Anonieme stook/treiter berichten in relatie
Hoi allemaal. Ik heb nu een half jaar een relatie met mijn vriend. Beiden zijn we 34. Het gaat op zich goed en we zijn gelukkig samen. Maar er is van mijn kant uit wel een hele grote maar. Of in ieder geval een onderbuikgevoel. Ik krijg al meer dan drie maanden regelmatig (laatste tijd bijna dagelijks) anonieme treiter en stookberichten over de relatie. Het gaat best ver. Het is iemand die zich voordoet als een vrouw die seks heeft met mijn vriend. Er staan ook allemaal beledigingen naar mij toe in. Variërend van dat ik lelijk ben naar dat ik stink van onder en dat mijn vriend dit ook vindt en dat hij van me walgt. Er staan in dat ik hem kapot maak (bijna in elk bericht) en hem ongelukkig maak, dat hij hele dagen met haar apt en alles. Dat zij elkaar al jaren leuk vinden en alles. Het gaat ver en doet me pijn.
Nu geloof ik best dat dit stoken is en niet waar, en mijn vriend houdt van mij en is gelukkig met mij.
Exen heeft hij niet want ik ben z'n eerste vriendin. Soms zegt hij dat hij vermoedt dat het een "vriendin " is van hem maar hij weet het absoluut niet zeker en soms zegt hij dat het ook een man kan zijn volgens hem.
De berichten kwamen eerst via instagram, toen heb ik m'n profiel afgeschermd en vanaf januari komen ze als smsjes bij me binnen. (Mijn nummer is helaas op internet te vinden). M'n vriend kreeg 3 smsjes 3 maanden terug en verder nooit meer maar daarin kwamen dan zogenaamd uit mijn naam en of hij het alsjeblieft uit wilde maken met me. De haat richt zich echt op mij. De berichten worden via internet verzonden en politie doet helaas niets omdat het geen dreigementen zijn.
Ik heb er enorm veel last van gehad en heb nu mijn sms dienst geblokkeerd dus ik krijg geen smsjes meer binnen. Maar dit heeft wel een smet op mijn vertrouwen gebracht en ik weet het is slecht van mij maar ik heb de laatste tijd moeite om mijn vriend te vertrouwen door dit. In begin van de relatie had hij het vaak over vriendinnen en dat hij appen met andere vrouwen geen probleem vindt. De laatste maand neemt hij opeens zijn telefoon overal mee naartoe, ook naar de wc, klikt snel op vergrendeling of scherm weg als ik er aan kom. Eerst was hij opener met z'n telefoon. Als we samen zijn checkt hij voortdurend zijn telefoon en z'n whatsapp. Afgelopen vrijdag was hij vrij en hij wist dat ik me niet lekker voelde maar dan is hij opeens 5 uren niet online en leest hij m'n apje niet. Als we samen zijn is hij dus zeer vaak met z'n telefoon bezig. Ook heeft hij laten doorschemeren dat z'n ouders mij niet echt goed genoeg voor hem vinden. Maar sust hij dat dan weer met dat ze wel begaan met me zijn en ze er nu wel anders over denken. Die ouders zijn het zoiezo niet want die zijn al rond de 70 en kunnen amper iets met hun telefoon. Ik denk echt dat het een vrouw uit zijn kant is.
Maar ben ik raar dat dit allemaal mij pijn doet en me onzeker maakt? Hij is verder ontzettend goed voor me en heeft alles voor me over. Hij kan weleens chagrijnig of bot doen de laatste tijd maar niemand is perfect en ik ook zeker niet.
los van of er een kern van waarheid in zit of niet gaat hij niet prettig om met jouw gevoel. Ik denk dat je daaruit je conclusie moet trekken en niet of het wel of niet waar is.
