2026 om 20:56:

[..]

Waarom moet jij dat doen?

Van wie moet jij dat doen?

Waarom moet jij dat op dat moment doen?

Laat staan, ga zitten, ga douchen, ga naar bed, morgen staat het er ook nog!

Haha, van wie moet ik dat doen? Van mezelf natuurlijk! Waarom? Omdat niemand anders het doet. Niemand ziet het of voelt de noodzaak. En dan wordt het snel van kwaad tot erger enz enz.  En op dat moment omdat ik het nóg erger vind om ermee op te staan. 
En lang deed ik het ook omdat ik vond dat we iig het goede voorbeeld moesten geven aan onze kinderen die ook bepaald niet zo eenvoudig hierin op te voeden waren. 
(ja ook wat krom want daardoor zat ik vaak ook hún zooi weg te werken want ik weet natuurlijk ook niet altijd wat van wie is) 

Inmiddels doet iedereen hier overigens wel z’n best alles weg te werken, ook de kinderen die nog maar soms inwonend zijn. Lief doet ook echt zijn best en  begrijpt mijn behoefte hierin maar kan dat ook zo maar weer vergeten. 


Zo jammer: 

Op woensdag werkt man thuis en dan ontbijten we altijd samen. Dat samen duurt ongeveer een kwartier. Meestal zit man eerder aan tafel dan ik en ik zit nog als hij al weer aan de slag gaat. Hij maakt thee, op een lichtje, en ik ruim af. 

Tien over zes de wekker, samen wassen, aankleden en dan hij naar beneden voor de thee en ik make-up en haar. Nu ging de wekker om 5:45 en zat hij om 6:15 in de auto, zijn thee mee, want waar nog te heet. Toen ik beneden kwam was de thee te koud. 

En daar kan ik dan enorm van balen, dat we een kwaliteitsmoment hebben gemist. En dat werkt door, want vanmiddag zijn we dan ook niet gelijk thuis of klaar met werken dus ik moet koken. Normaal koken we op woensdag samen. 

Ies schreef op 13-01-2026 om 21:33:

[..]

Haha, van wie moet ik dat doen? Van mezelf natuurlijk! Waarom? Omdat niemand anders het doet. Niemand ziet het of voelt de noodzaak. En dan wordt het snel van kwaad tot erger enz enz. En op dat moment omdat ik het nóg erger vind om ermee op te staan.
En lang deed ik het ook omdat ik vond dat we iig het goede voorbeeld moesten geven aan onze kinderen die ook bepaald niet zo eenvoudig hierin op te voeden waren.
(ja ook wat krom want daardoor zat ik vaak ook hún zooi weg te werken want ik weet natuurlijk ook niet altijd wat van wie is)

Inmiddels doet iedereen hier overigens wel z’n best alles weg te werken, ook de kinderen die nog maar soms inwonend zijn. Lief doet ook echt zijn best en begrijpt mijn behoefte hierin maar kan dat ook zo maar weer vergeten.

Is dat echt zo, of is dat geconditioneerd door je opvoeding? 

Ik ben ook zo opgevoed, alles wat je ziet meteen doen, even afwassen voor je naar bed gaat, of even alles in de vaatwasser zetten. Nette keuken, want oh wee, hoe naar als je opstaat. Altijd bezig met dat huishouden, en als ik het niet meteen deed, zat het in mijn hoofd. Schuldgevoel naar de kopjes of bordjes dat ze niet meteen in de kast werden gezet. Of naar de was die niet meteen werd gevouwen. 

Ik heb het los kunnen laten, ook in mijn hoofd. Huishouden heeft vaste momenten en verder doe ik niks. Ga gerust naar bed met kopjes op de salontafel, met afwas op het aanrecht, met een niet gevouwen was in een mand naast de bank. Laat me niet meer opjagen door die dingen. Ze gebeuren wel een keer, maar het is uit mijn hoofd. En dat heeft me echt vrij gegeven. Als ik nu op de bank zit, kan ik genieten van wat ik dan doe, zonder dat stemmetje in mijn hoofd dat fluistert wat ik in die tijd ook allemaal had kunnen doen.

