Toch AD gaan proberen?
Oké, ik val maar met de deur in huis: het gaat niet goed met me. Helemaal niet zelfs. Ik voel me slecht en depressief en kan mijn draai niet zo goed meer vinden. Ik ben al gediagnosticeerd met dysthymie op mijn zestiende en voel me al mijn hele leven zwaarmoedig en down. Ik ben nooit echt happy, zeg maar.
Die donkere wolk hangt altijd als een schaduw over me heen. Tuurlijk zijn er heus wel momenten dat ik wel gelukkig ben, maar dat is zeker niet dagelijks. Ik heb momenteel ook erg veel last van mijn hormonen en ik slaap enorm kort en slecht. Mijn huisarts zit al jaren te pushen richting de antidepressiva, maar ik durfde dat niet aan. Ik ben bang om verslaafd te raken, aan te komen, bijwerkingen te krijgen, etcetera.
Maar ik overweeg het nu wel, omdat ik echt wel wanhopig aan het worden ben. Niet alleen van dat donkere gevoel, maar ook van het piekeren, niet slapen, last van de winterblues, altijd maar alleen zijn. Ik wil me niet meer zo voelen. Ik had me ingeschreven op een ( betaalde ) site om vriendinnen te leren kennen en heb meerdere berichten verstuurd, maar niemand reageert, wat me helemaal een rotgevoel geeft. Dan komt mijn oude minderwaardigheidscomplex weer opspelen. Zie je wel, niemand vindt je leuk. Je bent de moeite niet waard.
Straks gaat mijn moeder, met wie ik heel hecht ben, op vakantie naar Nieuw-Zeeland en is ze 10 weken weg. Daarom probeer ik nu een netwerk buiten haar op te bouwen zodat ik nog leuke dingen kan doen als ze er niet meer is. Maar dat gaat dus moeizaam.
Ik heb een vriendin, het baasje van mijn leenhond, met wie ik goed kan praten en soms wat leuks doe, maar buiten haar spreek ik weinig mensen.
Ik vind het zo zwaar om me altijd zo leeg en wanhopig te voelen. Om altijd gevangen te zitten in mijn hoofd en in mijn angsten.
Ik overweeg toch maar de huisarts te bellen om te informeren naar AD en eventueel een slaapmiddel, want zo trek ik het ook niet lang meer, dat nachtbraken.
Heeft iemand hier ervaring met AD tegen chronische depressies? Deed het wat voor je of juist niet? Ik hoor het graag.
Gelukkig geen ervaring,maar als er hulpmiddelen zijn om je beter te laten voelen waarom zou je er dan geen gebruik van maken?
Stel dat je gedachten verslaafd eraan raken en ,aankomen waar zijn,wat helemaal niet hoeft he
Maar stel dat...ik gebruik zo iets liever altijd als ik mij daar beter van voel, en liever wat te dik en gelukkig dan mager en mij kut voelen.
En die site voor vriendinnen...je stuurt een berichtje...men reageert niet, jouw minderwaardigheid speelt op...waarom? je bent voor heneen berichtje verder niks,die mensen kennen je niet he,
Ik denk dat je op zo' n site geen vrienden vindt,anoniem en wie weet wonen die mensen 200 km bij je vandaan,mensen kunnen zich heel anders voordoen,straks denk jij een leuk contact te hebben en is t een man van 60 die je je nog slechter laat voelen.( Ik zeg maar wat he, er zijn zat mensen die zich achter een toetsenbord heel wat voelen en niet de juiste intentie hebben)
Vrienden vind je in real live, heb je een hobby? of zoek een nieuwe geef je op voor een zanggroep ,toneelvereniging, sportclub,ga pottenbakken of knutselen, doe vrijwilligers werk in de bibliotheek t asiel of....
En ik zou zeker langs die huisarts gaan,ik heb geen ervaring met antidepressiva,maar andere medicijnen voor andere kwalen hebben mij wel geholpen.
Die medicijnen zijn er niet voor niks,als je je daardoor beter kan voelen..niet teveel denken...doen!
Sterkte Jujubee
Wat rot dat je je zo voelt.
Ik vind het juist wel goed dat je contacten probeert je leggen. Ik heb wel ervaringen met zulke sites en soms ontstaan er echte vriendschappen. Maar het kan ook moeizaam gaan, mensen maken een profiel aan maar reageren niet op elk bericht, etc.
Je kunt zeker naar de huisarts gaan hiervoor. Probeer eens op te schrijven hoe je nachten er uit zien. Slaap je helemaal niet? Of val je wel even in slaap en zo ja, hoe laat?
Heb je overdag bezigheden?
geen idee waar je woont, maar ik zou best wel af willen spreken hoor. Stuur maar een pb als je dat fijn vindt
De mensen aan wie ik een berichtje had gestuurd wonen in hetzelfde dorp als ik. Ik zoek dat bewust dichtbij op, omdat ik geen rijbewijs heb. Ik had verwacht dat men wel meer zou reageren op dat soort sites, omdat het een betaalde website is. Ik heb een pesterverleden en verlatingsangst omdat mijn vader's familie me in de steek gelaten heeft, dus ik vind mezelf al snel niet de moeite waard.
