Dochter heeft tante niet uitgenodigd voor haar bruiloft
Mijn dochter gaat binnenkort trouwen. En bijna iedereen in de familie is uitgenodigd (zelfs mijn broer die ik hooguit een paar keer per jaar spreek) op één tante (zus van man) na. Mijn man heeft 2 zussen en daar is hij erg close mee. Ze zien elkaar minstens 1 keer per week en kerst wordt ook altijd met de drie gezinnen gevierd. Nu is dus 1 van die zussen niet uitgenodigd. Dat is niet in goede aarde gevallen.
Wij dachten eerst dat het een financiële reden had en wilde graag bijspringen als dat het geval was, maar volgens dochter had ze gewoon geen band met die tante. Wat ik erg raar vind want mijn broer is ook uitgenodigd en die heeft mijn dochter in 5 jaar niet gezien. De tante in kwestie heeft mijn dochter ook opgebeld of ze misschien boos op haar was, maar dat was niet het geval.
De tante is dus diep beledigd en de andere zus wil nu uit solidariteit ook niet op de bruiloft komen. Mijn man zit in zak en as en is erg verdrietig hierover. Hij wil gewoon zijn zussen op zijn dochters bruiloft hebben. Dit weekend is het geëscaleerd. De tante die niet uitgenodigd is, heeft een appje naar ons gestuurd dat ze haar verjaardag wat ze over 3 weken wilde vieren cancelled omdat ze zich niet gewaardeerd voelt door de familie.
Ik weet niet wat ik hiermee moet. Dochter is volwassen en mag natuurlijk zelf bepalen wie wel en wie niet komt, maar die keuze brengt zoveel drama en verdriet met zich mee. Heeft iemand advies hiervoor?
Meesje schreef op 21-05-2026 om 17:05:
Ik heb nagedacht over de mensen die zeggen je moet niet één persoon uit een groep buitensluiten als je de rest van de groep wel vraagt. Ik merk dat me dat raakt. Ik zou nooit van mijn groep van 10 collega's er 9 uitnodigen en 1 niet. Of van mijn groepje van 6 vriendinnen 1 niet uitnodigen. Dus ik ben het er mee eens dat dat naar gedrag is.
Alleen, wat is hier de groep? Voor mezelf is mijn ouderlijk gezin één groep. Vader, moeder, broers, zussen en hun partners en kinderen. Mijn ooms en tantes behoren níet tot die kerngroep. Zij behoren bij een andere groep. De groep 'ooms en tantes en neefjes en nichtjes'.
In het geval van TO zijn partner en zussen weliswaar onderdeel van hún ouderlijk gezin. Maar de tantes horen niet bij het ouderlijk gezin van de bruid. Dat zijn háár ouders en evt broers/zussen. De tantes behoren tot een andere groep. In dit geval kennelijk een mini groepje van slechts 2 personen. En kun je dan nog van uitsluiting uit de groep spreken als je één van de twee niet vraagt? Is het überhaupt een groep als de groep maar uit 2 personen bestaat? En zo nee; is dit dan een onlosmakelijk duo? Moet je dan als je de ene tante vraagt ook altijd de andere vragen? Of als je de ene tante niet wil zien mag je dan ook de andere tante niet zien?
Ik zou zeggen dat’ooms en tantes’ één groep zijn, en zoals ik het lees zijn er tenminste twee van uitgenodigd (broer van TO en zus van TO’s man, al dan niet met partners) en 1 niet.
wat is het spreekwoord ook weer, three is a crowd? 
Euphoria schreef op 21-05-2026 om 19:44:
[..]
Nou nee, je snoerde mij letterlijk de mond met een melding omdat je het niet eens was met mijn levendige reactie op iemand die een nog veel levendigere reactie gaf op betreffende dochter. Schiet mij maar lek, maar hetgeen ik schreef was zo dramatisch niet.
Laten we het maar op houden dat de mods jouw reactie niet voor niks verwijderd hebben.
Erg streng zijn ze hier niet, dus naar mijn idee zegt dat genoeg.
Zilver_gray schreef op 21-05-2026 om 22:19:
[..]
Laten we het maar op houden dat de mods jouw reactie niet voor niks verwijderd hebben.
Erg streng zijn ze hier niet, dus naar mijn idee zegt dat genoeg.
Soms blijken zaken een zere plek te raken, het moment voor reflectie. Dat is iets anders dan er dan voor zorgen dat zaken in de doofpot worden gestopt.
en verder is dit een discussie niet waard. Het moge duidelijk zijn dat we het niet met elkaar eens zijn.
@TO hoe gaat het nu tussen jullie en dochter. Ben je boos op haar, verontwaardigd, sta je klaar met je oordeel? Of sta je open voor haar, voor haar beslissing, voor de grote dag van je dochter en aanstaande man?