Debby1987 schreef op 09-03-2026 om 15:45:
Dankjewel voor jullie berichten. Ik doe er zeker wat mee. Wil er iemand mij alsjeblieft ook vertellen of ik jaloers ben of een aansteller of te overgevoelig als ik bang ben dat er een kern van waarheid in die berichten zit en hij inderdaad contact heeft met een andere vrouw? Vooral omdat hij sinds een maand zo anders met z'n telefoon omgaat? Of is dit misschien toch wel een klein beetje begrijpelijk dat ik me zo voel?
Ik kan er niet meer naar vragen want in het begin heb ik het er al een paar keer over gehad ( toen kwamen die berichten nog niet) dat ik het een beetje moeilijk vond dat hij best wel vaak over vriendinnen praatte en die vriendinnen regelmatig hartjes gaf in plaats van likes op Facebook. En hij wilde toen vriendschappelijk contact houden met vrouwen waar hij op lexa contact mee had (niet mee afgesproken). Ik vond dat niet leuk en hij noemde me toen een beetje jaloers maar wel schattig. Onze basis is dus ook niet heel goed.
Hij is wel veranderd ten opzichte van andere vrouwen want het kwam dat hij zo deed omdat hij nooit eerder een vriendin had gehad. Hij zat de eerste paar maanden van onze relatie nog in de vrijgezellen modus zei hij. En ik heb twee weken terug gezegd dat ik het idee had dat hij contact had met iemand anders vanwege zijn veranderde telefoon gebruik. Op dat veranderde telefoon gebruik ging hij niet in maar hij zei dat hij geen contact had met iemand anders en dat hij het gevoel heeft dat hij zich steeds moet verdedigen en dat dat vragen van mij naar andere vrouwen als een rode draad door de relatie loopt. Ik had er tot twee weken terug al maanden niet meer naar gevraagd. Maar ik kan er nu dus echt niet meer naar vragen. Ben ik slecht en jaloers?
Ik vind je niet overgevoelig, of een aansteller. Ik denk wel dat het erg zorgelijk is dat je blijft checken wat anderen vinden van jouw gevoel bij deze situatie, en dat je dus niet durft af te gaan op je eigen ervaring.
Schoondochter schreef op 09-03-2026 om 15:57:
[..]
Ik vind je niet overgevoelig, of een aansteller. Ik denk wel dat het erg zorgelijk is dat je blijft checken wat anderen vinden van jouw gevoel bij deze situatie, en dat je dus niet durft af te gaan op je eigen ervaring.
Precies dit. Je gevoel liegt nooit. Je hoeft er niet altijd naar te handelen, maar laat je nooit wijsmaken dat je gevoelens er niet mogen zijn of ‘fout’ zijn. Hij walst zo over jouw angst heen over die berichten, je moet er om lachen. Je bent een jaloerse, overgevoelige aansteller volgens hem.
Hij mag weer lekker terug naar zijn vrijgezellen modus. Een relatie is niet verplicht hè.
Er is ook vastgesteld bij de gynaecoloog en ziekenhuis dat ik in de vervroegde overgang zit (gelukkig heb ik nooit een kinderwens gehad). Alleen dit merk ik rondom mijn ongesteldheid. Ik had het donderdag al moeten worden en dacht dat het zou komen maar ben het nu nog niet. Ik voel me extreem verdrietig dan even door de hormonen en soms ook wanhopig om "niets". Ik weet dat ik me dan aanstel en het vooral door de hormonen komt maar ik heb echt dan soms een paar dagen donkere gedachten. Ik zou zo graag m'n vriend vanavond zien maar we zien elkaar nooit op maandag en ik weet dat het dan teveel is voor hem omdat hij morgenochtend weer om zes uur uit bed moet. En we zijn dit weekend al samen geweest.
Hoe was jullie vriend toen jullie niet samenwoonden op zulke momenten? (Hij moet kwartiertje rijden met auto voor hij bij me is).