Ik heb op zich goede ervaringen met mensen ontmoeten via apps en websites.
Ik heb niet echt hobby's die buiten de deur plaatsvinden. Ik schrijf veel, maar dat is solo werk. Voor de sportschool heb ik momenteel geen geld, aangezien ik weer een flinke financiële tik gehad heb bij de tandarts deze week. Toen ik nog wel op de sportschool zat, heb ik ook weinig leuke contacten opgedaan trouwens, ondanks de groepslessen. Ik heb ook beperkte energie dankzij long-covidklachten, dus buiten mijn werk om doe ik verder weinig. In de winter zit ik meestal de hele dag binnen in mijn eigen cocon. Ik probeer nu wat meer naar buiten te gaan om wat daglicht te krijgen en zo beter te slapen.
Ik vind vrienden maken sowieso erg moeilijk. Ik vertrouw niet zo snel iemand. Veel van mijn vorige vriendinnen hadden borderline en zogen me compleet leeg.
Waarom geen AD? Misschien toch het gevoel dat ik gefaald heb als ik het niet alleen kan, of zo. Ik moet altijd maar sterk zijn. Altijd maar doen alsof er niks aan de hand is. Nooit zwak lijken, niet klagen. Ik red me best. Altijd. Ik heb geen pillen nodig. Zoiets. Ik maak het mezelf niet makkelijk.
Damoontje schreef op 06-11-2026 om 07:03:
Wat rot dat je je zo voelt.
Ik vind het juist wel goed dat je contacten probeert je leggen. Ik heb wel ervaringen met zulke sites en soms ontstaan er echte vriendschappen. Maar het kan ook moeizaam gaan, mensen maken een profiel aan maar reageren niet op elk bericht, etc.
Je kunt zeker naar de huisarts gaan hiervoor. Probeer eens op te schrijven hoe je nachten er uit zien. Slaap je helemaal niet? Of val je wel even in slaap en zo ja, hoe laat?
Heb je overdag bezigheden?
Ik slaap wel, maar ik heb moeite met inslapen en sinds kort ook met doorslapen. De afgelopen maanden sliep ik prima, tot half acht of later. Nu is het dagelijks vier uur of nog vroeger. Ik lig altijd lang te piekeren in bed voordat ik in slaap val. Als ik dan eenmaal wakker ben, gaan mijn hersenen meteen aan en kom ik niet meer in slaap. Soms blijf ik nog een uur liggen ( vandaag ook weer ) zonder dat ik weer in slaap val.
Ik lig ook nooit echt lekker; mijn matras is eigenlijk toch iets te hard. Ik moet nog steeds een lattenbodem kopen, zodat ik wat meer vering heb. Nu lig ik op zo'n hard ding. Ik ben de naam even kwijt. Die matras was 1200 euro, dus ik ga het niet vervangen. Maar ik wil wel even bij de kringloop kijken voor lattenbodems. Slecht slapen zit ook een beetje in de familie. Mijn oma lag hele nachten wakker en sliep pas tegen half zeven in. Ik probeer er rond half negen in te gaan, maar voor ik slaap ben je zo een uur of anderhalf verder. Op werkdagen (2 keer per week) sta ik om kwart over vijf op. Gek genoeg slaap ik dan wel vaak tot mijn wekker. Sinds het weer donker wordt, is mijn slaap compleet verstoord. Dat was vorig jaar ook zo. Ik zit eraan te denken zo'n daglichtlamp te kopen tegen mijn winterdepressie.
Ja, het is zeker lastig om vriendinnen te maken. Het kan prima via internet, maar het kan inderdaad ook moeizaam gaan. Ik heb wel bezigheden overdag. Ik werk twee lange dagen, heb mijn leenhond vaak te logeren en doe veel met mijn moeder. Maar ik merk dat het werken me ook moeizaam afgaat nu. Dat ik weinig energie en zin heb en het liefst gewoon in mezelf wil kruipen met een dekentje en wil huilen.
Ciska78 schreef op 06-11-2026 om 07:06:
geen idee waar je woont, maar ik zou best wel af willen spreken hoor. Stuur maar een pb als je dat fijn vindt
Wat lief zeg! Ik woon omgeving Amsterdam/Schiphol. Mocht je in de buurt wonen, dan zal ik je zeker een pb sturen.
Ik denk dat de meeste mensen "iets " hebben.Maar bij de meeste mensen zie je het niet.
Daarom denk je dat het zwak is als je hulpmiddelen zou gebruiken,maar dat zijn het hulpmiddelen.
