Dochter heeft tante niet uitgenodigd voor haar bruiloft
Mijn dochter gaat binnenkort trouwen. En bijna iedereen in de familie is uitgenodigd (zelfs mijn broer die ik hooguit een paar keer per jaar spreek) op één tante (zus van man) na. Mijn man heeft 2 zussen en daar is hij erg close mee. Ze zien elkaar minstens 1 keer per week en kerst wordt ook altijd met de drie gezinnen gevierd. Nu is dus 1 van die zussen niet uitgenodigd. Dat is niet in goede aarde gevallen.
Wij dachten eerst dat het een financiële reden had en wilde graag bijspringen als dat het geval was, maar volgens dochter had ze gewoon geen band met die tante. Wat ik erg raar vind want mijn broer is ook uitgenodigd en die heeft mijn dochter in 5 jaar niet gezien. De tante in kwestie heeft mijn dochter ook opgebeld of ze misschien boos op haar was, maar dat was niet het geval.
De tante is dus diep beledigd en de andere zus wil nu uit solidariteit ook niet op de bruiloft komen. Mijn man zit in zak en as en is erg verdrietig hierover. Hij wil gewoon zijn zussen op zijn dochters bruiloft hebben. Dit weekend is het geëscaleerd. De tante die niet uitgenodigd is, heeft een appje naar ons gestuurd dat ze haar verjaardag wat ze over 3 weken wilde vieren cancelled omdat ze zich niet gewaardeerd voelt door de familie.
Ik weet niet wat ik hiermee moet. Dochter is volwassen en mag natuurlijk zelf bepalen wie wel en wie niet komt, maar die keuze brengt zoveel drama en verdriet met zich mee. Heeft iemand advies hiervoor?
Poezie schreef op 20-05-2026 om 20:01:
[..]
Het is haar tante die dochter van kleins af aan kent. Waarschijnlijk heeft diezelfde dochter wel meer van haar gehad dan een paar verjaardagskaarten.
En wat heeft tante nou eigenlijk verkeerd gedaan behalve emotioneel reageren?
Dochter boeit het kennelijk allemaal niet, als zij maar haar feestje kan vieren. Dat vind ik egoïstisch en wreed.
Hoe weet jij nou hoe het gegaan is?
Maar hoe belangrijk is de vraag nog hoe terecht of onterecht het is dat tante niet is uitgenodigd? Stel nou dat TO haar dochter weet over te halen om tante toch uit te nodigen, zou die dan echt komen? Dan heb je toch het idee dat je niet echt welkom bent?
Volgens mij is het probleem nu veel meer hoe TO en haar man kunnen omgaan met de boze tante, om te voorkomen dat de hechte band die zij hadden, los van dochter, niet definitief kapot is. Dat de relatie tussen dochter en tante definitief is verknald is dan nog een ding, maar TO en haar man willen Volgens mij met allebei een goede relatie houden en dat moet natuurlijk ook best mogelijk zijn
Boosheid zakt vast wel weer af . En dan kan je weer logisch nadenken. En weer normaal met broer en schoonzus omgaan.
Toch ????
Poezie schreef op 20-05-2026 om 20:01:
[..]
Het is haar tante die dochter van kleins af aan kent. Waarschijnlijk heeft diezelfde dochter wel meer van haar gehad dan een paar verjaardagskaarten.
En wat heeft tante nou eigenlijk verkeerd gedaan behalve emotioneel reageren?
Dochter boeit het kennelijk allemaal niet, als zij maar haar feestje kan vieren. Dat vind ik egoïstisch en wreed.
Wat een invullen van jouw kant, je weet helemaal niet of het dochter wel of niet boeit, misschien zag ze er als een berg tegenop, omdat ze al een donkerbruin vermoeden had van wat het teweeg zou brengen: een hoop drama. Ze moet dus maar in het keurslijf blijven lopen?
Dochter is volwassen, een eigen individu, die als het goed is steeds meer los komt van haar oorspronkelijke familie. Al zit haar vader dagelijks bij zijn zus op schoot, het zegt niets over de band die zij en haar tante hebben. Ik kreeg ook altijd een verjaardagskaart van tantes, zegt verder helemaal niets over de band die je met iemand hebt.
