Dochter heeft tante niet uitgenodigd voor haar bruiloft
Mijn dochter gaat binnenkort trouwen. En bijna iedereen in de familie is uitgenodigd (zelfs mijn broer die ik hooguit een paar keer per jaar spreek) op één tante (zus van man) na. Mijn man heeft 2 zussen en daar is hij erg close mee. Ze zien elkaar minstens 1 keer per week en kerst wordt ook altijd met de drie gezinnen gevierd. Nu is dus 1 van die zussen niet uitgenodigd. Dat is niet in goede aarde gevallen.
Wij dachten eerst dat het een financiële reden had en wilde graag bijspringen als dat het geval was, maar volgens dochter had ze gewoon geen band met die tante. Wat ik erg raar vind want mijn broer is ook uitgenodigd en die heeft mijn dochter in 5 jaar niet gezien. De tante in kwestie heeft mijn dochter ook opgebeld of ze misschien boos op haar was, maar dat was niet het geval.
De tante is dus diep beledigd en de andere zus wil nu uit solidariteit ook niet op de bruiloft komen. Mijn man zit in zak en as en is erg verdrietig hierover. Hij wil gewoon zijn zussen op zijn dochters bruiloft hebben. Dit weekend is het geëscaleerd. De tante die niet uitgenodigd is, heeft een appje naar ons gestuurd dat ze haar verjaardag wat ze over 3 weken wilde vieren cancelled omdat ze zich niet gewaardeerd voelt door de familie.
Ik weet niet wat ik hiermee moet. Dochter is volwassen en mag natuurlijk zelf bepalen wie wel en wie niet komt, maar die keuze brengt zoveel drama en verdriet met zich mee. Heeft iemand advies hiervoor?
Ik heb wel dan geen bruiloft geen gegeven toen ik trouwde, maar wel een paar grote feesten waarvoor we mensen uitgenodigden die deel waren van de familie, een vriendengroep, collega's om samen een life event te vieren. Voor mijn gevoel ontkom je dan soms niet aan ¨verplichte nummers¨ , mensen die je niet onnodig voor het hoofd wilt stoten, maar waarvan je in je hart het niet erg zou vinden als ze de uitnodiging af af zouden slaan.
Misschien zie ik dat verkeerd. Is een bruiloft vooral de dag om het stel /de bruid te laten shinen en zijn de gasten niet meer dan een zorgvuldig uitgekozen entourage, die bijvoorkeur zich ook nog onderwerpen aan een moeilijke dresscode.( En niet moeilijk moeten doen als ze daarvoor ook nog ver moeten reizen en drie dagen vrij voor moeten nemen)
Ik snap heel goed dat TO zich schaamt voor haar dochter. Het is ook helemaal niet leuk om erachter te komen dat je een prinsesje hebt grootgebracht, dat lak heeft aan de gevoelens van haar vader en andere naasten.
Sparkle schreef op 23-05-2026 om 14:40:
[..]
Maar wie zegt dat dat de situatie is.
Dochter geeft alleen aan dat er geen band is en verder komt er niet veel meer uit bij haar. Als tante altijd op een vervelende manier aanwezig is, dan zou ze dat als reden zeggen.
Dat maak ik op uit de reacties van to over haar man en diens zussen.
Athan schreef op 23-05-2026 om 15:46:
Ik snap heel goed dat TO zich schaamt voor haar dochter. Het is ook helemaal niet leuk om erachter te komen dat je een prinsesje hebt grootgebracht, dat lak heeft aan de gevoelens van haar vader en andere naasten.
Of een dochter die haar eigen beslissingen maakt. Misschien juist heel weloverwogen. En die weet wat dit los maakt maar desalniettemin haar eigen gevoel daar in volgt .
felija schreef op 23-05-2026 om 16:06:
[..]
Dat maak ik op uit de reacties van to over haar man en diens zussen.
ik heb nergens gelezen dat tante vervelend zou zijn, alleen dat ze aanwezig is, net als de andere tante.
TO schrijft ook dat ze nooit iets van spanning heeft gemerkt en het lijkt me dat als iemand irritant is of wat dan ook, dat je het daar als gezin over hebt en dat je dan als moeder begrijpt waarom iemand wordt buitengesloten.
Athan schreef op 23-05-2026 om 15:46:
Ik snap heel goed dat TO zich schaamt voor haar dochter. Het is ook helemaal niet leuk om erachter te komen dat je een prinsesje hebt grootgebracht, dat lak heeft aan de gevoelens van haar vader en andere naasten.