Grappig 😇 dat je goede reacties negeert .
lieverd, echt, je zit alleen maar te vissen naar bevestiging over of het wel erg genoeg is allemaal voor wat je voelt. Maar dat doet er helemaal niet toe. Jij voelt je ongelukkig in deze relatie. Dat zoy meer dan genoeg bevestiging moeten zijn voor jezelf dat je dat dus iets mee moet. Waarom ben je zo bang om het fout te doen of om de verkeerde redenen iets te doen? Het is jouw leven, de enige aan wie je verantwoording schuldig bent, ben je zelf.
Ben je, zoals je naam stelt, tegen de 40 en heb je nog niet besloten wat je wel en niet acceptabel vindt in een relatie? Je vriend is niet je hulpverlener natuurlijk, maar die kan je wel steunen. Vraag je meer dan hij wil of kan bieden, dan zou ik dat ook opvatten als signaal dat jullie niet matchen.
Debby1987 schreef op 09-03-2026 om 16:11:
Er is ook vastgesteld bij de gynaecoloog en ziekenhuis dat ik in de vervroegde overgang zit (gelukkig heb ik nooit een kinderwens gehad). Alleen dit merk ik rondom mijn ongesteldheid. Ik had het donderdag al moeten worden en dacht dat het zou komen maar ben het nu nog niet. Ik voel me extreem verdrietig dan even door de hormonen en soms ook wanhopig om "niets". Ik weet dat ik me dan aanstel en het vooral door de hormonen komt maar ik heb echt dan soms een paar dagen donkere gedachten. Ik zou zo graag m'n vriend vanavond zien maar we zien elkaar nooit op maandag en ik weet dat het dan teveel is voor hem omdat hij morgenochtend weer om zes uur uit bed moet. En we zijn dit weekend al samen geweest.
Hoe was jullie vriend toen jullie niet samenwoonden op zulke momenten? (Hij moet kwartiertje rijden met auto voor hij bij me is).
Dus jij houdt rekening met hem en alles in zijn leven maar hij niet met jou. Erg gelijkwaardig klinkt dat niet.
Gaat hij op kleuterbedtijd naar bed als hij om 06:00 uur op moet staan? Hij kan toch ook van 19:00 uur tot 21:00 of 21:30 uur komen?
Of is maandag de dag voor zijn andere contacten die hij niet wil afzeggen?
Laat deze vent maar gewoon achter. Hij klinkt én niet leuk én onbetrouwbaar. Jullie zijn nog maar een half jaar samen. Na een half jaar zou je nog smoorverliefd moeten zijn en al helemaal geen gezeik met elkaar moeten hebben. Je bent je tijd aan het verdoen.
Debby1987 schreef op 09-03-2026 om 16:11:
Er is ook vastgesteld bij de gynaecoloog en ziekenhuis dat ik in de vervroegde overgang zit (gelukkig heb ik nooit een kinderwens gehad). Alleen dit merk ik rondom mijn ongesteldheid. Ik had het donderdag al moeten worden en dacht dat het zou komen maar ben het nu nog niet. Ik voel me extreem verdrietig dan even door de hormonen en soms ook wanhopig om "niets". Ik weet dat ik me dan aanstel en het vooral door de hormonen komt maar ik heb echt dan soms een paar dagen donkere gedachten. Ik zou zo graag m'n vriend vanavond zien maar we zien elkaar nooit op maandag en ik weet dat het dan teveel is voor hem omdat hij morgenochtend weer om zes uur uit bed moet. En we zijn dit weekend al samen geweest.
Hoe was jullie vriend toen jullie niet samenwoonden op zulke momenten? (Hij moet kwartiertje rijden met auto voor hij bij me is).
Nee, je stelt je dan niet aan! Je moet op dat moment dealen met je hormonen, je zit vervroegd in de overgang dat is niet niks. Hij zou je moeten steunen als je zo in de put zit. Ook als het "alleen maar" door de hormonen komt. Dan zou hij vanavond even een uurtje moeten kunnen komen of in ieder geval tijd voor je hebben.
Toen ik in de vorige eeuw nog niet samenwoonde moest vriend een uur met de trein en als er echt iets was dan kwam hij naar me toe of we belden lang.