Fiorah schreef op 20-05-2026 om 19:25:Yentle, kom jij uit een 'traditioneel' milieu, om het zo maar even te vragen? Dat trouwen heel belangrijk is en dat de hele familie ook standaard uitgenodigd is? En dat familie ook als heel belangrijk wordt ervaren?
Ik ben het met Yentle eens, en ik kom niet uit een traditioneel milieu. Trouwen vind ik ook niet bijzonder belangrijk. Als in, uiteraard snap ik dat het een belangrijke dag is voor mensen, en ik vind het vaak ook echt wel een leuk feest, maar ik hecht geen speciale waarde aan het instituut. Zelf een verrassingsbruiloft gedaan, en toentertijd eigenlijk alleen die stap gezet omdat man een verblijfsvergunning nodig had. Enfin.
Ik geloof wel in de waarde van "community". Ik vind het niet sterk om iemand buiten te sluiten omdat je geen klik voelt. Ik vind het juist sterk om mensen te accepteren in hun eigenheid, of om de confrontatie aan te gaan als er iets speelt. Ik snap ook dat een relatie of familieband zodanig verwrongen kan worden of een conflict zo hoog op kan lopen dat je afstand moet nemen. Maar dat is hier niet het geval. Dochter zegt zelf van niet, en moeder ziet het duidelijk ook niet zo.Het kan zijn dat moeder het niet helder ziet, maar het is niet minder aannemelijk dat dochter gewoon inderdaad minder sympathieke kanten heeft. We moeten het doen met de info die we krijgen, en geen eigen trauma's gaan projecteren.
Ik had hetzelfde gereageerd als het om een vriendengroep gaat. Of een groep collega's waarmee je borrelt. Of een voetbalteam. Eén iemand zo bewust buitensluiten kun je gewoon niet maken, tenzij er sprake is van bijvoorbeeld slecht en kwetsend gedrag. Niet omdat je wat minder met diegene hebt. Ik ben niet zo van de perfect gecureerde sociale bubbels.
Poezie schreef op 20-05-2026 om 20:01:
[..]
Het is haar tante die dochter van kleins af aan kent. Waarschijnlijk heeft diezelfde dochter wel meer van haar gehad dan een paar verjaardagskaarten.
En wat heeft tante nou eigenlijk verkeerd gedaan behalve emotioneel reageren?
Dochter boeit het kennelijk allemaal niet, als zij maar haar feestje kan vieren. Dat vind ik egoïstisch en wreed.
Ik vind dat je erg makkelijk voorbij gaat aan de inhoud van tante haar 'emotionele reactie'.
Een 'emotionele reactie' zou ook persoonlijk verdriet van tante kunnen zijn en daaropvolgend een kalm gesprek met dochter. Maar zo reageert tante niet. Tante slaat met haar emoties om haar heen en straft zowel haar broer als familie door verongelijkt de aandacht op te eisen.
Dat gaat wel wat verder simpelweg 'emotioneel reageren'.
EnglishmaninNewYork schreef op 20-05-2026 om 20:29:
[..]
Ik vind dat je erg makkelijk voorbij gaat aan de inhoud van tante haar 'emotionele reactie'.
Een 'emotionele reactie' zou ook persoonlijk verdriet van tante kunnen zijn en daaropvolgend een kalm gesprek met dochter. Maar zo reageert tante niet. Tante slaat met haar emoties om haar heen en straft zowel haar broer als familie door verongelijkt de aandacht op te eisen.
Dat gaat wel wat verder simpelweg 'emotioneel reageren'.
Lees de reactie van Renmuis. Die slaat de spijker op zijn kop!
EnglishmaninNewYork schreef op 20-05-2026 om 20:29:
[..]
Ik vind dat je erg makkelijk voorbij gaat aan de inhoud van tante haar 'emotionele reactie'.
Een 'emotionele reactie' zou ook persoonlijk verdriet van tante kunnen zijn en daaropvolgend een kalm gesprek met dochter. Maar zo reageert tante niet. Tante slaat met haar emoties om haar heen en straft zowel haar broer als familie door verongelijkt de aandacht op te eisen.
Dat gaat wel wat verder simpelweg 'emotioneel reageren'.