Zorg je ervoor dat de band tussen jou en dochter onder spanning komt te staan? Of sta je hoe dan ook achter je dochter, laat je weten dat je haar misschien niet begrijpt en het jammer vindt maar dat je van haar houdt en haar beslissing over haar dag respecteert?
Je blijft hetzelfde zeggen. Nergens lees ik iets over dochter waaruit blijkt dat je snapt dat het voor haar misschien ook wel lastig is. Je blijft in verontwaardiging en slachtofferrol hangen.
Je kunt niet anders dan dit accepteren.
Praat je normaal gesproken veel met je dochter. Weet je wat haar bezighoudt? Ik heb die band niet met mijn moeder. Ik zou willen dat ik zo'n band had met mijn moeder waarbij ik naar haar toe kon gaan en kon zeggen 'mam, ik zit ergens mee. Ik heb geen band met tante x, het voelt niet fijn en goed om haar uit te nodigen voor mijn bruiloft. Ik voel me wat ongemakkelijk bij haar' en waarbij dan een open gesprek zou ontstaan met begrip voor mijn gevoel in deze.
Mijn moeder zou haar mening op willen dringen en niet naar het gevoel achter deze uitleg luisteren, die zou haar visie voorop stellen. over mee heen proberen te walsen. En zo met heel veel dingen. Ik praat niet met mijn moeder over dingen als opvoeden van mijn kinderen, over keuzes waar ik en mijn vriend voor staan. Allemaal omdat ze niet echt luistert en haar visie opdringt. Ik hoop oprecht dat dit bij jullie beter gaat. Natuurlijk zou ze mogen zeggen dat ze het niet met me eens is, of niet echt begrijpt maar ze zou me wel moeten respecteren en open staan voor me. In deze, 'duizel, ik begrijp niet echt waar het probleem ligt met tante, ik vind het ook jammer, maar ik geloof en vertrouw erop dat je hier goed over na hebt gedacht, het is jouw dag, jouw beslissing en jij moet doen wat voor jou goed is, ik sta achter je.' Ze zou ook mogen vragen of ik goed over de gevolgen heb nagedacht maar de beslissing uiteindelijk wel bij mij laten en dat respecteren.
Mijn moeder kan dat niet. Ze walst over mij heen als ze de kans krijgt. Daarom bespreek ik niets en heeft mijn moeder maar achteraf te dealen met beslissingen. Zonder al te veel uitleg die alleen maar meer discussie oplevert. Als ze commentaar heeft, op haar manier of in de slachtofferrol kruipt neem ik een tijdje afstand. Dit om voor mezelf te zorgen, mezelf te beschermen. Niet de volwassen reactie die ik zou willen geven maar dat lukt niet. Onze relatie is daar niet goed genoeg voor. Hier is ook heel wat therapie voor nodig geweest..
Probeer te voorkomen dat jullie band zo oppervlakkig wordt als de mijne.
Mooi geschreven Duizel en ik geloof dat ik het ook wel herkenbaar vind eigenlijk. 😞
duizel schreef op 22-05-2026 om 07:07:
@TO hoe gaat het nu tussen jullie en dochter. Ben je boos op haar, verontwaardigd, sta je klaar met je oordeel? Of sta je open voor haar, voor haar beslissing, voor de grote dag van je dochter en aanstaande man?
Zorg je ervoor dat de band tussen jou en dochter onder spanning komt te staan? Of sta je hoe dan ook achter je dochter, laat je weten dat je haar misschien niet begrijpt en het jammer vindt maar dat je van haar houdt en haar beslissing over haar dag respecteert?
Je hebt het mooi verwoord. Ik ben niet boos op mijn dochter, maar meer teleurgesteld dat ze geen heads-up gaf. Ik heb het van mijn schoonzus moeten horen dat ze niet was uitgenodigd. Ze had namelijk geen uitnodiging gekregen en haar zus wel, dus had ze mijn dochter gebeld. En zo kwam het balletje aan het rollen. Ik was er zelf niet mentaal op voorbereid. Het sloeg daarom ook hard in. En het is vanaf dat moment zo ongeveer 2 weken geleden alleen maar drama. Ik zie mijn man steeds sipper worden en zijn zussen steeds bozer. Mijn dochter is er erg koeltjes over en haalt haar schouders erbij op. Zij ziet het probleem niet. Misschien ben ik daarom ook wat feller. Mijn man en ik zitten nu met de gebakken peren.
De schoonmoeder heeft zelf een aantal broers/zussen en die zijn wel allemaal uitgenodigd. En toen ik vroeg of de gom zo'n goede band met hen had werd er gezegd ''geen idee''. Dus ik denk dat die gepusht zijn door zijn moeder.
Ik zou het zelf heel anders hebben georganiseerd. En het voelt ook dat onze familie aan het kortste eind heeft getrokken. Ik weet ook niet meer wat ik er van moet maken.
Je hebt door dat je zelf ook alles behalve warm en belangstellend reageert op je dochter?