Het heeft wat jaren geduurd, want heb nog lang geprobeerd te voldoen aan het ideaalbeeld uit mijn jeugd. Op mijn 55e was ik echt vrij. Geniet er al drie jaar van.  

Ies schreef op 13-01-2026 om 21:33:

[..]

Haha, van wie moet ik dat doen? Van mezelf natuurlijk! Waarom? Omdat niemand anders het doet. Niemand ziet het of voelt de noodzaak. En dan wordt het snel van kwaad tot erger enz enz. En op dat moment omdat ik het nóg erger vind om ermee op te staan.
En lang deed ik het ook omdat ik vond dat we iig het goede voorbeeld moesten geven aan onze kinderen die ook bepaald niet zo eenvoudig hierin op te voeden waren.
(ja ook wat krom want daardoor zat ik vaak ook hún zooi weg te werken want ik weet natuurlijk ook niet altijd wat van wie is)

Inmiddels doet iedereen hier overigens wel z’n best alles weg te werken, ook de kinderen die nog maar soms inwonend zijn. Lief doet ook echt zijn best en begrijpt mijn behoefte hierin maar kan dat ook zo maar weer vergeten.

Rekenenisleuktaalook schreef op 14-01-2026 om 06:55:

[..]

Is dat echt zo, of is dat geconditioneerd door je opvoeding?

Ik ben ook zo opgevoed, alles wat je ziet meteen doen, even afwassen voor je naar bed gaat, of even alles in de vaatwasser zetten. Nette keuken, want oh wee, hoe naar als je opstaat. Altijd bezig met dat huishouden, en als ik het niet meteen deed, zat het in mijn hoofd. Schuldgevoel naar de kopjes of bordjes dat ze niet meteen in de kast werden gezet. Of naar de was die niet meteen werd gevouwen.

Ik heb het los kunnen laten, ook in mijn hoofd. Huishouden heeft vaste momenten en verder doe ik niks. Ga gerust naar bed met kopjes op de salontafel, met afwas op het aanrecht, met een niet gevouwen was in een mand naast de bank. Laat me niet meer opjagen door die dingen. Ze gebeuren wel een keer, maar het is uit mijn hoofd. En dat heeft me echt vrij gegeven. Als ik nu op de bank zit, kan ik genieten van wat ik dan doe, zonder dat stemmetje in mijn hoofd dat fluistert wat ik in die tijd ook allemaal had kunnen doen.

Het heeft wat jaren geduurd, want heb nog lang geprobeerd te voldoen aan het ideaalbeeld uit mijn jeugd. Op mijn 55e was ik echt vrij. Geniet er al drie jaar van.

Jij kan je niet voorstellen dat het naar is om op te staan met borden op het aanrecht? 

Bij mij hoeft het echt niet allemaal weg, de kopjes blijven prima staan en dat is ook niet naar de volgende ochtend. Ze ruiken nergens naar. Vorige week had zoon om 22.00 nog kip kerrie zitten eten na een late dienst. De vaatwasser was nog niet klaar maar dat bord moet wel afgewassen of minstens even afgespoeld. In de ochtend beneden komen en dan die kerrie ruiken daar kan ik echt niet tegen. 

Bakblik schreef op 14-01-2026 om 07:21:

[..]

[..]

Jij kan je niet voorstellen dat het nare is om op te staan met borden op het aanrecht?

Bij mij hoeft het echt niet allemaal weg, de kopjes blijven prima staan en dat is ook niet naar de volgende ochtend. Ze ruiken nergens naar. Vorige week had zoon om 22.00 nog kip kerrie zitten eten na een late dienst. De vaatwasser was nog niet klaar maar dat bord moet wel afgewassen of minstens even afgespoeld. In de ochtend beneden komen en dan die kerrie ruiken daar kan ik echt niet tegen.

Dat was wat mij altijd verteld werd. In de praktijk bleek het heel erg mee te vallen. Was dat bord goed ingedroogd en de geur minimaal. De moeite om het dan even te doen terwijl het water voor de thee stond te koken bleek klein en  alles veel minder erg dan gedacht. 

Ik ben ook een ochtendmens, dus in de ochtend kost alles minder moeite dan in de avond als ik al lekker aan het afschakelen ben geweest. 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.