Familiejuweel van ex niet teruggeven
Mijn ex heeft het een paar maanden geleden op een hele nare manier een einde aan onze relatie gemaakt. Daarvoor had hij mij voor ons 1-jarig jubileum een ontzettend mooie broche van zijn oma gegeven. Ik draag het best vaak en het staat mij erg goed. Gisteren heeft die een berichtje gestuurd met dat hij die broche graag terug wil hebben. Ik heb nog niks geantwoord. Ik wil het eigenlijk niet teruggeven omdat ik het nog best vaak draag, daarnaast is mijn ex echt een hork. Ook vind ik gegeven is gegeven. Ik heb hem ook dure cadeaus gegeven en die vraag ik ook niet terug. Wat is de beste manier om hier op te antwoorden? Of is het ontzettend asociaal om de broche te houden?
Deze situatie doet me denken aan Tante Cor in Gooische vrouwen…
TO, als jij deze broche teruggeeft, dan krijg jij gelijk je zelfrespect weer terug.
Truusdemier schreef op 18-01-2026 om 14:07:
In mijn optiek zijn broches vaak rare dingen die het bloesje/truitje/jasje waar je ze op draagt juist ontsieren. Helemaal als ze van oma zijn geweest.
Dat jij dat vindt is jouw goed recht. Maar TO zegt dat ze hem ontzettend mooi vindt, dat hij haar goed staat en dat ze hem vaak draagt. Dus dat jij ze lelijk vindt is niet extreem belangrijk voor deze discussie.
TO een aantal argumenten is al gegeven. Jij hebt er zelf voor gekozen buitensporig dure cadeaus te geven, dat kun je lastig achteraf verrekenen met een broche. Hij is dom geweest door te vroeg zo'n sieraad weg te geven aan iemand die geen blijvertje bleek.
Het kan inderdaad zijn dat hij het familiegebeuren en de sentimentele waarde overdrijft, maar dat is niet te controleren dus daar heb je niks aan.
Ik snap je wens om het ding te houden en elke keer dat je hem draagt te denken "lekker puh". Maar erg eervol is het niet. Het lijkt mij eervoller om hem terug te geven, niet omdat je dat tegenover hem verplicht bent maar omdat je dan altijd fier op jezelf kunt zijn. Ook als je zijn familie nog eens ergens tegenkomt.
En zoek eens met Google Lens naar het ding, misschien is nog ergens een kopie te vinden. Als je iets weet van de maker of het merk kun je ook een zoekalert op Vinted, MP en Catawiki zetten, wie weet komt er nog eens wat te koop. Zat oude juwelen die door nabestaanden voor een habbekrats aan opkopers verkocht worden, die dan weer de krenten uit de pap vissen en via zulke sites verkopen.
Ik heb een broche van mijn oma. Gebrand zilver uit Yogyakarta.
Ik draag hem nooit, maar no way dat mijn zoon hem aan een scharreltje mag geven.
Misschien dat hij ooit naar een kleindochter van mij mag. En anders naar één van mijn tantezeggertjes.
Van mijn andere oma heb ik een gouden ring met streepagaat die ik wel altijd draag. Daarvoor geldt hetzelfde.
Poezie schreef op 18-01-2026 om 12:12:
Off topic: Ik zie trouwens nooit mensen die een broche dragen. Best bijzonder dat TO dat wel op regelmatige basis doet.
Dat dacht ik nu ook al. Ik twijfelde of ik dat hiet zou schrijven, nu ik nu nog iemand tref dat dit schrijft haak ik aan.
Het zal eigenlijk wel een ring ofzo zijn, beetje veranderd ivm mogelijke herkenning.
ik zou terugappen dat ik snap dat hij dat terug wil hebben gezien de emotionele waarde en jij geen relatie meer met hem hebt. Maar dat jij ook flink in de relatie hebt geinvesteerd, ook financieel gezien. En dat jij dat nu ook graag gecompenseerd wilt hebben, nadat je op zo'n nare manier aan de kant gezet bent door hem en hij geen relatie meer met jou hebt. Dat hij vast snapt dat dat jou ook aan het hart gaat....