Wow. Dus je moet mensen verplicht uitnodigen omdat ze anders vinden dat ze niet belangrijk genoeg zijn en heisa gaan maken.
Echt de omgekeerde wereld! En zo hou je het in stand.
Euphoria schreef op 23-05-2026 om 10:02:
[..]
Me2. Ik vind het ook een sterke bijdrage.
hier ook een ervaringsdeskundige. Ik voel de onderhuidse spanning letterlijk in mijn lijf bij het lezen van reacties van TO.
ik heb overigens inmiddels alle banden verbroken.
Dat lucht op he? Ik had de " banden" alleen wat eerder in mijn leven moeten verbreken.
Sommige mensen zijn in staat om je te laten denken dat het altijd de schuld van een ander is.
Weet je wat vermoeiend is? Je steeds schikken naar iemand omdat je anders " gedoe" zou kunnen krijgen.
De dochter hoeft helemaal niet nog meer info te geven.
Ik zou willen dat ik het op mijn bruiloft had gedurfd
Sparkle schreef op 23-05-2026 om 16:45:
[..]
ik heb nergens gelezen dat tante vervelend zou zijn, alleen dat ze aanwezig is, net als de andere tante.
TO schrijft ook dat ze nooit iets van spanning heeft gemerkt en het lijkt me dat als iemand iriitant is of wat dan ook, dat je het daar als gezin over hebt en dat je dan als moeder begrijpt waarom iemand wordt buitengesloten.
Precies hierom.vind ik dit topic zo interessant, hoe anders we naar eenzelfde situatie kunnen kijken. Ik vind het gedrag van tante wat to beschrijft ontzettend vervelend en manipulerend. Hoe ze anderen zonder pardon mee trekt in haar slachtofferschap.
Hoe ze daarmee onmiddellijk de deur sluit voor een gesprek, waarbij wederkerigheid voorop staat. Aan haar, hun kliekje, kan het immers niet liggen! Dus is dochter hoe dan ook de kwaaie pier, wat dochter ook tegen haar tante of moeder aan uitleg had gegeven. Haar moeder, de to wil vooral de lieve vrede bewaren, het heilige huisje intact houden. Dat belang staat bij haar voorop. Zo is die dynamiek nu eenmaal.
Athan schreef op 23-05-2026 om 15:46:
Ik snap heel goed dat TO zich schaamt voor haar dochter. Het is ook helemaal niet leuk om erachter te komen dat je een prinsesje hebt grootgebracht, dat lak heeft aan de gevoelens van haar vader en andere naasten.
Ik zou me als moeder schamen dat ik niet heb gezien dat mijn dochter de afgelopen jaren zo’n moeite heeft gehad met tante. Dat ik samen met man en mijn twee schoonzussen blijkbaar zo’n front ben gaan vormen dat zij zich van mij afbeweegt. En ik zou me heel erg rot voelen dat ik haar nooit de ruimte heb gegeven om dat met mij te bespreken.
Want als dat wel was besproken, was het of geen verassing geweest of anders gelopen. En had moeders de opmerking ‘ik heb niet zo’n band met haar’ wel gesnapt en niet afgedaan alsof er geen toelichting is geweest. (Die was er dus wel. Alleen niet genoeg, volgens de tante. Maar wat was wel genoeg geweest?)
Volgens mij leren wij onze kinderen dat ze hun grenzen moeten aangeven. Blijkbaar heeft dochter dat nooit gedaan, maar nu wel. Als je het dan prinsessengedrag noemt, noem de tantes en pa dan dramalama’s, die zich laven aan deze situatie.
Miepjecody schreef op 23-05-2026 om 16:49:
[..]
Wow. Dus je moet mensen verplicht uitnodigen omdat ze anders vinden dat ze niet belangrijk genoeg zijn en heisa gaan maken.
Echt de omgekeerde wereld! En zo hou je het in stand.
Het is geen verplichting, maar Maar als je één persoon bewust niet uitnodigt, is het logisch dat dat raakt.
Sparkle schreef op 23-05-2026 om 17:08:
[..]
Het is geen verplichting, maar Maar als je één persoon bewust niet uitnodigt, is het logisch dat dat raakt.
Ja en daar hoef je niet andere mensen bij mee te trekken, lijkt mij.
Biebel schreef op 23-05-2026 om 17:00:
[..]
Ik zou me als moeder schamen dat ik niet heb gezien dat mijn dochter de afgelopen jaren zo’n moeite heeft gehad met tante. Dat ik samen met man en mijn twee schoonzussen blijkbaar zo’n front ben gaan vormen dat zij zich van mij afbeweegt. En ik zou me heel erg rot voelen dat ik haar nooit de ruimte heb gegeven om dat met mij te bespreken.