Ja inderdaad, ik zou ook verdrietig zijn en teleurgesteld, helemaal als ik als enige niet was uitgenodigd. Ik zou vooral aan introspectie doen. Maar never nooit dat ik wild om me heen ga slaan, in het openbaar in de slachtofferrol kruip en mijn overige familieleden daardoor in een lastig parket breng.
Het verongelijkte gedrag van tante, ‘ik krijg stank voor dank’, vind ik een teken aan de wand. Door gedrag van sommige van mijn familieleden ben ik daar erg allergisch en enigszins ongevoelig voor. Mijn kinderen mogen hun eigen beslissingen nemen ongeacht wat ik daarvan vind. Dat draag ik ook uit naar familie en ik ga me zeker niet schamen voor het gedrag van anderen, zelfs niet als ik die zelf heb opgevoed tot zelfstandig beslissende volwassenen.
Poezie schreef op 20-05-2026 om 20:35:
[..]
Lees de reactie van Renmuis. Die slaat de spijker op zijn kop!
Je ontwijkt wat ik aangeef. Kaart tante's gedrag eens aan.
Poezie schreef op 20-05-2026 om 20:35:
[..]
Lees de reactie van Renmuis. Die slaat de spijker op zijn kop!
Hoe overtrokken tante reageert zegt mij dat ze geen makkelijk persoon is, anders reageer je niet zo. Mensen om haar heen hebben er last van. Met mooi weer spelen als dochter zijnde op notabene je eigen bruiloft, houd je dat alleen maar in stand.
MMcGonagall schreef op 20-05-2026 om 20:37:
Het verongelijkte gedrag van tante, ‘ik krijg stank voor dank’, vind ik een teken aan de wand. Door gedrag van sommige van mijn familieleden ben ik daar erg allergisch en enigszins ongevoelig voor. Mijn kinderen mogen hun eigen beslissingen nemen ongeacht wat ik daarvan vind. Dat draag ik ook uit naar familie en ik ga me zeker niet schamen voor het gedrag van anderen, zelfs niet als ik die zelf heb opgevoed tot zelfstandig beslissende volwassenen.
Precies, je kinderen zijn, mag ik hopen, zelfstandige individuen.
Op mij komt het allemaal wat afstandelijk, weinig betrokken en ook niet echt warm over. Je dochter had met kerst nog wel even gepraat met tante, jullie zijn niet zo betrokken als de schoonfamilie want jullie dragen minder bij, jullie gisten dat de financiën de reden waren voor het niet uitnodigen van de tante; je weet niet waarom je dochter meer band ervaart met de andere familieleden, etc. Het is veel invullen en weinig echt weten en uit eerste bron horen.
Er is schaamte en verontwaardiging over de keuze tante niet uit te nodigen. Maar geen schaamte en verontwaardiging dat tante ditzelfde nu aandoet. Het komt over alsof er een generatiekloof is tussen jullie en je dochter en er weinig gelijkwaardigheid in die relatie zit. Je bent niet verantwoordelijk (meer) voor het leven en de keuzes van je dochter en het is ook niet aan jou om ze af te keuren. Die gelijkheid die je naar je schoonzus ervaart, je hebt geen reden om schaamte over haar keuzes te voelen want je draagt geen verantwoordelijkheid, zou je moeten nastreven in je relatie met je kind. Interesseer je oprecht in de keuzes rondom de bruiloft zonder je eigen agenda dat degenen die jij wil er uitgenodigd worden en interesseer je echt in de familie die erbij komt in plaats van je een oordeel aan te matigen dat zij die tante vast niet blieven.
MMcGonagall schreef op 20-05-2026 om 20:37:
Het verongelijkte gedrag van tante, ‘ik krijg stank voor dank’, vind ik een teken aan de wand. Door gedrag van sommige van mijn familieleden ben ik daar erg allergisch en enigszins ongevoelig voor. Mijn kinderen mogen hun eigen beslissingen nemen ongeacht wat ik daarvan vind. Dat draag ik ook uit naar familie en ik ga me zeker niet schamen voor het gedrag van anderen, zelfs niet als ik die zelf heb opgevoed tot zelfstandig beslissende volwassenen.
Amem
Mooi gezegd, Ninoea.