Je komt angstig over, vertoont je vriend wel eens dreigend gedrag? Heb je vriendinnen of familie die je in vertrouwen kunt nemen? Je vriend lijkt mij niet lief en ik denk dat je beter verdiend
Kampeerder schreef op 09-03-2026 om 16:18:
[..]
Dus jij houdt rekening met hem en alles in zijn leven maar hij niet met jou. Erg gelijkwaardig klinkt dat niet.
Gaat hij op kleuterbedtijd naar bed als hij om 06:00 uur op moet staan? Hij kan toch ook van 19:00 uur tot 21:00 of 21:30 uur komen?Of is maandag de dag voor zijn andere contacten die hij niet wil afzeggen?
Nou dit idd. Als hij van je houdt kan hij toch best een uurtje komen. Een kwartiertje met de auto, hou op met me zeg... 
lientje69 schreef op 09-03-2026 om 18:57:
[..]
Nou dit idd. Als hij van je houdt kan hij toch best een uurtje komen. Een kwartiertje met de auto, hou op met me zeg...
Zelfs mijn20 jarige zoon gaat een uur of langer met de trein om een uurtje bij zijn vriendin te zijn als ze niet lekker is.
Debby1987 schreef op 09-03-2026 om 15:45:
Dankjewel voor jullie berichten. Ik doe er zeker wat mee. Wil er iemand mij alsjeblieft ook vertellen of ik jaloers ben of een aansteller of te overgevoelig als ik bang ben dat er een kern van waarheid in die berichten zit en hij inderdaad contact heeft met een andere vrouw? Vooral omdat hij sinds een maand zo anders met z'n telefoon omgaat? Of is dit misschien toch wel een klein beetje begrijpelijk dat ik me zo voel?
Ik kan er niet meer naar vragen want in het begin heb ik het er al een paar keer over gehad ( toen kwamen die berichten nog niet) dat ik het een beetje moeilijk vond dat hij best wel vaak over vriendinnen praatte en die vriendinnen regelmatig hartjes gaf in plaats van likes op Facebook. En hij wilde toen vriendschappelijk contact houden met vrouwen waar hij op lexa contact mee had (niet mee afgesproken). Ik vond dat niet leuk en hij noemde me toen een beetje jaloers maar wel schattig. Onze basis is dus ook niet heel goed.
Hij is wel veranderd ten opzichte van andere vrouwen want het kwam dat hij zo deed omdat hij nooit eerder een vriendin had gehad. Hij zat de eerste paar maanden van onze relatie nog in de vrijgezellen modus zei hij. En ik heb twee weken terug gezegd dat ik het idee had dat hij contact had met iemand anders vanwege zijn veranderde telefoon gebruik. Op dat veranderde telefoon gebruik ging hij niet in maar hij zei dat hij geen contact had met iemand anders en dat hij het gevoel heeft dat hij zich steeds moet verdedigen en dat dat vragen van mij naar andere vrouwen als een rode draad door de relatie loopt. Ik had er tot twee weken terug al maanden niet meer naar gevraagd. Maar ik kan er nu dus echt niet meer naar vragen. Ben ik slecht en jaloers?
Al zou dat zo zijn - en dat vind ik niet - dan maakt dat niets uit. Iedereen heeft recht op zijn eigen persoonlijkheid. En als jij een gevoelig mens bent die bang is dat je je liefde in iemand investeert die jou dat niet in gelijke mate gaat teruggeven, dan is dat jouw eigen angst. Jij voelt die angst; hij voelt die niet. Hij gaat fluitend weg. Jij blijft achter. Nou mag je daarom niet verdrietig zijn?
Alleen; blijf niet te lang hangen in een relatie die je stress geeft en die je ongelukkig maakt. Je kan de relatie gewoon beëindigen. Dat geeft een veel beter gevoel dan dat je je klein maakt, steeds weer vernederd wordt en tenslotte tóch gedumpt wordt.
je vriend heeft ook een topic geopend hier.