Ninoea schreef op 22-05-2026 om 21:14:
Je hebt door dat je zelf ook alles behalve warm en belangstellend reageert op je dochter?
Dat ben ik wel, maar het gedrag van mijn schoonzus en de ongelukkigheid van mijn man beheersen mijn gedachtes op dit moment.
Zussen zijn na 2 weken nog steeds boos ?
En hoe uit zich dat ?
Hebben ze jouw man wel wekelijks gezien?
Ik snap wel dat dochter haar schouders ondertussen ophaalt. Al twee weken drama vanwege een uitnodiging voor een bruiloft?! Wat een onzin. Die tante mag best teleurgesteld zijn even. Maar deze manier van reageren is buiten proportioneel. En snap best dat dochter niet meer erop reageert.
Roos57 schreef op 22-05-2026 om 21:36:
Zussen zijn na 2 weken nog steeds boos ?
En hoe uit zich dat ?
Hebben ze jouw man wel wekelijks gezien?
Dat uit zich door het afzeggen van de verjaardag en dat de andere zus wil niet komen. Ze hebben hun vaste koffie date met z'n drieën. Mijn man gaat daar met lood in zijn schoenen naar toe en daar wordt alles besproken. Hoe teleurgesteld ze wel niet zijn en dat de familieband toch niet zo sterk blijkt te zijn. En of ze kerst nu nog met z'n alle moeten vieren. Dat er blijkbaar een nieuwe fase is aangebroken. En mijn man wil het liefst dat alles weer terug gaat naar hoe het was.
Duckie73 schreef op 22-05-2026 om 21:42:
[..]
Dat uit zich door het afzeggen van de verjaardag en dat de andere zus wil niet komen. Ze hebben hun vaste koffie date met z'n drieën. Mijn man gaat daar met lood in zijn schoenen naar toe en daar wordt alles besproken. Hoe teleurgesteld ze wel niet zijn en dat de familieband toch niet zo sterk blijkt te zijn. En of ze kerst nu nog met z'n alle moeten vieren. Dat er blijkbaar een nieuwe fase is aangebroken. En mijn man wil het liefst dat alles weer terug gaat naar hoe het was.
Je man kan ook overdrijven. Hij kan best zeggen: kind is volwassen en maakt eigen keuzes. Klaar.. hij laat zich ook zelf meeslepen in dit drama.
Lisabette schreef op 22-05-2026 om 21:44:
[..]
Je man kan ook overdrijven. Hij kan best zeggen: kind is volwassen en maakt eigen keuzes. Klaar.. hij laat zich ook zelf meeslepen in dit drama.
In het begin werd hem ook de vraag gesteld of hij wel zijn zus erbij zou willen hebben en toen heeft hij ja natuurlijk gezegd. En toen werd hij in een hokje geduwd van dat hij het niet eens met de keuze van zijn dochter was. Zoals ik al zei het is 2 tegen 1. Mijn man is best mondig maar dat zijn zijn zussen ook.
Duckie73 schreef op 22-05-2026 om 21:49:
[..]
. Zoals ik al zei het is 2 tegen 1. Mijn man is best mondig maar dat zijn zijn zussen ook.
En dat is waarschijnlijk precies de reden dat dochter de ene tante niet uitgenodigd heeft.
Duckie73 schreef op 22-05-2026 om 21:25:
[..]
Dat ben ik wel, maar het gedrag van mijn schoonzus en de ongelukkigheid van mijn man beheersen mijn gedachtes op dit moment.
Die sipheid komt door het gedrag van schoonzussen.
ik kan mij steeds beter voorstellen waarom dochter zo handelt bij deze dynamiek die al jaren lang lijkt te bestaan.
Vanaf jong had zij te maken met:
Heel vaak aanwezige, dominante tante(s). Vader die ook dominanter is dan moeder en moeder die steeds buigt voor hen allemaal dus waar dochter ook niet naartoe kan wanneer dat "heilige groepje" met zijn allen de baas speelt.
En als ze dan eens tegengas gaf was het waarschijnlijk meteen 3 tegen 1 + moeder die ook meeveerde, dus eigenlijk 4 tegen 1.
Stop eens met zo meebuigen met schoonzussen en ook man en focus op je band met je dochter.
Die nijd van schoonzussen en gebrek van enig tegengas naar hen van jullie als ouders is echt niet normaal. Dat 2 tegen 1 gedrag van schoonzusswn tegen jouw man is ook niet normaal. En dat meteen schamen en het laten beheersen van je gedachtes door hen zodanig dat je niet aan dochter denkt is dat ook niet.
Stop eens met achter hen aanhobbelen en focus je op je dochter. Je bent er zelf ook nog als individu en niet alleen als verlengstuk van je man.
Dat koeltjes gedragen van dochter is omdat ze deze dynamiek hoogstwaarschijnlijk spuugzat is en er niet weer in meegezogen wil worden door erover te discuseren met iemand die toch altijd de kant van het dominante groepje kiest.