Reageert hij daar vervelend op, dan zou ik de eer aan mezelf houden en de broche teruggeven. Ik zou het niet eens willen dragen
Ik ben wel erg benieuwd naar die 'nare manier van uitmaken'. Was dat echt zo erg dat je zijn hele familie wil benadelen door ze een erfstuk te willen onthouden?
evergreen97 schreef op 17-01-2026 om 18:35:
[..]
Zo sta ik er ook in. En ik moet eerlijk zeggen dat ik nog wel boos op hem ben en dat ik ook een soort van ''vergoeding'' wil voor het pak, het horloge, de dinerdates en het dagje Efteling dat ik ook allemaal voor hem betaald heb. Ik had ook gedacht als die er niet meer om zou vragen ik het gewoon zou houden. Maar nu die het terug wil is er een klein gedeelte van mij die het asociaal vindt om het te houden. Maar hij heeft mij al zo'n pijn gedaan. Dat dit van die broche ook nog eens voelt als een schop na. En die bevrediging wil ik hem niet geven.
Waarom geef je zulke achterlijke kado's als je net samen bent?
Poezie schreef op 18-01-2026 om 16:21:
Ik ben wel erg benieuwd naar die 'nare manier van uitmaken'. Was dat echt zo erg dat je zijn hele familie wil benadelen door ze een erfstuk te willen onthouden?
Wat ik niet zo goed snap in alle reacties: die man is degene die een erfstuk heeft weggegeven en nu gaat iedereen er van uit dat hij dat niet had mogen doen. Ik lees dat nergens, dat hij iets heeft geschonken dat hem niet toebehoorde. Ik snap ook nog steeds niet dat het verschil maakt of zij hem de rest van haar leven draagt als ‘vrouw van’ of als ‘ex van’. In beide gevallen draagt TO dat ding toch? Ik vraag me ook af in hoeverre dit echt van zijn oma is geweest, of dat de ex dit als smoes gebruikt om zijn geïnvesteerde geld terug te krijgen. Erg vrijgevig lijkt hij niet te zijn. Is het financiële schade of emotionele schade? En wat nou als TO de broche kwijtraakt? Oeps sorry… ik kan hem niet meer teruggeven. Wat dan?
ToetieToover schreef op 18-01-2026 om 16:54:
[..]
Wat ik niet zo goed snap in alle reacties: die man is degene die een erfstuk heeft weggegeven en nu gaat iedereen er van uit dat hij dat niet had mogen doen. Ik lees dat nergens, dat hij iets heeft geschonken dat hem niet toebehoorde. Ik snap ook nog steeds niet dat het verschil maakt of zij hem de rest van haar leven draagt als ‘vrouw van’ of als ‘ex van’. In beide gevallen draagt TO dat ding toch? Ik vraag me ook af in hoeverre dit echt van zijn oma is geweest, of dat de ex dit als smoes gebruikt om zijn geïnvesteerde geld terug te krijgen. Erg vrijgevig lijkt hij niet te zijn. Is het financiële schade of emotionele schade? En wat nou als TO de broche kwijtraakt? Oeps sorry… ik kan hem niet meer teruggeven. Wat dan?
Niemand gaat voorbij aan het feit dat hij die broche heeft gegeven en dat het zijn fout is. In mijn ogen geeft het blijk van de (domme?) naïviteit van deze man om binnen een aantal maanden al te denken dat je in je partner je levenspartner hebt gevonden. Kalverliefde. Dat zij de vrouw van je leven is waar je de rest van je leven mee wil delen en dat je haar een broche kan geven die van emotionele waarde is. Het komt heel jong over.
TO heeft in mijn optiek wel gelijksoortige naïviteit laten zien in de vorm van een pak van 800 euro weggeven aan een man die ze nog niet eens een jaar kende. Tenzij ze het financieel heel ruim heeft, zijn dat dure levenslessen, want je ziet die 800 euro niet terug. Over de broche kan je hetzelfde zeggen: een dure levensles.
Alleen waar je die 800 euro in een later leven weer goed kan maken met nieuw verworven vermogen, kun je die broche nooit meer vervangen. Niet de emotionele kant er van. En dat maakt voor velen in dit topic (waaronder mijzelf) wel een verschil.