Want als dat wel was besproken, was het of geen verassing geweest of anders gelopen. En had moeders de opmerking ‘ik heb niet zo’n band met haar’ wel gesnapt en niet afgedaan alsof er geen toelichting is geweest. (Die was er dus wel. Alleen niet genoeg, volgens de tante. Maar wat was wel genoeg geweest?)
Volgens mij leren wij onze kinderen dat ze hun grenzen moeten aangeven. Blijkbaar heeft dochter dat nooit gedaan, maar nu wel. Als je het dan prinsessengedrag noemt, noem de tantes en pa dan dramalama’s, die zich laven aan deze situatie.
Och ja, die arme dochter, die heeft zoveel last van tante gehad in het verleden dat ze haar schouders ophaalt en aangeeft het probleem niet te zien.
Dank voor de reacties allemaal. Toen ik zei dat mijn dochter een dominant type is, bedoelde ik dat ze niet op haar mondje gevallen is. Dus als zij ruzie met haar tante had gehad was dat wel uitgesproken.
Mijn man en ik zijn wel voor alle feesten uitgenodigd bij mijn schoonzussen en hun kinderen. Er is tot nu toe maar 1 huwelijk geweest bij de kinderen en daar waren wij voor uitgenodigd. Dus misschien voelt het daarom een beetje krom voor die tante. Daarnaast snapt ze niet waarom haar zus wel is uitgenodigd. Terwijl die tantes een vergelijkbare band met onze dochter hebben.
Natuurlijk komen wij wel naar de bruiloft. Ik sta achter de keuze van mijn dochter, alleen ik vind het lastig te verantwoordelijken (iets wat ik voel dat ik moet doen). Mijn man is het niet eens met de keuze van onze dochter, hij wil heel graag zijn zus erbij. Niet alleen omdat er dan geen drama was, maar ook omdat zij een belangrijk persoon in zijn leven is.
Misschien geef ik de schoonmoeder wel de schuld omdat het makkelijk is iemand van buitenaf de boosdoener te laten zijn. En ik weet zelf dat het fout is, maar het maakt het voor mij makkelijker te verwerken in mijn hoofd.
Wij komen in een andere fase van onze levens. De kernfamilie van mijn man en zussen valt uit elkaar omdat onze kinderen andere keuzes maken. Misschien is dat ook moeilijk te accepteren voor ze.
Ik zie eigenlijk ontzettend op tegen kerst, ben ook erg bang dat als dochter en tante samen zijn dat er gekibbeld gaat worden over de bruiloft.
Biebel schreef op 23-05-2026 om 17:00:
[..]
Ik zou me als moeder schamen dat ik niet heb gezien dat mijn dochter de afgelopen jaren zo’n moeite heeft gehad met tante. Dat ik samen met man en mijn twee schoonzussen blijkbaar zo’n front ben gaan vormen dat zij zich van mij afbeweegt. En ik zou me heel erg rot voelen dat ik haar nooit de ruimte heb gegeven om dat met mij te bespreken.
Want als dat wel was besproken, was het of geen verassing geweest of anders gelopen. En had moeders de opmerking ‘ik heb niet zo’n band met haar’ wel gesnapt en niet afgedaan alsof er geen toelichting is geweest. (Die was er dus wel. Alleen niet genoeg, volgens de tante. Maar wat was wel genoeg geweest?)
Volgens mij leren wij onze kinderen dat ze hun grenzen moeten aangeven. Blijkbaar heeft dochter dat nooit gedaan, maar nu wel. Als je het dan prinsessengedrag noemt, noem de tantes en pa dan dramalama’s, die zich laven aan deze situatie.
De tantes geven ook gewoon hun grenzen aan hoor. Gewoon niet genoeg band om een verjaardag of kerst nog samen te vieren, meer band met je zus dan met de dochter van je broer en daarom de uitnodiging afslaan is toch allemaal heel normaal? Miss dat die zussen ook zoiets hebben van hehe gelukkig hoeven we er nu niet heen, scheelt ook weer een bak tijd/geld en een vrije dag. Intussen zijn familiebanden stuk gemaakt omdat dochter nu eenmaal een statement wilde maken van haar huwelijk en gastenlijst. Wel ten koste van haar vader maar da's allemaal niet zo'n probleem toch? Wat dochter wil is het belangrijkst toch? Want ze heeft goed haar grenzen aangegeven en was daar eerder nooit toe in staat ofzo, dus dan ontketen je maar een dikke vette fittie in je familie.