Je maakt het jezelf idd niet makkelijk,zou je best wel mogen doen
om heel eerlijk te zijn…je hebt dit gevoel al jaren, je weet niet beter dan dat ze er zijn. De optie medicatie is meermaals besproken, je omschrijft het als pushen. Iets in je houdt je tegen om het te nemen.
waarom?
Als iemand een hartkwaal heeft, zou je die dan ook adviseren om maar geen medicatie te nemen?
als iemand diabetes heeft, zou die dan ook maar geen medicatie moeten nemen?
Vergelijk het eens met dergelijke ziektes. Daarvoor is medicatie nemen heel gewoon en hoort het erbij. Depressie, al helemaal als het chronisch is, is een ziekte. En ook daarvoor is medicatie nemen helemaal geen schande.
Ik denk dat je jezelf te kort doet door medicatie te weigeren. Als medicatie je levenskwaliteit kan verhogen zou dat een absolute winst zijn.
Euphoria schreef op 06-11-2026 om 07:19:
om heel eerlijk te zijn…je hebt dit gevoel al jaren, je weet niet beter dan dat ze er zijn. De optie medicatie is meermaals besproken, je omschrijft het als pushen. Iets in je houdt je tegen om het te nemen.
waarom?
Als iemand een hartkwaal heeft, zou je die dan ook adviseren om maar geen medicatie te nemen?
als iemand diabetes heeft, zou die dan ook maar geen medicatie moeten nemen?
Vergelijk het eens met dergelijke ziektes. Daarvoor is medicatie nemen heel gewoon en hoort het erbij. Depressie, al helemaal als het chronisch is, is een ziekte. En ook daarvoor is medicatie nemen helemaal geen schande.
Ik denk dat je jezelf te kort doet door medicatie te weigeren. Als medicatie je levenskwaliteit kan verhogen zou dat een absolute winst zijn.
Dit!!!
Ciska78 schreef op 06-11-2026 om 07:06:
geen idee waar je woont, maar ik zou best wel af willen spreken hoor. Stuur maar een pb als je dat fijn vindt
💜💜 wat een lief berichtje
Er is een AD waar je niet van aan komt .
Ben je al 40 ? Overgang?
Dan is een overgangsconsulent misschien ook optie
Ik weet niet wat de maat van je bed is, maar bij onze kringloop hebben ze altijd veel lattenbodems staan voor een paar tientjes.
Ik heb 4 jaar geleden (ongeveer) een vriendinnengroepje gehad via internet. Ik denk dat het via een oproepje op Viva was. Het is toen een paar keer heel leuk geweest, vervolgens was er één die altijd drama maakte. Op een gegeven moment had ik mijn telefoon een paar uur niet gecheckt en toen ik keek stond het vol met nare berichten van die ene persoon en toen heb ik het weer afgekapt.
Achteraf denk ik, ik had kunnen kijken of het met één van de andere dames nog wel klikte. Iets meer geduld en iets sneller besluiten die ene te negeren. Het kan lastig zijn met contacten via internet maar er kan wél iets uit komen.
Jujubee schreef op 06-11-2026 om 07:18:
[..]
Ik lig ook nooit echt lekker; mijn matras is eigenlijk toch iets te hard. Ik moet nog steeds een lattenbodem kopen, zodat ik wat meer vering heb. Nu lig ik op zo'n hard ding. Ik ben de naam even kwijt. Die matras was 1200 euro, dus ik ga het niet vervangen. Maar ik wil wel even bij de kringloop kijken voor lattenbodems.
Even een praktische tips: je kunt ook een zachte topper op dat matras leggen, heb je wel de ondersteuning die die dure matras je geeft maar voelt het als zachter aan, want een latten bodem doet maar weinig bij een 'te harde' matras.
Ik heb op mijn stevige matras een topper Nordberget van Ikea, dat is memory foam en is heerlijk zacht.
O, na, is at al eens vitamine d geprikt de afgelopen tijd? Want als je heel veel binnen zit kan dat ook heel laag zijn en voor extra depressieve gevoelens zorgen. Zo is een vriendin van mij ook een depressie toegeschreven , maar bleek een ernstig vitamine d tekort, nu met regelmatige injecties gaat het goed. Let op: ik zeg niet dat dit de oplossing is, maar kan onderdeel zijn van.
Maar ga naar die huisarts, laat je eventueel doorverwijzen, hulp zoeken en de mogelijkheden gebruiken is niet zwak, je hebt niet betaald, het is juist sterk.
Ik snap ook dat het moeilijk is als je moeder zo lang weg is. Wel heel leuk voor haar en goed dat ze dat doet!
Maar als jij je niet zo goed voelt en normaal goed contact hebt met je moeder, is 10 weken best lang.
ik heb rugproblemen en wilde ook een nieuwe lattenbodem proberen, kocht er online 1 bij de lidl
99 euro dacht ik ( en thuisbezorgd) bevalt wel ( beter dan mijn elektrische,die ik wel mis bij t in bed tv kijken)