Of hij verder vrijgevig is geweest kan ik niet beoordelen, bijvoorbeeld of het vooral eenrichtingsverkeer is geweest van TO naar ex, of dat ex ook met andere dure zaken is komen aanzetten. Dat doet er in mijn optiek ook weinig toe.
En dat hij ook zou kunnen liegen over de emotionele waarde van die broche.. nou ja, dat kan. Ik ga zelf niet graag zo wantrouwig door het leven en vind het een geloofwaardiger verhaal dat je een broche erft dan dat je een broche koopt in deze tijd. Dus dat maakt dat ik het het voordeel van de twijfel zou geven.
Jouw laatste 'wat nou als..' snap ik niet. Dat is geheel niet van toepassing en zo wel, dan zou TO geen moreel dilemma hebben.
ToetieToover schreef op 18-01-2026 om 16:54:
[..]
Wat ik niet zo goed snap in alle reacties: die man is degene die een erfstuk heeft weggegeven en nu gaat iedereen er van uit dat hij dat niet had mogen doen. Ik lees dat nergens, dat hij iets heeft geschonken dat hem niet toebehoorde. Ik snap ook nog steeds niet dat het verschil maakt of zij hem de rest van haar leven draagt als ‘vrouw van’ of als ‘ex van’. In beide gevallen draagt TO dat ding toch? Ik vraag me ook af in hoeverre dit echt van zijn oma is geweest, of dat de ex dit als smoes gebruikt om zijn geïnvesteerde geld terug te krijgen. Erg vrijgevig lijkt hij niet te zijn. Is het financiële schade of emotionele schade? En wat nou als TO de broche kwijtraakt? Oeps sorry… ik kan hem niet meer teruggeven. Wat dan?
Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Een erfstuk, daarvan wil je (meestal) dat het in de familie blijft. Als je het aan je partner geeft, kan zij het (na haar dood of gewoon later in het leven) doorgeven aan een van de gezamenlijke kinderen. Zo blijft het bij het nageslacht van die oma. Maar als een ex het meeneemt die verder geen kinderen heeft met de bewuste kleinzoon van die oma, is het erfstuk niet meer binnen de familie.
ToetieToover schreef op 18-01-2026 om 16:54:
[..]
Wat ik niet zo goed snap in alle reacties: die man is degene die een erfstuk heeft weggegeven en nu gaat iedereen er van uit dat hij dat niet had mogen doen. Ik lees dat nergens, dat hij iets heeft geschonken dat hem niet toebehoorde. Ik snap ook nog steeds niet dat het verschil maakt of zij hem de rest van haar leven draagt als ‘vrouw van’ of als ‘ex van’. In beide gevallen draagt TO dat ding toch? Ik vraag me ook af in hoeverre dit echt van zijn oma is geweest, of dat de ex dit als smoes gebruikt om zijn geïnvesteerde geld terug te krijgen. Erg vrijgevig lijkt hij niet te zijn. Is het financiële schade of emotionele schade? En wat nou als TO de broche kwijtraakt? Oeps sorry… ik kan hem niet meer teruggeven. Wat dan?
Totdat ze 'm niet meer mooi vindt. En dan? Gaat ze 'm dan alsnog teruggeven?
Tijgeroog schreef op 18-01-2026 om 15:58:
Het zal eigenlijk wel een ring ofzo zijn, beetje veranderd ivm mogelijke herkenning.
Dat moet haast wel. "de broche staat me mooi", ik kan me niet voorstellen dat een broche iemand meer of minder mooi staat.
Hoe zou je het vinden als het andersom zou gebeuren?
Ik heb ooit aan iemand de babylakentjes die ik zelf had gemaakt op haar verzoek uitgeleend aan iemand (met mooie details).
Toen haar kind wat ouder werd heb ik ze terug gevraagd, maar ze had ze niet meer. Daar ben ik toendertijd heel erg verdrietig over geweest en de vriendschap was vanaf toen wel over.
Ik denk dat ze ze heeft verkocht, maar ze heeft mij nooit willen vertellen wat ze ermee heeft gedaan.